The first step in making software d

The first step in making software development easier and more efficient was the creation of Assembly languages. They are also classified as low-level languages because detailed knowledge of hardware is still required. They were developed in 1950s. Assembly languages use mnemonic operation codes and symbolic addresses in place of 1s and 0s to represent the operation codes. A mnemonic is an alphabetical abbreviation used as memory aid. This means a programmer can use abbreviation instead of having to remember lengthy binary instruction codes. For example, it is much easier to remember L for Load, A for Add, B for Branch, and C for Compare than the binary equivalents i-e different combinations of 0s and 1s.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขั้นตอนแรกในการพัฒนาซอฟต์แวร์ได้ง่ายขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้นคือการสร้างภาษาสภา พวกเขาจะจัดว่าเป็นภาษาระดับต่ำเนื่องจากความรู้รายละเอียดของฮาร์ดแวร์จะต้องยังคง พวกเขาได้รับการพัฒนาในปี 1950 ภาษาสมัชชาใช้รหัสการดำเนินงานที่ช่วยในการจำและสัญลักษณ์ในสถานที่ของ 1 และ 0 เพื่อเป็นตัวแทนของรหัสการดำเนินการ จำเป็นอักษรย่อที่ใช้เป็นหน่วยความจำความช่วยเหลือ ซึ่งหมายถึงการเป็นโปรแกรมเมอร์สามารถใช้ย่อแทนที่จะต้องจำรหัสไบนารีการเรียนการสอนที่มีความยาว ยกตัวอย่างเช่นมันง่ายมากที่จะจำได้ว่า L สำหรับโหลดสำหรับเพิ่ม, B สาขาและ C เป็นเวลากว่าเปรียบเทียบเทียบเท่าไบนารีคือการรวมกันของ 0s และ 1s

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขั้นตอนแรกในการพัฒนาซอฟต์แวร์ได้ง่ายขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้นคือการสร้างของภาษา แอสเซมบลี พวกเขาจะจัดเป็นภาษาระดับต่ํา เพราะความรู้รายละเอียดของฮาร์ดแวร์จะต้องมี พวกเขาได้รับการพัฒนาในยุค ภาษาที่ประกอบใช้รหัสปฏิบัติการ สิ่ง ที่อยู่ในสถานที่และสัญลักษณ์ของ 1s 0s เป็นตัวแทนของการรหัสตัวย่อคือตัวอักษรย่อที่ใช้เป็นตัวช่วยความจำ ซึ่งหมายความว่าโปรแกรมเมอร์สามารถใช้ตัวย่อแทนการจำยาวแบบไบนารีรหัส ตัวอย่างเช่น , มันง่ายที่จะจำฉันสำหรับโหลด , เพิ่ม , B สำหรับสาขาและ C เพื่อเปรียบเทียบสองแตกต่างกันกว่าเทียบเท่า i-e 0s และ 1s