3.6 to 4.0g/L. The level of dissolv

3.6 to 4.0g/L. The level of dissolved carbohydrates reaches a maximum during the bulk delignification stage. The slight decrease in the total carbohydrate content from the bulk to the residual delignification stages is mostly attributed to a decrease in the amount of dissolved xylan (Table 1). The galactose content was relatively high in the BL collected during the initial delignification stage (Table 1), indicating the extensive dissolution and degradation of galactoglucomannan (GGM). GGM is the most abundant hemicellulose in softwoods; the ratio of galactose:glucose:mannose in native softwood GGM is about 1:1:3, and the -d-galactopyranose residue is linked as a single-unit side chain to the glucomannan backbone (Sjöström, 1993). Interestingly, only minor amounts of glucose and mannose were found in the BL (Table 1), indicating the fast degradation of GGM molecules into monomers, and then their further decomposition into degradation products such as hydroxy acids. This could be explained by mannan’s low tendency for the stopping reaction. Thisisinagreementwithdatapublishedby(Paananenetal.,2013), who postulated that GGM is mainly subjected to peeling, and that more than 70% of the GGM present in wood already dissolves in the BL during the heating up period. Therefore, it is present in the BLintheformofhydroxylacids,mainlyasisosaccharinicacid.The highgalactosecontentintheBLmayresultfromthepossiblepresence of lignin–carbohydrate covalent associations. The galactose side chain was found to be one of the most commonly proposed linker sugar units of LCCs (Lawoko et al., 2006). It is assumed that a majority of galactose residue is cleaved off from the main chain of GGM at the beginning of the cooking process. Subsequently, as already mentioned above, glucomannan molecules are subjected to degradation. However, galactose residue might be still chemicallybondedtotheligninviaLCC,thusitiscarriedontotheBLand further to the precipitates. Additionally, it was shown that pectic galactans are easily dissolved during kraft cooking, and thus the galactan–lignin complexes become enriched in the BL (Tamminen et al., 1995). In contrast, pine xylan is relatively stable toward alkaline peeling when compared to GGM due to the stabilizing effect of the arabinose side groups. Nevertheless, a decrease in xylan content with increasing cooking time was observed (Table 1) as an indication of the intensive degradation (peeling) and fragmentation (retroaldol)reactionsleadingtotheproductionofvarioushydroxy carboxylicacids.AsimilarobservationwasdescribedbyPaananen et al. (2013) where prolonged cooking times for conventional pine kraftpulpingresultedinadecreaseintheamountofxylandissolved in the BL, indicating an increase in the competitive degradation pathwaysofthedissolvedxylan.Additionally,thedecreaseinxylan content in the BL during the final cooking stage may be associated with a partial re-adsorption of xylan onto the pulp fibers due to a decreased alkalinity. The measured data on the lignin and carbohydrates dissolved in the BL are in a good agreement with those previously reported for softwood (Niemelä et al., 2007).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.6 การ 4.0 แท้ ระดับของคาร์โบไฮเดรตละลายถึงสูงสุดช่วง delignification จำนวนมาก ส่วนใหญ่ลดลงเล็กน้อยจากปริมาณคาร์โบไฮเดรตทั้งหมดไประยะเหลือ delignification คือประกอบน้อยลงละลาย xylan (ตาราง 1) เนื้อหากาแล็กโทสมีค่อนข้างสูงใน BL ช่วงต้น delignification (ตาราง 1), การเก็บรวบรวมบ่งชี้หน้ายุบและสลายตัวของ galactoglucomannan (แถบเอเชีย) แถบเอเชียคือ hemicellulose มากที่สุดใน softwoods อัตราส่วนของกาแล็กโทส: กลูโคส: mannose ในไม้เนื้ออ่อนพื้นเมืองแถบเอเชียคือ 1:1:3 และสารตกค้าง d galactopyranose เชื่อมโยงเป็นโซ่ข้างหน่วยเดียวกับกระดูกสันหลัง glucomannan (Sjöström, 1993) น่าสนใจ เพียงเล็กน้อยปริมาณกลูโคสและ mannose พบใน BL (ตาราง 1), ระบุสลายอย่างรวดเร็วของโมเลกุลแถบเอเชียเป็นอสามารถ และจากนั้นการสลายตัวเพิ่มเติมลงในผลิตภัณฑ์ย่อยสลายเช่นกรดไฮดร็อกซี่ นี้สามารถอธิบาย โดยแนวโน้มต่ำของ mannan สำหรับหยุดปฏิกิริยา Thisisinagreementwithdatapublishedby(Paananenetal.,2013) ที่ postulated ว่า แถบเอเชียเป็นส่วนใหญ่ผ่านการปอกเปลือก และว่า กว่า 70% ของแถบเอเชียนำเสนอไม้แล้ว ละลายใน BL ที่ระหว่างความร้อนค่ารอบระยะเวลา ดังนั้น มันมีอยู่ใน BLintheformofhydroxylacids, mainlyasisosaccharinicacid HighgalactosecontentintheBLmayresultfromthepossiblepresence สมาคมลิกนิ – คาร์โบไฮเดรตโควาเลนต์ โซ่ข้างกาแล็กโทสพบเป็นหน่วยน้ำตาลเชื่อมโยงข้อมูลนำเสนอมากที่สุดผู (Lawoko et al. 2006) อย่างใดอย่างหนึ่ง มันจะสันนิษฐานว่า ส่วนใหญ่ของกากกาแล็กโทสแหวกออกจากโซ่หลักของแถบเอเชียที่จุดเริ่มต้นของกระบวนการทำอาหาร ต่อมา แล้วเป็นที่กล่าวถึงข้างต้น อาจ glucomannan โมเลกุลยังลด อย่างไรก็ตาม กาแล็กโทสกากอาจจะยังคง chemicallybondedtotheligninviaLCC, thusitiscarriedontotheBLand รวมตัวตกตะกอน นอกจากนี้ มันถูกแสดงว่า pectic galactans จะละลายง่ายระหว่างการปรุงคราฟท์ และดังนั้น คอมเพล็กซ์ galactan – ลิกนิกลายเป็นอุดมใน BL (Tamminen et al. 1995) คมชัด xylan สนที่มีความเสถียรค่อนข้างไปทางด่างปอกเมื่อเปรียบเทียบกับแถบเอเชียเนื่องจากการผลต่อกลุ่มด้าน arabinose อย่างไรก็ตาม การลดลงของเนื้อหาด้วยเวลาทำอาหาร xylan ถูกตรวจสอบ (ตาราง 1) เป็นตัวชี้วัดการลดแบบเร่งรัด (ปอกเปลือก) และกระจายตัว (retroaldol) reactionsleadingtotheproductionofvarioushydroxy carboxylicacids AsimilarobservationwasdescribedbyPaananen ร้อยเอ็ด (2013) ที่ทำอาหารเป็นเวลานานเวลา kraftpulpingresultedinadecreaseintheamountofxylandissolved สนธรรมดาใน BL แสดงการเพิ่มขึ้นของ pathwaysofthedissolvedxylan แข่งขันลด นอกจากนี้ thedecreaseinxylan เนื้อหาใน BL ช่วงทำอาหารพิจารณาอาจเกี่ยวข้องกับการดูดซับใหม่บางส่วนของ xylan ลง fibers เยื่อเนื่องจากสภาพด่างลดลง ข้อมูลวัดในลิกนิและคาร์โบไฮเดรตที่ละลายใน BL อยู่ในข้อตกลงที่ดีกับผู้ที่รายงานสำหรับไม้เนื้ออ่อน (Niemelä et al. 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.6 4.0g / L ระดับของคาร์โบไฮเดรตที่ละลายถึงสูงสุดในช่วง deligni กลุ่มเวทีไฟไอออนบวก ลดลงเล็กน้อยในปริมาณคาร์โบไฮเดรตรวมจากกลุ่มไปยังขั้นตอนที่เหลือสาย deligni ไอออนบวกเป็นส่วนใหญ่ประกอบกับการลดลงของจำนวนเงินที่ละลายไซแลน (ตารางที่ 1) เนื้อหาที่กาแลคโตค่อนข้างสูงใน BL เก็บรวบรวมในช่วงสาย deligni เริ่มต้นขั้นตอนไอออนบวก (ตารางที่ 1) แสดงให้เห็นการสลายตัวที่กว้างขวางและความเสื่อมโทรมของ galactoglucomannan (GGM) GGM เป็นเฮมิเซลลูโลสมากที่สุดใน softwoods; อัตราส่วนของกาแลคโตไปนี้: กลูโคส: แมนโนสใน GGM ไม้เนื้ออ่อนพื้นเมืองประมาณ 1: 1: 3 และ -d-galactopyranose สารตกค้างมีการเชื่อมโยงห่วงโซ่เป็นด้านเดียวหน่วยกระดูกสันหลัง glucomannan นี้ (Sjöström, 1993)? ที่น่าสนใจเป็นจำนวนเงินเพียงเล็กน้อยของกลูโคสและแมนโนสพบใน BL (ตารางที่ 1) แสดงให้เห็นการย่อยสลายอย่างรวดเร็วของโมเลกุล GGM โมโนเมอร์เข้ามาแล้วสลายตัวต่อไปของพวกเขาเป็นผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายเช่นกรดไฮดรอกซี ซึ่งอาจจะอธิบายได้ด้วยแนวโน้มต่ำ Mannan สำหรับปฏิกิริยาหยุด Thisisinagreementwithdatapublishedby (Paananenetal. 2013) ซึ่งตั้งสมมติฐานว่า GGM เป็นส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปอกเปลือกและว่ากว่า 70% ของ GGM อยู่ในไม้แล้วละลายใน BL ในช่วงเวลาที่ร้อนขึ้น ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่มีอยู่ใน BLintheformofhydroxylacids ที่ mainlyasisosaccharinicacid.The highgalactosecontentintheBLmayresultfromthepossiblepresence ของสมาคมโควาเลนต์ลิกนินคาร์โบไฮเดรต ห่วงโซ่ด้านกาแลคโตถูกพบว่าเป็นหนึ่งในการนำเสนอมากที่สุดหน่วยน้ำตาลลิงเกอร์ของ LCCs (Lawoko et al., 2006) มันจะสันนิษฐานว่าส่วนใหญ่ของกาแลคโตที่เหลือจะแยกออกจากห่วงโซ่หลักของ GGM ที่จุดเริ่มต้นของกระบวนการปรุงอาหาร ต่อมาเป็นที่กล่าวถึงแล้วข้างต้นโมเลกุล glucomannan จะถูกย่อยสลาย อย่างไรก็ตามสารตกค้างกาแลคโตอาจจะยังคง chemicallybondedtotheligninviaLCC, thusitiscarriedontotheBLand ต่อไปตกตะกอน นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่า galactans เพคตินที่ละลายในน้ำได้อย่างง่ายดายได้รับระหว่างการปรุงอาหารคราฟท์และทำให้คอมเพล็กซ์ galactan-ลิกนินกลายเป็นอุดมใน BL (Tamminen et al., 1995) ในทางตรงกันข้ามไซแลนสนค่อนข้างมีเสถียรภาพต่อการปอกเปลือกอัลคาไลน์เมื่อเทียบกับการ GGM เนื่องจากผลการรักษาเสถียรภาพของกลุ่มด้านอราบิโน อย่างไรก็ตามการลดลงในเนื้อหาของไซแลนที่มีเวลาการปรุงอาหารที่เพิ่มขึ้นพบว่า (ตารางที่ 1) เป็นตัวบ่งชี้ของการย่อยสลายเข้มข้น (ปอกเปลือก) และการกระจายตัว (retroaldol) reactionsleadingtotheproductionofvarioushydroxy carboxylicacids.AsimilarobservationwasdescribedbyPaananen et al, (2013) ครั้งที่ทำอาหารเป็นเวลานานสำหรับสนธรรมดา kraftpulpingresultedinadecreaseintheamountofxylandissolved ใน BL แสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นในการย่อยสลายการแข่งขัน pathwaysofthedissolvedxylan.Additionally เนื้อหา thedecreaseinxylan ใน BL ในระหว่างขั้นตอนการปรุงอาหารไฟ NAL อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องการดูดซับบางส่วนของไซแลนบนเยื่อกระดาษ Bers สายเนื่องจากมีความเป็นด่างลดลง ข้อมูลที่วัดได้บนลิกนินและคาร์โบไฮเดรตที่ละลายใน BL อยู่ในข้อตกลงที่ดีกับผู้ที่รายงานก่อนหน้านี้สำหรับไม้เนื้ออ่อน (Niemela et al., 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.6 การ 4.0g/l ระดับของปริมาณคาร์โบไฮเดรตถึงสูงสุดในกลุ่ม deligni ถ่ายทอดในเวที การลดลงในปริมาณคาร์โบไฮเดรตทั้งหมดจากกลุ่มที่เหลือจึง deligni ในขั้นตอนส่วนใหญ่จะเกิดจากการลดลงของปริมาณไซแลนละลาย ( ตารางที่ 1 ) น้ำตาลกาแล็กโตสเนื้อหาที่ค่อนข้างสูงในช่วงเริ่มต้น deligni BL เพื่อถ่ายทอดในเวที ( ตาราง 1 ) แสดงการสลายตัวที่กว้างขวางและการย่อยสลายของ galactoglucomannan ( เพิ่ม ) เพิ่มปริมาณมากที่สุดคือเฮมิเซลลูโลสในไม้เนื้ออ่อน ; อัตราส่วนของกาแลกโตส : กลูโคส แมนโนส ในเพิ่มไม้เนื้ออ่อนพื้นเมืองเป็นส่วนรวม และ - d-galactopyranose กากเชื่อมต่อกันเป็นโซ่ข้างเดี่ยวกับ Glucomannan กระดูกสันหลัง ( SJ ö STR ö m , 1993 ) ที่น่าสนใจเพียงเล็กน้อย ปริมาณกลูโคส แมนโนส และพบใน BL ( ตารางที่ 1 ) แสดงเร็วการสลายตัวของโมเลกุลเพิ่มเป็นโมโนเมอร์ แล้วสลายต่อไปของพวกเขาเป็นผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายเช่นกรดไฮดรอกซี . นี้สามารถอธิบายได้โดยอุณหภูมิต่ำ แนวโน้ม เพื่อหยุดปฏิกิริยา thisisinagreementwithdatapublishedby ( paananenetal . 2556 ) ผู้คิดค้นที่เพิ่มส่วนใหญ่ต้องปอกเปลือก และกว่า 70% ของเพิ่มอยู่ในไม้แล้วละลายในความร้อนขึ้น BL ในช่วงระยะเวลา ดังนั้น จึงอยู่ใน blintheformofhydroxylacids mainlyasisosaccharinicacid.the highgalactosecontentintheblmayresultfromthepossiblepresence , ลิกนินและคาร์โบไฮเดรตการสมาคม ทางด้านการค้าเสรีโซ่ถูกพบว่าเป็นหนึ่งในมากที่สุดเสนอโปรแกรมเชื่อมโยงน้ำตาลหน่วย lccs ( lawoko et al . , 2006 ) เป็นสันนิษฐานว่าส่วนใหญ่ของกาแลกโตสกากแหวกออกจากห่วงโซ่หลักของเพิ่มที่จุดเริ่มต้นของกระบวนการปรุงอาหาร ต่อมา ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น กลูโคแมนแนน โมเลกุลจะต้องย่อยยับ แต่อาจจะยัง chemicallybondedtotheligninvialcc กาแลกโตสกาก , ตะกอน thusitiscarriedontothebland ต่อไป . นอกจากนี้ พบว่าในช่วงที่มีกาแลกแตนจะละลายได้ง่ายอาหารคราฟท์และจึงกลายเป็นที่อุดมด้วยสารประกอบลิกนินกาแลคแทน และใน BL ( tamminen et al . , 1995 ) ในทางตรงกันข้าม , สนไซค่อนข้างมั่นคงต่อด่างลอกเมื่อเทียบกับเพิ่มเนื่องจากการรักษาเสถียรภาพของผลของน้ำตาล ด้านกลุ่ม อย่างไรก็ตาม การเพิ่มเนื้อหากับไซเวลาทำอาหาร ) ( ตารางที่ 1 ) เป็นข้อบ่งชี้ของการย่อยสลายมาก ( ลอก ) และการ ( retroaldol ) reactionsleadingtotheproductionofvarioushydroxy carboxylicacids.asimilarobservationwasdescribedbypaananen et al . ( 2013 ) ที่ยืดเยื้อเวลาทำอาหารสำหรับปกติสน kraftpulpingresultedinadecreaseintheamountofxylandissolved ใน BL ระบุเพิ่มใน pathwaysofthedissolvedxylan การแข่งขัน นอกจากนี้ เนื้อหาใน thedecreaseinxylan BL ในการทำอาหารจึงนาล เวทีอาจเกี่ยวข้องกับการเป็นบางส่วนของไซบนกระดาษจึง bers เนื่องจากการลดลงเป็นด่าง วัดข้อมูลในลิกนินและคาร์โบไฮเดรตที่ละลายใน BL ในข้อตกลงที่ดีกับผู้ที่รายงานว่า ก่อนหน้านี้ สำหรับไม้เนื้ออ่อน ( niemel และ et al . , 2007 )