“*Musa aurantiaca, G. Mann.—Caudice

“*Musa aurantiaca, G. Mann.—Caudice elongate
cylindrico; foliis longe petiolatis oblongis viridibus
basi rotundatis; pedunculo brevi crasso glabro;
floribus sessilibus saepissime 3-nis. in spicam densam
aggregatis; bracteis splendide aurantiacis infimis
lanceolatis, superioribus brevibus ovatis; calyce
aurantiaco apice 5-dentato; petala lingulata calyce
aequilonga, fructu angulato glabro”.
After Baker’s descriptions, M. aurantiaca was
mentioned in the literature mainly by quoting parts of
Baker’s first description in 1893 or by name only
(Anonymous, 1894; Schumann, 1900; de Wildeman,
1912; Fawcett, 1913; Cheesman, 1947; Simmonds,
1960, 1962; Champion, 1967).
The Kew Curator William Watson (1894) wrote
in Garden and Forest, New York: “MUSA
AURANTIACA—This is a handsome-flowered dwarf
Musa, which was discovered in Assam by Mr. Gustav
Mann, who sent it to Mr. Wendland, of the
Herrenhausen Botanic Garden, some years ago, where
it flowered lately, and the inflorescence has been
forwarded to Kew. It is like the old M. coccinea in
habit and stature, the stems being only two or three
feet long, the leaves three feet long, and the terminal,
erect, stout scape nearly a foot long. The charm of the
plant is in the rich orange color of the large bracts
which clothe the upper part of the scape and partly
enclose the yellow flowers, which occur usually in
threes. There are examples of this species in the Palmhouse
at Kew, where it forms crowded clusters of
stems in pots about fifteen inches (38 cm) in diameter.
It is a worthy companion to M. coccinea and M.
mannii, and these three Musas deserve to be in every
good collection of stove-plants”.
Some descriptions of M. aurantiaca and the
Musa section Rhodochlamys have been given based
on literature, herbaria samples and field studies from
Upper Assam, India, the state bordering Tibet, China
(Sagot, 1887; Baker, 1893; Cheesman, 1947;
Häkkinen & Sharrock, 2002; Häkkinen, 2005; Uma et
al, 2006; Häkkinen, 2007). However, several studies
of Musaceae in China have been carried out but none
mentions M. aurantiaca even though it is rather
common in southern Tibet bordering India where it is
native to (e.g. Li, 1981; Wu & Kress, 2000; Liu et al.,
2002).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

" * Musa aurantiaca, G. มานน์ — Caudice elongatecylindrico foliis ชาย petiolatis oblongis viridibusbasi rotundatis pedunculo brevi crasso glabrofloribus sessilibus saepissime 3-นิส ใน spicam densamaggregatis bracteis splendide aurantiacis infimislanceolatis, superioribus brevibus ovatis calyce5 apice aurantiaco-dentato petala lingulata calyceaequilonga, fructu angulato glabro"หลังจากคำอธิบายของเบเกอร์ aurantiaca เมตรมีกล่าวถึงในวรรณคดีส่วนใหญ่ โดยการอ้างอิงของลักษณะแรกของเบเกอร์ ใน 1893 หรือชื่อเฉพาะ(ไม่ระบุชื่อ 1894 สคูมัน 1900 เดอ Wildemanซาวน่า Fawcett ค.ศ. 1913 Cheesman, 1947 Simmonds1960, 1962 แชมป์ 1967)เขียนคิวภัณฑารักษ์ William Watson (1894)ในสวนและป่า นิวยอร์ก: "MUSAAURANTIACA — นี่คือแคระที่หล่อ floweredมูซา ซึ่งค้นพบในรัฐอัสสัม โดยนายกุสตาฟมานน์ ที่ส่งถึงนาย Wendland ของสวนพฤกษศาสตร์ Herrenhausen ปีก่อน ที่มัน flowered เมื่อเร็ว ๆ นี้ และ inflorescence ที่ได้รับส่งต่อคิว เหมือนเข็มม.เก่าในนิสัยและรูปร่าง ลำต้นที่มีเพียงสอง หรือสามเท้ายาว ใบสามฟุตยาว และเทอร์มิ นัลตรง stout scape เกือบเป็นเท้ายาว เสน่ห์ของการโรงงานอยู่ใน bracts ขนาดใหญ่สีส้มรวยที่หุ้มส่วนบน ของ scape และบางส่วนใส่ดอกไม้สีเหลือง ซึ่งมักจะเกิดในthrees มีตัวอย่างของนกชนิดนี้ในการ Palmhouseที่คิว ที่แบบคลัสเตอร์ที่แออัดของลำต้นในกระถางประมาณ 15 นิ้ว (38 เซนติเมตร) เส้นผ่านศูนย์กลางเพื่อนสมควรเมตรเข็มและ M ได้mannii และ Musas สามเหล่านี้สมควรที่จะอยู่ในทุกชุดที่ดีของพืชเตา"คำอธิบายบางอย่างของ aurantiaca เมตรและส่วน Musa ที่ Rhodochlamys ได้รับที่อยู่ในวรรณคดี ตัวอย่าง herbaria และฟิลด์การศึกษาจากบนอัสสัม อินเดีย รัฐล้อมรอบทิเบต จีน(Sagot, 1887 เบเกอร์ 1893 Cheesman, 1947Häkkinen & Sharrock, 2002 Häkkinen, 2005 อุมาร้อยเอ็ดal, 2006 Häkkinen, 2007) อย่างไรก็ตาม การศึกษาหลายของ Musaceae ในประเทศจีนมีการดำเนินการแต่ไม่มีกล่าวถึง aurantiaca เมตรแม้จะค่อนข้างทั่วไปในทิเบตใต้อินเดียล้อมรอบพื้นเมือง (เช่น Li, 1981 วูและ Kress, 2000 เล่า et al.,2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"* aurantiaca มูซากรัม Mann. -Caudice ยาว
cylindrico; ถ้าจะ petiolatis foliis oblongis viridibus
ฐาน rotundatis; pedunculo brevi crasso glabro;
floribus sessilibus saepissime 3 NIS ใน spicam densam
aggregatis; bracteis Splendide aurantiacis infimis
lanceolatis, superioribus brevibus ovatis; calyce
aurantiaco Apice 5 dentato; Petala lingulata calyce
aequilonga, fructu angulato glabro ".
หลังจากที่รายละเอียดของเบเกอร์, M. aurantiaca
ได้รับการกล่าวถึงในวรรณคดีส่วนใหญ่โดยอ้างบางส่วนของคำอธิบายแรกของเบเคอร์ในปี 1893 หรือตามชื่อเท่านั้น (ไม่ประสงค์ออกนาม, 1894; แมนน์, 1900; เด Wildeman, 1912; Fawcett 1913; Cheesman 1947; Simmonds,. 1960, 1962; แชมป์ 1967) คิวภัณฑารักษ์วิลเลียมวัตสัน (1894) เขียนในสวนและป่านิวยอร์ก: "MUSA aurantiaca นี้เป็นดาวแคระหล่อดอกมูซาซึ่งถูกค้นพบในรัฐอัสสัมโดยนายกุสตาฟแมนน์ที่ส่งมาให้นาย Wendland ของ Herrenhausen สวนพฤกษชาติปีที่ผ่านมาที่มันออกดอกเมื่อเร็วๆ นี้และช่อดอกที่ได้รับการส่งต่อไปยังคิว มันเป็นเหมือนเก่าเอ็มชิเนียในนิสัยและความสูงลำต้นเป็นเพียงสองหรือสามฟุตยาวใบสามฟุตยาวและสถานีที่ตั้งตรงภูมิประเทศอ้วนเกือบเท้ายาว เสน่ห์ของพืชที่อยู่ในสีส้มอุดมไปด้วยใบประดับขนาดใหญ่ที่ห่มส่วนบนของภูมิประเทศและอีกส่วนหนึ่งใส่ดอกไม้สีเหลืองที่เกิดขึ้นมักจะอยู่ในสาม มีตัวอย่างของสายพันธุ์ใน Palmhouse นี้คิวที่มันเป็นกลุ่มที่แออัดของลำต้นในกระถางประมาณสิบห้านิ้ว(38 เซนติเมตร). มันเป็นสหายที่สมควรจะเอ็มเอ็มชิเนียและmannii และทั้งสาม Musas สมควร ที่จะอยู่ในทุกคอลเลกชันที่ดีของเตาพืช". รายละเอียดบางส่วนของเอ็ม aurantiaca และส่วนRhodochlamys มูซาได้รับตามวรรณกรรมตัวอย่างherbaria และการศึกษาภาคสนามจากบนอัสสัมอินเดียรัฐที่มีพรมแดนติดทิเบต, จีน(Sagot, 1887; เบเกอร์ 1893; Cheesman 1947; Häkkinenและ Sharrock 2002; Häkkinen 2005; Uma et al, 2006; Häkkinen 2007) อย่างไรก็ตามการศึกษาหลายแห่ง Musaceae ในประเทศจีนได้รับการดำเนินการ แต่ไม่มีผู้ใดกล่าวถึงเอ็มaurantiaca แม้ว่ามันค่อนข้างที่พบในภาคใต้ของทิเบตที่มีพรมแดนติดประเทศอินเดียที่มันเป็นสันดานไป(เช่นหลี่ 1981; Wu & Kress 2000; et al, หลิว , 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" * มูซาพืชทดสอบชนิดต่างๆ , G . Mann - caudice ยาว
cylindrico ; foliis ยาว petiolatis oblongis viridibus
คอม rotundatis ; pedunculo brevi crasso glabro ;
floribus sessilibus saepissime 3-nis . ใน spicam densam
aggregatis ; bracteis สวยหรู aurantiacis infimis
lanceolatis superioribus brevibus , ovatis ; calyce
สีส้ม apice 5-dentato ; ตา เปตาลา lingulata aequilonga calyce
,
fructu angulato glabro "หลังจากพนักงานอธิบายเมตรเป็นพืชทดสอบชนิดต่างๆ
กล่าวถึงในวรรณคดีส่วนใหญ่โดย quoting ส่วน
รายละเอียดแรกขนมปังใน 1893 หรือชื่อเฉพาะ
( ไม่ประสงค์ออกนาม 1894 ; Schumann , 1900 ; เดอ wildeman
, 1912 ; ฟอว์เซตต์ , 1913 ; เ ชี มน ไซมอนด 1947 ;
, 1960 , 1962 ; แชมป์ ปี 1967 ) .
คิวภัณฑารักษ์วิลเลียมวัตสัน ( 1894 ) เขียน
ในสวนและป่า นิวยอร์ก :
" มูซาพืชทดสอบชนิดต่างๆนี้เป็นหล่อดอกแคระ
มูซา ซึ่งถูกค้นพบในรัฐอัสสัม โดยนายกุสตาฟ
Mann ที่ส่งให้คุณ wendland ,
herrenhausen สวนพฤกษศาสตร์ หลายปีก่อนที่
มันออกดอกช่วงนี้ และช่อดอกได้
ส่งต่อคิว . มันเป็นเหมือนเก่า ม. ศึกษาใน
นิสัยและความสูงลําต้นเป็นเพียงสองหรือสาม
ฟุตยาว ใบสามฟุตยาวและ Terminal
ตั้งตรงแข็งแรง ก้านช่อดอกยาวประมาณเกือบหนึ่งฟุต เสน่ห์ของ
พืชที่อยู่ในที่อุดมไปด้วยสีส้มของขนาดใหญ่ใบ
ซึ่งปกคลุมตอนบนของภูมิประเทศ และฝน
ใส่ดอกไม้สีเหลือง ซึ่งมักจะเกิดขึ้นใน
3 รูปแบบ มีตัวอย่างของปลาชนิดนี้ใน palmhouse
ที่ คิว ที่รูปแบบแออัดกลุ่ม
ต้นในกระถางประมาณ 15 นิ้ว ( 38 ซม. ) ในเส้นผ่าศูนย์กลาง .
มันเป็นสหายที่คู่ควรกับม. ศึกษา .
mannii และทั้งสาม musas สมควรทุก
ดีคอลเลกชันของเตาพืช "
บางอธิบายของเมตรและพืชทดสอบชนิดต่างๆ
มูซา ส่วน rhodochlamys ได้รับตาม
ในวรรณคดีตัวอย่าง herbaria ศึกษาดูงานจาก
รัฐอัสสัม ประเทศอินเดียตอนบน , รัฐ ชายแดนทิเบต ประเทศจีน
( การตอบสนองต่อ , 1887 ; Baker , 1893 ; เ ชี มน 1947 ;
H และ&แชร์เริก kkinen ,2002 ; H และ kkinen , 2005 ; อุมา et al )
; H , และ kkinen , 2007 ) อย่างไรก็ตาม งานวิจัยหลายชิ้น
ของกล้วยในจีนได้ดําเนินการแต่ไม่มี
กล่าวถึงเมตรพืชทดสอบชนิดต่างๆแม้ว่าจะค่อนข้างทั่วไปในภาคใต้ชายแดนอินเดียทิเบต
อยู่ที่ไหน
พื้นเมือง ( เช่น Li , 1981 ; หู&เครส , 2000 ;
Liu et al . , 2002 )