Decision on admissibility1. The aut

Decision on admissibility
1. The author of the communication (initial letter dated 12 January 1987 and a further letter dated
30 June 1987) is T. K., a French citizen of Breton ethnic origin, writing on his own behalf and in his
capacity as president of the Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg (UAGB, Union des Enseignants
de Breton). He was born in 1937 in Brittany and is employed as a professor of philosophy and of
the Breton language. He alleges violations by France of articles 2, 16, 19, 26 and 27 of the Covenant.
2.1 The author states that the Tribunal Administratif de Rennes has refused to consider a case which
he submitted on behalf of the UAGB in the Breton language on 7 November 1984. In this case, the
author sought the recognition of the license for the association that he is heading. In reply to an
inquiry written in French and Breton, the Tribunal answered that the case had not been registered
because it was not written in French. A subsequent letter of complaint to the French Minister of
Justice has allegedly remained unanswered. In support of his case, the author encloses copies of two
decisions, one from the Tribunal Administratif de Rennes dated 21 November 1984, the other from
the Conseil d'Etat dated 22 November 1985, both stating that a complaint drafted in the Breton
language should not be registered. Such decisions, according to the author, constitute discrimination
on the ground of language, in contravention of article 2, paragraph 1, of the Covenant. The author
further claims that the State party has violated article 2, paragraph 2, with regard to legislative or
other measures necessary to give effect to the rights recognized in the Covenant, article 2, paragraph
3, with regard to effective remedies, article 16 with regard to the right to recognition everywhere as
a person before the law, article 19, paragraph 2, with regard to freedom of expression, article 26 with
regard to equality before the law without discrimination on any ground, and article 27 with regard
to the right to use one's own language.
2.2 Concerning the question of the exhaustion of domestic remedies, the author states that the
complaint before the Tribunal Administratif de Rennes was not even registered and that the Minister
of Justice has not responded to his written complaint. The author further states that he has not
submitted the same matter to another procedure of international investigation or settlement.
3. Without transmitting the communication to the State party, the Human Rights Committee
requested the author, by decision of 9 April 1987 under rule 91 of the rules of procedure, to clarify
(a)whether he claimed, as an individual, to be personally affected by the alleged violations of the
Covenant by the State party, or whether he claimed, in his capacity as President of an organization,
that the organization was the victim of the alleged violations; and (b)whether he understood, read
and wrote French. By letter dated 30 June 1987, the author replied that he had initially intended to
submit the communication on behalf of the organization, although he maintained that he was also
directly affected by the events described in his initial communication. He further stated that he
understands, reads and writes French.
4. By further decision of 20 October 1988, the Working Group of the Human Rights Committee
transmitted the communication to the State party, requesting it, under rule 91 of the rules of
procedure, to provide information and observations relevant to the question of admissibility. The
author was requested, under rule 91, (a) to specify in which way he claimed to have been denied the
right to recognition as a person before the law, (b) to which extent and in which context he claimed
that his freedom of expression had been curtailed and (c) to substantiate his allegation that French
citizens of French mother tongue and those of Breton mother tongue are not equal before the law.
5. In his reply, dated 13 January 1989, to the Working Group's questions, the author claims that
French citizens of French mother tongue and those of Breton mother tongue are not equal before the
law because the former can express themselves in their mother tongue before the tribunals while the
latter cannot. While there exists a "SecrÈtariat ‡ la francophonie", a similar institution has not been
created in defence of regional languages other than French. Because the government refuses to
recognize the Breton language, those who use it daily are forced to abandon its use or to forgo their
right to freely express themselves. The author adds that the violation Of his freedom of expression
is manifest in that the Administrative Tribunal refused to register a complaint submitted in Breton
on the ground that its Content was unintelligible, thereby refusing to recognize the validity of a
complaint submitted in a local language and denying the citizens the use of their own language in
court. Finally, the author affirms that he is barred,as a French citizen of Breton mother tongue, from
access to courts, as the judicial authorities do not authorize him to submit complaints in his mother
tongue.
6.1 In its submission under rule 91, dated 15 January 1989, the State party argues that the
communication is inadmissible on the ground of non-exhaustion of domestic remedies and that some
of the author's claims are incompatible with the provisions of the Covenant. The State party recalls
that the author did not contest, within the delays prescribed by law, the decision of the
Administrative Tribunal not to register his complaint. His written complaint to the Minister of
Justice that he had suffered a denial of justice cannot, in the State party's opinion, be considered to
be a judicial remedy. Nor has he appealed to any other judicial instance. His communication thus
fails to meet the requirements of article 5, paragraph 2 (b), of the Optional Protocol.
6.2 As to the alleged violation of article 2 of the Covenant, the State party argues that this article
can never be violated directly and in isolation. A violation of article 2 can only be admitted to the
extent that other rights recognized by the Covenant have been violated (paragraph 1)or if necessary
steps to give effect to Covenant rights have not been taken (paragraph 2). A violation of article 2 can
only be the corollary of another violation of a Covenant right. The State party contends that the
author did not base his argumentation on any precise facts, and that he cannot demonstrate that he
has been a victim of discrimination in his relations with the judicial authorities. It was up to him to
use the remedies which were available to him.
6.3 With respect to the alleged violation of article 16, the State party notes that the author has not
put forth any specific complaint and dismisses his interpretation of this provision as abusive. Thus,
the standing of the author in the administrative procedure has never been at issue; what was refused
was the possibility to submit his case in Breton, as "in the absence of legislative provision to the
contrary, the language of procedure in French courts is the French language" (judgment of the
Rennes Administrative Tribunal, 21 November 1984, QuillÈvÈrÈ case).
6.4 Concerning the alleged violation of article 19, paragraph 2, the State party submits that the
author has not substantiated how his freedom of expression has been violated. On the contrary, his
letter to the Minister of Justice demonstrates that he had ample opportunity to present his position.
Furthermore, "freedom of expression" within the meaning of article 19 cannot be construed to
encompass the right of French citizens to use Breton before French administrative tribunals.
6.5 As to article 26, the State party rejects the author's contention that the refusal by the
Administrative Tribunal of Rennes of a complaint submitted in Breton constitutes discrimination
on grounds of language. On the contrary, the authorities based themselves on generally applicable
rules, which are intended to facilitate the administration of justice by enabling the tribunals to rule
on the original submission (without having to resort to translation).
6.6 Finally, the State party recalls that upon ratification of the Covenant, the French Government
entered a reservation with respect to article 27: "In the light of article 2 of the Constitution of the
French Republic, the French Government declares that article 27 is not applicable so far as the
Republic is concerned".
7.1 In his comments, dated 23 May 1989, the author rejects the State party's contention that the
communication is inadmissible because of non-exhaustion of domestic remedies. Thus, he submits
that his letter to the Minister of Justice was meant to be an appeal against the decision of the
Administrative Tribunal not to register his complaint. Moreover, the State party has failed to
indicate to the Committee exactly what kind of remedies would be open to him. To the author, this
failure is easily explained, as the State party itself must be well aware that remedies are non-existent,
once the court of first instance has refused to register a complaint submitted in Breton. Every
subsequent complaint submitted in Breton is bound to suffer the same fate, regardless of which
judicial instance is the addressee.
7.2 The author reaffirms that violations of his rights under articles 16, 19, 26 and 27 entail ipso
facto a violation of article 2, paragraphs 1 and 2. He adds that several legislative proposals have
deliberately been ignored by successive French governments, although .they would have brought
France at least partially into compliance with article 2. With respect to article 16, the author qualifies
the State party's interpretation as restrictive if not discriminatory. He expresses surprise at its
argument that his standing before the court was never at issue despite the fact that his complaint was
not even registered, and contends that the refusal of his compl

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัดสินใจบน admissibility1. ผู้เขียนการสื่อสาร (เริ่มต้นจดหมายลงวันที่ 12 1987 มกราคม และลงหนังสือเพิ่มเติม30 1987 มิถุนายน) คือคุณต. ชาวฝรั่งเศสของเชื้อเบรอตง เขียน ในนามของตนเอง และของเขากำลังการผลิตเป็นประธานการ Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg (UAGB ยูเนียนเด Enseignantsเดอเบรตัน) เขาเกิดในปี 1937 ในตตานี และทำงานเป็นศาสตราจารย์ ของปรัชญา และภาษาเบรอตง เขา alleges ละเมิด โดยฝรั่งเศสของบทความที่ 2, 16, 19, 26 และ 27 ของพันธสัญญา2.1 ผู้เขียนระบุว่า ศาล Administratif เดแรนส์ปฏิเสธการพิจารณากรณีที่เขาส่งในนามของ UAGB ในภาษาที่บน 7 1984 พฤศจิกายน ในกรณีนี้ การผู้เขียนขอจำแนกของสิทธิ์การใช้งานของสมาคมที่เขาเป็นหัวข้อ ใน reply จะมีคำถามที่เขียนในภาษาฝรั่งเศสและเบรตอน ศาลที่ตอบว่า กรณีที่มีไม่ได้ลงทะเบียนเนื่องจากมันไม่ได้เขียนในฝรั่งเศส จดหมายร้องเรียนไปฝรั่งเศสรัฐมนตรีต่อมาความยุติธรรมมีหลังยังคงยังไม่ได้ตอบ สนับสนุนกรณีของเขา ผู้เขียนใส่ของสองตัดสินใจ จากแรนส์เด Administratif ศาลลงวันที่ 21 1984 พฤศจิกายน อื่น ๆ จากปี 1985 22 พฤศจิกายน ทั้งระบุที่ร้องเรียนร่างในเบรตอนที่วัน Conseil d'Etatภาษาจะไม่สามารถลงทะเบียน เช่นตัดสิน ผู้เขียน ถือเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษา ในเพราะบทความ 2 ย่อหน้า 1 พันธสัญญา ผู้เขียนไปเรียกร้องให้รัฐภาคีที่ละเมิด 2 ย่อหน้า 2 บทความเกี่ยวกับนิติบัญญัติ หรืออีกมาตรการที่จำเป็นเพื่อให้ผลสิทธิรับรู้ในสัญญา บทความ 2 ย่อหน้า3 ตามผลเยียวยา ข้อ 16 เกี่ยวกับสิทธิการรับรู้ทุกเป็นคนก่อนกฎหมาย บทความ 19 ย่อหน้า 2 เกี่ยวกับเสรีภาพ ข้อ 26 ด้วยเกี่ยวกับความเสมอภาคภายใต้กฎหมายเท่าเทียมกันบนล่างใด ๆ และบทความ 27 มีสัมมาคารวะต้องใช้เป็นภาษาของตัวเอง2.2 ที่เกี่ยวข้องกับคำถามที่มาของการเยียวยาภายใน ผู้เขียนระบุว่า การร้องก่อนศาล Administratif เดแรนส์ไม่ลงทะเบียนได้และที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความยุติธรรมไม่ได้ตอบสนองข้อร้องเรียนของเขาเขียน ผู้เขียนเพิ่มเติมระบุว่า เขายังไม่ส่งเรื่องเดียวกับกระบวนงานอื่นตรวจสอบนานาชาติหรือการชำระเงิน3. ไม่ มีการส่งการสื่อสารกับรัฐภาคี คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนผู้เขียน การร้องขอ โดยตัดสินใจ 9 1987 เมษายนภายใต้กฎ 91 ของกฎของขั้นตอน ชี้แจง(ก) ว่าเขาอ้าง เป็นบุคคล การได้รับผลกระทบ โดยถูกกล่าวหาละเมิดตัวการพันธสัญญา โดยรัฐภาคี หรือว่าอ้าง ว่า ในความสามารถของเขาเป็นประธานขององค์กรว่า องค์กรที่เป็นเหยื่อของการละเมิดถูกกล่าวหา และ (b) ว่าเขาเข้าใจ อ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส โดยหนังสือลงวันที่ 30 1987 มิถุนายน ผู้เขียนตอบว่า เขาได้เริ่มต้นวัตถุประสงค์เพื่อส่งการสื่อสารในนามขององค์กร แม้ว่าเขารักษาว่า เป็นอย่างนี้โดยตรงได้ผลกระทบจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารเริ่มต้นของเขา เขากล่าวเพิ่มเติมว่าเข้าใจ อ่าน และเขียนภาษาฝรั่งเศส4. โดยตัดสินใจเพิ่มเติมของ 20 1988 ตุลาคม คณะทำงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนส่งการสื่อสารกับภาคี ร้องขอ ภายใต้กฎ 91 กฎของขั้นตอน การให้ข้อมูลและข้อสังเกตอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับคำถามที่ admissibility ที่ผู้เขียนมีการร้องขอ ภายใต้กฎ 91, (a) เพื่อระบุวิธีที่อ้างว่า ได้รับการปฏิเสธการสิทธิในการรู้ที่เป็นบุคคลภายใต้กฎหมาย, (b) ในกรณีใด และในบริบทที่เขาอ้างที่ได้รับ curtailed เสรีภาพของเขา และ (ค) การ substantiate ข้อกล่าวหาของฝรั่งเศสนั้นประชาชนของฝรั่งเศสนมและของเบรอตงนมไม่เท่ากันภายใต้กฎหมาย5. ในการตอบกลับของเขา ลงวันที่ 13 1989 มกราคม คณะทำงานถาม ผู้เขียนอ้างว่า ที่ชาวฝรั่งเศสของฝรั่งเศสนมและของเบรอตงนมไม่เท่ากันก่อนกฎหมายเนื่องจากในอดีตสามารถแสดงในลิ้นของแม่ก่อน tribunals ขณะหลังไม่ได้ ในขณะที่มีการ "SecrÈtariat ‡ la francophonie" สถาบันที่คล้ายกันไม่ได้สร้างในป้องกันภาษาภูมิภาคต่างภาษาฝรั่งเศส เนื่องจากรัฐบาลปฏิเสธที่จะรู้จักภาษา ผู้ที่ใช้ทุกวันบังคับใช้สละ หรือยอมสละตนสิทธิในการแสดงได้อย่างอิสระ ผู้เขียนเพิ่มที่ละเมิดเสรีภาพของเขาเป็นรายการที่ศาลปกครองปฏิเสธที่จะลงทะเบียนร้องเรียนส่งในเบรตอนเราว่าเนื้อหา unintelligible จึงปฏิเสธที่จะรับรู้ถูกต้องของ การร้องเรียนส่งในภาษาท้องถิ่น และประชาชนในการปฏิเสธการใช้ภาษาของตนเองในศาล สุดท้าย ผู้เขียน affirms ว่า เขาถูกกีดขวาง เป็นชาวฝรั่งเศสของเบรอตงแม่ลิ้น จากถึงศาล ตามหน่วยงานยุติธรรมไม่อนุญาตให้ส่งคำร้องเรียนแม่ลิ้น6.1 ในการภายใต้กฎ 91 ลง 15 1989 มกราคม ภาคีจนที่การสื่อสารเป็นอีกเราไม่เกษียณเยียวยาภายในประเทศ และที่บางของผู้ร้องไม่เข้ากันกับบทบัญญัติของกติกานี้ เรียกคืนรัฐภาคีที่ ผู้เขียนได้ไม่ประกวด ในความล่าช้าที่กำหนด โดยกฎหมาย การตัดสินใจของการศาลปกครองไม่ให้ลงทะเบียนเรื่องร้องเรียนของเขา เขาร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงว่า เขาได้ประสบกับการปฏิเสธความยุติธรรมความยุติธรรมไม่ ในความคิดของภาคี ถือการยุติธรรมแก้ได้ ไม่มีเขาอุทธรณ์ใด ๆ อย่างยุติธรรม การสื่อสารของเขาดังนั้นไม่สามารถตอบสนองความต้องการของบทความ 5 ย่อหน้า 2 (b), ของโพรโทคอลไม่จำเป็น6.2 เป็นการละเมิดถูกกล่าวหาบทความที่ 2 ของพันธสัญญา ภาคีจนที่บทความนี้สามารถไม่เคยถูกละเมิดโดยตรง และแยก การละเมิดบทความ 2 สามารถเฉพาะได้รับการขอบเขตที่ได้รับสิทธิอื่น ๆ ตามพันธสัญญาละเมิด (วรรค 1) หรือ ถ้าจำเป็นขั้นตอนเพื่อให้ผลสิทธิกติกาไม่ได้ดำเนินการ (ย่อหน้าที่ 2) การละเมิดบทความ 2 สามารถเพียง corollary ของการละเมิดกติกาที่เหมาะสมอีกได้ รัฐภาคี contends ที่ผู้เขียนได้ยึด argumentation เขาตามข้อเท็จจริงใด ๆ แม่นยำ และว่าเขาไม่สามารถแสดงให้เห็นว่าได้ตกเป็นเหยื่อของการเลือกปฏิบัติในความสัมพันธ์ของเขากับหน่วยงานยุติธรรม ก็ได้ให้เขาการเยียวยาที่มีเขา6.3 มี respect การละเมิดถูกกล่าวหาบทความ 16 บันทึกของรัฐที่ผู้เขียนไม่ได้ใส่ออกมาร้องเรียนใด ๆ เฉพาะ และ dismisses ของเขาตีความบทบัญญัตินี้เป็นคำผรุสวาท ดังนั้นไม่เคยมีที่ยืนของผู้เขียนในกระบวนการจัดการที่ออก อะไรถูกปฏิเสธไม่สามารถส่งเรื่องของเขาในเบรตอน เป็น "ในกรณีบทบัญญัติสภาเพื่อการตรงกันข้าม ภาษาของขั้นตอนในศาลฝรั่งเศสเป็นภาษาฝรั่งเศส" (คำพิพากษาแรนส์ดูแลศาล 21 1984 พฤศจิกายน QuillÈvÈrÈ กรณี)6.4 การถูกกล่าวหาละเมิดบทความ 19 ย่อหน้า 2 รัฐภาคีที่เกี่ยวข้องกับส่งที่นี้ผู้เขียนได้ substantiated ว่ามีการละเมิดเสรีภาพของเขา การ์ตูน ของเขาจดหมายถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมแสดงให้เห็นว่า เขามีโอกาสที่พอจะแสดงตำแหน่งของเขานอกจากนี้ "เสรีภาพ" ในความหมายของบทความ 19 ไม่ต้องตีความให้รอบด้านขวาของชาวฝรั่งเศสใช้เบรตันก่อน tribunals ฝรั่งเศสปกครอง6.5 การบทความที่ 26 ภาคีปฏิเสธผู้ช่วงชิงงานบนที่ไหนโดยเลือกปฏิบัติถือดูแลศาลของแรนส์เรื่องร้องเรียนส่งในเบรตอนon grounds of ภาษา การ์ตูน เจ้าหน้าที่ตามตัวเองสามารถใช้ได้โดยทั่วไปกฎ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกยุติธรรมโดย tribunals กฎในการส่งต้นฉบับ (โดยไม่ต้องหันไปแปล)6.6 สุดท้าย พรรครัฐเรียกคืนที่เมื่อให้สัตยาบันของพันธสัญญา รัฐบาลฝรั่งเศสป้อนสำรองกับบทความที่ 27: "นี้บทความ 2 ของรัฐธรรมนูญของการสาธารณรัฐฝรั่งเศส รัฐบาลฝรั่งเศสประกาศบทที่ 27 ไม่สามารถใช้ได้จนเป็นสาธารณรัฐเป็นห่วง"7.1 ในความคิดเห็นของเขา ลงวันที่ 23 1989 พฤษภาคม ผู้เขียนปฏิเสธช่วงชิงงานบนรัฐภาคีที่จะการสื่อสารเป็นอีกเนื่องจากไม่ใช่จุดประสงค์ของการเยียวยาภายใน ดังนั้น เขาส่งว่า ของเขาจดหมายถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีความหมาย การอุทธรณ์จากการตัดสินใจของการศาลปกครองไม่ให้ลงทะเบียนเรื่องร้องเรียนของเขา นอกจากนี้ รัฐภาคีไม่สามารถระบุคณะกรรมการว่าชนิดของการเยียวยาจะเปิดให้เขา การเขียน นี้ความล้มเหลวได้อธิบาย เป็นรัฐภาคีเองต้องตระหนักว่า วิธีแก้จะไม่มีอยู่เมื่อศาลชั้นได้ปฏิเสธการลงทะเบียนร้องเรียนส่งในเบรตอน ทุกร้องเรียนตามมาส่งในเบรตันกับประสบชะตากรรมเดียวกัน ว่าที่อย่างยุติธรรมเป็นผู้รับ7.2 ผู้เขียน reaffirms ว่า ละเมิดสิทธิภายใต้บทความที่ 16, 19, 26 และ 27 อัน ipsoดีแฟ็คโตการละเมิดบทความ 2 ย่อหน้า 1 และ 2 เขาเพิ่มข้อเสนอสภาหลายได้โดยเจตนาถูกละเว้น โดยรัฐบาลฝรั่งเศสต่อเนื่อง ถึงแม้ว่าจะมีนำ.theyฝรั่งเศสเป็นบทความที่ 2 การปฏิบัติตามน้อยบางส่วน ผู้เขียนตรงกับบทความที่ 16การตีความของรัฐภาคีเป็นเข้มงวดถ้าไม่โจ่งแจ้ง เขาแสดงความประหลาดใจในความอาร์กิวเมนต์ที่ยืนของเขาก่อนศาลก็ไม่มีปัญหาทั้ง ๆ ที่เขาร้องเรียนไม่ได้ลงทะเบียน และ contends ที่ปฏิเสธของเขา compl

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตัดสินใจเกี่ยวกับการรับ
1 ผู้เขียนของการสื่อสาร (อักษรตัวแรกลงวันที่ 12 มกราคม 1987 และจดหมายต่อไปวันที่
30 มิถุนายน 1987) เป็น TK, ชาวฝรั่งเศสของเบรชาติพันธุ์เขียนในนามของตัวเองและของเขาใน
ฐานะประธานของ Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg ( UAGB, ยูเนี่ยนเด Enseignants
เดอเบรอตง) เขาเกิดในปี 1937 ในบริตตานีและมีการจ้างงานเป็นอาจารย์ของปรัชญาและ
ภาษาเบรอตง เขาอ้างละเมิดโดยฝรั่งเศสของบทความที่ 2, 16, 19, 26 และ 27 ของกติกา.
2.1 ผู้เขียนระบุว่าศาล administratif เดอแรนส์ได้ปฏิเสธที่จะพิจารณากรณีที่
เขาส่งในนามของ UAGB ในภาษาเบรอตงเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 1984 ในกรณีนี้
ผู้เขียนขอการรับรู้ของใบอนุญาตสำหรับการเชื่อมโยงว่าเขากำลังมุ่งหน้าไป ในการตอบ
หนังสือสอบถามในภาษาฝรั่งเศสและเบรอตงศาลตอบว่ากรณีที่ไม่ได้รับการจดทะเบียน
เพราะมันไม่ได้เขียนในภาษาฝรั่งเศส ตัวอักษรที่ตามมาของการร้องเรียนไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฝรั่งเศส
ยุติธรรมยังคงถูกกล่าวหาว่ายังไม่ได้ตอบ ในการสนับสนุนของกรณีของเขาเขียนล้อมรอบสองสำเนาของ
การตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่งจากศาล administratif เดอแรนส์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1984, อื่น ๆ จาก
Conseil d'Etat ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 1985 ทั้งที่ระบุว่าการร้องเรียนในร่าง Breton
ภาษาควร ไม่สามารถลงทะเบียน การตัดสินใจดังกล่าวตามที่ผู้เขียนเป็นการเลือกปฏิบัติ
บนพื้นดินของภาษาในการฝ่าฝืนข้อ 2 วรรค 1 ของข้อตกลง ผู้เขียน
ต่อไปอ้างว่ารัฐภาคีได้ละเมิดข้อ 2 วรรค 2 ในเรื่องเกี่ยวกับการออกกฎหมายหรือ
มาตรการอื่น ๆ ที่จำเป็นเพื่อให้ผลกระทบต่อสิทธิในการได้รับการยอมรับในการทำสัญญาข้อ 2 วรรค
3 ในเรื่องเกี่ยวกับการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพบทความ 16 ในเรื่องเกี่ยวกับสิทธิในการได้รับการยอมรับว่าเป็น
บุคคลในกฎหมายบทความ 19 วรรค 2 ในเรื่องเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงออกที่มีบทความ 26
เรื่องที่เกี่ยวกับความเท่าเทียมกันก่อนที่กฎหมายโดยไม่เลือกปฏิบัติบนพื้นดินใด ๆ และบทความ 27 เรื่องเกี่ยวกับ
ทางด้านขวา การใช้ภาษาของตัวเองหนึ่ง.
2.2 เกี่ยวกับคำถามของความอ่อนล้าของการเยียวยาในประเทศที่ผู้เขียนกล่าวว่า
ก่อนที่จะร้องเรียนศาล administratif เดอแรนส์ไม่ได้ลงทะเบียนและแม้กระทั่งว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวง
ยุติธรรมยังไม่ได้ตอบสนองต่อการร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรของเขา ผู้เขียนต่อไปกล่าวว่าเขายังไม่ได้
ส่งเรื่องเดียวกันกับขั้นตอนของการตรวจสอบระหว่างประเทศหรือการตั้งถิ่นฐานอีก.
3 โดยไม่ต้องส่งการสื่อสารเพื่อให้รัฐภาคีคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
ขอเขียนโดยการตัดสินใจของ 9 เมษายน 1987 ภายใต้การปกครอง 91 ของกฎของขั้นตอนการชี้แจง
(ก) ไม่ว่าเขาจะอ้างว่าเป็นบุคคลที่จะได้รับผลกระทบโดยส่วนตัว ละเมิดข้อกล่าวหาของการ
ทำสัญญาโดยรัฐภาคีหรือไม่ว่าเขาอ้างว่าในฐานะที่เป็นประธานขององค์กร
ที่องค์กรเป็นเหยื่อของการละเมิดที่ถูกกล่าวหานั้น และ (ข) ว่าเขาเข้าใจการอ่าน
และเขียนภาษาฝรั่งเศส ตามหนังสือลงวันที่ 30 มิถุนายน 1987 ผู้เขียนตอบว่าเขาตั้งใจแรกที่
ส่งการสื่อสารในนามขององค์กรแม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเขายัง
ได้รับผลกระทบโดยตรงจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารของเขาเริ่มต้น เขากล่าวต่อไปว่าเขา
เข้าใจการอ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส.
4 โดยการตัดสินใจต่อไปของ 20 ตุลาคม 1988 คณะทำงานของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
ส่งการสื่อสารไปยังบุคคลที่รัฐขอมันภายใต้การปกครอง 91 ของกฎของ
ขั้นตอนที่จะให้ข้อมูลและข้อสังเกตที่เกี่ยวข้องกับคำถามของภัณฑ์
ผู้เขียนได้รับการร้องขอภายใต้การปกครอง 91 (ก) เพื่อระบุในทางที่เขาอ้างว่าเขาได้รับการปฏิเสธ
สิทธิที่จะได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลที่กฎหมายกำหนด (ข) ที่มีขอบเขตและในบริบทเขาอ้าง
ว่าเสรีภาพของเขา ได้รับการลดการแสดงออกและ (ค) ที่จะพิสูจน์ข้อกล่าวหาของเขาที่ฝรั่งเศส
พลเมืองของภาษาแม่ของฝรั่งเศสและของภาษาแม่ของเบรอตงจะไม่เท่ากันก่อนที่กฎหมาย.
5 ในคำตอบของเขาลงวันที่ 13 มกราคม 1989 เพื่อคำถามของคณะทำงานที่ผู้เขียนอ้างว่า
ชาวฝรั่งเศสของภาษาแม่ของฝรั่งเศสและของภาษาแม่ของเบรอตงจะไม่เท่ากันก่อนที่จะมี
กฎหมายเพราะในอดีตสามารถแสดงออกในภาษาแม่ของพวกเขาก่อนที่ศาล ขณะที่
หลังไม่สามารถ ในขณะที่มีอยู่ "เลขาธิการ‡ลา francophonie" สถาบันการศึกษาที่คล้ายกันยังไม่ได้รับการ
สร้างขึ้นในการป้องกันของภาษาในภูมิภาคอื่น ๆ กว่าฝรั่งเศส เพราะรัฐบาลปฏิเสธที่จะ
รับรู้ภาษาเบรอตงผู้ที่ใช้มันทุกวันถูกบังคับให้ยกเลิกการใช้หรือของพวกเขาที่จะสละ
สิทธิที่จะแสดงตัวเองได้อย่างอิสระ ผู้เขียนกล่าวเสริมว่าการละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกของเขา
เป็นที่ประจักษ์ในการดูแลระบบศาลปฏิเสธที่จะลงทะเบียนการร้องเรียนส่งในเบรอตง
บนพื้นดินที่เนื้อหาของมันคือไม่ฉลาดจึงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องของ
การร้องเรียนส่งในภาษาท้องถิ่นและ ปฏิเสธประชาชนการใช้ภาษาของตัวเองใน
ศาล สุดท้ายผู้เขียนยืนยันว่าเขาจะถูกกันออกไปเป็นพลเมืองฝรั่งเศสภาษาแม่ของเบรอตงจาก
การเข้าถึงสนามขณะที่เจ้าหน้าที่ตุลาการไม่อนุญาตให้เขาส่งข้อร้องเรียนในแม่ของเขา
ลิ้น.
6.1 ในการส่งของภายใต้การปกครอง 91 ลงวันที่ 15 มกราคม 1989 พรรครัฐระบุว่า
การสื่อสารเป็นไม่ยอมรับบนพื้นดินของความอ่อนล้าที่ไม่ใช่ของการเยียวยาในประเทศและว่าบางส่วน
ของการเรียกร้องของผู้เขียนจะไม่เข้ากันกับบทบัญญัติของกติกา รัฐภาคีจำได้
ว่าผู้เขียนไม่ได้แข่งขันภายในความล่าช้าตามที่กฎหมายกำหนด, การตัดสินใจของ
ศาลปกครองไม่ลงทะเบียนร้องเรียนของเขา เรื่องร้องเรียนของรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
ยุติธรรมที่เขาได้รับการปฏิเสธความยุติธรรมไม่สามารถในความคิดของบุคคลที่รัฐได้รับการพิจารณาให้
เป็นวิธีการรักษาที่การพิจารณาคดี หรือมีเขาหันไปเช่นการพิจารณาคดีอื่น ๆ การสื่อสารของเขาจึง
ล้มเหลวในการตอบสนองความต้องการของบทความ 5 วรรค 2 (ข) ของพิธีสารเลือก.
6.2 ตามที่ถูกกล่าวหาละเมิดของบทความที่ 2 ของกติกาของบุคคลที่รัฐระบุว่าบทความนี้
ไม่สามารถละเมิดโดยตรงและ ความเหงา ละเมิดข้อ 2 เท่านั้นที่สามารถเข้ารับการรักษา
เท่าที่สิทธิอื่น ๆ ได้รับการยอมรับโดยข้อตกลงที่ได้รับการละเมิด (วรรค 1) หรือในกรณีที่จำเป็น
ตามขั้นตอนเพื่อให้ผลกระทบต่อสิทธิในการทำสัญญายังไม่ได้รับการดำเนินการ (วรรค 2) ละเมิดข้อ 2 สามารถ
เพียง แต่จะพิสูจน์ของการละเมิดสิทธิทำสัญญาอีก รัฐภาคีเชื่อว่า
ผู้เขียนไม่ได้มีฐานการอภิปรายของเขากับข้อเท็จจริงที่ถูกต้องใด ๆ และว่าเขาไม่สามารถแสดงให้เห็นว่าเขา
ได้รับการตกเป็นเหยื่อของการเลือกปฏิบัติในความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจ้าหน้าที่ของฝ่ายตุลาการ มันก็ขึ้นอยู่กับเขาที่จะ
ใช้การเยียวยาที่มีอยู่กับเขา.
6.3 ส่วนที่เกี่ยวกับการละเมิดข้อกล่าวหาของบทความ 16 บันทึกรัฐภาคีที่ผู้เขียนยังไม่ได้
นำออกมาร้องเรียนใด ๆ ที่เฉพาะเจาะจงและห้ามความหมายของบทบัญญัตินี้เป็นที่ไม่เหมาะสม ดังนั้น
ยืนของผู้เขียนในกระบวนการบริหารจัดการที่ไม่เคยมีปัญหา; สิ่งที่ถูกปฏิเสธ
ความเป็นไปได้ที่จะส่งกรณีของเขาในเบรอตงว่า "ในกรณีที่ไม่มีบทบัญญัติกฎหมายที่จะ
ขัดภาษาของขั้นตอนในศาลฝรั่งเศสเป็นภาษาฝรั่งเศส "(คำพิพากษาของ
แรนส์ในการดูแลศาล 21 พฤศจิกายน 1984, QuillÈvÈrÈ กรณี).
6.4 เกี่ยวกับการละเมิดข้อกล่าวหาของบทความ 19 วรรค 2 รัฐภาคีส่งที่
ผู้เขียนยังไม่ได้ยืนยันว่าเสรีภาพในการแสดงออกของเขาได้รับการละเมิด ในทางตรงกันข้ามเขา
จดหมายถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมแสดงให้เห็นว่าเขามีโอกาสที่จะนำเสนอตำแหน่งของเขา.
นอกจากนี้ "เสรีภาพในการแสดงออก" ในความหมายของข้อ 19 ไม่สามารถตีความไป
ห้อมล้อมขวาของชาวฝรั่งเศสที่จะใช้เบรอตงก่อนที่ฝรั่งเศส ศาลบริหาร.
6.5 เป็นบทความที่ 26 รัฐภาคีปฏิเสธการต่อสู้ของผู้เขียนที่ปฏิเสธโดย
ศาลการปกครองของแรนส์ที่มีการร้องเรียนส่งในเบรถือเป็นการเลือกปฏิบัติ
บนพื้นฐานของภาษา ในทางตรงกันข้ามเจ้าหน้าที่ตามตัวเองในการบังคับโดยทั่วไป
กฎซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการบริหารงานยุติธรรมด้วยการทำให้ศาลที่จะปกครอง
ในการส่งต้นฉบับ (โดยไม่ต้องรีสอร์ทเพื่อแปล).
6.6 สุดท้ายจำได้ว่ารัฐภาคีว่าเมื่อ การให้สัตยาบันข้อตกลงที่รัฐบาลฝรั่งเศส
เข้ามาจองห้องพักที่เกี่ยวกับบทความ 27: "ในแง่ของข้อ 2 ของรัฐธรรมนูญแห่ง
สาธารณรัฐฝรั่งเศส, รัฐบาลฝรั่งเศสประกาศบทความ 27 ที่ไม่ได้บังคับเท่าที่
สาธารณรัฐเป็นห่วง " .
7.1 ในความคิดเห็นของเขาลงวันที่ 23 พฤษภาคม 1989 ผู้เขียนปฏิเสธการต่อสู้ของพรรครัฐที่
ไม่ยอมรับการสื่อสารเป็นเพราะความอ่อนเพลียที่ไม่ใช่ของการเยียวยาในประเทศ ดังนั้นเขาส่ง
จดหมายของเขาที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมก็หมายความว่าจะอุทธรณ์คำตัดสินของ
ศาลในการดูแลไม่ให้ลงทะเบียนการร้องเรียนของเขา นอกจากนี้รัฐภาคีล้มเหลวที่จะ
แสดงให้คณะกรรมการว่าสิ่งที่ชนิดของการเยียวยาจะเปิดให้เขา ที่ผู้เขียนนี้
ล้มเหลวจะมีการอธิบายได้อย่างง่ายดายในขณะที่รัฐภาคีตัวเองจะต้องตระหนักดีว่ามีการเยียวยาไม่ได้มีอยู่
ครั้งหนึ่งศาลชั้นต้นได้ปฏิเสธที่จะลงทะเบียนการร้องเรียนส่งในเบร ทุก
เรื่องร้องเรียนตามมาส่งในเบรถูกผูกไว้ที่จะประสบชะตากรรมเดียวกันโดยไม่คำนึงถึง
เช่นการพิจารณาคดีเป็นผู้รับ.
7.2 ผู้เขียนยืนยันว่าการละเมิดสิทธิของเขาภายใต้บทความ 16, 19, 26 และ 27 นำมาซึ่งการ IPSO
พฤตินัยละเมิดของบทความที่ 2 วรรค 1 และ 2 เขาเสริมว่าข้อเสนอกฎหมายหลายคนได้
รับการจงใจละเลยโดยรัฐบาลฝรั่งเศสต่อเนื่องแม้ว่าการประมาณการจะนำ
ฝรั่งเศสอย่างน้อยบางส่วนในการปฏิบัติตามข้อ 2. ส่วนที่เกี่ยวกับบทความที่ 16 ผู้เขียนที่มีคุณสมบัติ
การตีความของบุคคลที่รัฐเป็น ข้อ จำกัด หากไม่เลือกปฏิบัติ เขาแสดงความแปลกใจที่ดี
ข้อโต้แย้งว่าเขายืนอยู่ก่อนที่ศาลก็ไม่เคยที่มีปัญหาแม้จะมีความจริงที่ว่าเขาได้รับการร้องเรียน
ไม่ได้ลงทะเบียนได้และเชื่อว่าการปฏิเสธของ compl ของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การตัดสินใจในการรับฟัง
1 ผู้เขียนของการสื่อสารเบื้องต้น ( จดหมายลงวันที่ 12 มกราคม 2530 และอีกฉบับลงวันที่ 30 มิถุนายน 1987
) T . K . พลเมืองฝรั่งเศสของเบรตันชาติกำเนิด เขียนในนามของตัวเองและความสามารถของเขาใน
ในฐานะประธานของ unvaniezh AR galennerien ภาษาเบรตัน ( uagb สหภาพเดส์ enseignants
de Breton )เขาเกิดในปี 1937 ใน Brittany และใช้เป็นศาสตราจารย์ของปรัชญาและภาษาเบรอตง
. เขากล่าวหาการละเมิดโดยฝรั่งเศสบทความ 2 , 16 , 19 , 26 และ 27 ของกติกา สำหรับผู้เขียน
ระบุว่า ศาล administratif เดอ ลียง ได้ปฏิเสธการพิจารณาคดีซึ่ง
เขาส่งในนามของ uagb ในภาษาเบรอตงวันที่ 7 พฤศจิกายน 1984 ในกรณีนี้ ,
ผู้เขียนใคร่รู้ของใบอนุญาตสำหรับสมาคมที่เขามุ่งหน้าไป ในการตอบกลับไปยัง
สอบถามเขียนในภาษาฝรั่งเศส และเบรตัน ศาลตอบว่า กรณีไม่ได้จดทะเบียน
เพราะมันไม่ได้เขียนในภาษาฝรั่งเศส จดหมายร้องเรียนไปยังรัฐมนตรี ภายหลังฝรั่งเศส
ความยุติธรรมที่ถูกยังคงยังไม่ได้ตอบ . ในการสนับสนุนของกรณีของเขาที่เขียนแนบสำเนาสอง
การตัดสินใจจากศาล administratif de Rennes ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 , อื่น ๆ จาก
15 ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 1985 การปกครอง ทั้งระบุว่า การร้องเรียนร่างใน Breton
ภาษาไม่ควรลงทะเบียน การตัดสินใจดังกล่าวตามที่ผู้เขียน ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ
บนพื้นดินของภาษาในการขัดต่อมาตรา 2 วรรค 1 ของกติกา ผู้เขียน
อ้างต่อไปว่ารัฐภาคีได้ฝ่าฝืนมาตรา 2 วรรค 2 เกี่ยวกับการออกกฎหมายหรือมาตรการอื่น ๆที่จำเป็นเพื่อให้
ผลกระทบต่อสิทธิการยอมรับในกติกา ข้อ 2 วรรค
3 , เกี่ยวกับการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพบทความ 16 เกี่ยวกับสิทธิที่จะได้รับการยอมรับทุกที่
บุคคลตามกฎหมาย เช่น มาตรา 19 วรรค 2 เกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงออกข้อที่ 26 กับ
เรื่องความเสมอภาคต่อหน้ากฎหมายโดยไม่เลือกปฏิบัติบนพื้นดินและมาตรา 27 เกี่ยวกับ
เพื่อสิทธิในการใช้ภาษาของตนเอง .
2.2 เกี่ยวกับคำถามของความอ่อนล้าของการเยียวยาภายในประเทศ ผู้เขียนระบุว่า
ร้องเรียนต่อหน้าศาล administratif de Rennes ก็ไม่ได้จดทะเบียน และว่า รัฐมนตรี
กระทรวงยุติธรรมยังไม่ได้ตอบการร้องเรียนของเขาเขียนไว้ ผู้เขียนยังระบุว่า เขาได้ยื่นเรื่องเหมือนกัน
อีกขั้นตอนของการตรวจสอบระหว่างประเทศหรือการตั้งถิ่นฐาน .
3 ไม่มีการส่งการสื่อสารให้รัฐพรรค คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
ขอผู้เขียน โดยการตัดสินใจของ 9 เมษายน 2530 ภายใต้กฎข้อ 91 แห่งกฎของกระบวนการ เพื่อชี้แจง
( ก ) ว่า เขาอ้างว่าเป็นบุคคล เป็นบุคคลได้รับผลกระทบโดยกล่าวหาการละเมิดของ
กติกาโดยรัฐภาคี หรือ ว่า เขาอ้างว่า ในฐานะประธานองค์กร
องค์กรที่เป็นเหยื่อของการละเมิดข้อกล่าวหา และ ( b ) ไม่ว่าเขาจะเข้าใจ อ่าน
และเขียนภาษาฝรั่งเศส โดยจดหมายลงวันที่ 30 มิถุนายน 1987ผู้เขียนตอบว่าเขาตอนแรกตั้งใจ

ส่งการสื่อสารในนามขององค์กร แม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเขายัง
ได้รับผลกระทบโดยตรงจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารครั้งแรกของเขา เขากล่าวเพิ่มเติมว่า เขาเข้าใจ อ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส
, .
4 โดยการตัดสินใจเพิ่มเติม 20 ตุลาคม 1988 คณะทำงานของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
ส่งการสื่อสารเพื่อให้รัฐภาคี ต้องการมัน ภายใต้กฎข้อ 91 แห่งกฎของ
กระบวนการให้ข้อมูลและข้อสังเกตที่เกี่ยวข้องกับคำถามของการรับฟัง .
ผู้ถูกร้องขอภายใต้การปกครอง 91 ( ) กำหนดในทางที่เขาอ้างว่าได้รับการปฏิเสธ
สิทธิที่จะได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลตามกฎหมาย ( ข ) ซึ่งขอบเขตและในบริบทที่เขาอ้างว่า