There are two distinct forms of del

There are two distinct forms of delirium,
hypoactive and agitated (or hyperactive). When
individual patients intermittently have both forms,
it is termed mixed delirium. The hypoactive
form is characterized by inattention, disordered
thinking, and a decreased level of consciousness
without agitation. Pure agitated delirium affects
less than 2% of patients with delirium in the ICU.34
Patients with hypoactive delirium are the least
likely to survive, but those who do survive may
have better long-term function than those with
agitated or mixed delirium.33 Separating the effects
of delirium status from those of illness
severity with respect to the risk of death is difficult,
since patients with more serious illnesses
are at increased risk for both delirium and death.
Association studies typically adjust for illness
severity on admission to the ICU rather than at
the time that delirium is diagnosed. Although the
association between delirium and a worse outcome
is clear, a causal relationship has not been
established. Currently, the evidence that specific
treatment of delirium may improve outcomes is
tenuous.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีรูปแบบแตกต่างกันสองของ deliriumhypoactive และนั้นกระตุ้นทำ (หรือซุกซนผิดปกติ) เมื่อผู้ป่วยแต่ละรายเป็นระยะ ๆ มีรูปแบบมันเรียกว่า delirium ผสม การ hypoactiveแบบฟอร์มมีลักษณะ inattention, disorderedความคิด และสติในระดับลดลงโดยไม่มีอาการกังวลต่อการ Delirium นั้นกระตุ้นทำล้วนมีผลต่อน้อยกว่า 2% ของผู้ป่วย delirium ใน ICU.34ผู้ป่วย hypoactive delirium มีน้อยที่สุดแนวโน้มที่จะอยู่รอด แต่ผู้ที่อยู่รอดพฤษภาคมมีฟังก์ชันระยะยาวดีกว่าด้วยแยกผล delirium.33 นั้นกระตุ้นทำ หรือผสมสถานะ delirium จากเจ็บป่วยความรุนแรงเกี่ยวกับการเสี่ยงตายได้ยากเนื่องจากผู้ป่วยที่มีโรคที่รุนแรงมากขึ้นมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับ delirium และตายสมาคมศึกษาปรับปรุงมักจะเจ็บป่วยความรุนแรงในการเข้า ไปฉุกเฉิน แทนที่เวลาที่ delirium เป็นการวินิจฉัย แม้ว่าการความสัมพันธ์ระหว่าง delirium และผลลัพธ์แย่ชัดเจน ไม่มีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุก่อตั้งขึ้น ปัจจุบัน หลักฐานที่ระบุรักษาของ delirium อาจช่วยปรับปรุงผลที่ได้คือtenuous

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีสองรูปแบบที่แตกต่างของเพ้อเป็น
hypoactive และใจ (หรือสมาธิ) เมื่อผู้ป่วยแต่ละรายมีรูปแบบเป็นระยะ ๆ ทั้งที่มันถูกเรียกว่าผสมเพ้อ hypoactive รูปแบบที่โดดเด่นด้วยการไม่ตั้งใจระเบียบความคิดและระดับลดลงของสติโดยไม่ต้องปั่นป่วน เพ้อใจบริสุทธิ์ส่งผลกระทบน้อยกว่า 2% ของผู้ป่วยที่มีความปลาบปลื้มใน ICU.34 ผู้ป่วยที่มีเพ้อ hypoactive เป็นอย่างน้อยมีแนวโน้มที่จะอยู่รอดแต่ผู้ที่ไม่อาจอยู่รอดได้มีฟังก์ชั่นที่ดีขึ้นในระยะยาวกว่าผู้ที่มีใจหรือผสม delirium.33 แยก ผลกระทบของสถานะเพ้อจากผู้ที่ของการเจ็บป่วยรุนแรงที่เกี่ยวกับความเสี่ยงของการเสียชีวิตเป็นเรื่องยากเนื่องจากผู้ป่วยที่มีโรคร้ายแรงอื่นๆ อีกมากมายที่มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นทั้งเพ้อและความตาย. การศึกษาสมาคมมักจะปรับความเจ็บป่วยความรุนแรงในการเข้าศึกษาต่อในห้องไอซียูมากกว่าในเวลาที่เพ้อว่ามีการวินิจฉัย แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเพ้อและผลที่เลวร้ายยิ่งมีความชัดเจนความสัมพันธ์เชิงสาเหตุไม่ได้รับการจัดตั้งขึ้น ขณะนี้หลักฐานที่เฉพาะเจาะจงการรักษาเพ้ออาจปรับปรุงผลเป็นสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีสองรูปแบบแตกต่างกันของการเพ้อ ,
hypoactive และปั่นป่วน ( ไฮเปอร์ ) เมื่อผู้ป่วยแต่ละราย มีทั้งรูปแบบเป็นระยะๆ

มันเป็น termed เพ้อ , ผสม แบบฟอร์ม hypoactive
เป็นลักษณะการปล่อยปละละเลยรก
, คิด , และลดระดับของจิตสำนึก
โดยไม่ต้องเขย่า บริสุทธิ์ใจเพ้อมีผลต่อ
น้อยกว่า 2% ของผู้ป่วย delirium 34
ในไอซียูผู้ป่วย hypoactive เพ้อเป็นอย่างน้อย
น่าจะรอด แต่ผู้ที่ทำอยู่รอดอาจ
ดีกว่า ระยะยาวการทำงานสูงกว่า
ปั่นป่วนหรือผสม delirium.33 แยกผลของสถานะจากผู้เพ้อ

ความรุนแรงการเจ็บป่วยเกี่ยวกับความเสี่ยงของการเสียชีวิตเป็นเรื่องยาก เนื่องจากผู้ป่วยด้วยโรคร้ายแรงมากขึ้น

อยู่ ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับทั้งเพ้อและความตาย
สมาคมการศึกษามักจะปรับความเจ็บป่วย
ความรุนแรงบนเรียน ICU มากกว่า
เวลาเพ้อเป็นนิจ แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างภาวะเพ้อและ

ผลเลวชัดเจน ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ไม่ได้รับ
ตั้งขึ้น ปัจจุบัน หลักฐานการรักษาที่เฉพาะเจาะจงของ delirium อาจปรับปรุงผลลัพธ์คือ

ที่ไม่สำคัญ