In contrast, a walk through a park

In contrast, a walk through a park or in the woods puts little such demand on attention. We can restore by spending time in nature-even a few minutes strolling in a park or any setting rich in fascinations like the muted reds of clouds at sunset or a butterfly's flutter. This triggers bottom-up attention "modestly," as Kaplan's group put it, allowing circuits for top-down efforts to replenish their energy, restoring attentiveness and memory, and improving cognition.A walk through an arboretum led to better focus on return to concentrated tasks than a stroll though downtownY Even sitting by a mural of a nature scene-particularly one with water in it-is better than the corner coffee shop.But I wonder. These moments seem fine for switching off in­ tense concentration, but open the way for the still-busy wandering mind-set of the default circuitry. There's another step we can take in switching off the busy mind: full focus on something relaxing.
The key is an immersive experience, one where attention can be total but largely passive. This starts to happen when we gently arouse the sensory systems, which quiet down those for effortful focus. Anything we can get enjoyably lost in will do it. Remember, in that survey of people's moods the single most focusing activity in anyone's day, and the most pleasant, is lovemaking.
Total, positive absorption shuts off the inner voice, that run­ ning dialogue with ourselves that goes on even during our quiet moments. That's a main effect of virtually every contemplative practice that keeps your mind focused on a neutral target, like your
breath or a mantra.Traditional advice for ideal settings for a "retreat" seems to inelude all the ingredients needed for cognitive restoration. Monas­ teries designed for meditation arc typically in restful, quiet natural environments.
Not that we need go to such extremes. For William Falk, the remedy was simple: he stopped his work and went to play with his daughter in the waves. "Tumbling and hooting in the pounding surf with my daughter, I was fully present in the moment. Fully alive."

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในทางตรงกันข้ามการเดินผ่านสวนสาธารณะหรือในป่าทำให้ความต้องการดังกล่าวเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับความสนใจ เราสามารถเรียกคืนโดยใช้เวลาในธรรมชาติแม้ไม่กี่นาทีเดินเล่นในสวนสาธารณะหรือการตั้งค่าใด ๆ ที่อุดมไปด้วย fascinations เช่นสีแดงออกเสียงของเมฆที่พระอาทิตย์ตกดินหรือกระพือผีเสื้อ นี้จะเรียกความสนใจจากล่างขึ้นบน "สุภาพ" เป็นกลุ่มของ Kaplan ใส่มันช่วยให้วงจรสำหรับความพยายามจากบนลงล่างเพื่อเติมเต็มพลังงานของพวกเขาคืนความสนใจและหน่วยความจำและการปรับปรุง cognition.A เดินผ่านสวนพฤกษชาตินำไปสู่การโฟกัสที่ดีขึ้นในการกลับมาเข้มข้น งานกว่าเดินแม้ว่า downtownY แม้นั่งอยู่โดยภาพจิตรกรรมฝาผนังของธรรมชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากหนึ่งกับน้ำในมันจะดีกว่ากาแฟมุม shop.But ฉันสงสัย ช่วงเวลาเหล่านี้ดูเหมือนดีสำหรับการปิดความเข้มข้นตึงเครียด แต่เปิดทางให้หลงทางยังคงยุ่งใจตั้งค่าเริ่มต้นของวงจร มีขั้นตอนที่เราสามารถใช้เวลาในการปิดใจไม่ว่างที่:. โฟกัสเต็มในสิ่งที่ผ่อนคลาย
ที่สำคัญคือประสบการณ์หนึ่งที่สนใจสามารถรวม แต่ส่วนใหญ่เรื่อย ๆ นี้จะเริ่มต้นที่จะเกิดขึ้นเมื่อเราเบา ๆ กระตุ้นระบบประสาทซึ่งเงียบสงบลงผู้โฟกัส effortful อะไรที่เราจะได้รับหายรื่นเริงในจะทำมัน โปรดจำไว้ว่าในการสำรวจของอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนกิจกรรมที่มุ่งเน้นมากที่สุดคนหนึ่งในวันที่ทุกคนนั้นและพอใจมากที่สุดคือการเกี้ยวพาราสี.
รวม, การดูดซึมบวกปิดเสียงภายในวิ่งเจรจาหนิงกับตัวเองว่าจะไปได้แม้ว่าในช่วงเวลาที่เงียบสงบของเรา นั่นเป็นผลกระทบหลักของการปฏิบัติฌานแทบทุกที่ช่วยให้ใจของคุณมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายที่เป็นกลางเช่นคุณ
ลมหายใจหรือคำแนะนำ mantra.Traditional สำหรับการตั้งค่าที่เหมาะสำหรับการ "ถอย" ดูเหมือนว่าจะ inelude ส่วนผสมทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการฟื้นฟูองค์ความรู้ Monas teries ออกแบบมาสำหรับโค้งปกติในการทำสมาธิพักผ่อนสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่เงียบสงบ.
ไม่ว่าเราจะต้องไปสุดขั้วดังกล่าว สำหรับวิลเลียม Falk รักษาได้ง่าย: เขาหยุดการทำงานของเขาและเดินไปเล่นกับลูกสาวของเขาในคลื่น "กลิ้งและร้องลงไปในคลื่นห้ำหั่นกับลูกสาวของผมอย่างเต็มที่อยู่ในขณะนี้. มีชีวิตอยู่อย่างเต็มที่."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในทางตรงกันข้าม เดินผ่านสวนสาธารณะหรือในป่า ทำให้ความต้องการดังกล่าวน้อยสนใจ เราสามารถกู้คืนโดยใช้เวลาในธรรมชาติ แม้ไม่กี่นาทีเดินเล่นในสวนสาธารณะหรือการตั้งค่าใด ๆที่อุดมไปด้วย -- ชอบสีแดงออกเสียงของเมฆที่พระอาทิตย์ตกหรือผีเสื้อกระพือปีก . นี้เรียกความสนใจจากล่างขึ้นบน " เจียม " Kaplan กลุ่มใส่มันช่วยให้วงจรสำหรับความพยายามของพวกเขาจากบนลงล่าง เพื่อเติมพลัง ฟื้นฟูความจำ ความสนใจและการปรับปรุงการรับรู้ เดินผ่านสวนรุกขชาติทำให้ดีขึ้น กลับมุ่งงานมากกว่าการเดิน แม้ว่า downtowny แม้นั่งอยู่ โดยผนังของฉากธรรมชาติโดยเฉพาะน้ำไว้ดีกว่ามุมร้านกาแฟ แต่ผมสงสัยว่า .ช่วงเวลาเหล่านี้จะดีสำหรับการปิดในความเข้มข้นองเครียด แต่ยังไม่ว่างเปิดทางให้เดินชุดความคิดของการเริ่มต้นวงจร มันมีขั้นตอนที่เราสามารถใช้ในการปิดจิตไม่ว่าง : โฟกัสเต็มอย่างผ่อนคลาย
ที่สำคัญคือประสบการณ์หนึ่งที่สนใจสามารถทั้งหมด แต่ไปเรื่อยๆนี้เริ่มเกิดขึ้น เมื่อเราค่อยๆ กระตุ้นระบบประสาท ซึ่งเงียบลง พวก effortful โฟกัส อะไรที่เราสามารถได้รับความเพลิดเพลินไปจะทำ จำได้ว่า ในการสำรวจของอารมณ์ของคนเดียวมากที่สุด เน้นกิจกรรมในวันของทุกคน และที่ถูกใจที่สุดคือ ร่วมรัก
รวมการดูดซึมบวกปิดเสียงภายในที่วิ่งองหนิงแข่งกับตัวเองที่ไปแม้ในช่วงเวลาที่เงียบสงบของเรา นั่นเป็นอิทธิพลหลักของแทบทุกจิตตปฏิบัติรักษาใจมุ่งเน้นเป้าหมายที่เป็นกลาง เช่น ลมหายใจ หรือมนต์ของคุณ
. คำแนะนำสำหรับการตั้งค่าแบบดั้งเดิมเหมาะสำหรับ " ถอย " ดูเหมือนจะ inelude ส่วนผสมทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการฟื้นฟูองค์ความรู้ .อง teries Monas ที่ออกแบบมาสำหรับอาร์คสมาธิโดยทั่วไปในสภาพแวดล้อมธรรมชาติที่สงบเงียบ
ไม่ที่เราต้องการทำแบบนี้ . วิลเลียมฟอล์ค การเยียวยาคือง่าย : เขาหยุดการทำงานของเขาและไปเล่นกับลูกสาวในคลื่น” ไม้ลอยและร้องในเต้นเล่นกับลูกสาวผมครบอยู่ในขณะนี้ "
อย่างมีชีวิต