It has long been known that the mor

It has long been known that the morphology of fungal cells can vary
considerably between cells with identical genomes. Dimorphism in
yeasts is relatively common, perhaps best studied in Candida Albanians
in the transition between yeast and hyphal forms (Hornby et al.,
2001). Other yeast or mould cells may be induced under certain
environmental conditions to form spores, such as heat-resistant ascospores
(Beuchat and Rice, 1979; Tournas, 1994). Such major physiological
changes are promoted by substantial changes in patterns of gene
expression. Yet when populations of morphologically similar cells are
considered, it has historically been a common assumption that all
genetically identical cells in a constant environment show identical
patterns of gene expression. However, evidence has been accumulating
of population heterogeneity within genetically homogeneous populations
(Raser and O'Shea, 2004). In yeasts, survival of metal toxicity
was limited to a small fraction of the population (Bishop et al., 2007;
Smith et al., 2007), as has also been shown in regard to the preservative
sorbic acid (Steels et al., 2000) and for survival of heat shock (Levy et al.,
2012).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันได้รับการเรียกว่า สัณฐานวิทยาของเซลล์เชื้อราอาจแตกต่างกันระหว่างเซลล์กับ genomes เหมือนมาก Dimorphism ในyeasts ได้ค่อนข้างทั่วไป บางทีส่วนศึกษาในโรค Albaniansในการเปลี่ยนแปลงระหว่างฟอร์ม hyphal และยีสต์ (Hornby et al.,2001) ได้เซลล์ยีสต์หรือเชื้ออื่น ๆ ที่อาจเกิดภายใต้บางสภาพแวดล้อมการเพาะเฟิร์นฟอร์ม เช่น ascospores ทนความร้อน(Beuchat และข้าว 1979 Tournas, 1994) เช่นวิชาสรีรวิทยาเปลี่ยนแปลงจะส่งเสริม โดยพบในรูปแบบของยีนนิพจน์ แต่เมื่อประชากรของเซลล์คล้าย morphologicallyพิจารณา ประวัติแล้วสมมติฐานทั่วไปที่ทั้งหมดแปลงพันธุกรรมเหมือนเซลล์ในสภาพแวดล้อมคงที่แสดงเหมือนกันรูปแบบของยีน อย่างไรก็ตาม หลักฐานมีการสะสมยอดของประชากร heterogeneity ภายในประชากรเหมือนแปลงพันธุกรรม(Raser และ O'Shea, 2004) ใน yeasts ความอยู่รอดของความเป็นพิษของโลหะถูกจำกัดส่วนเล็ก ๆ ของประชากร (บาทหลวง et al., 2007Smith et al., 2007), ยังมีการแสดงเรื่องการ preservativeกรด sorbic (Steels et al., 2000) และ เพื่อความอยู่รอดของช็อคร้อน (Levy et al.,2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันมีมานานเป็นที่รู้จักกันว่าลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเซลล์เชื้อราสามารถแตกต่างกัน
มากระหว่างเซลล์ที่มีจีโนมเหมือนกัน พฟิสซึ่ใน
ยีสต์เป็นเรื่องธรรมดาที่ค่อนข้างบางทีการศึกษาที่ดีที่สุดในอัลบาเนีย Candida
ในการเปลี่ยนแปลงระหว่างยีสต์และรูปแบบ hyphal (ฮอร์น et al.,
2001) ยีสต์อื่น ๆ หรือเซลล์แม่พิมพ์อาจจะเหนี่ยวนำให้เกิดภายใต้บาง
สภาพแวดล้อมในรูปแบบสปอร์เช่นทนความร้อน ascospores
(Beuchat และข้าว, 1979; Tournas, 1994) ทางสรีรวิทยาดังกล่าวที่สำคัญ
การเปลี่ยนแปลงที่มีการส่งเสริมจากการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในรูปแบบของยีนที่
แสดงออก แต่เมื่อประชากรของเซลล์ที่คล้ายกันสัณฐานมีการ
พิจารณาจะได้รับในอดีตสมมติฐานทั่วไปที่ทุก
เซลล์พันธุกรรมเหมือนกันในการแสดงสภาพแวดล้อมที่คงที่เหมือน
รูปแบบของการแสดงออกของยีน อย่างไรก็ตามหลักฐานที่ได้รับการสะสม
ของเซลล์สืบพันธุ์ของประชากรภายในประชากรที่เป็นเนื้อเดียวกันทางพันธุกรรม
(Raser และเชีย 2004) ในยีสต์การอยู่รอดของความเป็นพิษโลหะ
ถูก จำกัด ให้ส่วนเล็ก ๆ ของประชากร (บิชอป, et al, 2007;.
. สมิ ธ และคณะ, 2007) ตามที่ได้รับการแสดงในเรื่องสารกันบูด
กรดซอร์บิก (เหล็ก, et al. 2000) และเพื่อความอยู่รอดของการช็อกความร้อน (ประกาศ et al.,
2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันมีมานานแล้วที่รู้จักกันว่าลักษณะของเชื้อราเซลล์สามารถแตกต่างกันมากระหว่างเซลล์กับ
หาเหมือนกัน ขนาด
ยีสต์คือทั่วไปค่อนข้าง บางทีที่ดีที่สุดการศึกษาใน Candida albanians
ในการเปลี่ยนแปลงระหว่างรูปแบบของยีสต์และเส้นใย ( Hornby et al . ,
2001 ) ยีสต์ หรืออาจจะเกิดจากเซลล์แม่พิมพ์ภายใต้สภาพแวดล้อมบางอย่าง
แบบฟอร์มสปอร์ ,เช่น ทนความร้อน ascospores
( beuchat และข้าว , 1979 ; tournas , 1994 ) เช่นการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา
สาขาส่งเสริมโดยการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในรูปแบบของการแสดงออกของยีน

แต่เมื่อจำนวนประชากรของที่คล้ายกันจากเซลล์
ถือว่าได้ตามสมมติฐานทั่วไปที่ทุกคน
พันธุกรรมเหมือนกันเซลล์ในสภาพแวดล้อมที่คงที่แสดงรูปแบบเหมือนกัน
ของการแสดงออกของยีนอย่างไรก็ตาม หลักฐานที่ได้รับการสะสมของความหลากหลายทางพันธุกรรมภายในประชากรประชากร

( และเป็นเนื้อเดียวกัน raser โอเช , 2004 ) ในยีสต์ การอยู่รอดของ
พิษโลหะ จำกัด เป็นส่วนเล็ก ๆของประชากร ( โคน et al . , 2007 ;
Smith et al . , 2007 ) และยังได้แสดงในเรื่องกรดซอร์บิคสารกันบูด
( เหล็ก et al . , 2000 ) และเพื่อความอยู่รอดของฮีตช็อก ( การจัดเก็บและ อัล
, 2012 )