Even as it spoke, the parrot went o

Even as it spoke, the parrot went on the offensive, charging at incredible speed. Meng Hao could barely see it, and before he could react, he was sent tumbling backward. The parrot re-formed in midair and then squawked and attacked again.

Meng Hao’s face flickered. The parrot was moving so fast that he couldn’t see it clearly. Nonetheless, he was able determine that this parrot was actually not exactly the same as the damnable bird that he remembered.

As for what exactly about it was different, he couldn’t quite say. It was more of a feeling.

Booming sounds echoed out as the parrot attacked relentlessly. However, it didn’t seem to be able to completely overwhelm Meng Hao within a short period of time. Meng Hao retreated without hesitation; every time the parrot attacked, it almost felt like a mountain was bearing down on him.

He tried using the Blood Demon Grand Magic, but the parrot was too fast and impossible to entangle. It was as if it was surrounded by some strange power that enabled it to break through anything that stood in its way.

“This damned, wretched bird! How could it be so strong!?” Meng Hao frowned. At the same time, the parrot appeared suddenly in mid-air up ahead of him.

Staring seriously at Meng Hao, it said, “I’m gonna screw you, bitch! Screw you, ya hear? How could your body be so tough? Well fine, the tougher the better. Screw you, screw you, screw you into a pulp…!” With a piercing cry, and incredible speed, it circled around Meng Hao, and its eyes shifted maliciously in the direction of Meng Hao’s rear end….

When Meng Hao sensed that, his scalp went numb, and his heart trembled. The first thing he thought of was the parrot’s vile hobbies, and then, images of the parrot exploding rear ends suddenly flashed through his mind.

These thoughts stabbed through his mind, causing his train of thought to be upset and fall into disarray, such that it caused Meng Hao to begin to shake uncontrollably. It didn’t matter how vicious he had become inside, the images left him profoundly frightened.

Normally speaking, he was the one to hear the miserable shrieks of others. There was absolutely, positively no way that he wished to experience such things himself.

“Dammit! DAMMIT!” Beads of sweat broke out on his forehead. Even when facing the challenge on the third floor, he had not sweat, but as of this moment, he was tempted to concede defeat.

This… this was a power that cultivators were fundamentally incapable of matching up against.

Especially the incessant hooting call of the damnable parrot, and how its previously curved beak suddenly transformed, becoming ever longer and straighter….

A few times, it opened its mouth, after which a perverse aura blasted out, causing Meng Hao’s heart to tremble.

Having no other options, Meng Hao anxiously cried out, “I know you!”

“Huh?” replied the parrot, gaping. “Well, Lord Fifth doesn’t know you, so you’re gonna get screwed anyway!” With that, it prepared to charge again.

“I’m your master!!” said Meng Hao, slapping his bag of holding to produce the copper mirror.

“You’re insulting me!!” said the parrot, completely ignoring the copper mirror. It transformed into a black streak of light that shot toward Meng Hao.

“What do I do? What do I do?!” Having noticed that the black streak of light was curving through the air to flank him from behind, Meng Hao was now in a state of complete emergecy.

As the black beam of light closed in, Meng Hao had a sudden flash of inspiration as he recalled the damned bird’s fatal weakness. Without hesitation, he cried out, “Even if you were more powerful than you are now, who cares? I don’t believe for a second that you could drill a hole through this altar! You can’t, can you?!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ในขณะพูด นกแก้วไปในการบุก การชาร์จความเร็วสูง เฮา เมงแทบไม่เห็นมัน และก่อนที่เขาสามารถตอบสนอง เขาถูกส่งลอยย้อนหลัง นกแก้วเกิดขึ้นอีกครั้งในอากาศแล้ว squawked และโจมตีอีกครั้งเมงเฮาหน้า flickered นกแก้วคือการเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็วว่า เขาไม่เห็นมันอย่างชัดเจน กระนั้น เขาได้ระบุว่า แก้วนี้จริง ๆ ไม่ได้ว่าเหมือนกับนก damnable ที่เขาจดจำสำหรับสิ่งที่เกี่ยวกับมันคือแตกต่างกัน เขาไม่ค่อนข้างพูด มันเป็นความรู้สึกมากกว่าเฟื่องฟูเสียงสะท้อนเสียงออกมาเป็นนกแก้วที่ถูกโจมตีอย่างไม่ลดละ อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ดูเหมือนจะล้นเมงเฮาอย่างสมบูรณ์ภายในระยะเวลาสั้น ๆ เมงเฮาสภาพระส่ำโดยไม่ลังเล ทุกครั้งที่โจมตีนกแก้ว มันเกือบรู้สึกเหมือนภูเขาถูกแบกลงเขาเขาพยายามใช้เลือดปีศาจแกรนด์มหัศจรรย์ แต่นกแก้วก็รวดเร็วเกินไป และไม่สามารถที่จะทำให้พัวพันกับ มันก็เป็นถ้ามันถูกล้อมรอบ ด้วยบางอำนาจแปลก ๆ ที่เปิดใช้งานการตัดผ่านอะไรที่ยืนในทางของมัน"ตาย อนาถนก ว่ามันจะแข็งแรง?" เมงเฮา frowned ในเวลาเดียวกัน นกแก้วปรากฏทันทีในกลางอากาศขึ้นข้างหน้าของเขาอย่างจริงจังจ้องที่เฮาเมง กล่าว "ฉันจะสกรูคุณ ผู้หญิงเลว สกรู คุณย่าได้ยิน วิธีอาจร่างกายของคุณจะยากดังนั้น ดีดี ความรุนแรงดีกว่า คุณน็อต สกรูที่คุณ สกรู...เป็นเยื่อ" ด้วยการ ร้องไห้เจาะ และไม่น่าเชื่อความเร็ว มันวงกลมรอบเมงเฮา และตาเลื่อนเจตนาร้ายทิศทางของเมงเฮาท้าย...เมื่อเฮาเมงรู้สึกที่ ศีรษะของเขาก็เหงือออก และ trembled หัวใจของเขา สิ่งแรกที่เขาคิดว่า ของถูกของนกแก้วงานอดิเรกชั่วช้า แล้ว ภาพของนกแก้วประกายผ่านจิตใจของเขาก็สิ้นสุดลงหลังการระเบิดความคิดเหล่านี้แทงผ่านจิตใจของเขา ก่อให้เกิดความคิดที่จะอารมณ์เสีย และตก disarray รถไฟซึ่งมันเกิดจากเมงเฮาเริ่มเขย่าดะ มันไม่สำคัญว่าหินเขาได้กลายเป็นภายใน ภาพซ้ายเขากลัวอย่างลึกซึ้งปกติพูด พระองค์หนึ่งที่ได้ยิน shrieks ความสุขของผู้อื่น มีแน่นอน ไม่มีทางบวกว่าเขาปรารถนาพบสิ่งต่าง ๆ ที่ตัวเอง"Dammit DAMMIT " เม็ดเหงื่อโพล่งออกมาบนหน้าผากของเขา แม้ว่าจะเผชิญกับความท้าทายบนชั้นสาม เขาเหงื่อไม่ แต่ ณช่วงเวลานี้ เขาก็อยากยอมรับความพ่ายแพ้...นี้เป็นพลังที่ลึกซึ้งความสามารถในการจับคู่ขึ้นกับเครื่องพรวนดินโดยเฉพาะอย่างยิ่งกำลังใจ hooting เรียกนกแก้ว damnable และวิธีของจะงอยปากที่โค้งก่อนหน้านี้ก็เปลี่ยนแปลง กลายเป็นเคยยาว และตรง...กี่ครั้ง ก็เปิดปาก ซึ่งออร่าวิปริตเสียหาย สาเหตุหัวใจเมงห้าวสั่นเครือมีไม่มีตัวเลือกอื่น ๆ เมงเฮาเฝ้าทูล "ผมรู้คุณ""ฮะ" ตอบนกแก้ว ที่อ้าปากค้าง "ดี พระเจ้าห้าไม่รู้คุณ ดังนั้นคุณจะได้เมาต่อไป" กับที่ มันเตรียมที่จะชาร์จไฟอีกครั้ง"ผมต้นแบบของคุณ!!" กล่าวว่า เมงเฮา ตบกระเป๋าถือผลิตกระจกทองแดงของเขา"คุณกำลังสบประมาทฉัน!!" กล่าวว่า นกแก้ว สมบูรณ์ละเว้นกระจกทองแดง มันกลายเป็นสีดำอับแสงที่ยิงไปทางเฮาเมง"ทำอย่างไร ทำอย่างไร!" ไม่สังเกตเห็นว่า มีคดโค้งริ้วดำแสงผ่านอากาศขนาบเขาจากด้านหลัง เมงเฮาเวลานี้รัฐของ emergecy เสร็จสมบูรณ์เป็นลำแสงปิดในสีดำ เมงเฮามีแฟลชอย่างฉับพลันของแรงบันดาลใจ ตามที่เขาเรียกจุดอ่อนร้ายแรงของนกคน โดยไม่ลังเล ร้องขอ "แม้ว่าคุณได้มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าที่คุณอยู่ตอนนี้ ไม่สน ผมไม่เชื่อว่าเป็นครั้งที่สองที่คุณสามารถเจาะรูผ่านแท่นบูชานี้ คุณไม่สามารถ คุณสามารถ! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ในขณะที่มันพูดนกแก้วก็เป็นที่น่ารังเกียจชาร์จที่ความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ เม้งเฮาแทบจะไม่สามารถเห็นและก่อนที่เขาจะตอบสนองเขาถูกส่งไม้ลอยย้อนหลัง นกแก้วอีกครั้งในรูปแบบที่อยู่ในอากาศแล้ว squawked และโจมตีอีกครั้ง. ใบหน้าเม้งเฮาส์ flickered นกแก้วถูกย้ายอย่างรวดเร็วว่าเขาไม่สามารถมองเห็นอย่างชัดเจน กระนั้นเขาก็สามารถระบุได้ว่านกแก้วนี้เป็นจริงไม่เหมือนกับนกที่น่าเกลียดน่ากลัวว่าเขาจำได้ว่า. ในฐานะที่เป็นสิ่งที่แน่นอนเกี่ยวกับมันแตกต่างกันเขาอาจจะบอกว่าไม่มาก มันเป็นมากกว่าความรู้สึก. เสียงเฟื่องฟูสะท้อนออกมาเป็นนกแก้วโจมตีอย่างไม่ลดละ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่สามารถที่จะสมบูรณ์ครอบงำเม้งเฮาภายในระยะเวลาสั้น ๆ เม้งเฮาถอยโดยไม่ลังเล; ทุกครั้งที่นกแก้วโจมตีมันเกือบจะรู้สึกเหมือนภูเขาถูกแบกลงเขา. เขาพยายามใช้เลือดปีศาจแกรนด์เมจิก แต่นกแก้วได้อย่างรวดเร็วเกินไปและไม่สามารถที่จะทำให้พัวพัน มันเป็นเหมือนกับว่ามันถูกล้อมรอบไปด้วยพลังแปลกที่เปิดใช้งานที่จะทำลายสิ่งที่ยืนอยู่ในทางของมัน. "นี่ไอ้นกอนาถ! มันจะเป็นความแข็งแรงเพื่อ !? "เม้งเฮาขมวดคิ้ว ในเวลาเดียวกัน, นกแก้วโผล่มากลางอากาศขึ้นข้างหน้าของเขา. จ้องมองอย่างจริงจังเม้งเฮาก็กล่าวว่า "ผมจะกรูคุณผู้หญิงเลว! สกรูคุณ, ya ได้ยิน? วิธีการที่ร่างกายของคุณอาจจะยากดังนั้น? ดีดีที่รุนแรงได้ดียิ่งขึ้น สกรูคุณสกรูคุณสกรูคุณเข้าสู่เยื่อกระดาษ ... ! "ด้วยเสียงแหลมและความเร็วที่น่าทึ่งก็วงกลมรอบเม้ง Hao และตาขยับประสงค์ร้ายในทิศทางของท้ายเม้ง Hao ของ ... . เมื่อเม้งเฮารู้สึกว่า หนังศีรษะของเขาไปมึนและหัวใจของเขาสั่นสะท้าน สิ่งแรกที่เขาคิดว่าเป็นนกแก้วในงานอดิเรกที่น่าขยะแขยงและแล้วภาพของนกแก้วระเบิดหลังสิ้นสุดกึกประกายผ่านความคิดของเขา. ความคิดเหล่านี้แทงทะลุใจของเขาก่อให้เกิดการรถไฟของเขาคิดว่าจะเป็นอารมณ์เสียและตกอยู่ในความระส่ำระสายดังกล่าวว่า มันจะทำให้เกิดเม้งเฮาจะเริ่มต้นที่จะเขย่าอย่างบ้าคลั่ง มันไม่สำคัญว่าหินเขาได้กลายเป็นภายในภาพทิ้งเขากลัวอย่างสุดซึ้ง. ปกติพูดเขาเป็นคนหนึ่งที่จะได้ยินเสียงร้องของคนอื่นมีความสุข มีแน่นอน, บวกวิธีการที่เขาอยากจะได้สัมผัสกับสิ่งต่างๆเช่นตัวเอง. ไม่มี"Dammit! บ้า! "ลูกปัดของเหงื่อโพล่งออกมาบนหน้าผากของเขา แม้เมื่อเผชิญความท้าทายบนชั้นที่สามที่เขาไม่ได้เหงื่อ แต่ ณ ขณะนี้เขาก็อยากที่จะยอมรับความพ่ายแพ้. นี้ ... นี่คือพลังที่เครื่องคราดเป็นพื้นฐานความสามารถในการจับคู่กับ. โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่หยุดหย่อนร้องเรียกร้องของ นกแก้วน่าเกลียดน่ากลัวและวิธีจะงอยปากโค้งก่อนหน้านี้เปลี่ยนทันใดนั้นเคยเป็นอีกต่อไปและตรง ... . ไม่กี่ครั้งก็อ้าปากหลังจากที่มีออร่าอ้อนเสียหายออกมาทำให้เกิดหัวใจเม้งเฮาส์สั่น. ไม่มีตัวเลือกอื่น ๆ เม้ง Hao ใจจดใจจ่อร้องออกมาว่า "ผมรู้ว่าคุณ!" "หือ?" ตอบนกแก้ว, อ้าปากค้าง "ดีพระเจ้าห้าไม่ทราบว่าคุณเพื่อให้คุณจะได้เมาอยู่แล้ว!" ด้วยนั้นก็เตรียมที่จะเรียกเก็บค่าบริการอีกครั้ง. "ฉันต้นแบบของคุณ !!" เม้งเฮากล่าวว่าตบกระเป๋าของเขาในการถือครองในการผลิต กระจกทองแดง. "คุณกำลังดูถูกฉัน !!" กล่าวว่านกแก้วสมบูรณ์ละเว้นกระจกทองแดง มันกลายเป็นสีดำแนวของแสงที่ยิงไปยังเม้งเฮา. "ฉันจะทำอย่างไร? ฉันจะทำอย่างไร ?! "มีข้อสังเกตว่าแนวของแสงสีดำถูกโค้งผ่านอากาศไปด้านข้างเขาจากด้านหลังเม้งเฮาตอนนี้อยู่ในสถานะของ emergecy สมบูรณ์. ในฐานะที่เป็นลำแสงสีดำของแสงปิดในเม้งเฮามี แฟลชฉับพลันของแรงบันดาลใจในขณะที่เขาจำได้ว่าจุดอ่อนร้ายแรงนกเคราะห์ร้ายของ โดยไม่ลังเลเขาร้องออกมา "แม้ว่าคุณจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในขณะนี้ที่ใส่ใจ? ผมไม่เชื่อว่าเป็นครั้งที่สองที่คุณสามารถเจาะรูผ่านแท่นบูชานี้! คุณไม่สามารถที่คุณสามารถ ?! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ในขณะที่มันพูด นกแก้วไปก้าวร้าว ชาร์จที่เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ เมิ่งเฮ่าแทบจะไม่เห็นเลย และก่อนที่เขาจะตอกกลับ เขาส่งไม้ลอยย้อนหลัง นกแก้วกำลังเกิดขึ้นในกลางอากาศ แล้วก็ squawked และโจมตีอีกครั้งหน้าเมิ่งเฮ่า flickered นกแก้วก็ย้ายอย่างรวดเร็วว่าเขาคงเห็นไม่ชัดเท่าไหร่ อย่างไรก็ตาม เขาก็สามารถระบุได้ว่า นกแก้วตัวนี้จริง ๆ ไม่เหมือนกับโรคนกที่เขาจำได้สำหรับสิ่งที่มันแตกต่างกัน เขาก็ไม่ค่อยพูด มันเป็นเรื่องของความรู้สึกเสียงที่ดังสนั่นสะท้อนออกมาเป็นนกแก้วโจมตีอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่มันก็ไม่สามารถที่จะสมบูรณ์เอาชนะ เมิ่งฮ่าวภายในระยะเวลาอันสั้นของเวลา เมิ่งเฮ่าล่าถอยไปโดยไม่ลังเล ; ทุกครั้งที่นกแก้วโจมตี มันเกือบจะรู้สึกเหมือนภูเขาถูกแบกลงเขาเขาพยายามใช้เลือดปีศาจแกรนด์เมจิก แต่นกแก้วเร็วและเป็นไปไม่ได้ที่จะพาดพิง . มันเป็นถ้ามันถูกล้อมรอบด้วยพลังลี้ลับที่ทำให้มันตัดผ่านอะไรที่ยืนอยู่ในทางของมัน" นกเลวระยำ ! ทำไมมันแรงจัง ? " เมิ่งเฮ่าขมวดคิ้ว . ในเวลาเดียวกัน นกแก้วก็ปรากฎตัวขึ้นในกลางอากาศข้างหน้าเขาจ้องมองอย่างจริงจัง เมิ่งฮ่าว มันบอกว่า " ผมจะเล่นงานคุณ เอ้ย ! ! ! ! ! ! ไปตายซะนะ ได้ยินไหม ? ทำไมร่างกายของคุณจะยากดังนั้น ? ก็ได้ รุนแรงกว่า แกแกแกเข้าไปในเนื้อ . . . . . . . " ร้องไห้ด้วยความคมเข้ม และความเร็วเหลือเชื่อ มันวนเวียนอยู่ เมิ่งฮ่าว และดวงตาของมันขยับมุ่งร้ายในทิศทางของ เมิ่งฮ่าวด้านหลัง . . . . . . .เมื่อเมิ่งเฮ่ารู้สึกว่าหนังศรีษะ ชัก และหัวใจของเขาสั่นสะท้าน สิ่งแรกที่เขาคิดคือนกแก้วเลวทรามงานอดิเรกแล้ว ภาพของนกแก้วระเบิดสิ้นสุดหลังก็แวบเข้ามาในจิตใจของเขาความคิดเหล่านี้แทงผ่านใจของเขา ทำให้รถไฟของความคิดที่จะไม่พอใจและตกอยู่ในความอลหม่าน ซึ่งมันทำให้เมิงเฮาเริ่มสั่นจนควบคุมไม่ได้ . มันไม่สำคัญว่า เขาได้กลายเป็นหินภายใน ภาพซ้าย เขาซึ้งมากปกติแล้วเขาเป็นคนหนึ่งที่ได้ยินเสียงเดือดร้อนของผู้อื่น มีแน่นอนครับ มีวิธีการที่เขาต้องการประสบการณ์อย่างนั้นเอง" บ้าเอ้ย ! ! ! ! บ้าเอ้ย ! ! ! ! " ลูกปัดของเหงื่อแตกออกบนหน้าผากของเขา แม้เมื่อเผชิญหน้ากับความท้าทายบนชั้นสาม เขาไม่เหนื่อย แต่ตอนนี้เขาก็ต้องไม่ยอมแพ้. . . . . . นี้คือพลังที่เกษตรกรมีภาระไม่สามารถจับคู่กับโดยเฉพาะไม่หยุดหย่อนร้องเรียกนกแก้วเกิดขึ้นอย่างไร และมีจะงอยปากโค้งก่อนหน้านี้เปลี่ยนกะทันหัน เป็นนานกว่าที่เคย และตรง . . . . . . .ไม่กี่ครั้งก็เปิดปาก หลังจากนั้นออร่าขี้อ้อน ระเบิดออก ทำให้หัวใจของ เมิ่งฮ่าว สั่นไม่มีตัวเลือกอื่น ๆ เมิ่งฮ่าวใจจดใจจ่อร้องว่า " ฉันรู้ว่าคุณ ! "" หือ ? " นกแก้ว , ดู . " เอ่อ ท่านที่ห้า ไม่รู้ว่าคุณ ดังนั้นคุณจะเมาอยู่แล้ว " แบบนั้นก็เตรียมที่จะเรียกอีกครั้ง" ฉันเป็นเจ้านายแก ! " กล่าวว่า เมิ่งฮ่าว , ตบกระเป๋าของเขาถือผลิตทองแดง กระจก" เธอกำลังดูถูกฉัน ! ! " กล่าวว่า นกแก้ว เมินกระจกทองแดง . มันกลายเป็นแนวสีดำของแสงที่ยิงต่อ เมิ่งฮ่าว" ฉันจะทำยังไงดี ? ฉันจะทำยังไงดี ? ! " หลังจากสังเกตว่าแสงเป็นริ้วสีดำโค้งผ่านอากาศไปล้อมเขาไว้จากด้านหลัง เมิ่งฮ่าวกำลังอยู่ในสถานะของ emergecy สมบูรณ์เป็นลำแสงสีดำของแสงปิดใน เมงเฮามีแฟลชฉับพลันของแรงบันดาลใจที่เขาเรียก ไอ้เบิร์ด จุดบกพร่อง . โดยไม่ลังเล เขาร้องว่า " ถ้าคุณมีอำนาจมากกว่าที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้ ใครสน ผมไม่เชื่อว่า เป็นครั้งที่สองที่คุณสามารถเจาะผ่านแท่นนี้ คุณไม่สามารถ ! "