Prince SapphasitOne upon a time. Kirirat town was ruled by a king name การแปล - Prince SapphasitOne upon a time. Kirirat town was ruled by a king name ไทย วิธีการพูด

Prince SapphasitOne upon a time. Ki

Prince Sapphasit

One upon a time. Kirirat town was ruled by a king named King Usapharat. He had a daught called Princess Suwanasopha. She had a very beautiful figure which was the talk of the town. However,she had never talked to any man even her own father.When she was old enough to get married, King Usapharat sent envoys to invite kings and princes from various countries to come and ask for the hand of his daughter in marriage.
At that time there was another town named Alikanakon with King Vichairat as its ruler. He had only one son named Prince Sapphasit.PrinceSapphasit was handsome and highly talented. He studied arts and sciences in various fields that made him very knowledgeable. He had also learnt successfully the art of moving people’s minds and spirits into other objects.One day Prince Sapphasit also heard of Princess Suwanasopha’s story, so he wanted her to be his wife. He, together with his close courtier, travelled to Kirirat town.
When he arrived in, Prince Sapphasit sat cross – legged on the floor in front of the door of Suwanasopha’s bedroom and waited there till 9 p.m. Then’ he decided to move his courtier’s mind and spirit to a lamp and told the Princess a story.“Once upon a time, there were four merchants whowere frienfs. One night while they moored their boat at a quay and retired for a rest, the first merchant woke up in the middle of the night and saw a large sandalwood log floating in the wather. He took the log and carved it into a girl. He then recited an incantation to give it life.
Next morning, the second merchant woke up and saw a naked girl sitting there. So he brought clothers and ornaments for her to wear. When the third merchant saw her beauty that touched his heart’ hr invited her to sit on bed. The fourth merchant woke up and was the last one to see her. And he had a friendly conversation with her. Eventually, all four merchants fell in love with the girl and each wanted her to be his wife.After Prince Sapphasit had finished telling the story, he asked the lamp, “Who should be the girl’s husband?”The lamp answered immediately,“the first merchant who had carved the sandalwood log should be her husband.”
Princess Suwanasopha heard the answer. She did not like it and then said“It should be her father. The third merchant should be her brother, the fourth one should be nher mother, and the one who should be her husband is the second merchant.”When Princess Suwanasopha finished talking, the musical instruments started to strike up a time simultaneously for the fiest time.At midnight,Prince Sapphasit moved the mind and spirit from the lamp to her bed legs and continued with another story.“There were four princes who journeyed to Takasila town to study at Tisapamokschollof thought. After graduation, they travelled together to return to their town.
On the way back home, the first prince who was an expert in prophecies predicted that a Hasadeelingbtrd holding a girl in its mouthwould fly past us. He asked the second prince who was an expert in archery to be ready to shoot arrows.Soon aHasadeeling bird really flew oveeer them with a beautiful girl in its claws. Thereupon, the prince shot the bird accurately, frightening it to release the girl who then floated briskly in the air and fell into river.The third prince who was an eapert in swimming saw the saiuation and then jumped into the river to help her but the girl was dead already. The fourth pince recited magic incantattions to bring her back to life.When the girl came round, all four princes vied with one another for the girl. ”
Princess Sapphasit then ashed the mind and spirit at the bed legs. “Who should be the the girl’s husband ? ”The mind and spirit answered. “She should be the wife of the prince who shot the arrow at the bird, forcing it to drop her.”When the Princess finished talking, the musical inatruments started striking up a tune simultaneously for the second time.
At 3 a.m. Prince Sapphasitmoved his courtier’s mind and spirit to the bed cover sheet and then started telling another story.
“There were four lads. They loved four girls. One day, the lads asked for the addresses of the girl each one loved so that they could call on them there. ”
The first girl stroked her head. The second one stroked her chest. The third one stroked her cheek. The fourth one stroked her eyebrow. This was a mystery to unravel the meeting place, the four girls returned to their own homes.The four lads could not find out where their lovers lived. They didn’t have the courage to even ask anyone. Sothey just sat down taiking to one another.At the place where the four lads were talking, there was bandit publicly tied up nearby. He heard the whole story that the four lads were talking about ; thereupon, he said :
“I will solve the puzzles for you in exchange for wather. Is that OK?” the bandit said.
All four lads hurried to get some wather for the bandit. The bandit then solved the problems.
“The house of the girl who stroked her head has a banyan tree for relaxing. The house of the girl who stroked her cheek has a jackfruit tree in the weat. The house of the girl who stroked her cheek has a pottery kiln in the south. The house of the girl who stroked her eyebrow has a seaweed pond in the north.”The four lads went to look for the house of each one’s own lover. They found them exactly as told by the bandit. And they told their lovers how they wewr able to find their house.When the girl heard this, they chased the four lads to go away because they thought they were not clever at all. Then they took the bandit to live with them and looked after him as if he was their husband.
The first girl looked food for him to eat. The second girl brought water for him to drink. The third girl served warm water for him to take a bath. The fourth girltook care of cleanliness for him.Consequently the bandit recovered from his illness and was released after serving the sentence. The bandit was very grateful to the four girl for their kindness, but he wanted to have only one wife.”PrinceSapphasit then asked the mind and spirit, “Which girl should take the bandit as her husband?”The mind and spirit answered, “The girl who took care of the cleanliness should take the bandit as her husband.”
When princess Suwanasopha heard this, she objected again one more time.“That’s not right. The girl who brought food for him should take the bandit as her husband because it is the wife’s duty to prepare food. The other girl performed the duties of only a maid.”Whan the prinaess finished talking, the musical instruments started striking up a tune simultaneously for the third time.Meanwhile, it was almost the approach of dawn. Prince Supphasit admired Princess Suwanasopha’sintelligence, so he went into her bedroom and asked her to marry him.
After that both of them lived together happily forver.
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
Prince SapphasitOne upon a time. Kirirat town was ruled by a king named King Usapharat. He had a daught called Princess Suwanasopha. She had a very beautiful figure which was the talk of the town. However,she had never talked to any man even her own father.When she was old enough to get married, King Usapharat sent envoys to invite kings and princes from various countries to come and ask for the hand of his daughter in marriage.At that time there was another town named Alikanakon with King Vichairat as its ruler. He had only one son named Prince Sapphasit.PrinceSapphasit was handsome and highly talented. He studied arts and sciences in various fields that made him very knowledgeable. He had also learnt successfully the art of moving people’s minds and spirits into other objects.One day Prince Sapphasit also heard of Princess Suwanasopha’s story, so he wanted her to be his wife. He, together with his close courtier, travelled to Kirirat town. When he arrived in, Prince Sapphasit sat cross – legged on the floor in front of the door of Suwanasopha’s bedroom and waited there till 9 p.m. Then’ he decided to move his courtier’s mind and spirit to a lamp and told the Princess a story.“Once upon a time, there were four merchants whowere frienfs. One night while they moored their boat at a quay and retired for a rest, the first merchant woke up in the middle of the night and saw a large sandalwood log floating in the wather. He took the log and carved it into a girl. He then recited an incantation to give it life. Next morning, the second merchant woke up and saw a naked girl sitting there. So he brought clothers and ornaments for her to wear. When the third merchant saw her beauty that touched his heart’ hr invited her to sit on bed. The fourth merchant woke up and was the last one to see her. And he had a friendly conversation with her. Eventually, all four merchants fell in love with the girl and each wanted her to be his wife.After Prince Sapphasit had finished telling the story, he asked the lamp, “Who should be the girl’s husband?”The lamp answered immediately,“the first merchant who had carved the sandalwood log should be her husband.” Princess Suwanasopha heard the answer. She did not like it and then said“It should be her father. The third merchant should be her brother, the fourth one should be nher mother, and the one who should be her husband is the second merchant.”When Princess Suwanasopha finished talking, the musical instruments started to strike up a time simultaneously for the fiest time.At midnight,Prince Sapphasit moved the mind and spirit from the lamp to her bed legs and continued with another story.“There were four princes who journeyed to Takasila town to study at Tisapamokschollof thought. After graduation, they travelled together to return to their town. On the way back home, the first prince who was an expert in prophecies predicted that a Hasadeelingbtrd holding a girl in its mouthwould fly past us. He asked the second prince who was an expert in archery to be ready to shoot arrows.Soon aHasadeeling bird really flew oveeer them with a beautiful girl in its claws. Thereupon, the prince shot the bird accurately, frightening it to release the girl who then floated briskly in the air and fell into river.The third prince who was an eapert in swimming saw the saiuation and then jumped into the river to help her but the girl was dead already. The fourth pince recited magic incantattions to bring her back to life.When the girl came round, all four princes vied with one another for the girl. ” Princess Sapphasit then ashed the mind and spirit at the bed legs. “Who should be the the girl’s husband ? ”The mind and spirit answered. “She should be the wife of the prince who shot the arrow at the bird, forcing it to drop her.”When the Princess finished talking, the musical inatruments started striking up a tune simultaneously for the second time. At 3 a.m. Prince Sapphasitmoved his courtier’s mind and spirit to the bed cover sheet and then started telling another story.“There were four lads. They loved four girls. One day, the lads asked for the addresses of the girl each one loved so that they could call on them there. ”The first girl stroked her head. The second one stroked her chest. The third one stroked her cheek. The fourth one stroked her eyebrow. This was a mystery to unravel the meeting place, the four girls returned to their own homes.The four lads could not find out where their lovers lived. They didn’t have the courage to even ask anyone. Sothey just sat down taiking to one another.At the place where the four lads were talking, there was bandit publicly tied up nearby. He heard the whole story that the four lads were talking about ; thereupon, he said : “I will solve the puzzles for you in exchange for wather. Is that OK?” the bandit said.All four lads hurried to get some wather for the bandit. The bandit then solved the problems. “The house of the girl who stroked her head has a banyan tree for relaxing. The house of the girl who stroked her cheek has a jackfruit tree in the weat. The house of the girl who stroked her cheek has a pottery kiln in the south. The house of the girl who stroked her eyebrow has a seaweed pond in the north.”The four lads went to look for the house of each one’s own lover. They found them exactly as told by the bandit. And they told their lovers how they wewr able to find their house.When the girl heard this, they chased the four lads to go away because they thought they were not clever at all. Then they took the bandit to live with them and looked after him as if he was their husband. The first girl looked food for him to eat. The second girl brought water for him to drink. The third girl served warm water for him to take a bath. The fourth girltook care of cleanliness for him.Consequently the bandit recovered from his illness and was released after serving the sentence. The bandit was very grateful to the four girl for their kindness, but he wanted to have only one wife.”PrinceSapphasit then asked the mind and spirit, “Which girl should take the bandit as her husband?”The mind and spirit answered, “The girl who took care of the cleanliness should take the bandit as her husband.”When princess Suwanasopha heard this, she objected again one more time.“That’s not right. The girl who brought food for him should take the bandit as her husband because it is the wife’s duty to prepare food. The other girl performed the duties of only a maid.”Whan the prinaess finished talking, the musical instruments started striking up a tune simultaneously for the third time.Meanwhile, it was almost the approach of dawn. Prince Supphasit admired Princess Suwanasopha’sintelligence, so he went into her bedroom and asked her to marry him.After that both of them lived together happily forver.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
เจ้าชายสรรพสิทธิ์หนึ่งนานมา เมือง Kirirat ถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์ที่มีชื่อว่าคิง Usapharat เขามี daught ที่เรียกว่าปริ๊นเซ Suwanasopha เธอมีตัวเลขที่สวยงามมากซึ่งจะได้พูดคุยของเมือง แต่เธอไม่เคยได้พูดคุยกับคนหนึ่งคนใดแม้แต่เธอเอง father.When เธอโตพอที่จะได้รับการแต่งงานกษัตริย์ Usapharat ส่งทูตที่จะเชิญพระมหากษัตริย์และเจ้าชายจากประเทศต่าง ๆ ที่จะมาและขอมือของลูกสาวของเขาในการแต่งงาน. ที่ว่า ครั้งที่มีอีกคนหนึ่งชื่อเมืองที่มีพระมหากษัตริย์ Alikanakon Vichairat ในฐานะผู้ปกครองของตน เขามีเพียงบุตรชายคนหนึ่งชื่อเจ้าชาย Sapphasit.PrinceSapphasit หล่อและมีความสามารถสูง เขาศึกษาศิลปะและวิทยาศาสตร์ในด้านต่าง ๆ ที่ทำให้เขามีความรู้มาก เขาได้เรียนรู้นอกจากนี้ยังประสบความสำเร็จในงานศิลปะของการย้ายจิตใจของผู้คนและสุราเข้ามาในวันอื่น ๆ objects.One เจ้าชายสรรพสิทธิ์ยังได้ยินเรื่องราวของเจ้าหญิง Suwanasopha ของเขาจึงอยากให้เธอเป็นภรรยาของเขา เขาพร้อมด้วยข้าราชบริพารใกล้ชิดของเขาเดินทางไป Kirirat เมือง. เมื่อเขามาถึงในเจ้าชายสรรพสิทธิ์นั่งข้าม - ขาบนพื้นด้านหน้าของประตูห้องนอน Suwanasopha ของและรอที่นั่นจนถึง 09:00 แล้วเขาตัดสินใจที่จะย้ายความคิดของข้าราชบริพารของเขา และจิตวิญญาณมาใช้หลอดไฟและบอกเจ้าหญิงเรื่อง. "กาลครั้งหนึ่งมีอยู่สี่พ่อค้า whowere frienfs คืนหนึ่งในขณะที่พวกเขาจอดเรือของพวกเขาที่ท่าเรือและเกษียณสำหรับส่วนที่เหลือเป็นผู้ประกอบการค้าครั้งแรกที่ตื่นขึ้นมาในตอนกลางคืนและเห็นบันทึกไม้จันทน์ขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่ใน wather เขาเอาบันทึกและแกะสลักลงในหญิงสาวคนหนึ่ง จากนั้นเขาก็ท่องคาถาที่จะให้มันมีชีวิต. เช้าวันรุ่งขึ้นผู้ประกอบการค้าที่สองตื่นขึ้นมาและเห็นหญิงสาวเปลือยกายนั่งอยู่ที่นั่น ดังนั้นเขาจึงนำ clothers และเครื่องประดับสำหรับเธอที่จะสวมใส่ เมื่อผู้ประกอบการค้าที่สามเห็นความงามของเธอที่สัมผัสหัวใจของเขา 'ชมเชิญเธอไปนั่งบนเตียง ผู้ประกอบการค้าที่สี่ตื่นขึ้นมาและเป็นคนสุดท้ายที่จะเห็นเธอ และเขาก็มีการสนทนาที่เป็นมิตรกับเธอ ในที่สุดทั้งสี่ร้านค้าที่ตกหลุมรักกับหญิงสาวและแต่ละคนอยากให้เธอเป็นของเขา wife.After เจ้าชายสรรพสิทธิ์ได้เสร็จสิ้นการเล่าเรื่องที่เขาถามหลอดไฟ "ใครควรจะเป็นสามีของหญิงสาว?" โคมไฟตอบทันทีว่า " ผู้ประกอบการค้าเป็นครั้งแรกที่มีการแกะสลักไม้จันทน์เข้าสู่ระบบที่ควรจะเป็นสามีของเธอ. "ปริ๊นเซSuwanasopha ได้ยินคำตอบ เธอไม่ชอบมันแล้วบอกว่า "มันควรจะเป็นพ่อของเธอ ผู้ประกอบการค้าที่สามควรจะเป็นพี่ชายของเธอที่หนึ่งในสี่ควรจะเป็นแม่ nher และเป็นผู้หนึ่งที่ควรจะเป็นสามีของเธอเป็นผู้ประกอบการค้าที่สอง. "เมื่อเจ้าหญิง Suwanasopha เสร็จสิ้นการพูดคุยเครื่องดนตรีเริ่มที่จะตีขึ้นเวลาพร้อมกันเป็นครั้ง fiest ในตอนเที่ยงคืนเจ้าชายสรรพสิทธิ์ย้ายจิตใจและจิตวิญญาณจากโคมไฟขาเตียงของเธอและยังคงมีอีกเรื่องหนึ่ง. "มีสี่เจ้าชายที่เดินทางไปเมือง Takasila เรียนที่ Tisapamokschollof คิดว่าเป็น หลังจากจบการศึกษาที่พวกเขาเดินทางไปด้วยกันเพื่อกลับไปยังเมืองของพวกเขา. ระหว่างทางกลับบ้านเจ้าชายคนแรกที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในการคำพยากรณ์คาดการณ์ว่าการถือครอง Hasadeelingbtrd หญิงสาวคนหนึ่งใน mouthwould ที่บินผ่านมาเรา เขาถามเจ้าชายสองคนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในการยิงธนูจะมีความพร้อมในการถ่ายภาพนก arrows.Soon aHasadeeling จริงๆบิน oveeer ให้กับสาวสวยในกรงเล็บของมัน ครั้นแล้วเจ้าชายยิงนกได้อย่างถูกต้องน่ากลัวมันจะปล่อยหญิงสาวที่แล้วเหยงลอยอยู่ในอากาศและลดลงเป็นเจ้าชายที่สาม river.The ซึ่งเป็น eapert ว่ายน้ำเห็น saiuation แล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำเพื่อช่วยให้เธอ แต่ หญิงสาวที่ตายแล้ว แว่นตาสี่ท่อง incantattions วิเศษที่จะพาเธอกลับไป life.When สาวมารอบทั้งสี่เจ้าชายประชันกับอีกคนหนึ่งสำหรับสาว "ปริ๊นเซสรรพสิทธิ์แล้ว ashed จิตใจและจิตวิญญาณที่ขาเตียง "ใครควรจะเป็นสามีของหญิงสาว? "จิตใจและจิตวิญญาณตอบ "เธอควรจะเป็นภรรยาของเจ้าชายที่ยิงลูกศรที่นกที่บังคับให้มันลดลงของเธอ." เมื่อเจ้าหญิงจบการสนทนา, ดนตรี inatruments เริ่มโดดเด่นขึ้นมาปรับแต่งพร้อมกันเป็นครั้งที่สอง. ที่ 03:00 เจ้าชาย Sapphasitmoved ของเขา ใจของข้าราชบริพารและจิตวิญญาณไปยังแผ่นฝาครอบเตียงและจากนั้นก็เริ่มเล่าเรื่องอื่น. "มีสี่หนุ่มได้ พวกเขารักสี่สาว วันหนึ่งเด็กขอที่อยู่ของหญิงสาวแต่ละคนที่รักเพื่อที่พวกเขาจะเรียกพวกเขามี "สาวแรกลูบหัวของเธอ คนที่สองลูบหน้าอกของเธอ หนึ่งในสามลูบแก้มของเธอ เศษหนึ่งส่วนสี่ของเธอลูบคิ้ว นี่คือความลึกลับที่จะคลี่คลายสถานที่ประชุมที่สี่สาวกลับไป homes.The ของตัวเองสี่นักเตะในทีมไม่สามารถหาที่คนรักของพวกเขาอาศัยอยู่ พวกเขาไม่ได้มีความกล้าหาญที่จะได้ขอให้ทุกคน Sothey เพียงแค่นั่งลง taiking ให้เป็นหนึ่ง another.At สถานที่ที่สี่หนุ่มได้พูดคุยมีโจรผูกสาธารณชนขึ้นอยู่บริเวณใกล้เคียง เขาได้ยินเรื่องราวทั้งหมดว่าสี่หนุ่มได้พูดคุยเกี่ยวกับ; ครั้นแล้วเขากล่าวว่า"ผมจะแก้ปริศนาสำหรับคุณในการแลกเปลี่ยนสำหรับ wather ตกลงว่า? "โจรกล่าว. ทั้งสี่หนุ่มรีบที่จะได้รับ wather บางอย่างสำหรับโจร โจรแล้วแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น. "บ้านของหญิงสาวที่ลูบหัวของเธอมีต้นไทรสำหรับการพักผ่อน บ้านของหญิงสาวที่ลูบแก้มของเธอมีต้นขนุนใน Weat บ้านของหญิงสาวที่ลูบแก้มของเธอมีเตาเผาเครื่องปั้นดินเผาในภาคใต้ บ้านของหญิงสาวที่ลูบคิ้วของเธอที่มีบ่อเลี้ยงสาหร่ายในภาคเหนือ. "ทั้งสี่หนุ่มไปหาบ้านของแต่ละคนรักของตัวเองหนึ่ง พวกเขาพบว่าพวกเขาตรงตามที่บอกโดยโจร และพวกเขาบอกคนรักของพวกเขาว่าพวกเขา wewr สามารถที่จะหา house.When สาวของพวกเขาได้ยินนี้พวกเขาไล่สี่หนุ่มที่จะไปออกไปเพราะพวกเขาคิดว่าพวกเขาไม่ฉลาดเลย พวกเขาจึงเอาโจรที่จะอยู่กับพวกเขาและมองตามหลังเขาราวกับว่าเขาเป็นสามีของตน. สาวแรกมองอาหารให้เขากิน หญิงสาวที่สองนำน้ำสำหรับเขาที่จะดื่ม สามสาวเสิร์ฟน้ำอุ่นสำหรับเขาที่จะใช้เวลาอาบน้ำ การดูแล girltook ที่สี่ของความสะอาดสำหรับ him.Consequently โจรกู้คืนจากการเจ็บป่วยของเขาและได้รับการปล่อยตัวหลังจากที่ให้บริการประโยค โจรก็รู้สึกขอบคุณมากที่สี่สาวสำหรับความมีน้ำใจของพวกเขา แต่เขาต้องการที่จะมีเพียงหนึ่งภรรยา. "PrinceSapphasit แล้วถามใจและจิตวิญญาณ" ซึ่งสาวควรใช้โจรเป็นสามีของเธอ? "จิตใจและจิตวิญญาณตอบว่า" หญิงสาวที่เข้ามาดูแลความสะอาดควรใช้โจรเป็นสามีของเธอ. "เมื่อเจ้าหญิงSuwanasopha ได้ยินนี้เธอคัดค้านอีกครั้งอีกครั้งหนึ่ง." ที่ไม่ถูกต้อง หญิงสาวที่นำอาหารสำหรับเขาควรจะใช้เวลาโจรเป็นสามีของเธอเพราะมันเป็นหน้าที่ของภรรยาที่จะจัดเตรียมอาหาร หญิงสาวคนอื่น ๆ ทำหน้าที่เพียงแม่บ้าน. "Whan prinaess เสร็จพูดคุย, เครื่องดนตรีเริ่มโดดเด่นขึ้นมาปรับแต่งพร้อมกันเป็นครั้งที่สาม time.Meanwhile มันเกือบจะเป็นวิธีการของรุ่งอรุณ เจ้าชายเจ้าหญิง Supphasit ชื่นชม Suwanasopha'sintelligence เขาจึงเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอและขอให้เธอแต่งงานกับเขา. หลังจากนั้นทั้งสองคนมีความสุขอยู่ด้วยกัน forver
















การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
เจ้าชายสรรพสิทธิ์

หนึ่งนานมาแล้ว kirirat เมืองถูกปกครองโดยกษัตริย์ที่ชื่อกษัตริย์ usapharat . เขามี daught เรียกว่าเจ้าหญิง suwanasopha . เธอมีรูปร่างที่สวยงามมากซึ่งเป็นพูดคุยของเมือง แต่เธอก็ไม่เคยพูดกับใคร แม้แต่บิดาของเธอเอง เมื่อเธอโตพอที่จะแต่งงานกษัตริย์ usapharat ส่งทูตไปเชิญกษัตริย์และเจ้าชายจากหลายประเทศมาขอลูกสาวแต่งงาน
ตอนนั้นมีเมืองชื่อ alikanakon กับราชายันต์ โปษยานนท์เป็นประมุขของ เขามีเพียงหนึ่งชื่อ เจ้าชาย sapphasit.princesapphasit ลูกชายหล่อและมีความสามารถสูง เขาศึกษาศิลปะและวิทยาศาสตร์ในสาขาต่างๆ ที่ทำให้เขามีความรู้มากเขายังได้เรียนรู้ศิลปะของการย้ายความจิตใจของผู้คนและวิญญาณลงในวัตถุอื่น ๆวันหนึ่งเจ้าชายสรรพสิทธิ์ยังได้ยินเรื่องราวของเจ้าหญิง suwanasopha เขาอยากให้เธอเป็นภรรยาของเขา เขาร่วมกับข้าราชบริพารใกล้ชิดของเขา เดินทางถึงเมือง kirirat .
เมื่อเขามาถึงใน
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2025 I Love Translation. All reserved.

E-mail: