A car door closed somewhere behind

A car door closed somewhere behind him, and a figure walked
toward him. Suddenly, Lee was standing beside him.
“What are you doing here?” he asked. She lowered herself and
sat next to him. “Where the hell have you been, Lee?”
“In treatment.”
“You could’ve called, at least.”
“Don’t be angry, Adam, please. I need a friend.” She leaned a
head on his shoulder. H er face was sad and hollow.
“I tried to see Sam,” she said. “I drove to Parchman last night.
They said it was too late.”
Adam softened. “He asked about you at the end. He asked me
to tell you he loved you.” She started crying. “He went out with
strength and courage.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประตูรถปิดอยู่ด้านหลัง และเดินตัวเลขต่อเขา ทันใดนั้น ลียืนอยู่ข้างเขา"จะทำอะไรที่นี่" เขาถาม เธอลดตัวเองลง และนั่งติดกับเขา "นรกมา ลี""ในการรักษา""คุณไม่ได้เรียก น้อย""ไม่ได้โกรธ อดัม กรุณา ฉันได้เพื่อน" เธอเองหัวบนบ่าของเขา H เอ้อ หน้าเศร้า และกลวง"ฉันพยายามดูสาม เธอกล่าว "ไอโดรฟออไป Parchman คืนสุดท้ายกล่าวก็สายเกินไป"อาดัมก่อ "เขาถามเกี่ยวกับคุณจบ เขาถามผมจะบอก รักคุณ" เธอเริ่มร้องไห้ "เขาออกไปด้วยความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประตูรถปิดที่ใดที่หนึ่งอยู่ข้างหลังเขาและตัวเลขเดินเข้าไปหาเขา ทันใดนั้นลีก็กำลังยืนอยู่ข้างเขา.
"คุณกำลังทำอะไรที่นี่?" เขาถาม
เธอลดลงตัวเองและนั่งถัดจากเขา "ที่นรกที่คุณได้รับลี?"
"ในการรักษา."
"คุณจะได้เรียกว่าอย่างน้อย."
"อย่าโกรธอดัมโปรด ฉันต้องการเพื่อน.
"เธอโน้มตัวหัวบนไหล่ของเขา ใบหน้าเอ้อ H เป็นเรื่องน่าเศร้าและกลวง.
"ผมพยายามที่จะเห็นแซม" เธอกล่าว "ผมขับรถไป Parchman คืนที่ผ่านมา.
พวกเขากล่าวว่ามันก็สายเกินไป."
อดัมนิ่ม "เขาถามเกี่ยวกับคุณในตอนท้าย เขาถามฉันจะบอกคุณว่าเขารักคุณ. "เธอเริ่มร้องไห้ "เขาออกไปกับความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประตูรถยนต์ปิดอยู่ข้างหลังเขาและร่างเดิน
ที่มีต่อเขา จู่ๆ ลี ยืนอยู่เคียงข้างเขา .
" คุณมาทำอะไรที่นี่ ? " เขาถาม เธอลดเอง
นั่งอยู่ข้างๆเขา " เธอไปไหนมา ลี "
" ในการรักษา . "
" คุณอาจจะต้องเรียก อย่างน้อย "
" อย่าโกรธ อดัม ครับ ฉันต้องการเพื่อน . " เธอโน้มตัว A
หัวบนไหล่ของเขาหน้า H เอ้อเศร้าและกลวง .
" ฉันพยายามที่จะเห็นแซม " เธอกล่าว " ผมขับรถไป parchman เมื่อคืน
พวกเขาบอกว่ามันสายเกินไป "
อดัมนิ่ม . " เขาถามเธอในตอนท้าย เขาถามฉัน
บอกคุณเขารักคุณ . " เธอเริ่มร้องไห้ " เขาออกไปด้วยแรงและกำลังใจ

"