The photoelectric effect is the obs

The photoelectric effect is the observation that many metals emit electrons, when light shines upon them. Electrons emitted in this manner can be called photoelectrons. The phenomenon is commonly studied in electronic physics, as well as in the fields of chemistry, such as quantum chemistry or electrochemistry.
According to classical electromagnetic theory, this effect can be attributed to the transfer of energy from the light to an electron in the metal. From this perspective, an alteration in either the amplitude or wavelength of light would induce changes in the rate of emission of electrons from the metal. Furthermore, according to this theory, a sufficiently dim light would be expected to show a lag time between the initial signing of its light and the subsequent emission of an electron. However, the experimental results did not correlate with either of the two predictions made by this theory.
Instead, as it turns out, electrons are only dislodged by the photoelectric effect if light reaches or exceeds a threshold frequency, below which no electrons can be emitted from the metal regardless of the amplitude and temporal length of exposure of light. To make sense of the fact that light can eject electrons even if its intensity is low, Albert Einstein proposed that a beam of light is not a wave propagating through space, but rather a collection of discrete wave packets (photons), each with energy hf. This sheds light on Max Planck's previous discovery of the Planck relation (E = hf) linking energy (E) and frequency (f) as arising from quantization of energy. The factor h is known as the Planck constant.
In 1887, Heinrich Hertz discovered that electrodes illuminated with ultraviolet light create electric sparks more easily. In 1905 Albert Einstein published a paper that explained experimental data from the photoelectric effect as being the result of light energy being carried in discrete quantized packets. This discovery led to the quantum revolution. In 1914, Robert Millikan's experiment confirmed Einstein's law on the photoelectric effect. Einstein was awarded the Nobel Prize in 1921 for "his discovery of the law of the photoelectric effect", and Millikan awarded the Nobel Prize in 1923 for "his work on the elementary charge of electricity and on the photoelectric effect".

The photoelectric effect requires photons with energies from a few electronvolts to over 1 MeV in elements with a high atomic number. Study of the photoelectric effect led to important steps in understanding the quantum nature of light and electrons and influenced the formation of the concept of wave–particle duality.[1] Other phenomena where light affects the movement of electric charges include the photoconductive effect (also known as photoconductivity or photoresistivity), the photovoltaic effect, and the photoelectrochemical effect.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลตาแมวคือสังเกตว่าโลหะหลายชนิดปล่อยอิเล็กตรอนเมื่อแสงส่องสว่างแก่พวกเขา อิเล็กตรอนที่ปล่อยออกมาในลักษณะนี้สามารถเรียกว่า photoelectrons ปรากฏการณ์ที่มีการศึกษากันทั่วไปในฟิสิกส์อิเล็กทรอนิกส์เช่นเดียวกับในสาขาวิชาเคมีเช่นเคมีควอนตัมหรือไฟฟ้า.
ตามทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าคลาสสิกผลกระทบนี้สามารถนำมาประกอบในการถ่ายโอนพลังงานจากแสงอิเล็กตรอนในโลหะ . จากมุมมองนี้การเปลี่ยนแปลงทั้งในความกว้างหรือความยาวคลื่นของแสงจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอัตราการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของอิเล็กตรอนจากโลหะ นอกจากนี้ตามทฤษฎีนี้แสงสลัวพอที่จะคาดว่าจะแสดงเวลาล่าช้าระหว่างการลงนามครั้งแรกของแสงและการปล่อยก๊าซที่ตามมาของอิเล็กตรอน อย่างไรก็ตามผลการทดลองไม่ได้มีความสัมพันธ์กับทั้งสองการคาดการณ์ที่ทำโดยทฤษฎีนี้.
แต่มันจะเปิดออกอิเล็กตรอนจะหลุดออกโดยเฉพาะผลตาแมวถ้าถึงแสงหรือเกินกว่าเกณฑ์ความถี่ด้านล่างซึ่งอิเล็กตรอนที่ไม่สามารถปล่อยออกมา จากโลหะโดยไม่คำนึงถึงความกว้างและความยาวชั่วขณะของการเปิดรับแสง เพื่อให้ความรู้สึกของความจริงที่ว่าแสงสามารถนําอิเล็กตรอนแม้ว่าความรุนแรงของมันอยู่ในระดับต่ำ Albert Einstein เสนอว่าลำแสงไม่ได้เป็นคลื่นแพร่กระจายผ่านพื้นที่ แต่คอลเลกชันของแพ็กเก็ตคลื่นต่อเนื่อง (โฟตอน) แต่ละคนมีพลังงาน HF . นี้เพิงแม็กซ์ค้นพบก่อนหน้านี้มักซ์พลังค์ของความสัมพันธ์ของพลังค์ (E = HF) เชื่อมโยงพลังงาน (E) และความถี่ (ฉ) เป็นที่เกิดจากควอนของพลังงาน ชั่วโมงปัจจัยที่เป็นที่รู้จักกันอย่างต่อเนื่อง Planck.
ในปี 1887 เฮ็นเฮิรตซ์พบว่าขั้วไฟฟ้าสว่างด้วยแสงอัลตราไวโอเลตเกิดประกายไฟไฟฟ้าได้ง่ายขึ้น ในปี 1905 Albert Einstein ตีพิมพ์บทความที่อธิบายข้อมูลการทดลองจากผลตาแมวว่าเป็นผลมาจากพลังงานแสงจะถูกดำเนินการในแพ็กเก็ตไทที่ไม่ต่อเนื่อง การค้นพบนี้นำไปสู่การปฏิวัติควอนตัม ในปี 1914 โรเบิร์ต Millikan ทดลองยืนยันกฎหมายของ Einstein เกี่ยวกับผลตาแมว ไอน์สไตได้รับรางวัลโนเบลในปี 1921 สำหรับ "การค้นพบของกฎหมายของผลตาแมว" และ Millikan รับรางวัลโนเบลในปี 1923 สำหรับ "งานของเขาในความดูแลของการไฟฟ้าประถมศึกษาและผลตาแมว". ผลตาแมวต้อง โฟตอนที่มีพลังงานจากอิเล็กตรอนไม่กี่มากกว่า 1 MeV ในองค์ประกอบที่มีเลขอะตอมสูง การศึกษาผลตาแมวนำไปสู่ขั้นตอนที่สำคัญในการทำความเข้าใจธรรมชาติของควอนตัมของแสงและอิเล็กตรอนและมีอิทธิพลต่อการก่อตัวของแนวความคิดของคู่คลื่นอนุภาค. [1] ปรากฏการณ์อื่น ๆ ที่มีผลต่อการเคลื่อนไหวของแสงของค่าใช้จ่ายไฟฟ้ารวมถึงผลกระทบที่เกิด photoconductive (ยัง ที่รู้จักกันเป็น photoconductivity หรือ photoresistivity) มีผลบังคับใช้แผงเซลล์แสงอาทิตย์และผล photoelectrochemical

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกมีการสังเกตว่า โลหะหลายชนิดปล่อยอิเล็กตรอน เมื่อแสงส่องออกมา อิเล็กตรอนที่ปล่อยออกมาในลักษณะนี้จะเรียกว่าโฟโต้อิเลคตร . เป็นปรากฏการณ์ที่ศึกษาในสาขาฟิสิกส์อิเล็กทรอนิกส์ ตลอดจนในด้านเคมี เช่น ควอนตัมเคมีเคมีไฟฟ้า .
ตามทฤษฎีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าคลาสสิคผลกระทบนี้อาจจะเกิดจากการถ่ายเทพลังงานจากแสงอิเล็กตรอนภายในโลหะ จากมุมมองนี้ , การเปลี่ยนแปลงในค่าหรือความยาวคลื่นของแสงจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอัตราการปล่อยอิเล็กตรอนจากโลหะ นอกจากนี้ ตามทฤษฎีนี้แสงไฟสลัวเพียงพอจะคาดว่าจะแสดงความล่าช้าเวลาระหว่างการเริ่มต้นของแสงและการปล่อยตามมาของอิเล็กตรอน อย่างไรก็ตาม ผลการทดลองไม่มีความสัมพันธ์กับอย่างใดอย่างหนึ่งของทั้งสองทำนายโดยทฤษฎีนี้ .
แต่กลับกลายเป็นว่า อิเล็กตรอนจะย้ายโดยปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ถ้าแสงถึงหรือเกินเกณฑ์ ความถี่ด้านล่างที่ไม่มีอิเล็กตรอนสามารถออกมาจากโลหะโดยไม่คำนึงถึงขนาดและความยาวของเวลาการเปิดรับแสง เพื่อให้ความรู้สึกของความเป็นจริงที่แสงสามารถดีดตัว อิเล็กตรอน แม้ว่าความเข้มต่ำ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ได้เสนอว่าแสงเป็นคลื่นแพร่กระจายผ่านพื้นที่ แต่ค่อนข้างคอลเลกชันของคลื่นต่อเนื่อง ( โฟตอน ) โดยแต่ละแพ็กเก็ตกับ HF พลังงานนี้หายไฟในมักซ์พลังค์ก่อนหน้าการค้นพบของความสัมพันธ์ พลังค์ ( E = HF ) การเชื่อมโยงพลังงาน ( E ) และความถี่ ( f ) ที่เกิดจากการอาศัยพลังงาน ปัจจัย H เรียกว่าค่าคงที่ของพลังค์ .
ในปี 1887 ไฮน์ริชเฮิรตซ์ค้นพบว่าไฟฟ้าส่องสว่างด้วยแสงอัลตราไวโอเลตสร้างประกายไฟไฟฟ้าได้ง่ายขึ้นใน 1905 Albert Einstein เผยแพร่กระดาษที่อธิบายข้อมูลจากการทดลองผลตาแมว เป็นผลจากพลังงานแสงถูกอุ้มในแบบที่แน่นอนของแพ็กเก็ต การค้นพบนี้นำไปสู่ควอนตัมการปฏิวัติ ในปี 1914 , การทดลองของโรเบิร์ตมิลลิแกนยืนยันว่าไอน์สไตน์ กฎหมายเกี่ยวกับปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก .ไอน์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลในปี 1921 " สำหรับการค้นพบของเขาของกฎหมายของผล " ตาแมวและมิลลิแกนได้รับรางวัลโนเบลในปี 1923 สำหรับการทำงานของเขาในค่าใช้จ่ายเบื้องต้นของไฟฟ้า และผล " ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก photoelectric

ต้องใช้พลังงานจากโฟตอนที่มีไม่กี่ electronvolts กว่า 1 MeV ใน ธาตุที่มีเลขอะตอมสูง .การศึกษาปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก นำไปสู่ขั้นตอนที่สำคัญในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับควอนตัม ธรรมชาติของแสงและอิเล็กตรอนและได้รับอิทธิพลการสร้างแนวคิดของอนุภาคฮิกส์ [ 1 ] อื่น ๆปรากฏการณ์ที่แสงมีผลต่อการเคลื่อนที่ของประจุไฟฟ้ารวมผล photoconductive ( ยังเป็นที่รู้จัก photoconductivity หรือ photoresistivity ) ผลของแผงเซลล์แสงอาทิตย์และผล photoelectrochemical .