tHarmston (2011) stated that the ap

tHarmston (2011) stated that the appendix could
cause irritation of the rectum, which might lead
to alteration of bowel habit, usually diarrhoea.
Timothy had not eaten for 48 hours. He did
not have any medical history, had not taken
medication at the time pain commenced and
stated that he was not allergic, as far as he was
aware, to any drugs or foods. Medical history
should establish the presence or absence of
cardiac illness, diabetes, Crohn’s disease, peptic
ulceration and any past surgery. In addition,
alcohol consumption and smoking status should
be recorded because these factors may contribute
to abdominal disorders such as pancreatitis,
splenomegaly, hepatitis and gastroduodenal
ulcers (Stewart and Ackroyd 2011). The patient’s
travel history should be explored because
particular diseases, for example hepatitis,
cholera and parasitic infections, are endemic
to some overseas locations (Mahadevan 2005).
It is also useful to ascertain the patient’s family
history. It was established that Timothy’s mother
had hypertension.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

tHarmston (2011) ระบุไว้ในภาคผนวกได้ทำให้เกิดการระคายเคืองของรูตูด ซึ่งอาจนำการเปลี่ยนนิสัยในลำไส้ ท้องเสียปกติทิโมธีไม่ได้ได้กินภายใน 48 ชั่วโมง เขาไม่ได้ไม่มีการรักษาใด ๆ ไม่มีนำประวัติศาสตร์ยาที่ปวดเวลาเริ่มต้น และระบุว่า เขาไม่แพ้ เป็นที่เขาทราบ ยาหรืออาหารใด ๆ ประวัติทางการแพทย์ควรสร้างสถานะการขาดงานของโรคหัวใจ เบาหวาน โรค Crohn ของ pepticulceration และผ่านการผ่าตัดใด ๆ นอกจากนี้สถานะการบริโภคและการสูบบุหรี่แอลกอฮอล์ควรสามารถบันทึกได้เนื่องจากปัจจัยเหล่านี้อาจนำเพื่อโรคช่องท้องเช่น pancreatitissplenomegaly ตับอักเสบ และ gastroduodenalแผลเปื่อย (สจ๊วตและ Ackroyd 2011) ของผู้ป่วยควรสำรวจเดินทางประวัติศาสตร์เนื่องจากเฉพาะโรค เช่นตับอักเสบอหิวาตกโรคและเชื้อเสียงฟู่เหมือนกาฝาก มียุงไปยังที่ตั้งบางอย่างจากต่างประเทศ (Mahadevan 2005)มีประโยชน์ในการตรวจของผู้ป่วยครอบครัวประวัติศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นแม่ของทิโมธีว่าความดันโลหิตสูงได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

tHarmston (2011) ระบุว่าภาคผนวกที่อาจ
ก่อให้เกิดการระคายเคืองของทวารหนักซึ่งอาจนำไปสู่
​​การเปลี่ยนแปลงของนิสัยลำไส้มักจะท้องเสีย.
ทิโมธีไม่ได้กินเป็นเวลา 48 ชั่วโมง เขาไม่
ได้มีประวัติทางการแพทย์ใด ๆ ที่ไม่ได้มี
การใช้ยาที่มีอาการปวดเวลาเริ่มและ
ระบุว่าเขาไม่แพ้เท่าที่เขาก็
รู้ยาเสพติดใด ๆ หรืออาหาร ประวัติทางการแพทย์
ควรจะสร้างการมีหรือไม่มี
การเจ็บป่วยการเต้นของหัวใจ, โรคเบาหวาน, โรค Crohn ของกระเพาะอาหาร
เป็นแผลและการผ่าตัดใด ๆ ที่ผ่านมา นอกจากนี้
การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และสูบบุหรี่ควร
ได้รับการบันทึกเพราะปัจจัยเหล่านี้อาจทำให้เกิด
ความผิดปกติในช่องท้องเช่นตับอ่อน
ม้ามโตตับอักเสบและ gastroduodenal
แผล (สจ๊วตและ Ackroyd 2011) ของผู้ป่วย
ประวัติการเดินทางควรได้รับการสำรวจเพราะ
โรคโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวอย่างเช่นไวรัสตับอักเสบ,
โรคอหิวาต์และการติดเชื้อพยาธิเป็นถิ่น
กับบางสถานที่ในต่างประเทศ (Mahadevan 2005).
นอกจากนี้ยังมีประโยชน์ในการตรวจสอบให้แน่ใจในครอบครัวของผู้ป่วย
ประวัติศาสตร์ มันได้รับการยอมรับว่าแม่ของทิโมธี
มีความดันโลหิตสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

tharmston ( 2011 ) ระบุว่า ไส้ติ่งอาจ
ก่อให้เกิดการระคายเคืองของลำไส้ ซึ่งอาจจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของ
นิสัย ลำไส้มักจะท้องเสีย .
ทิโมธีมิได้กินเป็นเวลา 48 ชั่วโมง เขาทำ
ไม่มีประวัติทางการแพทย์ไม่เคยถ่าย
ยาในเวลาและความเจ็บปวดเริ่ม
กล่าวว่าเขาไม่ได้แพ้ เท่าที่เขา
ทราบ กับยาใด ๆหรืออาหาร
ประวัติทางการแพทย์ควรสร้างการแสดงตนหรือขาด
ความเจ็บป่วยหัวใจ โรคเบาหวาน โรค Crohn ' s เปื่อยและ
และผ่านการผ่าตัด นอกจากนี้ การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และการสูบบุหรี่ ภาวะ

ควรบันทึก เพราะปัจจัยเหล่านี้อาจมีผลต่อความผิดปกติในช่องท้อง เช่น ตับ

, มหานิกาย , ตับอักเสบ และแผล gastroduodenal
( Stewart และแอ็กครอยด์ 2011 ) ของผู้ป่วย
ประวัติศาสตร์การเดินทางควรสํารวจเพราะ
เฉพาะโรค เช่น ตับอักเสบ
อหิวาตกโรคและการติดเชื้อปรสิต เป็นถิ่น
บางสถานที่ในต่างประเทศ ( mahadevan 2005 ) .
ยังเป็นประโยชน์ในการสืบประวัติครอบครัว
ของคนไข้ มันขึ้นว่าทิโมธีของแม่
มีความดันโลหิตสูง