It had been one week since Shikamar

It had been one week since Shikamaru left the Country of Silence. Kakashi had ordered him to take a break and heal up from the fatigue caused by being held captive as well as the final fight with Gengo.

The wound on his forehead had been given medical aid by Sakura straight away, so Shikamaru didn’t really have any injuries that he had to rest up for. The state of his heart was also much lighter compared to how it had been before his trip to the Country of Silence. He didn’t really need a vacation, but Kakashi had insisted, and so he complied.

Chouji and Ino had gone out on other separate missions soon after they returned to Konoha. Naruto and Sakura were still working things out in the Country of Silence. Of course, Shikamaru went to visit Mirai at Kurenai sensei’s house, but it sufficed to stay there for just a few hours.

All his time was alone time. He didn’t have to do anything.

All week, nobody had bothered him.

For the first time in a long while, Shikamaru had lived quietly and calmly, day after day.

Some days, he had sat himself down in front of shougi board, and played against himself for hours. Other days, he set out at sunrise and climbed a mountain, lying down at the top and watching clouds until the sky was dyed red from the setting sun. Shikamaru had enjoyed that time immensely.

He reflected on how much he had changed.

If it had been the Shikamaru before the went to the Country of Silence, then he wouldn’t have been able to stand a week of no missions or work for the Union. He would’ve lost his presence of mind completely.

He would’ve kept thinking ‘what if some serious incident happens while I’m gone’ or ‘what if someone’s made a mistake in their work and nobody’s noticed’. All kinds of ridiculous, nonsensical thoughts. He wouldn’t have been able to completely relax for even one full day before he went back to work.

But now, Shikamaru could relax to the fullest possible extent. This whole week, he’d barely given a thought about the work waiting for him at the Union, or the missions piling up, his mind only ever wandering to them right before he went to sleep.

His comrades would be able to handle everything just fine, even if he wasn’t there. He could now think of that and be at ease.

It wasn’t that he’d abandoned his sense of responsibility. He’d just finally allowed himself to have some breathing space and calm down. If ever a situation arose where he really was needed, then Kakashi or Temari would definitely call for him. And if that time came, then he’d switch his mind set into that of a sharp genius, and support them to the fullest extent. There was no need for him to frantically think about when he’d go back to work every single second.

If he had faith in his comrades’ ability, then he could comfortably switch between working and relaxing.

Shikamaru had cornered himself to the extent that he had forgotten completely about that fact.

In his week of relaxing, Shikamaru had also examined himself. He’d taken a long, hard look at why he was so different after his trip to the Country of Silence, to the point that it made himself uncomfortable.

He realised how many comrades he had. And he also realised that he had ignored their existence completely. He saw how he had kept insisting on taking on every single burden and responsibility, all because of a small-minded, haughty, and completely mistaken pride that they couldn’t handle things without him.

A person couldn’t live their life all on their own. Nobody was smart or skilled enough to handle every single thing by themselves. That’s why you had friends, comrades.

The thought ‘I’ll shoulder everything by myself’ was wrong at the very root.

It had been worth Shikamaru going to the Country of Silence if only so he could realise that.

When he had been in Floating Prisoner Castle and entranced by Gengo, Temari had stormed in and given Shikamaru a wake-up call that broke him out of the genjutsu as well as every other doubt that had been holding him down.

In the middle of her gale, he had been able to realise exactly who he was.

Honestly, Shikamaru was originally an irresponsible man. He found pretty much everything troublesome, and if it was up to him, he wouldn’t want to do anything at all. It was fine to live as a fool, and he’d be happy to live his days as a coward without a care in the world.

That was Shikamaru’s nature.

And honestly, wasn’t that fine?

It was because he had accepted the root of his nature, with its devil-may-care and irresponsible attitude, that he could bring himself to accomplish things.

After all, it was none other than people like him who could understand the feelings of normal citizens who had no dreams or ambitions to speak of, and only wished to lead peaceful, ordinary lives.

What was wrong with thinking you wanted to live a normal life? The definition of a ‘dream’ wasn’t limited to just the ambitious ones that aimed high with their goals.

Living in a world that was constantly at war with itself, a normal life was possibly the hardest dream to achieve.

And that was why there was significance to Shikamaru’s existence.

If the world could become peaceful, if it could become a place where anyone could live comfortably, then surely the people who wanted to live normal lives could do so, one average day at a time.

Unfortunately, Shikamaru had been born into a world full of war. That was why he had to live his life in a hurry.

So for the sake of those who would be born after this, Shikamaru absolutely had to end the fighting in the world.

It wasn’t a dream with lofty and sublime feelings like Gengo’s was. He didn’t have any particular noble motivations behind it either.

A world where anyone could live comfortably…

So if the person who wanted to build that sort of world took everything on his own shoulders and worked incessantly, wouldn’t that be missing the point?

He’d word hard in a comfortable way, too.

That kind of attitude was best.

*

“You really worked hard.” Kakashi said as he straightened out a pile of documents on his desk.

Shikamaru had come to his office to give him his full report on what had happened in the Country of Silence, as well as give him greetings for his return to work.

“Sakura’s report on the present condition in the Country of Silence, as well as Ino and the others ending reports for the mission gave me a basic idea of what went on.” Kakashi said. “I’ve also heard the talks of all your hard work from Rou and Soku in the hospital.”

“Hard work…well…” Shikamaru felt the corner of his eyebrow twitch in embarrassment.

He’d been unable to see the truth of Gengo’s genjutsu and then gotten himself caught up in it. Temari had come to his rescue and he’d finally been able to wake up, but even after that he’d received the help of his comrades right until the very end. There hadn’t been a single thing that he’d accomplished by himself.

“It would’ve been fine even if you didn’t write this on your vacation…” Kakashi said, looking at the pile of documents in his hand. There were about 50 pages in all.

It was the report Shikamaru had written.

While he had refused to think about his missions or work at the Union to the very end of his vacation, the Country of Silence was a different matter. Writing reports after missions was one of the basics of being a shinobi. It was a given that he’d do that much, vacation or not. Besides, it was light work that didn’t take up more than an hour of a day.

“Please look over it.” Shikamaru said.

Kakashi let out a sigh and moved the bundle of documents over to the side of the desk, placing it on top of the mountain of paperwork he already had. The pile swayed a little bit, and after wearily eyeing it for a while, Kakashi then turned his gaze on Shikamaru.

“You’re an existence that this village and the Union couldn’t do without,” “Kakashi said, “So try and take care of yourself a little more…”

An existence they couldn’t do without, huh…

“That’s really troublesome.”

The words leaked out of Shikamaru’s mouth naturally, without any conscious effort. Kakashi looked at the expression on Shikamaru’s face for a while, and then he laughed.

“I see that you’re alright now.” Kakashi cheerfully said.

“Yeah.” Shikamaru naturally smiled.

“Now then…” Kakashi put one hand behind his neck, rolling it around. His other hand went to a drawer in his desk, opening it and pulling out a sheaf of documents. He presented them to Shikamaru.

Shikamaru looked down at the file. It was stamped with a red seal that indicated a B-rank mission, with its details clearly written out. He was to accompany the attendant of the Daimyou of the Land of Fire, delivering a sovereign message to the Daimyou of the Land of Lightning. A bodyguard assignment, basically.

Thanks to the Union and general co-operation between the shinobi of today, the security of the general public was rapidly strengthening. Going between two countries wasn’t really as remarkable as it had been in the past. In reality, the Daimyou’s attendant would’ve been fine with their own bodyguards. Shinobi were only assigned as an extra precaution for unexpected events. The one to work on the mission didn’t necessarily have to be Shikamaru. It was a job that any shinobi above chuunin level could accomplish.

“It’s far too simple of a mission for you, but…”

“Kakashi-san, mind if I stop you there?” Shikamaru cut in, holding up his right hand.

“It’s been such a long time since you called me Kakashi-san,” Kakashi said, staring at Shikamaru with a surprised look on his face. “It’s startling to hear it now.”

“Keeping my shoulders straight, watching the way I talk, and always twisting around my behaviour to be ideal…” Shikamaru shrugged. “I’ve already stopped doing that sort of thing.”

“That’s good to hear.” Kakashi nodded.

“So, about that mission, can you leave it to some other guy?”

“Why?”

“

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันได้หนึ่งสัปดาห์ตั้งแต่ซ้าย Shikamaru ประเทศเงียบ คาคาชิได้สั่งให้เขาพักผ่อน และหายจากความเมื่อยล้าที่เกิดจากการถูกจัดขึ้นภายในกิจการและเป็นการต่อสู้ขั้นสุดท้ายกับ Gengo ค่า แผลบนหน้าผากของเขาได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์ โดยซากุระทันที เพื่อ Shikamaru จริง ๆ ไม่ได้มีอาการบาดเจ็บใด ๆ ที่เขามีที่เหลือสำหรับการ สถานะของหัวใจยังมากน้ำหนักเบาเมื่อเทียบกับว่ามันได้ก่อนเขาเดินทางไปประเทศเงียบ เขาไม่ได้จริง ๆ ต้องวันหยุด แต่คาคาชิได้ยืนยัน และดังนั้น เขากำกับChouji และไอมีดับในภารกิจอื่น ๆ แยกจากกันทันทีหลังจากที่พวกเขากลับสู่สาธารณะ Konoha นารูโตะและซากุระได้ยังทำสิ่งที่ออกมาในประเทศของความเงียบ แน่นอน Shikamaru ไปเยี่ยม Mirai เฮ้าส์ Kurenai อาจารย์ แต่กลางจะมีอยู่เพียงไม่กี่ชั่วโมงเวลาทั้งหมดอยู่คนเดียวเวลา เขาไม่ได้ทำอะไรทั้งหมดสัปดาห์ ไม่มีใครมีเองครั้งแรกในระยะยาว Shikamaru ได้อยู่อย่างเงียบ ๆ และเย็น ตลอดวันบางวัน เขามีเสาร์เองลงหน้าบอร์ด shougi และเล่นกับตัวเองสำหรับชั่วโมง วันอื่น ๆ เขากำหนดที่พระอาทิตย์ขึ้น และปีนภูเขา นอนลงที่ด้านบน และดูเมฆจนกระทั่งท้องฟ้าถูกย้อมสีแดงจากดวงอาทิตย์ตั้ง Shikamaru ได้เพลิดเพลินนั้นอย่างกว้างขวางเขาแสดงในเท่าใดเขาได้เปลี่ยนแปลงถ้าได้ Shikamaru ก่อนไปประเทศเงียบ แล้วเขาจะไม่ได้สามารถ ไปยืนสัปดาห์ภารกิจไม่ทำงานสำหรับสหภาพแรงงาน เขาจะหลงเขาอยู่ของจิตใจอย่างสมบูรณ์เขาจะได้เก็บไว้คิดว่า 'ถ้าบางเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นในขณะที่ฉันไป' หรือ 'เป็นถ้าคนทำผิดในการทำงานและไม่มีใครสังเกตเห็น' ทุกความคิดที่ไร้สาระ nonsensical เขาไม่ได้ต้องการผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์แม้แต่หนึ่งวันเต็มก่อนเขาก็กลับไปทำงานแต่ตอนนี้ Shikamaru ได้ผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด สัปดาห์นี้ทั้งหมด เขามีแทบไม่ได้รับความคิดเกี่ยวกับงานรอเขาที่สหภาพ หรือภารกิจที่กองพะเนิน จิตใจของเขาเท่านั้นเคยหลงไปขวาก่อนเขาไปนอนสหายของเขาจะสามารถจัดการทุกอย่างครั้งเดียว แม้ว่าไม่มี ตอนนี้เขาอาจคิดว่า และอย่างง่ายมันไม่ได้ว่า เขาได้ละทิ้งความรับผิดชอบของเขา เขามีเพียงในที่สุดได้มีบางพื้นที่ใช้สอยกว้างขวาง และสงบสติอารมณ์ตนเอง ถ้าเคย มีสถานการณ์เกิดขึ้นซึ่งจริง ๆ ถูกต้อง แล้วคาคาชิหรือ Temari จะแน่นอนโทรหาเขา ถ้าเวลานั้นมา แล้วเขาจะเปลี่ยนจิตใจของเขาตั้งเป็นของอัจฉริยะคม และสนับสนุนพวกเขาอย่างถึงที่สุด ไม่จำเป็นสำหรับเขาที่จะเมามันคิดเมื่อเขาจะกลับไปทำงานทุกวินาทีเดียวได้ถ้าเขามีความเชื่อในความสามารถของเขา comrades แล้วเขาอาจสบายสลับการทำงาน และผ่อนคลายShikamaru ได้จนมุมตัวเองที่เขาได้ลืมอย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับความจริงที่ในสัปดาห์ของเขาผ่อนคลาย Shikamaru ได้นอกจากนี้ตรวจสอบตัวเอง เขาได้มาดูนาน ยากที่เหตุพระองค์ต่างหลังจากเดินทางเขาประเทศเงียบ ไปยังจุดที่มันทำให้ตัวเองอึดอัดเขาเองก็ยังคิดมากสหายเขา และเขายังเองก็ยังคิดว่า เขาได้ละเว้นการดำรงอยู่อย่างสมบูรณ์ เขาเห็นว่าเขาได้เก็บ insisting บนถ่ายทุกเดียวภาระและความรับผิดชอบ ทั้งหมดเนื่องจาก small-minded ถือตัว และความภาคภูมิใจที่ผิดทั้งหมดที่พวกเขาไม่สามารถจัดการสิ่งต่าง ๆ ไม่ผู้ไม่อยู่ชีวิตของพวกเขาทั้งหมดในตนเอง ใครมีฝีมือพอที่จะจัดการทุกสิ่งเดียวเอง หรือสมาร์ท ที่ว่าทำไมคุณมีเพื่อน สหายคิดว่า 'ฉันจะไหล่ทุกอย่าง ด้วยตัวเอง' ผิดที่รากมากจะได้มูลค่า Shikamaru ไปประเทศเงียบถ้าเพียงเพื่อให้เขาสามารถตระหนักถึงที่เมื่อเขาได้รับในปราสาทนักโทษลอย และร่างทรงของเทพเจ้า โดย Gengo, Temari มี stormed ใน และโทรปลุกที่ยากจนเขาหมด genjutsu ตลอดจนทุกๆ ให้ Shikamaru สงสัยที่มีการค้างเขากลางล่าเกลของเธอ เขาได้ตระหนักถึงตรงที่เขาสามารถสุจริตอย่าง Shikamaru เดิมหลายคน เขาพบทุกอย่างสวยมากลำบาก และถ้ามันเป็นถึงเขา เขาจะไม่ต้องทำอะไรเลย ก็ดีอยู่เป็นคนโง่ และจะมีความสุขอยู่วันของเขาเป็นคนขี้ขลาดไม่ดูแลในโลกที่เป็นธรรมชาติของ Shikamaruและสุจริตอย่าง ไม่ว่าดีหรือไม่เป็น เพราะเขาได้ยอมรับหลักของธรรมชาติของเขา มีความ devil-may-care และหลายทัศนคติ ว่า เขาสามารถนำตนเองเพื่อให้บรรลุสิ่งที่หลังจากที่ทุก มันก็ไม่ใช่คนเช่นเขาไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของประชาชนที่มีความฝันหรือความทะเยอทะยานของพูดไม่ และปรารถนาเพียง เพื่อนำไปสู่ชีวิตที่เงียบสงบ สามัญ ปกติอื่นอะไรถูกผิดคิดอยากมีชีวิตปกติหรือไม่ นิยามของ 'ความฝัน' ไม่ได้จำกัดเพียงความทะเยอทะยานที่สูงมุ่งกับเป้าหมายของพวกเขาอาศัยอยู่ในโลกที่ได้ทำสงครามกับตัวเองตลอดเวลา มีชีวิตตามปกติได้อาจจะฝันที่ยากที่สุดเพื่อให้บรรลุและที่มีเหตุผลมีความสำคัญเพื่อการดำรงอยู่ของ Shikamaruถ้าโลกอาจกลายเป็นสงบ ถ้ามันอาจกลายเป็นสถานที่ที่ทุกคนอยู่สบาย แล้วก็คนที่ต้องการชีวิตปกติสามารถทำ วันหนึ่งเฉลี่ยครั้งละอับ Shikamaru มีการเกิดโลกที่เต็มไปด้วยสงคราม ที่มีเหตุผลที่เขาต้องชีวิตเขารีบดังนั้นเพื่อผู้ที่จะเกิดหลังจากนี้ Shikamaru จริง ๆ มีการสิ้นสุดการต่อสู้ในโลกมันไม่ได้ความฝันกับสูงส่ง และคลายความรู้สึกเหมือนถูกของ Gengo เขาไม่มีใด ๆ โต่งโนเบิลเฉพาะด้านหลังอย่างใดอย่างหนึ่งโลกที่ทุกคนอยู่ได้สบาย...ดังนั้น ถ้าบุคคลที่ต้องการสร้างที่เรียงลำดับโลกเอาทุกสิ่งทุกอย่างบนไหล่ของเขาเอง และทำงาน incessantly ไม่ที่ไม่มีจุดเขามีคำยากในวิธีที่สะดวกสบาย เกินไปทัศนคติที่หลากหลายสุด*"คุณจริง ๆ ทำงานหนักขึ้น" คาคาชิกล่าวว่า เป็นเขา straightened ออกกองเอกสารบนโต๊ะของเขาShikamaru ได้มาไปให้เขาได้เกิดขึ้นในประเทศความเงียบของเขารายงานเต็ม รวมทั้งให้เขาทักทายสำหรับเขากลับไปทำงาน"การรายงานของซากุระกับสภาพปัจจุบันในประเทศ เงียบ เป็นไอ และอื่นที่รายงานสิ้นสุดภารกิจให้ฉันความคิดพื้นฐานของอะไรไป" คาคาชิกล่าว "ผมเคยยังได้ยินพูดถึงทั้งหมดของคุณทำงานอย่างหนักจากงหรูและ Soku ในโรงพยาบาล""ทำงานหนัก...ดี..." Shikamaru รู้สึกมุมของ twitch เขาคิ้วม้วนเขามีการไม่เห็นความจริงของ genjutsu ของ Gengo แล้ว รับตัวเองในเรื่อง Temari ได้มาช่วยเหลือเขา และสุดท้ายเคยต้องตื่นขึ้นมา แต่แม้หลังจากที่ เขาได้รับความช่วยเหลือของเพื่อนร่วมงานของเขาขวาจน ไม่ได้มีสิ่งเดียวที่เขามีสำเร็จเอง"ก็จะได้รับดีแม้ว่าคุณไม่ได้เขียนนี่ในวันหยุดของคุณ..." คาคาชิกล่าวว่า กองเอกสารในมือของเขา ยังมีหน้าประมาณ 50 ในทั้งหมดรายงาน Shikamaru ได้เขียนได้ในขณะที่เขาได้ปฏิเสธที่จะคิดเกี่ยวกับภารกิจของเขา หรือทำงานในสหภาพจะสุดทางของเขา ประเทศเงียบเป็นเรื่องแตกต่างกัน เขียนรายงานหลังจากภารกิจเป็นหนึ่งในพื้นฐานของ shinobi มันเป็นที่เขาทำมากว่า วันหยุดพักผ่อน หรือไม่ นอกจาก มันเป็นงานเบา ๆ ที่ไม่ได้ใช้เวลากว่าชั่วโมงของวัน"ดูมัน" Shikamaru กล่าวคาคาชิให้ออกแยกกัน และย้ายกลุ่มของเอกสารผ่านข้างโต๊ะ วางบนภูเขาแล้วมีเอกสาร กอง swayed น้อย และหลังจากงาน eyeing มันหนึ่ง คาคาชิแล้วเปิดสายตาของเขา Shikamaru"คุณกำลังอยู่ที่หมู่บ้านนี้และสหภาพไม่ไม่ " คาคาชิกล่าวว่า, "เพื่อลอง และดูแลตัวเองน้อยมาก..."อยู่ที่พวกเขาไม่สามารถไม่ ฮะ..."ที่เป็นซึงจริงๆ"คำว่ารั่วไหลออกจากปากของ Shikamaru ธรรมชาติ โดยพยายามมีสติ Kakashi มองนิพจน์ของ Shikamaru หน้าหนึ่ง และจากนั้น เขาหัวเราะ"เห็นว่า ครับตอนนี้คุณ" คาคาชิกล่าวว่า cheerfully"ใช่" Shikamaru ยิ้มธรรมชาติ"ตอนนี้ แล้ว..." คาคาชิใส่มือหนึ่งอยู่ด้านหลังคอของเขา กลิ้งรอบ มือของเขาไปที่ลิ้นชักในโต๊ะของเขา เปิด และดึงออก sheaf เอกสาร เขานำเสนอให้กับ ShikamaruShikamaru มองลงในแฟ้ม จะถูกประทับ ด้วยตราสีแดงที่ระบุภารกิจระดับ B มีรายละเอียดชัดเจนเขียนออก เขามีให้กับผู้ดูแลของ Daimyou แผ่นดินไฟ ส่งข้อความเป็นอธิปไตย Daimyou ที่ดินวิเชียร กำหนดบอดี้ โดยทั่วไปด้วยระบบทั่วไป และร่วมความร่วมมือระหว่าง shinobi วันนี้ ความปลอดภัยของประชาชนทั่วไปได้อย่างรวดเร็วเข้มแข็ง ไประหว่างทั้งสองประเทศไม่ได้จริง ๆ ที่โดดเด่นที่จะได้รับในอดีต ในความเป็นจริง ผู้ดูแลของ Daimyou จะเคยดีกับปืนของตนเอง Shinobi ได้เฉพาะถูกกำหนดเป็นการป้องกันเพิ่มเติมสำหรับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ได้ทำงานในภารกิจไม่จำเป็นต้องมีต้อง Shikamaru งานที่ shinobi chuunin ระดับใด ๆ สามารถทำได้"ก็จะง่ายเกินไปของภารกิจ สำหรับคุณ แต่...""คาคาชิซัง ใจถ้าฉันหยุดคุณมีหรือ" Shikamaru ที่ตัดใน ถือขึ้นมือขวาของเขา"แล้วใช้เวลานานเนื่องจากที่คุณเรียกฉันคาคาชิซัง คาคาชิกล่าว จ้อง Shikamaru กับดูประหลาดใจบนใบหน้าของเขา "ได้ตกใจได้ยินว่าตอนนี้""รักษาตรงไหล่ของฉัน ดูวิธีผมพูดคุย และบิดเสมอสถานพฤติกรรมของฉันเพื่อให้เหมาะ..." Shikamaru ยักไหล่ "ฉันได้แล้วหยุดทำการเรียงลำดับของสิ่งนั้น""ที่เป็นไปได้ยิน" คาคาชิพยักหน้า"ดังนั้น เกี่ยวกับภารกิจที่ คุณปล่อยให้กับคนอื่น ๆ หรือไม่""ทำไม"“

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นหนึ่งสัปดาห์นับตั้งแต่ชิกามารุซ้ายประเทศแห่งความเงียบ คาคาชิได้สั่งให้เขาใช้เวลาพักและรักษาเพิ่มขึ้นจากความเมื่อยล้าที่เกิดจากการถูกจับเช่นเดียวกับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับ Gengo. แผลบนหน้าผากของเขาได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์โดยซากุระทันทีดังนั้นชิกามารุไม่ได้จริงๆมี ได้รับบาดเจ็บใด ๆ ว่าเขามีส่วนที่เหลือขึ้นสำหรับ สถานะของหัวใจของเขาก็ยังมีน้ำหนักเบามากเมื่อเทียบกับวิธีการที่จะได้รับก่อนที่จะเดินทางไปประเทศแห่งความเงียบ เขาไม่ได้ต้องการจริงๆวันหยุด แต่คาคาชิได้ยืนยันและเพื่อให้เขาปฏิบัติตาม. Chouji และ Ino ออกไปปฏิบัติภารกิจอื่น ๆ ที่แยกจากกันในเร็ว ๆ นี้หลังจากที่พวกเขากลับมาที่โคโนฮะ นารูโตะและซากุระก็ยังคงสิ่งที่ทำงานออกในประเทศแห่งความเงียบ แน่นอนชิกามารุไปเยี่ยมที่บ้าน Mirai Kurenai อาจารย์ แต่ก็พอเพียงที่จะอยู่ที่นั่นเป็นเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง. ตลอดเวลาของเขาเป็นเวลาอยู่คนเดียว เขาไม่ต้องทำอะไร. ทุกสัปดาห์ไม่มีใครเคยใส่ใจเขา. เป็นครั้งแรกในขณะที่ยาวชิกามารุมีชีวิตอยู่อย่างเงียบ ๆ และใจเย็นวันหลังจากวัน. บางวันเขาก็นั่งตัวเองลงในด้านหน้าของคณะกรรมการ Shougi และเล่นกับตัวเองเป็นเวลาหลายชั่วโมง วันอื่น ๆ เขาออกที่พระอาทิตย์ขึ้นและปีนขึ้นภูเขานอนลงที่ด้านบนและดูเมฆจนท้องฟ้าถูกย้อมสีแดงจากดวงอาทิตย์ตั้งค่า ชิกามารุมีความสุขในช่วงเวลานั้นอย่างมาก. เขาสะท้อนให้เห็นว่าเขามีการเปลี่ยนแปลง. ถ้ามันได้รับก่อนที่ชิกามารุไปประเทศแห่งความเงียบแล้วเขาจะไม่ได้รับสามารถที่จะยืนสัปดาห์ของภารกิจหรือไม่มีการทำงาน สหภาพ เขาจะได้หายไปปรากฏตัวของเขาอย่างสมบูรณ์ของจิตใจ. เขาจะได้เก็บความคิด 'สิ่งที่ถ้าบางเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นในขณะที่ฉันหายไป' หรือ 'สิ่งที่ถ้ามีคนทำผิดพลาดในการทำงานของพวกเขาและไม่มีใครสังเกตเห็น' ทุกชนิดของไร้สาระความคิดไร้สาระ เขาจะไม่ได้รับสามารถที่จะสมบูรณ์ผ่อนคลายสำหรับแม้แต่หนึ่งวันเต็มก่อนที่เขาจะกลับไปทำงาน. แต่ตอนนี้ชิกามารุสามารถผ่อนคลายในขอบเขตที่เป็นไปได้อย่างเต็มที่ สัปดาห์นี้ทั้งที่เขาแทบจะไม่ได้รับความคิดเกี่ยวกับการทำงานรอเขาอยู่ที่ยูเนี่ยนหรือภารกิจซ้อนขึ้นใจของเขาเท่านั้นที่เคยหลงทางให้พวกเขาได้ก่อนที่เขาจะไปนอน. สหายของเขาจะสามารถจัดการทุกอย่างเพียง ดีแม้ว่าเขาจะไม่ได้มี ตอนนี้เขาสามารถคิดที่จะสบายใจ. มันไม่ได้ว่าเขาจะละทิ้งความรู้สึกของเขารับผิดชอบ เขาต้องการเพียงแค่ได้รับอนุญาตในที่สุดตัวเองให้มีพื้นที่ใช้สอยกว้างขวางและสงบลง ถ้าเคยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่เขาเป็นสิ่งที่จำเป็นจริงๆแล้วคาคาชิหรือ Temari แน่นอนจะเรียกร้องให้เขา และถ้าเวลานั้นมาแล้วเขาจะสลับใจของเขาตั้งในที่ของอัจฉริยะที่คมชัดและสนับสนุนพวกเขาในขอบเขตสูงสุด ไม่จำเป็นต้องมีสำหรับเขาไม่ได้ที่จะคิดเกี่ยวกับเมามันเมื่อเขาต้องการกลับไปทำงานทุกวินาทีเดียว. ถ้าเขามีความเชื่อในความสามารถของสหายของเขาแล้วเขาสะดวกสบายสามารถสลับไปมาระหว่างการทำงานและผ่อนคลาย. ชิกามารุได้มุมตัวเองเท่าที่ เขาลืมสมบูรณ์เกี่ยวกับความจริงที่ว่า. ในสัปดาห์ของเขาผ่อนคลายชิกามารุยังได้ตรวจสอบตัวเอง เขาต้องการนำมาเป็นระยะเวลานานดูยากที่ว่าทำไมเขาจึงแตกต่างกันหลังจากที่เขาเดินทางไปประเทศแห่งความเงียบไปยังจุดที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกไม่สบายใจ. พระองค์ทรงตระหนักว่าหลายสหายของเขาได้ และเขายังตระหนักว่าเขาได้ปฏิเสธการดำรงอยู่ของพวกเขาอย่างสมบูรณ์ เขาเห็นว่าเขายังคงยืนยันในการที่ทุกคนเดียวภาระและความรับผิดชอบทั้งหมดเป็นเพราะขนาดเล็กที่มีใจหยิ่งและความภาคภูมิใจเข้าใจผิดที่สมบูรณ์แบบที่พวกเขาไม่สามารถจัดการกับสิ่งที่ไม่มีเขา. คนไม่สามารถอยู่ชีวิตของพวกเขาทั้งหมดใน ของตัวเอง ไม่มีใครเป็นสมาร์ทหรือที่มีฝีมือพอที่จะจัดการทุกสิ่งเดียวด้วยตัวเอง นั่นเป็นเหตุผลที่คุณได้เพื่อนสหาย. คิด 'ฉันจะแบกรับทุกอย่างด้วยตัวเอง' เป็นความผิดพลาดที่รากมาก. จะได้รับมูลค่าชิกามารุไปประเทศแห่งความเงียบถ้าเพียงเพื่อที่เขาจะรู้ว่า. เมื่อเขาได้รับใน ลอยปราสาทนักโทษและตะลึง Gengo, Temari ได้บุกเข้ามาและได้รับชิกามารุโทรปลุกที่ยากจนเขาออกจาก genjutsu เช่นเดียวกับทุกข้อสงสัยอื่น ๆ ที่ได้รับการถือครองเขาลง. ในช่วงกลางของพายุของเธอที่เขาได้รับ สามารถที่จะตระหนักว่าเขาเป็นใคร. สุจริตชิกามารุ แต่เดิมเป็นคนที่ขาดความรับผิดชอบ เขาพบว่าทุกอย่างสวยมากลำบากและถ้ามันขึ้นอยู่กับเขาเขาไม่ต้องการที่จะทำอะไรเลย มันน่าจะดีที่จะอยู่เป็นคนโง่และเขาจะมีความสุขที่จะอยู่วันที่เขาเป็นคนขี้ขลาดโดยไม่ต้องดูแลในโลก. นั่นคือธรรมชาติของชิกามารุ. และตรงไปตรงมาไม่ได้ดีที่? มันเป็นเพราะเขาได้รับการยอมรับ รากของธรรมชาติของเขากับปีศาจ พ.ค. ดูแลและทัศนคติที่ขาดความรับผิดชอบของตนว่าเขาสามารถพาตัวเองเพื่อให้บรรลุสิ่งที่. หลังจากนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนชอบเขาที่จะเข้าใจความรู้สึกของประชาชนธรรมดาที่มีความฝันความทะเยอทะยานหรือไม่ ที่จะพูดถึงและมีความประสงค์เพียงเพื่อนำไปสู่ความสงบสุขในชีวิตสามัญ. อะไรคือสิ่งที่ผิดปกติกับคิดว่าคุณต้องการที่จะมีชีวิตที่ปกติ? ความหมายของ 'ความฝัน' ไม่ได้ จำกัด อยู่เพียงแค่คนที่มีความทะเยอทะยานที่สูงที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป้าหมายของพวกเขา. ที่อาศัยอยู่ในโลกที่ได้รับอย่างต่อเนื่องที่ทำสงครามกับตัวเองมีชีวิตตามปกติอาจจะเป็นความฝันที่ยากที่สุดที่จะบรรลุ. และนั่นคือเหตุผลว่าทำไม มีความสำคัญต่อการดำรงอยู่ชิกามารุ. ถ้าโลกนี้อาจจะกลายเป็นความสงบสุขถ้ามันอาจจะกลายเป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถใช้ชีวิตอย่างสบายแล้วแน่นอนคนที่อยากจะมีชีวิตที่ปกติจะทำเช่นนั้นวันหนึ่งเฉลี่ยในเวลา. แต่น่าเสียดายที่ชิกามารุ ได้รับการเกิดมาในโลกที่เต็มไปด้วยสงคราม นั่นคือเหตุผลที่เขาต้องมีชีวิตอยู่ในชีวิตของเขารีบร้อน. ดังนั้นเพื่อประโยชน์ของผู้ที่จะเกิดหลังจากนี้, ชิกามารุอย่างต้องจบการต่อสู้ในโลก. มันไม่ได้เป็นความฝันกับความรู้สึกอันสูงส่งและประเสริฐเช่น Gengo ของ เป็น เขาไม่ได้มีแรงจูงใจใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีเกียรติที่อยู่เบื้องหลังมันอย่างใดอย่างหนึ่ง. โลกที่ทุกคนสามารถใช้ชีวิตอย่างสบาย ... ดังนั้นหากคนที่ต้องการที่จะสร้างการเรียงลำดับของโลกที่เอาทุกอย่างบนไหล่ของเขาเองและทำงานอย่างไม่หยุดหย่อนจะไม่ว่าจะหายไป ชี้? เขาต้องการคำอย่างหนักในวิธีที่สะดวกสบายด้วย. ชนิดของทัศนคติที่ดีที่สุด. * "จริงๆคุณทำงานอย่างหนัก." คาคาชิกล่าวว่าในขณะที่เขายืดออกกองเอกสารบนโต๊ะทำงานของเขา. ชิกามารุได้มาที่สำนักงานของเขาไป ให้เขารายงานฉบับเต็มของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศแห่งความเงียบเช่นเดียวกับการให้เขาทักทายสำหรับการกลับมาของเขาในการทำงาน. "รายงานของซากุระในสภาพปัจจุบันในประเทศแห่งความเงียบเช่นเดียวกับอินและคนอื่น ๆ ที่ลงท้ายรายงาน ภารกิจให้ฉันเป็นความคิดพื้นฐานของสิ่งที่เดินขึ้นไปบน. "คาคาชิกล่าวว่า "ผมเคยได้ยินยังพูดทุกการทำงานของคุณจาก Rou และ Soku ในโรงพยาบาล." "การทำงานอย่างหนัก ... ดี ... " ชิกามารุรู้สึกว่ามุมของคิ้วของเขาชักในความลำบากใจ. เขาต้องการรับไม่สามารถที่จะเห็นความจริงของ genjutsu Gengo และอากาศแล้วตัวเองจมอยู่กับมัน Temari ได้มาช่วยเหลือของเขาและเขาจะได้รับในที่สุดก็สามารถที่จะตื่นขึ้น แต่แม้หลังจากที่เขาต้องการได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิทของเขาที่ถูกต้องจนท้ายสุด มีไม่ได้เป็นสิ่งเดียวที่เขาต้องการประสบความสำเร็จด้วยตัวเองได้. "มันจะได้รับการปรับแม้ว่าคุณจะไม่ได้เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้วันหยุดของคุณ ... " คาคาชิกล่าวว่ากำลังมองหาที่กองเอกสารในมือของเขา มีอยู่ประมาณ 50 หน้าในทุก. มันเป็นรายงานชิกามารุได้เขียน. ในขณะที่เขาได้ปฏิเสธที่จะคิดเกี่ยวกับภารกิจหรืองานของเขาที่ยูเนี่ยนให้มากที่สุดของวันหยุดของเขาประเทศแห่งความเงียบเป็นเรื่องที่แตกต่างกัน หลังจากเขียนรายงานภารกิจเป็นหนึ่งในพื้นฐานของการเป็นนินจา มันได้รับการระบุว่าเขาต้องการทำมากว่าวันหยุดหรือไม่ นอกจากนี้มันเป็นงานแสงที่ไม่ได้ใช้เวลากว่าชั่วโมงของวัน. "โปรดดูมากกว่ามัน." ชิกามารุกล่าว. Kakashi ให้ออกถอนหายใจและย้ายมัดของเอกสารไปยังด้านข้างของโต๊ะวาง มันอยู่ด้านบนของภูเขาของเอกสารที่เขามีอยู่แล้ว กองแกว่งนิด ๆ หน่อย ๆ และหลังจากที่เบื่อหน่าย eyeing มันในขณะที่คาคาชิจากนั้นก็หันจ้องมองของเขาในชิกามารุ. "คุณมีชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านนี้และยูเนี่ยนไม่สามารถทำได้โดยไม่ต้อง", "คาคาชิกล่าวว่า" เพื่อพยายาม และดูแลตัวเองเล็ก ๆ น้อย ๆ ... " การดำรงอยู่ของพวกเขาไม่สามารถทำได้โดยไม่ต้องเหรอ ... "นั่นคือลำบากจริงๆ." คำรั่วไหลออกมาจากปากของชิกามารุธรรมชาติโดยไม่มีความพยายามใด ๆ ที่ใส่ใจ คาคาชิมองไปที่การแสดงออกบนใบหน้าของชิกามารุในขณะที่แล้วเขาหัวเราะ. "ผมเห็นว่าคุณไม่เป็นไรขณะนี้." คาคาชิกล่าวว่ามีความสุข. "ใช่." ชิกามารุธรรมชาติยิ้ม. "ตอนนี้แล้ว ... " คาคาชิใส่มือข้างหนึ่งที่อยู่เบื้องหลัง คอของเขากลิ้งไปรอบ ๆ มืออื่น ๆ ของเขาไปในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขาเปิดมันและดึงออกมามัดของเอกสาร เขานำเสนอให้พวกเขาชิกามารุ. ชิกามารุมองลงไปที่ไฟล์ มันถูกประทับด้วยตราประทับสีแดงที่ระบุภารกิจ B-ตำแหน่งโดยมีรายละเอียดที่เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน เขาก็จะมาพร้อมกับผู้เข้าร่วมประชุมของ Daimyou ของดินแดนแห่งไฟส่งข้อความอธิปไตยที่จะ Daimyou ของดินแดนแห่งสายฟ้า บอดี้การ์ดที่ได้รับมอบหมายโดยทั่วไป. ขอบคุณที่ยูเนี่ยนและทั่วไปร่วมมือระหว่างนินจาของวันนี้การรักษาความปลอดภัยของประชาชนทั่วไปได้รับการเสริมสร้างความเข้มแข็งอย่างรวดเร็ว ไประหว่างสองประเทศไม่ได้จริงๆเป็นที่โดดเด่นในฐานะที่เคยเป็นมาในอดีต ในความเป็นจริงผู้ดูแล Daimyou จะได้รับที่ดีกับบอดี้การ์ดของตัวเอง Shinobi ที่ได้รับมอบหมายเป็นเพียงระมัดระวังเป็นพิเศษสำหรับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด หนึ่งในการทำงานในภารกิจที่ไม่จำเป็นต้องเป็นชิกามารุ มันเป็นงานที่เหนือระดับนินจา chuunin ใด ๆ ที่จะประสบความสำเร็จ. "มันไกลง่ายเกินไปของภารกิจสำหรับคุณ แต่ ... " "คาคาชิซังใจถ้าผมหยุดคุณมี?" ชิกามารุตัดถือขึ้นมือขวาของเขา"มันเป็นเวลานานตั้งแต่ที่คุณเรียกผมว่าคาคาชิซัง" คาคาชิกล่าวว่าจ้องมองที่ชิกามารุที่มีรูปลักษณ์แปลกใจบนใบหน้าของเขา "มันเป็นเรื่องที่น่าตกใจที่จะได้ยินมันในขณะนี้." "การรักษาตรงไหล่ของฉันดูวิธีที่ผมพูดคุยและมักจะบิดแก้ไขปัญหาของฉันจะเหมาะ ... " ชิกามารุยักไหล่ "ฉันได้หยุดแล้วทำเรียงลำดับของสิ่งที่." "นั่นเป็นเรื่องดีที่จะได้ยิน." คาคาชิพยักหน้า. "ดังนั้นเกี่ยวกับภารกิจที่คุณสามารถปล่อยให้บางคนอื่น?" "ทำไม?" "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นหนึ่งสัปดาห์ตั้งแต่ชิกามารุออกจากประเทศแห่งความเงียบ คาคาชิสั่งให้เขาหยุดพัก และหายจากความเมื่อยล้าที่เกิดจากการถูกจับกุม รวมทั้งการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับเย็นโก .

แผลที่หน้าผากของเขาได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์ โดยซากุระทันที ดังนั้น ชิกามารุไม่ได้จริงๆมีการบาดเจ็บใด ๆ ที่เขาต้องพักผ่อนแล้วล่ะสภาพจิตใจของเขาก็ยังเบามาก เมื่อเทียบกับวิธีการได้รับก่อนการเดินทางไปประเทศแห่งความเงียบ เขาไม่ได้ต้องการพักผ่อน แต่คาคาชิก็ยืนยัน และเพื่อให้เขาทำตาม โจจิ อิโนะ

และได้ไปออกในภารกิจอื่น ๆที่แยกจากกันหลังจากที่พวกเขากลับมาถึง . นารูโตะและซากุระยังทำงานสิ่งที่ออกในประเทศแห่งความเงียบ แน่นอนชิกามารุ ไปเยี่ยม มิไร ที่บ้านอาจารย์คุเรไน แต่มันก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะอยู่ที่นั่นแค่ไม่กี่ชม.

เวลาทั้งหมดของเขาอยู่คนเดียว เขาไม่ได้ทำอะไร . . . .

ทุกสัปดาห์ ไม่มีใครใส่ใจเขา

เป็นครั้งแรกในเวลานาน ชิกามารุได้อาศัยอยู่อย่างเงียบ ๆและใจเย็น วันแล้ววันเล่า

บางวัน เขาก็นั่งตัวลงต่อหน้าโชงิบอร์ด ,และเล่นกับตัวเองสำหรับชั่วโมง วันอื่น ๆ เขาออกที่พระอาทิตย์ขึ้นและปีนภูเขา นอนที่ด้านบนและดูเมฆจนท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงจากพระอาทิตย์ ชิกามารุก็ชอบเวลาอย่างมาก

เขาสะท้อนให้เห็นเกี่ยวกับวิธีการมากที่เขาได้เปลี่ยนไป . . .

ถ้าได้ชิกามารุก่อนไปประเทศแห่งความเงียบงันแล้วเขาคงไม่ยืนสัปดาห์ไม่มีภารกิจหรืองานสำหรับสหภาพ เขาจะสูญเสียสถานะของจิตใจของเขาจริงๆ เขาคงจะคิดถึง

' ถ้าเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างเกิดขึ้นขณะที่ฉันไป ' หรือ ' ถ้าใครทำผิดพลาดในการทำงานและไม่มีใครสังเกตเห็น " ทุกชนิดของความคิดไร้สาระ , เหลวไหลเขาคงไม่ได้พักผ่อนอย่างสมบูรณ์สำหรับหนึ่งวันเต็มก่อนเขากลับมาทำงาน

แต่ตอนนี้ ชิกามารุสามารถผ่อนคลายในขอบเขตที่เป็นไปได้อย่างเต็มที่ . ทั้งสัปดาห์นี้ เขาแทบจะไม่คิดเรื่องงานที่กำลังรอเขาอยู่ที่ ยูเนี่ยน หรือภารกิจกองพะเนิน จิตใจของเขาเท่านั้นที่เคยเดินกับพวกเขาก่อนที่เขาจะหลับไป

สหายของเขาจะสามารถจัดการกับทุกอย่างได้ แม้กระทั่งถ้าเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น ตอนนี้เขาสามารถคิดได้ และสบายใจได้

มันไม่ได้ว่าเขาจะทิ้งความรู้สึกของความรับผิดชอบ เขาก็อนุญาตให้ตัวเองที่จะมีพื้นที่หายใจบางและใจเย็น หากสถานการณ์เกิดขึ้นที่เขาต้องการแล้ว คาคาชิ หรือ เทมาริจะเรียกเขา และถ้าเวลานั้นมาถึงแล้วเขาจะเปลี่ยนความคิดของเขาในชุดของอัจฉริยะที่คมชัดและสนับสนุนพวกเขาในขอบเขตที่เต็ม ไม่มีความจำเป็นสำหรับเขาที่จะถูกคิดว่าเมื่อเขากลับไปทำงานทุกวินาที

ถ้าเขามีความศรัทธาในความสามารถสหายของเขา จากนั้นเขาก็จะสบายสลับระหว่างทำงานและพักผ่อน .

ชิกามารุได้ทำให้ตัวเองในขอบเขตที่เขาได้ลืมสมบูรณ์เกี่ยวกับความจริงที่ว่า

ในสัปดาห์ของเขาผ่อนคลาย ชิกามารุก็ตรวจสอบตัวเอง เขาจะยึดยาว ยากดู ทำไมเขาจึงแตกต่างจากการเดินทางไปประเทศแห่งความเงียบ , ไปยังจุดที่มันทำให้ตัวเองอึดอัด

เขาตระหนักวิธีการหลายเพื่อนที่เขามีและเขาก็ตระหนักว่าเขาได้ปฏิเสธการดำรงอยู่ของพวกเขาอย่างสมบูรณ์ เขาเห็นแล้วเขาก็ยืนยันว่าจะใช้ทุกภาระและความรับผิดชอบ เนื่องจากการแคบ เย่อหยิ่ง และสมบูรณ์ต่อความภาคภูมิใจที่พวกเขาจะสิ่งที่จัดการไม่ได้ ถ้าไม่มีเขา

คนเราไม่สามารถมีชีวิตอยู่ชีวิตของพวกเขาทั้งหมดของตนเองไม่มีใครฉลาดหรือมีทักษะเพียงพอที่จะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง นั่นเป็นเหตุผลที่คุณมีเพื่อน เพื่อนสนิท

คิดว่า ' ฉันจะแบกเองทุกอย่าง ' ผิดที่รากมาก

มันมีมูลค่า ชิกามารุไปประเทศแห่งความเงียบ ถ้าเพียงแต่เขาจะตระหนักว่า

เมื่อเขาได้อยู่ในปราสาทและ entranced โดยเย็นโกลอยนักโทษ ,เทมาริและชิกามารุได้จู่โจมให้โทรปลุกที่ทำให้เขาออกจาก genjutsu เช่นเดียวกับทุก ๆสงสัยว่าได้ถูกจับเขาลง

ตรงกลางของเกลเธอ เขาได้ตระหนักว่าเขาคือใคร

จริงๆนะ ชิกามารุ เป็นผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบ เขาพบทุกอย่างสวยมากที่ยุ่งยาก และถ้าเป็นเขา เขาคงไม่อยากจะทำอะไรเลยมันก็ดีอยู่อย่างโง่ เขามีความสุขในการใช้ชีวิตอย่างขี้ขลาดโดยไม่สนใจโลก

ที่ชิกามารุเป็นธรรมชาติ

จริงๆ ไม่ได้ไม่เป็นไร

เพราะเขายอมรับรากธรรมชาติของเขากับปีศาจ อาจจะดูแลและทัศนคติที่ขาดความรับผิดชอบ เขาไม่สามารถนำตัวเองที่จะบรรลุสิ่งที่

หลังจากทั้งหมดไม่ใช่ใครอื่น คนอย่างเขาจะเข้าใจความรู้สึกของประชาชนที่ไม่มีฝันปกติหรือความทะเยอทะยานที่จะพูด และอยากนำสันติ ชีวิตธรรมดา

เกิดอะไรขึ้นกับว่าคุณต้องการจะใช้ชีวิตปกติ ความหมายของ " ฝัน " ไม่ได้ จำกัด อยู่เพียงทะเยอทะยานที่มุ่งสูงกับเป้าหมายของพวกเขา .