The range within which the smoke pl

The range within which the smoke plumes can penetrate dense canopies indicates the distance between the fire spot and the observed smoke plume, denoted by the radius of potential fire area D. The regional climate data and biomass structure provide the parameters to derive the average maximum distance Dmax. These parameters are minimum vertical wind speed Vmin, average maximum surface wind speed Smax, and the maximum average height of the canopy layer Hmax. Assuming the smoke plume disperses at a linear rate, Dmax is derived by the relation Dmax=Hmax ⁎Smax /Vmin. Taking Smax as 9.0 ms−1 (Archer & Jacobson, 2003; Kaufman & Justice, 1998; Klink, 1999),Hmax as 10 m, and Vmin as 0.013 ms−1, Dmax is approximately 7 km. At the nadir view of MODIS, a 7 km radius' area is covered by a 14×14 pixel window. This area is defined as a potential fire area and is calculated for any smoke pixels to form a potential fire area mask. The horizontal wind profiles at the boundary layer are not distributed linearly, and the vertical wind shear and plume

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ช่วงที่เบิ้ลพลูมควันสามารถเจาะ canopies หนาแน่นระยะห่างระหว่างจุดไฟและการสังเกตควันเบิ้ลพลูม สามารถบุ โดยรัศมีของศักยภาพที่บ่งชี้ไฟ D. ตั้ง โครงสร้างข้อมูลและชีวมวลสภาพภูมิอากาศระดับภูมิภาคให้พารามิเตอร์สามารถรับระยะทางสูงสุดเฉลี่ย Dmax พารามิเตอร์เหล่านี้มีความเร็วลมต่ำสุดแนวตั้ง Vmin ความเร็วลมพื้นผิวเฉลี่ยสูงสุด Smax และความสูงเฉลี่ยสูงสุดของชั้นฝาครอบ Hmax สมมติว่า เบิ้ลพลูมควัน disperses อัตราเส้นตรง Dmax มา โดยความสัมพันธ์ Dmax = Hmax ⁎Smax /Vmin การ Smax เป็น 9.0 ms−1 (อาร์เชอร์และเนื่อง 2003 Kaufman และยุติธรรม 1998 Klink, 1999) Hmax เป็น 10 เมตร และ Vmin เป็น 0.013 ms−1, Dmax เป็นประมาณ 7 km วิวจุดจอมดินของ MODIS ที่ตั้งของรัศมีจันทร์ถูกปกคลุม โดยหน้าต่างพิกเซล 14 × 14 พื้นที่นี้ถูกกำหนดเป็นพื้นที่ไฟอาจเกิดขึ้น และคำนวณสำหรับพิกเซลใด ๆ ควันเพื่อรูปแบบตั้งไฟที่อาจเกิดขึ้น ลมแนวกระจายโปรไฟล์ที่ชั้นขอบเขตการไม่เชิงเส้น และแรงเฉือนลมแนวตั้ง และเบิ้ลพลูม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ช่วงภายในซึ่งขนนกควันสามารถเจาะหลังคาหนาแน่นบ่งบอกระยะห่างระหว่างจุดไฟและควันสังเกตขนนกที่แสดงโดยรัศมีของพื้นที่ไฟไหม้ที่อาจเกิดขึ้น D. ข้อมูลสภาพภูมิอากาศในระดับภูมิภาคและโครงสร้างชีวมวลให้พารามิเตอร์เพื่อให้ได้ระยะทางสูงสุดเฉลี่ย Dmax พารามิเตอร์เหล่านี้เป็นลมแนวตั้งความเร็วขั้นต่ำ Vmin พื้นผิวสูงสุดเฉลี่ยความเร็วลม Smax และสูงเฉลี่ยสูงสุดของชั้นหลังคา hmax สมมติว่าขนนกควันกระจายในอัตราเชิงเส้น Dmax มาจากความสัมพันธ์ Dmax = hmax ⁎Smax / Vmin การ Smax เป็น 9.0 มิลลิวินาที-1 (อาร์เชอร์และ Jacobson 2003; ลิตรและยุติธรรม 1998; Klink, 1999), hmax ถึง 10 เมตรและ Vmin เป็น 0.013 MS-1, Dmax จะอยู่ที่ประมาณ 7 กิโลเมตร ในมุมมองที่จุดต่ำสุดของ MODIS, 7 กม. รัศมี 'พื้นที่ถูกปกคลุมด้วย 14 × 14 พิกเซลหน้าต่าง พื้นที่บริเวณนี้จะถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ที่เกิดไฟไหม้ที่มีศักยภาพและมีการคำนวณพิกเซลควันใด ๆ ในรูปแบบหน้ากากพื้นที่ไฟไหม้ที่อาจเกิดขึ้น โปรไฟล์ลมแนวนอนที่บริเวณชั้นจะไม่กระจายเป็นเส้นตรงและลมเฉือนแนวตั้งและขนนก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ช่วงภายในกลุ่มควันหนาทึบที่สามารถเจาะหลังคาแสดงระยะทางระหว่างจุดที่ไฟและควันและขนนกเขียนแทนด้วยรัศมีของไฟพื้นที่ศักยภาพ d.The ข้อมูลภูมิอากาศระดับภูมิภาคและโครงสร้างชีวมวลให้พารามิเตอร์เพื่อให้ได้ระยะทางเฉลี่ยสูงสุด ดีแมกซ์ . พารามิเตอร์เหล่านี้เป็นขั้นต่ำ vmin แนวตั้งความเร็วลม ,ความเร็วลมพื้นผิว smax เฉลี่ยสูงสุดและสูงสุดเฉลี่ยความสูงของชั้นเรือนยอด hmax . สมมติว่าไอควันกระจายในอัตราเส้นตรง ดีแมคซ์ได้มาโดยความสัมพันธ์ดีแมคซ์ = hmax ⁎ smax / vmin . ถ่าย smax เป็น 9.0 MS − 1 ( เชอร์คอฟแมน&& Jacobson , 2003 ; ความยุติธรรม , 1998 ; Klink , 1999 ) hmax เป็น 10 เมตร และ vmin เป็น MS สำหรับ− 1 , ดีแม็กประมาณ 7 กิโลเมตร ในมุมมองของโมดิสท้ายน้ำ ,พื้นที่รัศมี ' 7 กม. ครอบคลุม 14 × 14 ล้านพิกเซล หน้าต่าง พื้นที่นี้ถูกกำหนดเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพ และมีการคำนวณสำหรับพิกเซลไฟควันใด ๆรูปแบบหน้ากากไฟพื้นที่ที่มีศักยภาพ แนวนอนลมโปรไฟล์ที่ขอบชั้นจะไม่ได้รับการกระจายน้ำหนัก และแรงลมในแนวดิ่ง และขนนก