In this national representative sam

In this national representative sample of longterm care NH residents in the United States, pain in residents who could communicate was positively associated with verbal aggression only and pain among residents who could not communicate was positively associated with both verbal and physical aggression. These results suggest that pain has differential effects on aggressive behaviors-depending on whether residents have the ability to self-report pain. One explanation is that residents who can verbalize pain are more likely to receive pain management, which reduces the risk of physical aggression. However, patients who cannot verbalize pain are less likely to receive adequate pain treatment, which increases the risk of physical aggression.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวแทนแห่งชาติระยะยาวดูแล NH อาศัยในสหรัฐอเมริกา ความเจ็บปวดในคนที่สามารถสื่อสารสัมพันธ์บวกกับความก้าวร้าวทางวาจาเท่านั้น และปวดระหว่างผู้อยู่อาศัยที่สามารถสื่อสัมพันธ์บวกกับความก้าวร้าวทางวาจา และทางกายภาพ ผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำว่า ความเจ็บปวดมีผลแตกต่างก้าวร้าวพฤติกรรมขึ้นอยู่กับว่าคนมีความสามารถในการรายงานตนเองเจ็บปวด คำอธิบายหนึ่งเป็นที่อาศัยที่สามารถคำพูดเจ็บปวดมีแนวโน้มได้รับการจัดการความเจ็บปวด ช่วยลดความเสี่ยงของการรุกรานทางกายภาพ อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยที่ไม่สามารถคำพูดเจ็บปวดมีโอกาสน้อยที่จะได้รับเพียงพอการรักษา ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงของความก้าวร้าวทางกายภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของชาตินี้ของผู้อยู่อาศัย NH การดูแลระยะยาวในประเทศสหรัฐอเมริกา, อาการปวดในผู้อยู่อาศัยที่สามารถติดต่อสื่อสารมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความก้าวร้าวทางวาจาเท่านั้นและความเจ็บปวดในหมู่ประชาชนที่ไม่สามารถติดต่อสื่อสารมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการรุกรานทั้งทางวาจาและทางกายภาพ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าอาการปวดที่มีผลต่อพฤติกรรมที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับว่าก้าวร้าวผู้อยู่อาศัยมีความสามารถในการรายงานอาการปวดด้วยตนเอง คำอธิบายหนึ่งคือการที่ผู้อยู่อาศัยที่สามารถเป็นคำพูดความเจ็บปวดมีแนวโน้มที่จะได้รับการจัดการความเจ็บปวดซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงของการรุกรานทางกายภาพ อย่างไรก็ตามผู้ป่วยที่ไม่สามารถเป็นคำพูดความเจ็บปวดมีโอกาสน้อยที่จะได้รับการรักษาอาการปวดที่เพียงพอซึ่งจะเป็นการเพิ่มความเสี่ยงของการรุกรานทางกายภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกลุ่มตัวอย่างนี้แห่งชาติระยะยาวดูแล NH ผู้อยู่อาศัยในสหรัฐอเมริกา , ความเจ็บปวดในผู้ที่สามารถสื่อสารเป็นบวกที่เกี่ยวข้องกับความก้าวร้าวทางวาจาเท่านั้น และความเจ็บปวดของประชาชนที่ไม่สามารถสื่อสารมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทั้งทางวาจาและร่างกาย ก้าวร้าว ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า ความเจ็บปวดมีความแตกต่างต่อพฤติกรรมก้าวร้าวขึ้นอยู่กับว่าประชาชนมีความสามารถในการรายงานตนเองเจ็บปวด คำอธิบายหนึ่งคือประชาชนที่สามารถเปลี่ยนให้เป็นคำกริยาความเจ็บปวดมีแนวโน้มที่จะได้รับการจัดการความเจ็บปวด , ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการบุกรุกทางกายภาพ อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยที่ไม่สามารถพูดความเจ็บปวดมีโอกาสน้อยที่จะได้รับการรักษาอาการปวดที่เพียงพอ ซึ่งจะเพิ่มความเสี่ยงของการบุกรุกทางกายภาพ