“Idiot. Kaori is her own. Whatever

“Idiot. Kaori is her own. Whatever she chooses, wherever she goes, it is up to Kaori to decide that. Of course, even who she wants to be with… is up to her own decision.”

“… Since when? Shizuku, you must have known that, right?”

Without asking “what do you mean,” Shizuku nodded.

“You know… Kaori met Nagumo-kun in middle school… Well, he must have forgotten about it… Rather I also don’t know in what kind of situation they met.”

“…What’s with that. Just what are you trying to say?”

“That is for you to ask Kaori yourself. After all, it is bad for me to say it without her permission.”

“Then, the reason Kaori was always talking to Nagumo in class was truly… that is… because she loves… him?”

“Hmm, that’s right.”

“…”

Shizuku easily told him the truth he didn’t want to hear, which made Kouki make a reproachful gaze. However, Shizuku only thought of it as a passing wind. Angered by her attitude, just like a child throwing a tantrum, Kouki began to spit out what was in his mind.

“… Why, why is it Nagumo. When we were still in Japan, he was an otaku, unmotivated, and he nothing special in terms of sports or studies either… always forcing his laugh, and being out of place… He took a noncommittal attitude whenever Kaori talked to him… he was an otaku… if it was me, I wouldn’t treat Kaori coldly. I’d always think of her as important, and I would do my best for Kaori’s sake… Besides, Nagumo was waited upon by those girls in such a manner, isn’t he the lowest to treat them like that? Not only that, he is a murderer! He killed a non-resisting woman. So, do you think I was wrong!? That’s right, it is strange for Kaori to like such a bastard after all. He surely must have “SWISh!” Guhah!?”

Heating up as he spoke, Kouki began to badmouth Hajime with fabricated truths which once again awarded him a forehead flick (No Beat ver.) from Shizuku. What are you doing!?, was conveyed by Kouki’s glare which was ignored by Shizuku who was wearing an amazed expression.

“Again, your bad habit is coming out, you know? I’ve kept saying until now that you should stop interpreting things at your own convenience.

“Interpreting things to my convenience… there’s no way—”

“Haven’t you noticed it yet? Kouki, you don’t know anything about Nagumo-kun, right? You don’t know anything about the time we were still in Japan or in this world… and those girls looked happy, no, they really were happy, you see? But you ignored that fact and said something selfish… The current Kouki is only trying to make Hajime out to be a bad person who is unsuitable for Kaori. If that isn’t called as interpreting things at your own convenience, then what is?”

“B-But… it is the true he killed a person.”

“… At that time, even I was about to kill her. However, I couldn’t muster my strength. Even in the future… if a similar thing happens, then I will surely swing my sword to kill, for the sake of surviving, for the sake of the people important to me. Though I don’t know whether I can do it, since I will only know when the time comes… For now, the thing I did was only attempted murder… but, are you going to despise me if I become a murderer?”

Shizuku’s confession made Kouki speechless. His childhood friend, Shizuku, held a stronger sense of responsibility and justice than others, so he suddenly felt like she was a distant existence after hearing she was truly going to kill. However, Kouki shook his head when he noticed the shadow of anxiety and the fear of injuring a person in Shizuku’s bitter smile.

Seeing Kouki’s reaction, Shizuku continued her words which could be called a soliloquy.

“Certainly, his transformation is surprising… and thinking about his character when we were still in Japan, it’s not an exaggeration to say he’s a different person… Well, even so, it looks like Kaori still thought of him as “Nagumo Hajime,” and it looks like not all of him has changed… but one thing you must not forget, he fought that woman to save us and killed her in our stead.”

“… Are you saying it is right to kill.”

“I… I don’t think it is right. A murder is a murder after all… I can neither justify it nor do I want to.”

“Then…”

“Even so, we aren’t qualified to criticize Nagumo-kun. It was no one’s fault, but our own weakness…”

In short, he should solve it himself if he has a problem with it. It was simply that he was not strong enough, so he couldn’t reach the result he hoped for. It was a mistake to complain about the result to the person he left everything with.

Noticing the unexpressed words, Kouki recalled that he could only crawl at the time Hajime displayed his peerlessness. Unable to object, he fell into sullen silence. His dissatisfied expression was obviously saying, “But, it is the truth that he killed a person!”

Towards Kouki’s obstinacy, with an admonishing tone, Shizuku tacitly warned him about what had happened thus far, along with what she felt after coming to this world.

“I don’t hate Kouki’s straightforward sense of justice.”

“… Shizuku.”

“However. I think it’s about time for you to start doubting whether you are actually in the right.”

“Doubting my justice?”

“Certainly, a strong feeling is necessary to get things done. But, a distortion will surely appear if you don’t doubt it and just keep moving on, blindly believing on it. That’s why when that happens, I want you to react to it by wondering if you are really in the right, or whether you still need to do it “even” if you know it is wrong… it isn’t bad if you continue to think like that, okay? … truthfully, it is difficult to keep on living rightfully. Having come to this world, I cut lives even though they were demonic beasts… I’ve come to think so.”

Totally ignorant that Shizuku was thinking thus every time she killed a demonic beast, Kouki became pop-eyed.

“Kouki. You are not always the correct one and even if you are in the right. You should know that your rightfulness can become a lethal weapon. Well, the way you interpreted things at your convenience this time was not coming from your conviction of “justice,” it was coming from your jealousy.”

“N-no, for me to feel jealous…”

“It is uncool to make an excuse to deceive me here, you know?”

“…”

Kouki once again cast his gaze down, looking at the moon on the water surface. However, the dark mood from a while ago had weakened, and he seemed to be thinking deeply about something. Anyway, he had avoided rushing into a spiral of negativity, and Shizuku leaked out a relieved sigh, knowing that.

Thus, thinking it was necessary to leave him alone for now, Shizuku stopped leaning on the railing and tried to quietly leave the place. Then, Kouki’s mutter came from behind Shizuku, who had already turned on her heels.

“Shizuku… you won’t go anywhere, right?”

“… What’s with this all of a sudden?”

“… Please don’t go, Shizuku.”

“…”

Kouki’s words were as if he was petitioning her. It was a line that would made the female students in Japan and the girls of the Kingdom that fell for him go kya kya, but unfortunately, Shizuku only displayed an “amazed” expression. He might be weakened by the feeling of loss because Kaori had gone… Shizuku looked over her shoulder, towards the blurring moon. It was the moon that was on water surface which Kouki had been looking at previously.

“At the very least I am not like the “moon”… I won’t just leave a man that is depending on me.”

Saying thus, Shizuku left the place. Left behind, Kouki watched the alley where Shizuku disappeared for a while, then once again, he looked at the moon reflected on the water surface. Next, he noticed the meaning behind her words.

“… I see… the moon reflected on the water’s surface.”

Flowers reflected on a mirror and the moon reflected on the water’s surface. Those were words speaking about a thing that could be seen but not be reached, visible but with no substance, just like a reflection. He unconsciously looked at the reflected moon as Kaori, and certainly it was not something he could reach. Especially after seeing Kaori’s expression at the time she confessed her feelings to Hajime.

Shizuki said she was not “the moon reflected on the water’s surface”. So, it’s possible for him to reach her. However, her next words were severe. Kouki inadvertently made a wry smile. He thought about what he had just said to his childhood friend.

Kouki stopped looking at the reflected moon, he looked up at the sky. He had unconditionally believed that he could reach “it” if he just stretched out his hand, but he realized “it” was awfully quite far. Letting out a deep sigh, Kouki began to think about the words coming from his strict and gentle childhood friend.

To change or not to change… it was up to Kouki.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"คนบ้า ห้องสแตนดาร์ดเป็นของตนเอง สิ่งเธอ เลือก ที่ใดก็ตามเธอไป อย่างริตัดสินใจที่ แน่นอน แต่ที่เธอต้องการอยู่กับ...ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตนเอง "“… ตั้งแต่เมื่อ รับ คุณต้องได้รู้ว่า ขวา"ไม่ต้องถาม "ไม่คุณหมายถึงอะไร รับพยักหน้า"คุณรู้... ห้องสแตนดาร์ดตาม Nagumo kun โรงเรียน... ดี เขาต้องลืมเลย... แต่ ยังทราบว่าในสถานการณ์แบบใดก็ตาม"“… คืออะไรที่ เชื่อว่าคุณกำลังพูด""ก็คุณถามริตัวเอง หลังจากที่ทุก มันไม่ดีฉันว่ามันไม่ มีสิทธิ์ของเธอ""แล้ว เหตุผลที่ริจะพูดกับ Nagumo ในชั้นเรียนได้อย่างแท้จริง...หมู่เกาะที่... เพราะรัก...เขา? ""อืมม ถูกต้อง"“…”รับง่าย ๆ บอกความจริงไม่อยากได้ยิน ซึ่งทำให้สายตา reproachful Kouki อย่างไรก็ตาม รับเฉพาะคิดว่า มันเป็นลมผ่าน Angered ตามทัศนคติของเธอ เหมือนเด็กขว้างปาการ tantrum, Kouki เริ่มคายออกอะไรอยู่ในจิตใจของเขา“… ทำไม ทำไมได้มัน Nagumo เมื่อเราได้ในญี่ปุ่น เขาได้เป็นโอตาคุ unmotivated และเขาไม่มีอะไรพิเศษในด้านกีฬา หรือศึกษาอย่างใดอย่างหนึ่ง...จะบังคับให้เสียงหัวเราะของเขา และการออกจากสถาน... เขาเอาทัศนคติ noncommittal เมื่อริพูดคุยกับเขา...เขาเป็นโอตาคุ...ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่รักษาริ coldly ผมมักจะคิดว่า ของเธอเป็นสำคัญ และทำดีที่สุดสำหรับ sake ของริ... สำรอง Nagumo รอตาม โดยหญิงในลักษณะดังกล่าว ไม่คงที่ต่ำสุดในการรักษาเช่นเดียวกับที่ ไม่เฉพาะว่า เขาเป็นฆาตกร เขาฆ่าผู้หญิงที่ไม่ได้ต่อต้าน ดังนั้น คุณคิดว่า ผมผิด ถูกต้อง จะแปลกสำหรับริชอบลูกครึ่งเช่นจาก เขาย่อมต้องมี "SWISh" Guhah ?"ทำความร้อน ตามที่เขาพูด Kouki เริ่ม badmouth Hajime กับสัจธรรมประกอบซึ่งครั้งรางวัลเขาตวัดหน้าผาก (ไม่ชนะไม่) จากรับ กำลังทำอะไรอยู่?, ได้สื่อความหมาย ด้วยแสงจ้าของ Kouki ที่ถูกละเว้น โดยรับผู้สวมใส่นิพจน์ประหลาด"อีกครั้ง คุณนิสัยไม่ดีมา คุณรู้ ฉันได้เก็บคำพูดจนถึงตอนนี้ว่าคุณควรหยุดการตีความสิ่งที่ความสะดวกของคุณเอง"การตีความสิ่งต่าง ๆ เพื่อความสะดวกของฉัน...ไม่มีทางได้ — ""ไม่คุณสังเกตเห็นมันได้หรือไม่ Kouki คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ Nagumo-kun ขวา คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเวลาที่เรามีอยู่ ในญี่ปุ่น หรือ ในโลกนี้... และหญิงเหล่านั้นดูมีความสุข ไม่ จริง ๆ พวกเขามีความสุข คุณเห็น แต่คุณละเว้นความจริงที่ว่า สิ่งที่เห็นแก่ตัว... เฉพาะ Kouki ปัจจุบันกำลังพยายามทำ Hajime จะเป็นคนดีที่เหมาะสมสำหรับห้องสแตนดาร์ด ถ้าที่ไม่เรียกว่าเป็นการตีความสิ่งที่ความสะดวกของคุณเอง แล้วคืออะไร"บี- แต่...มันเป็นความจริงที่เขาฆ่าคน"“… ในขณะนั้น แม้ผมจะฆ่าเธอ อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถชุมนุมความแข็งแรงของฉัน แม้ในอนาคต...ถ้าสิ่งที่คล้ายกันเกิดขึ้น แล้วฉันก็จะแกว่งดาบฉันฆ่า เพื่อรอด เพื่อคนสำคัญสำหรับฉัน แม้ว่า ฉันไม่รู้ว่า ฉันสามารถทำได้ เนื่องจากฉันเท่านั้นจะรู้นึก... สำหรับตอนนี้ สิ่งฉันไม่ได้เพียงพยายามฆ่า... แต่ คุณกำลังเกลียดชังฉันถ้าฉันเป็นฆาตกร"สารภาพรับของทำ Kouki พูด เพื่อนวัยเด็ก รับ จัดความรู้สึกแข็งแกร่งของความยุติธรรมและความรับผิดชอบมากกว่าผู้อื่น ดังนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนเธออยู่ห่างไกลหลังจากฟังเธออย่างแท้จริงกำลังจะฆ่า อย่างไรก็ตาม Kouki จับศีรษะของเขาเมื่อเขาสังเกตเห็นเงาของความวิตกกังวลและความกลัวของคนในรอยยิ้มขมของรับบาดเจ็บเห็นปฏิกิริยาของ Kouki รับต่อถ้อยคำของเธอซึ่งอาจเรียกว่าเป็น soliloquy"แน่นอน แปลงเขาน่าแปลกใจ... และคิดเกี่ยวกับเขาเมื่อเราอยู่ในญี่ปุ่น มันไม่ใช่การพูดเกินจริงว่าเขาเป็นคนอื่น... ดี มาก ดูเหมือนริยังคิดว่า เขาเป็น "Nagumo Hajime และดูเหมือนไม่ใช่ทั้งหมดของเขามีการเปลี่ยนแปลง... แต่สิ่งหนึ่งที่คุณต้องไม่ลืม เขาผู้หญิงคนนั้นให้เราสู้ และฆ่าเธอในนี้ของเรา"“… คุณว่า จะต้องฆ่ากัน""ฉัน... ผมไม่คิดว่า มันถูก ฆาตกรรมถูกสังหารหลังจากทั้งหมด... ฉันไม่สามารถจัดชิดขอบ หรือฉันต้องการ""แล้ว...""มาก เราไม่ไปวิพากษ์วิจารณ์ Nagumo kun ก็ไม่บกพร่อง แต่จุดอ่อนของเราเอง..."ในระยะสั้น เขาควรแก้ปัญหาตัวเองถ้าเขามีปัญหากับมัน มันเป็นเพียงแค่ว่า เขาไม่แข็งแรงเพียงพอ เพื่อให้เขาไม่สามารถบรรลุผลเขาวาดหวังถึง ก็ผิดไปบ่นกับผู้เขาซ้ายทุกอย่างกับสังเกตเห็นคำว่า unexpressed, Kouki ยกเลิกว่า เขาเพียงสามารถตระเวนที่เวลา Hajime แสดง peerlessness ของเขา สามารถวัตถุ เขาตก sullen เงียบลง นิพจน์ของเขาพอใจได้อย่างชัดเจนว่า "แต่ เป็นความจริงที่ว่า เขาฆ่าคน"ต่อ obstinacy ของ Kouki ด้วยโทนสี admonishing รับ tacitly เตือนเขาว่าเกิดฉะนี้ พร้อมกับสิ่งที่เธอรู้สึกว่าหลังจากมาสู่โลกนี้"ฉันไม่เกลียดของ Kouki ตรงไปตรงมาความยุติธรรม"“… รับ""อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่า มันเป็นเกี่ยวกับเวลาที่คุณจะเริ่มสงสัยมาว่า คุณมีจริงทางด้านขวา""สงสัยมายุติธรรมของฉัน""แน่นอน ความรู้สึกที่แข็งแรงจำเป็นต้องได้รับสิ่งที่ทำ แต่ ความเพี้ยนย่อมจะปรากฏถ้าคุณไม่สงสัย และเพียงให้เลื่อน เชื่ออย่างคนตาบอดใน ที่ว่าทำไมเมื่อที่เกิดขึ้น ฉันต้องการตอบสนองไป โดยสงสัยว่า ถ้า คุณเป็นจริงในด้านขวา หรือว่าคุณยังคงจำเป็นที่ "ได้" ถ้าคุณรู้ว่า มันไม่ถูกต้อง...ไม่เลวถ้าคุณยังคิดเช่นนั้น ล่ะ ...จริง ๆ มันเป็นเรื่องยากต้องทู่ซี้อยู่กินพวกนี้ ผมมีมาให้โลกนี้ ตัดชีวิตแม้ว่าพวกสัตว์อายุ... ฉันมาคิดอย่างนั้น"ทั้งหมดไม่รู้ว่า รับคิดดังนั้นทุกครั้งเธอฆ่าสัตว์อายุ Kouki กลายเป็น pop-eyed"Kouki คุณมักไม่ได้ถูกต้องและ ถ้าคุณอยู่ทางด้านขวา คุณควรทราบว่า rightfulness คุณสามารถกลายเป็น อาวุธยุทธภัณฑ์ ดี วิธีการคุณตีความสิ่งที่ขณะนี้ไม่ได้มาจากความเชื่อมั่นของ "ความยุติธรรม" ของคุณ มันได้มาจากพระของคุณ ""N-ไม่ ฉันรู้สึกอิจฉา...""จะ uncool แก้ตัวหลอกฉันที่นี่ คุณรู้หรือไม่"“…”Kouki โยนสายตาของเขาลง ดูพระจันทร์บนผิวน้ำอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม อารมณ์เข้มจากในขณะที่ผ่านมาได้ลดลง และเขาดูเหมือนจะคิดอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับสิ่งที่ อย่างไรก็ตาม เขาได้หลีกเลี่ยงการวิ่งเข้าไปในเกลียวของ negativity และรับหลุดออกแยกกันเบา ว่าThus, thinking it was necessary to leave him alone for now, Shizuku stopped leaning on the railing and tried to quietly leave the place. Then, Kouki’s mutter came from behind Shizuku, who had already turned on her heels.“Shizuku… you won’t go anywhere, right?”“… What’s with this all of a sudden?”“… Please don’t go, Shizuku.”“…”Kouki’s words were as if he was petitioning her. It was a line that would made the female students in Japan and the girls of the Kingdom that fell for him go kya kya, but unfortunately, Shizuku only displayed an “amazed” expression. He might be weakened by the feeling of loss because Kaori had gone… Shizuku looked over her shoulder, towards the blurring moon. It was the moon that was on water surface which Kouki had been looking at previously.“At the very least I am not like the “moon”… I won’t just leave a man that is depending on me.”Saying thus, Shizuku left the place. Left behind, Kouki watched the alley where Shizuku disappeared for a while, then once again, he looked at the moon reflected on the water surface. Next, he noticed the meaning behind her words.“… I see… the moon reflected on the water’s surface.”Flowers reflected on a mirror and the moon reflected on the water’s surface. Those were words speaking about a thing that could be seen but not be reached, visible but with no substance, just like a reflection. He unconsciously looked at the reflected moon as Kaori, and certainly it was not something he could reach. Especially after seeing Kaori’s expression at the time she confessed her feelings to Hajime.Shizuki said she was not “the moon reflected on the water’s surface”. So, it’s possible for him to reach her. However, her next words were severe. Kouki inadvertently made a wry smile. He thought about what he had just said to his childhood friend.Kouki stopped looking at the reflected moon, he looked up at the sky. He had unconditionally believed that he could reach “it” if he just stretched out his hand, but he realized “it” was awfully quite far. Letting out a deep sigh, Kouki began to think about the words coming from his strict and gentle childhood friend.To change or not to change… it was up to Kouki.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"คนโง่ คาโอริเป็นของเธอเอง สิ่งที่เธอเลือกทุกที่ที่เธอไปก็ขึ้นอยู่กับคาโอริที่จะตัดสินใจว่า แน่นอนแม้ที่เธออยากจะอยู่กับ ... ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเอง. "" ... ตั้งแต่เมื่อไหร่? ชิสุกะคุณต้องรู้ว่าใช่มั้ย? "โดยไม่ต้องถามว่า" สิ่งที่คุณหมายถึง "ชิสุกะพยักหน้า." คุณรู้ว่า ... คาโอริพบ Nagumo คุงในโรงเรียนมัธยม ... ดีเขาจะต้องลืมเกี่ยวกับมัน ... แต่ฉันยังไม่ ' ทราบในสิ่งที่ชนิดของสถานการณ์ที่พวกเขาพบกัน. "" ... มีอะไรกับที่ เพียงแค่สิ่งที่คุณพยายามที่จะพูด? "" นั่นคือสำหรับคุณที่จะถามตัวเองคาโอริ หลังจากทั้งหมดมันไม่ดีสำหรับผมที่จะบอกว่ามันไม่ได้รับอนุญาตของเธอ. "" แล้วเหตุผลที่คาโอริที่ถูกเสมอพูดคุยกับ Nagumo ในชั้นเรียนอย่างแท้จริง ... นั่นคือ ... เพราะเธอรัก ... เขา? "" อืมที่เหมาะสม. "" ... "ชิสุกะได้อย่างง่ายดายเขาบอกความจริงเขาไม่ได้ต้องการที่จะได้ยินซึ่งทำให้Kouki ทำให้สายตาที่ติเตียน อย่างไรก็ตามชิสุกะเพียงคิดว่ามันเป็นลมผ่าน โกรธทัศนคติของเธอเช่นเดียวกับเด็กโยนความโกรธเคืองที่ Kouki เริ่มคายสิ่งที่อยู่ในใจของเขา. "... ทำไมทำไมมัน Nagumo เมื่อเรายังคงอยู่ในประเทศญี่ปุ่นเขาเป็นโอตาคุ, unmotivated และเขาไม่มีอะไรพิเศษในแง่ของการเล่นกีฬาหรือการศึกษาทั้ง ... มักจะบังคับให้หัวเราะของเขาและถูกออกจากสถานที่ ... เขาเอาทัศนคติปัดๆเมื่อใดก็ตามที่คาโอริคุยกับเขา ... เขา โอตาคุและ ... ถ้ามันเป็นฉันฉันจะไม่รักษา Kaori อย่างเย็นชา ฉันมักจะคิดว่าเธอเป็นสิ่งที่สำคัญและฉันจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อประโยชน์ของคาโอริของฉัน ... นอกจากนี้ยังได้รับการรอ Nagumo โดยสาว ๆ เหล่านั้นในลักษณะดังกล่าวไม่ได้เป็นเขาต่ำสุดที่จะปฏิบัติต่อพวกเขาเช่นนั้น? ไม่เพียง แต่ที่เขาเป็นฆาตกร! เขาฆ่าผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้ต่อต้าน ดังนั้นคุณคิดว่าผมผิด !? ที่เหมาะสมก็เป็นสิ่งที่แปลกประหลาดสำหรับคาโอริจะชอบเช่นไอ้หลังจากทั้งหมด เขาก็ต้องมี "หวด" Guhah !? "ร้อนขึ้นในขณะที่เขาพูดKouki เริ่มที่จะวิจารณ์ฮาจิเมะกับความจริงที่ได้รับรางวัลประดิษฐ์อีกครั้งเขาสะบัดหน้าผาก (ตีไม่มี Ver.) จากชิสุกะ สิ่งที่คุณกำลังทำอะไร!? ถูกลำเลียงโดยแสงจ้า Kouki ซึ่งได้รับการปฏิเสธโดยชิสุกะที่ถูกสวมแสดงออกประหลาดใจ. "อีกครั้งนิสัยที่ไม่ดีของคุณจะออกมาคุณรู้หรือไม่? ฉันได้เก็บไว้ว่าจนถึงขณะนี้ที่คุณควรจะหยุดการตีความสิ่งที่ความสะดวกสบายของคุณเอง. "การตีความสิ่งที่จะอำนวยความสะดวกของฉัน ... ไม่มี way-" "คุณยังไม่ได้สังเกตเห็นมันหรือยัง Kouki คุณไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับ Nagumo คุงใช่มั้ย? คุณไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเวลาที่เรายังคงอยู่ในประเทศญี่ปุ่นหรือในโลกนี้ ... และสาว ๆ เหล่านั้นดูมีความสุขไม่มีพวกเขาจริงๆมีความสุขที่คุณเห็น? แต่คุณไม่สนใจความจริงที่ว่าและกล่าวว่าสิ่งที่เห็นแก่ตัว ... การ Kouki ปัจจุบันเป็นเพียงการพยายามที่จะทำให้ฮาจิเมะออกจะเป็นคนไม่ดีที่ไม่เหมาะสมสำหรับคาโอริ หากที่ไม่ได้เรียกว่าเป็นการตีความสิ่งที่ความสะดวกสบายของคุณเองแล้วสิ่งที่เป็น? "" B-แต่ ... มันเป็นความจริงที่เขาฆ่าคน. "" ... ในเวลานั้นแม้ฉันกำลังจะฆ่าเธอ แต่ผมไม่สามารถรวบรวมความแข็งแรงของฉัน แม้ในอนาคต ... ถ้าสิ่งที่คล้ายกันเกิดขึ้นแล้วฉันก็จะแกว่งดาบของเราที่จะฆ่าเพื่อประโยชน์ในการมีชีวิตอยู่เพื่อประโยชน์ของคนที่มีความสำคัญกับผม แต่ผมไม่ทราบว่าผมสามารถทำมันตั้งแต่ฉันเท่านั้นที่จะรู้ว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง ... สำหรับตอนนี้สิ่งที่ฉันได้พยายามเพียงการฆาตกรรม ... แต่การที่คุณจะดูถูกฉันว่าฉันกลายเป็นฆาตกร? "ชิสุกะของสารภาพทำพูด Kouki เพื่อนในวัยเด็กของเขาชื่อชิสุกะจัดความรู้สึกที่แข็งแกร่งของความรับผิดชอบและความยุติธรรมกว่าคนอื่น ๆ ดังนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนเธอเป็นดำรงอยู่ห่างไกลหลังจากที่ได้ยินเธอได้รับอย่างแท้จริงจะฆ่า อย่างไรก็ตาม Kouki ส่ายหัวของเขาเมื่อเขาสังเกตเห็นเงาของความวิตกกังวลและความกลัวของการทำร้ายบุคคลที่อยู่ในรอยยิ้มขมชิสุกะของ. เห็นปฏิกิริยาของ Kouki, ชิสุกะยังคงคำพูดของเธอซึ่งอาจจะเรียกว่าพูดกับตัวเอง. "แน่นอนการเปลี่ยนแปลงของเขาเป็นที่น่าแปลกใจ ... และความคิด เกี่ยวกับตัวละครของเขาเมื่อเรายังอยู่ในประเทศญี่ปุ่นก็ไม่ได้พูดเกินจริงที่จะบอกว่าเขาเป็นคนที่แตกต่างกัน ... ดีแม้ดังนั้นดูเหมือนว่าคาโอริยังคงคิดว่าเขาเป็น "Nagumo ฮาจิเมะ" และดูเหมือนว่าไม่ทั้งหมดของเขามีการเปลี่ยนแปลง ... แต่สิ่งหนึ่งที่คุณต้องไม่ลืมเขาต่อสู้ว่าผู้หญิงที่จะช่วยเราและฆ่าเธอในสถานที่ของเรา. "" ... คุณบอกว่ามันเป็นสิทธิที่จะฆ่า. "" ฉัน ... ฉันไม่คิดว่ามันเป็นสิทธิ การฆาตกรรมเป็นคดีฆาตกรรมหลังจากทั้งหมด ... ฉันไม่สามารถปรับมันไม่ทำฉันต้องการ. "" แล้ว ... "" ดังนั้นแม้เราไม่ได้มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะวิพากษ์วิจารณ์ Nagumo คุง มันเป็นความผิดของคนที่ไม่มี แต่ความอ่อนแอของเราเอง ... "ในระยะสั้นเขาควรจะแก้มันเองถ้าเขามีปัญหากับมัน มันเป็นเพียงแค่ว่าเขาไม่แข็งแรงพอดังนั้นเขาจึงไม่สามารถบรรลุผลที่เขาหวังว่าสำหรับ มันเป็นความผิดพลาดที่จะบ่นเกี่ยวกับผลกับคนที่เขาทิ้งทุกอย่างที่. สังเกตเห็นคำพูดไม่ได้แสดงออกมาที่ Kouki จำได้ว่าเขาจะรวบรวมข้อมูลในเวลาที่ฮาจิเมะ peerlessness แสดงของเขา ไม่สามารถที่จะคัดค้านเขาตกอยู่ในความเงียบบูดบึ้ง การแสดงออกไม่พอใจของเขาก็เห็นได้ชัดว่า "แต่มันคือความจริงที่เขาฆ่าคน!" ต่อความดื้อรั้น Kouki ของกับเสียงตักเตือน, ชิสุกะโดยปริยายเตือนเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นป่านนี้พร้อมกับสิ่งที่เธอรู้สึกว่าหลังจากที่มาถึงนี้ โลก. "ผมไม่ได้เกลียดความตรงไปตรงมา Kouki ของความยุติธรรม." "... ชิสุกะ." "อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องของเวลาที่คุณจะเริ่มสงสัยว่าคุณจะเป็นจริงในการที่เหมาะสม. "" สงสัยความยุติธรรมได้หรือไม่? "" แน่นอนความรู้สึกที่ดีเป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะได้รับสิ่งที่ทำ แต่การบิดเบือนก็จะปรากฏขึ้นถ้าคุณไม่สงสัยมันและเพียงแค่ให้ย้ายสุ่มสี่สุ่มห้าเชื่อมัน นั่นเป็นเหตุผลที่เกิดขึ้นเมื่อฉันต้องการให้คุณตอบสนองกับมันโดยสงสัยว่าถ้าคุณเป็นจริงในที่เหมาะสมหรือไม่ว่าคุณยังคงต้องทำมัน "แม้แต่" ถ้าคุณรู้ว่ามันเป็นความผิด ... มันไม่ดีถ้าคุณยังคง คิดเช่นนั้นโอเค? ... ตามความเป็นจริงมันเป็นเรื่องยากที่จะทำให้มีชีวิตอยู่อย่างถูกต้อง มีมาให้กับโลกนี้ผมตัดชีวิตถึงแม้ว่าพวกเขาสัตว์ปีศาจ ... ฉันได้มาคิดอย่างนั้น. "ทั้งหมดไม่รู้ว่าชื่อชิสุกะคิดทำให้เวลาที่เธอฆ่าสัตว์ปีศาจทุกKouki กลายเป็นป๊อปอัตา." Kouki คุณไม่ได้เสมอที่ถูกต้องและแม้ว่าคุณจะอยู่ในที่ที่เหมาะสม คุณควรทราบว่า rightfulness ของคุณจะกลายเป็นอาวุธที่ร้ายแรง ดีในแบบที่คุณตีความสิ่งที่สะดวกของคุณในครั้งนี้ไม่ได้มาจากความเชื่อมั่นของคุณ "ความยุติธรรม" มันมาจากความหึงหวงของคุณ. "" N ไม่มีสำหรับผมที่จะรู้สึกอิจฉา ... "" มันเป็นเทห์ที่จะทำให้ ข้ออ้างที่จะหลอกลวงฉันที่นี่คุณรู้หรือไม่"" ... "Kouki หล่ออีกครั้งสายตาของเขาลงมองไปที่ดวงจันทร์บนผิวน้ำ แต่อารมณ์ดำจากในขณะที่ที่ผ่านมาได้ลดลงและดูเหมือนว่าเขาจะคิดอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับสิ่งที่ อย่างไรก็ตามเขาได้หลีกเลี่ยงการวิ่งลงไปในเกลียวของการปฏิเสธและชิสุกะรั่วไหลออกถอนหายใจโล่งใจที่รู้ว่า. ดังนั้นจึงคิดว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวตอนนี้ชิสุกะหยุดยืนพิงราวบันไดและพยายามที่จะเงียบ ๆ ออกจากสถานที่ จากนั้นพูดพึมพำ Kouki มาจากด้านหลังชิสุกะที่ได้เปิดแล้วบนส้นเท้าของเธอ. "ชิสุกะ ... คุณจะไม่ไปไหนใช่มั้ย?" "... มีอะไรกับเรื่องนี้ทั้งหมดในทันที?" "... กรุณาอย่าไปชิสุกะ . "" ... "คำพูดของคนKouki ราวกับว่าเขาได้รับการร้องเรียนของเธอ มันเป็นเส้นที่จะทำให้นักเรียนหญิงในประเทศญี่ปุ่นและสาว ๆ ของราชอาณาจักรที่ลดลงเขาไปคย๊าคย๊า แต่โชคไม่ดีที่ชื่อชิสุกะเพียงแสดงเป็น "ประหลาดใจ" การแสดงออก เขาอาจจะอ่อนแอจากความรู้สึกของการสูญเสียเพราะคาโอริได้ไป ... ชิสุกะมองข้ามไหล่ของเธอที่มีต่อดวงจันทร์ทำให้เปรอะเปื้อน มันเป็นดวงจันทร์ที่อยู่บนพื้นผิวของน้ำซึ่ง Kouki ได้รับการมองหาที่ก่อนหน้านี้. "อย่างน้อยที่สุดผมไม่ได้ชอบ" ดวงจันทร์ "... ฉันจะไม่เพียงแค่ปล่อยให้คนที่ขึ้นอยู่กับฉัน." พูดจึงชิสุกะ เหลือสถานที่ ทิ้งไว้ข้างหลัง Kouki ดูซอยชิสุกะที่หายไปในขณะนั้นอีกครั้งหนึ่งเขามองไปที่ดวงจันทร์ปรากฏบนพื้นผิวของน้ำ ถัดไปเขาสังเกตเห็นความหมายที่อยู่เบื้องหลังคำพูดของเธอ. "... ฉันเห็น ... ดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นบนพื้นผิวของน้ำ." ดอกไม้สะท้อนกระจกและดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นบนพื้นผิวของน้ำ สิ่งเหล่านี้เป็นคำพูดเกี่ยวกับสิ่งที่อาจจะเห็น แต่ไม่สามารถเข้าถึงที่มองเห็นได้ แต่ไม่มีสารเช่นเดียวกับภาพสะท้อน เขาไม่รู้ตัวมองไปที่ดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นเป็นคาโอริและแน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถเข้าถึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เห็นการแสดงออกของคาโอริในเวลาที่เธอสารภาพความรู้สึกของเธอที่จะฮาจิเมะ. Shizuki บอกว่าเธอไม่ได้ "ดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นบนพื้นผิวของน้ำ" ดังนั้นจึงเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะไปถึงเธอ แต่คำพูดของเธอต่อไปรุนแรง Kouki โดยไม่ได้ตั้งใจทำให้รอยยิ้มเบี้ยว เขาคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาได้กล่าวว่าเพียงเพื่อให้เพื่อนในวัยเด็กของเขา. Kouki หยุดมองไปที่ดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขามีความเชื่อโดยไม่มีเงื่อนไขว่าเขาจะไปถึง "มัน" ถ้าเขาเพียงแค่ยื่นมือออก แต่เขาก็ตระหนักว่า "มัน" เป็นอย่างมากค่อนข้างจะไกล ให้ออกถอนหายใจลึก Kouki เริ่มที่จะคิดเกี่ยวกับคำที่มาจากเพื่อนในวัยเด็กของเขาที่เข้มงวดและอ่อนโยน. ในการเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน ... มันก็ขึ้นอยู่กับ Kouki

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ไอ้โง่ คาโอริ เธอเอง สิ่งที่เธอเลือก ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน มันขึ้นอยู่กับคาโอริที่ตัดสินใจอย่างนั้น แน่นอน แม้ที่เธอต้องการจะอยู่ด้วยได้ . . . . . . . ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเอง "

" . . . . . . . ตั้งแต่เมื่อไหร่ ? ชิซุคุ คุณต้องรู้จักใช่มั้ย "

โดยไม่ต้องถาม " คุณหมายความว่ายังไง " ชิซุคุพยักหน้า .

" . . . รู้ไหม . . . คาโอริพบกับนางุโมะคุง ม.ต้น . . . . . . . อืมเขาต้องลืมเกี่ยวกับมัน . . . . . . . แต่ผมก็ไม่รู้ว่าในสถานการณ์ที่พวกเขาพบ "

" . . . . . . . มันคืออะไร กำลังพยายามจะพูดอะไร ? "

" นั่นคือคุณต้องถามคาโอริด้วยตัวเอง หลังจากทั้งหมด มันแย่สำหรับฉันที่จะพูดมันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเธอ "

" แล้ว เหตุผลที่คาโอริก็มักจะพูดกับนางุโมะ ในชั้นเรียนเป็นอย่างแท้จริง . . . . . . . นั่นคือ . . . . . . . เพราะเธอรัก . . . . . . . เขา "

" อืม ใช่แล้ว"

" . . . . . . . "

ชิซุคุได้บอกความจริงกับเขา เขาไม่อยากฟัง ซึ่งทำให้โคคิทำสายตาตำหนิ . อย่างไรก็ตาม ชิซุคุเพียงคิดว่ามันเป็นผ่านลม โกรธโดยทัศนคติของเธอ เหมือนเด็กขว้างปา Tantrum โคคิเริ่มคายสิ่งที่อยู่ในจิตใจของเขา . . . . . .

" . . . . . . . ทำไม ทำไม นางุโมะ . เมื่อเราอยู่ในญี่ปุ่น เขาเป็นโอตาคุ , บันดาลใจและเขาไม่มีอะไรพิเศษในเรื่องของกีฬา หรือศึกษาให้เสมอ . . . บังคับให้หัวเราะของเขา และการออกจากสถานที่ . . . . . . . เขาเอาทัศนคติอย่างไม่แสดงความคิดเห็นที่คาโอริพูดกับเขา . . . เขาเป็นโอตาคุ . . . . . . . ถ้าเป็นผม ผมคงไม่ปฏิบัติกับคาโอริไปอย่างเย็นชา ฉันมักจะคิดว่าเป็นสิ่งสำคัญ และผมจะทำให้ดีที่สุดเพื่อประโยชน์ของคาโอริ . . . . . . . นอกจากนี้ นางุโมะ คอยตาม โดยสาวๆ เหล่านั้นในลักษณะดังกล่าวไม่ใช่เขาสุดที่จะทำกับพวกเขาแบบนี้ ไม่เพียงแค่นั้น เขาเป็นฆาตกร เขาฆ่า ไม่ต่อต้านผู้หญิง ดังนั้น คุณคิดว่าฉันเป็นคนผิด ? ใช่ มันแปลกสำหรับคาโอริชอบคนเลวๆหลังจากทั้งหมด เขาจะต้อง " เฟี้ยว ! " guhah ! ? "

ความร้อนขึ้นขณะที่เขาพูด โคคิเริ่มปากเสีย ฮาจิเมะกับประดิษฐ์ ความจริงที่เขาได้รับรางวัลอีกครั้ง หน้าผากไม่ตีสะบัด ( Ver .) จาก ชิซูกุ คุณกำลังทำอะไร หรือไม่ ถูกถ่ายทอดโดย โคกิ แสงสะท้อน ซึ่งถูกปฏิเสธโดย ชิซุคุใครใส่เป็นประหลาดใจการแสดงออก

" อีก นิสัยที่ไม่ดีของคุณออกมา คุณก็รู้ ฉันบอกว่า จนถึงตอนนี้ คุณควรหยุดการตีความเรื่องที่สะดวกของคุณเอง

" ตีความสิ่งที่ให้ความสะดวก . . . . . . . ไม่มีทาง "

" คุณไม่สังเกตเหรอ โคคิ ,คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนางุโมะคุง , ใช่ไหม ? คุณไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเวลาที่เรายังอยู่ในญี่ปุ่น หรือในโลกนี้ . . . และหญิงที่ดูมีความสุข ไม่ พวกเขาก็มีความสุข เห็นไหม แต่คุณไม่สนใจข้อเท็จจริงและพูดบางสิ่งที่เห็นแก่ตัว . . . . . . โคคิในปัจจุบันคือพยายามให้ฮาจิเมะมาเป็นคนเลวที่ไม่เหมาะสมกับคาโอริถ้าไม่เรียกว่าเป็นการตีความที่ความสะดวกของคุณเอง แล้วมันคืออะไร "

" แต่ว่า . . . มันเป็นความจริงที่เขาฆ่าคน " . . .

" . . . . . . . ในตอนนั้น แม้ผมจะฆ่าเธอ แต่ผมไม่สามารถรวบรวมกำลัง แม้ว่าในอนาคต . . . . . . . ถ้าสิ่งที่คล้ายกันเกิดขึ้น แล้วผมก็จะแกว่งดาบเพื่อฆ่าเพื่อการอยู่รอด เพื่อคนที่สำคัญสำหรับฉัน