After we got back to the hotel and

After we got back to the hotel and Klein had gone, Silver jumps at me and waves his hands.

"Did you see it?" says he. "Did you see it, Billy?"

"What?" I asks.

"Why, that picture that Morgan wants. It's hanging in that pawnshop, behind the desk. I didn't say anything because Klein was there. It's the article sure as you live. The girls are as natural as paint can make them, all measuring 36 and 25 and 42 skirts, if they had any skirts, and they're doing a buck-and-wing on the bank of a river with the blues. What did Mr. Morgan say he'd give for it? Oh, don't make me tell you. They can't know what it is in that pawnshop."

When the pawnshop opened the next morning me and Silver was standing there as anxious as if we wanted to soak our Sunday suit to buy a drink. We sauntered inside, and began to look at watch-chains.

"That's a violent specimen of a chromo you've got up there," remarked Silver, casual, to the pawnbroker. "But I kind of enthuse over the girl with the shoulderblades and red bunting. Would an offer of $2.25 for it cause you to knock over any fragile articles of your stock in hurrying it off the nail?"

The pawnbroker smiles and goes on showing us plate watch-chains.

"That picture," says he, "was pledged a year ago by an Italian gentleman. I loaned him $500 on it. It is called 'Love's Idle Hour,' and it is by Leonardo de Vinchy. Two days ago the legal time expired, and it became an unredeemed pledge. Here is a style of chain that is worn a great deal now."

At the end of half an hour me and Silver paid the pawnbroker $2,000 and walked out with the picture. Silver got into a cab with it and started for Morgan's office. I goes to the hotel and waits for him. In two hours Silver comes back.

"Did you see Mr. Morgan?" I asks. "How much did he pay you for it?"

Silver sits down and fools with a tassel on the table cover.

"I never exactly saw Mr. Morgan," he says, "because Mr. Morgan's been in Europe for a month. But what's worrying me, Billy, is this: The department stores have all got that same picture on sale, framed, for $3.48. And they charge $3.50 for the frame alone - that's what I can't understand."

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากมีโรงแรม และ Klein ดิฉัน เงินกระโดดที่ฉัน และคลื่นมือของเขา "น้อง ๆ มัน" กล่าวว่า เขา "น้อง ๆ มัน บิลลี่" "อะไร" ผมถาม "ทำไม ภาพที่มอร์แกนที่ต้องการ มันถูกแขวนในโรงรับจำนำที่ อยู่หลังโต๊ะ ผมไม่ได้พูดอะไรเพราะ Klein มี บทความแน่ใจว่าคุณอยู่ได้ ผู้หญิงเป็นธรรมชาติสีสามารถทำให้พวกเขา ทั้งวัด 25 และ 36 และ 42 กระโปรง ถ้าพวกเขามีกระโปรงใด ๆ และทำการบัค และปีกบนธนาคารของแม่น้ำ blues ไม่นาย Morgan พูดอะไรเขาจะให้มัน โอ้ ไม่ทำให้ฉันบอกคุณ พวกเขาไม่รู้มันคืออะไรในโรงรับจำนำที่" เมื่อโรงจำนำที่เปิดตอนเช้าถัดไป ฉันและเงินยืนกังวลว่าเราต้องการชุดของเราวันอาทิตย์ไปซื้อเครื่องดื่ม เรา sauntered ภายใน และเริ่มมองดูโซ่ "ที่เป็นตัวอย่างรุนแรงของเราได้ มี กล่าวว่า สีเงิน สบาย ๆ ไป pawnbroker "แต่ฉันชนิดของประโยชน์มากกว่าสาวที่มี shoulderblades และแถบธงแดง จะข้อเสนอ $2.25 มันทำให้คุณสามารถเคาะผ่านใด ๆ บทความเปราะบางของสินค้าของคุณใน hurrying ปิดเล็บ" Pawnbroker ยิ้มและไปแสดงเราดูแผ่นโซ่ "ภาพที่ กล่าวว่า เขา "ถูกนำมา โดยสุภาพบุรุษอิตาลี ผมยืมเขา $500 มัน เรียกว่า 'รักที่ไม่ได้ใช้ชั่วโมง' และก็ โดย Leonardo de Vinchy ก่อนหมดอายุเวลาตามกฎหมาย และกลายเป็นการจำนำไถ่ นี่คือลักษณะของห่วงโซ่ที่สวมใส่ตอนนี้โปรโมชั่น" ที่สุดของครึ่งชั่วโมง ฉันและเงินจ่าย pawnbroker $2000 และเดินออกมา ด้วยรูปภาพ เงินได้เข้าห้องโดยสารด้วย และเริ่มต้นสำหรับ office ของมอร์แกน ผมไปโรงแรม และรอเขา ในสองชั่วโมงเงินกลับมา "น้อง ๆ นาย Morgan" ผมถาม "ก็เขาจ่ายคุณมัน" เงินอยู่ลง และคนโง่กับพู่บนฝาปิดตาราง "อย่าว่าผมล่ะเห็นนาย Morgan เขากล่าวว่า "เนื่องจากนาย Morgan ได้รับในยุโรปสำหรับเดือนนี้ แต่สิ่งกังวลฉัน บิลลี่ นี้: ห้างร้านทั้งหมดมีภาพเดียวกันที่กรอบ สำหรับ $3.48 ขาย และจะคิดค่าธรรมเนียม $3.50 สำหรับเฟรมคนเดียว - ที่เป็นอะไรที่ผมไม่เข้าใจ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่เราได้กลับไปที่โรงแรมและ Klein ได้ไปเงินกระโดดที่ผมและคลื่นมือของเขา. "คุณเห็นมันได้หรือไม่" เขากล่าวว่า "คุณเห็นมันบิลลี่?" "คืออะไร" ฉันถาม. "ทำไมภาพที่มอร์แกนต้องการ. ก็แขวนอยู่ในโรงรับจำนำที่หลังโต๊ะ. ฉันไม่ได้พูดอะไรเพราะไคลน์ก็อยู่ที่นั่น. เป็นบทความแน่ใจว่าเป็นคุณอาศัยอยู่. สาว ๆ ที่เป็นธรรมชาติเป็นสีสามารถทำให้ พวกเขาทุกวัด 36 และ 25 และ 42 กระโปรง, ถ้าพวกเขามีกระโปรงใด ๆ และพวกเขากำลังทำเจ้าชู้และปีกบนฝั่งของแม่น้ำกับบลูส์. สิ่งที่ไม่นายมอร์แกนบอกว่าเขาต้องการให้มัน โอ้ไม่ให้ฉันบอกคุณ. พวกเขาไม่สามารถรู้ได้ว่ามันคืออะไรในโรงรับจำนำว่า. " เมื่อโรงรับจำนำเปิดเช้าวันรุ่งขึ้นฉันและ Silver กำลังยืนอยู่ที่นั่นเป็นกังวลเช่นถ้าเราต้องการที่จะแช่ชุดวันอาทิตย์ที่จะซื้อ ดื่ม. เรา sauntered ภายในและเริ่มที่จะมองไปที่นาฬิกาโซ่. "นั่นคือตัวอย่างความรุนแรงของ Chromo คุณได้มีขึ้นมี" ข้อสังเกตเงินสบาย ๆ เพื่อเจ้าของโรงรับจำนำ " แต่ผมชนิดของความกระตือรือร้นมากกว่าสาวที่มี shoulderblades และธงสีแดง. จะยื่นข้อเสนอจำนวน 2.25 $ สำหรับมันทำให้คุณเคาะมากกว่าบทความบอบบางใด ๆ ของสต็อกของคุณในการรีบออกเล็บ?" รอยยิ้มโรงรับจำนำและไปแสดงให้เราเห็น แผ่นนาฬิกาโซ่. "ภาพที่" เขาบอกว่าเขา "ได้รับคำมั่นสัญญาปีที่ผ่านมาโดยสุภาพบุรุษอิตาลี. ฉันยืมเขา $ 500 บน. มันถูกเรียกว่า 'ความรักของชั่วโมงปกติ' และมันเป็นโดยเลโอนาร์เดอ Vinchy. สองวัน ที่ผ่านมาในเวลาตามกฎหมายหมดอายุและมันก็กลายเป็นจำนำยังไม่ชำระ. นี่คือรูปแบบของห่วงโซ่ที่มีการสวมใส่การจัดการที่ดีในขณะนี้. " ในตอนท้ายของครึ่งชั่วโมงฉันและ Silver จ่ายเจ้าของโรงรับจำนำ $ 2,000 และเดินออกมาพร้อมกับภาพ เงินได้เข้าไปในรถแท็กซี่กับมันและเริ่มต้นสำหรับสำนักงานของมอร์แกน ฉันไปที่โรงแรมและรอให้เขา ในอีกสองชั่วโมงเงินกลับมา. "คุณเห็นนายมอร์แกน?" ฉันถาม "เท่าไหร่เขาก็ไม่จ่ายเพื่อให้มันได้หรือไม่" ซิลเวอร์นั่งลงและคนโง่ด้วยพู่บนหน้าปกตาราง. "ฉันไม่เคยเห็นว่านายมอร์แกน" เขากล่าว "เพราะนายมอร์แกนได้รับในยุโรปเป็นเวลาหนึ่งเดือน. แต่ สิ่งที่ต้องกังวลฉันบิลลี่คือ: ห้างสรรพสินค้าได้ทุกคนมีที่ภาพเดียวกันในการขายกรอบสำหรับ $ 3.48 และพวกเขาคิดค่าใช้จ่าย $ 3.50 สำหรับกรอบเพียงอย่างเดียว - นั่นคือสิ่งที่ฉันไม่สามารถเข้าใจ "..