Failure to meet the infrastructure

Failure to meet the infrastructure needs of ASEAN could stifle growth in GDP and
employment and compromise a range of human development efforts in less-developed
ASEAN partners. Infrastructure is a rare “win-win” that generally boosts overall economic
productivity in the long run and creates jobs in the short term, the latter being of
significant importance given the current employment challenges and excess construction
capacity in many countries.
The McKinsey Global Institute report on Infrastructure Productivity1 suggests that an
increase of infrastructure investment equivalent to 1 percent of GDP could translate
into an additional 3.4 million direct and indirect jobs in India, 1.5 million in the United
States and 700,000 in Indonesia. In addition to supporting growth and job creation,
infrastructure investments lead to improved health, education and social outcomes. For
example, in the Indian state of Assam, a 1 percentage point increase in the electrification
rate, resulted in a 0.17 percentage improvement in the literacy rate, suggesting that
complete rural electrification of the region could contribute to raising the literacy rate to
74 per cent from 63 per cent.
However, simply sustaining the level of infrastructure investment required within the
ASEAN countries will be challenging, much less delivering on the large-scale crossborder
projects envisioned in the ASEAN Connectivity Master Plan. There are four
significant barriers to delivery - fiscal pressures that limits direct public investment, the
lack of a robust pipeline of projects that can be financed by the private sector, uncertain
local regulatory and permitting processes which cause delays, and the lack of a strong
institutional framework to enable effective coordination.
CHALLENGE 1. FISCAL CONSTRAINTS
Many governments face years of fiscal consolidation and “deleveraging” to bring public
debt down to more manageable levels. In ASEAN today, the debt to GDP ratio is on
average 50 per cent; for example, Malaysia (53 per cent), Philippines (51 per cent) and
Vietnam (45 per cent) are under some fiscal pressure. In addition many countries face the
challenge of gradually removing huge subsidies from the government budget such as in
the case of Indonesia where petrol and electricity subsidies take up around 20 per cent of
the government budget.
In this environment, there are difficult choices that need to be made between longer
term infrastructure investment and other immediate priorities including education,
health care, social services, and other welfare support, which are a priority concern in
economies where rising cost of living is a major issue, particularly for the lower income
groups. Academic research has observed a link between rising deficits and falling
public investment (Exhibit 8). Between 1980 and 2003, annual public investment in
infrastructure fell by 0.2 per cent of GDP across EU nations, and by 0.8 percent of GDP in
Latin America, in line with increasing fiscal deficits.
Part of the challenge is that most governments apply cash-accounting standards that
do not sufficiently differentiate between long-term investment that adds to a country’s
balance sheet or generates growth over the long term, and near-term consumption. This
cash-flow-oriented accounting overlooks the value of public assets, future income, and
the inter-temporal dimension of solvency. It often forces countries to finance the build-up
of infrastructure through tax increases and leads to under-investment in times of fiscal
constraints. Very few governments subscribe to the notion of a national balance sheet.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ล้มเหลวในการตอบสนองความต้องการโครงสร้างพื้นฐานของอาเซียนสามารถยับยั้งการสร้าง gdp ขยายตัวใน และ
จ้างงานและความเสียหายของมนุษย์พัฒนาความพยายามในการพัฒนาน้อย
พันธมิตรอาเซียนได้ โครงสร้างพื้นฐานคือ ความหายาก "ชนะ" ซึ่งโดยทั่วไปประกอบโดยรวมเศรษฐกิจ
ผลผลิตนานทำงาน และสร้างงานในระยะสั้น การหลังของ
ความสำคัญสำคัญที่ปัจจุบันทำงานท้าทายและก่อสร้างเกิน
กำลังการผลิตในหลายประเทศได้
รายงาน McKinsey สถาบันทั่วโลกบนโครงสร้างพื้นฐาน Productivity1 แนะนำที่เป็น
เพิ่มโครงสร้างพื้นฐานการลงทุนเท่ากับร้อยละ 1 ของ GDP สามารถแปล
ล้าน 3.4 การเพิ่มเติมโดยตรง และทางอ้อมในงาน 1.5 ล้านในสหรัฐ อินเดีย
อเมริกาและ 700000 ในอินโดนีเซีย นอกจากสนับสนุนการเจริญเติบโตและการสร้างงาน,
ลงทุนโครงสร้างพื้นฐานทำให้สุขภาพดี การศึกษา และผลลัพธ์ทางสังคม สำหรับ
ตัวอย่าง ในอินเดียรัฐอัสสัม เปอร์เซ็นต์ 1 จุดเพิ่มในการผลิตไฟฟ้า
อัตรา ผลในการปรับปรุง 0.17 เปอร์เซ็นต์ในอัตราวัด แนะนำที่
ไฟฟ้าชนบทสมบูรณ์ภาคสามารถนำไปสู่การเพิ่มอัตราสามารถที่จะ
ร้อยละ 74 จาก 63 ต่อ cent.
อย่างไรก็ตาม ก็เสริมระดับของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นภายใน
ประเทศอาเซียนจะท้าทาย การจัดส่งสินค้าบนพาขนาดใหญ่มากน้อย
จินตนาการในอาเซียนเชื่อมต่อแผนหลักของโครงการได้ มีสี่
อุปสรรคสำคัญการจัดส่ง - กดดันทางการเงินที่จำกัดการลงทุนสาธารณะโดยตรง การ
ขาดไลน์ที่แข็งแกร่งของโครงการที่สามารถเคหะ โดยภาคเอกชน แน่
ท้องถิ่นกำกับดูแล และอนุญาตให้กระบวนการที่ทำให้เกิดความล่าช้า และขาดแรง
กรอบสถาบันให้มีประสิทธิภาพประสานงาน
1 ความท้าทาย ข้อจำกัดทางการเงิน
รัฐบาลหลายหน้ารวมทางการเงินและการนำสาธารณะ "deleveraging"
หนี้จนถึงระดับได้ง่ายขึ้น ในอาเซียน วันนี้ หนี้ต่อ GDP อยู่
เฉลี่ยร้อยละ 50 ตัวอย่าง มาเลเซีย (ร้อยละ 53) ฟิลิปปินส์ (ร้อยละ 51) และ
เวียดนาม (ร้อยละ 45) อยู่ภายใต้ความกดดันทางการเงินบางอย่าง นอกจากนี้ หลายประเทศเผชิญการ
ความท้าทายของการค่อย ๆ เอาเงินอุดหนุนอย่างมากจากรัฐบาลงบประมาณเช่นใน
กรณีของอินโดนีเซียซึ่งเงินอุดหนุนน้ำมันและไฟฟ้าใช้ค่าประมาณ 20 ร้อยละของ
งบประมาณรัฐบาล
ในสภาพแวดล้อมนี้ มีตัวยากต้องทำระหว่างอีก
ระยะลงทุนโครงสร้างพื้นฐานและอื่น ๆ สำคัญทันทีรวมทั้งศึกษา,
สุขภาพ ประชาสงเคราะห์ และอื่น ๆ สนับสนุนสวัสดิการ ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญใน
เศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นของที่อยู่อาศัยเป็นปัญหาใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับรายได้ต่ำ
กลุ่ม ศึกษาวิจัยได้สังเกตการเชื่อมโยงระหว่างการขาดดุลที่เพิ่มขึ้น และตก
ลงทุนสาธารณะ (แสดง 8) ระหว่าง 1980 และ 2003 ประจำปีลงทุนภาครัฐใน
โครงสร้างลดลงจาก 0.2 ร้อยละของ GDP ประเทศ EU และ 0ร้อยละ 8 ของ GDP ใน
ริกา โดยเพิ่มเงินขาดดุล.
เป็นส่วนหนึ่งของความท้าทายที่รัฐบาลส่วนใหญ่ใช้มาตรฐานการบัญชีเงินสดที่
ไม่พอแตกลงทุนระยะยาวที่เพิ่มประเทศ
สมดุลแผ่น หรือสร้างการเจริญเติบโตระยะยาว และปริมาณการใช้ near-term นี้
บัญชีเงินสดกระแสแปลกมองเห็นมูลค่าของสินทรัพย์ที่สาธารณะ รายได้ในอนาคต และ
มิติระหว่างขมับของสภาพคล่องในการ มันมักจะบังคับประเทศเงินสร้างขึ้น
ของโครงสร้างทางภาษีเพิ่มขึ้น และนำไปลงทุนน้อยในบัญชี
จำกัด น้อยมากรัฐบาลสมัครกับแนวคิดของงบดุลแห่งชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ล้มเหลวในการตอบสนองความต้องการโครงสร้างพื้นฐานของอาเซียนสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของจีดีพีและ
การจ้างงานและการประนีประนอมในช่วงของความพยายามในการพัฒนามนุษย์ในเวลาน้อยการพัฒนา
คู่ค้าอาเซียน โครงสร้างพื้นฐานที่เป็นของหายาก "win-win" ซึ่งโดยทั่วไปช่วยเพิ่มทางเศรษฐกิจโดยรวม
การผลิตในระยะยาวและสร้างงานในระยะสั้นเป็นหลังของ
ความสำคัญอย่างมีนัยสำคัญได้รับความท้าทายที่การจ้างงานในปัจจุบันและการก่อสร้างเกินกว่า
กำลังการผลิตในหลายประเทศ
ทั่วโลก McKinsey สถาบัน รายงานเกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐาน Productivity1 แสดงให้เห็นว่า
การเพิ่มขึ้นของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานเทียบเท่ากับร้อยละ 1 ของ GDP สามารถแปล
เป็น 3400000 งานโดยตรงและโดยอ้อมเพิ่มเติมในอินเดีย 1.5 ล้านในประเทศ
สหรัฐอเมริกาและ 700,000 ในประเทศอินโดนีเซีย นอกจากการสนับสนุนการเจริญเติบโตและการสร้างงาน
การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานนำไปสู่สุขภาพที่ดีขึ้นและผลการศึกษาทางสังคม สำหรับ
ตัวอย่างเช่นในรัฐอัสสัมของอินเดียเพิ่มขึ้นร้อยละ 1 จุดในการใช้พลังงานไฟฟ้า
อัตราผลในการปรับปรุงร้อยละ 0.17 ในอัตราการรู้หนังสือบอกว่า
ผลิตไฟฟ้าในชนบทที่สมบูรณ์ของภูมิภาคนี้อาจนำไปสู่การเพิ่มอัตราการรู้หนังสือที่
ร้อยละ 74 จาก 63 เปอร์เซ็นต์
แต่ก็สนับสนุนระดับของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นภายใน
ประเทศในกลุ่มอาเซียนจะเป็นสิ่งที่ท้าทายมากน้อยส่งมอบใน crossborder ขนาดใหญ่
โครงการจินตนาการในการเชื่อมต่อแผนแม่บทของอาเซียน มีสี่มี
แรงกดดันทางการเงินที่ จำกัด การลงทุนโดยตรงจากประชาชน - อุปสรรคที่สำคัญในการส่งมอบ
ขาดท่อที่แข็งแกร่งของโครงการที่สามารถสนับสนุนทางการเงินจากภาคเอกชนที่มีความไม่แน่นอน
ด้านกฎระเบียบและขั้นตอนการอนุญาตให้ท้องถิ่นซึ่งทำให้เกิดความล่าช้าและขาดความแข็งแกร่ง
ของสถาบัน กรอบเพื่อให้การประสานงานที่มีประสิทธิภาพ
CHALLENGE 1. ข้อ จำกัด ด้านการคลัง
ของรัฐบาลหลายคนต้องเผชิญกับปีของการรวมงบการเงินและ "deleveraging" เพื่อนำประชาชน
หนี้ที่ลดลงไปในระดับที่จัดการได้มากขึ้น ในอาเซียนในวันนี้อัตราส่วนหนี้สินต่อจีดีพีอยู่ที่
เฉลี่ยร้อยละ 50; เช่นมาเลเซีย (53 เปอร์เซ็นต์), ฟิลิปปินส์ (ร้อยละ 51) และ
เวียดนาม (45 เปอร์เซ็นต์) อยู่ภายใต้แรงกดดันทางการเงิน นอกจากนี้หลายประเทศต้องเผชิญกับ
ความท้าทายของการค่อยๆเอาเงินอุดหนุนมากจากงบประมาณของรัฐบาลเช่นใน
กรณีของประเทศอินโดนีเซียที่น้ำมันและเงินอุดหนุนไฟฟ้าใช้เวลาถึงประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ของ
งบประมาณของรัฐบาล
ในสภาพแวดล้อมนี้มีทางเลือกที่ยากลำบากที่ต้อง จะทำอีกต่อไประหว่าง
การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานระยะเร่งด่วนและมีความสำคัญอื่น ๆ รวมทั้งการศึกษา
การดูแลสุขภาพให้บริการทางสังคมและการสนับสนุนการจัดสวัสดิการอื่น ๆ ซึ่งเป็นความกังวลที่สำคัญใน
เศรษฐกิจของประเทศที่มีค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นของที่อยู่อาศัยเป็นปัญหาสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งรายได้ที่ต่ำกว่า
กลุ่ม การวิจัยทางวิชาการได้ตั้งข้อสังเกตเชื่อมโยงระหว่างการขาดดุลที่เพิ่มขึ้นและลดลง
การลงทุนภาครัฐ (Exhibit 8) ระหว่างปี 1980 และปี 2003 การลงทุนภาครัฐประจำปีใน
โครงสร้างพื้นฐานที่ลดลงร้อยละ 0.2 ของ GDP ในประเทศสหภาพยุโรปและร้อยละ 0.8 ของ GDP ใน
ละตินอเมริกาในทิศทางเดียวกับการเพิ่มการขาดดุลการคลัง
เป็นส่วนหนึ่งของความท้าทายคือว่ารัฐบาลส่วนใหญ่ใช้เงินสดบัญชี มาตรฐานที่
ไม่เพียงพอความแตกต่างระหว่างการลงทุนระยะยาวที่จะเพิ่มประเทศ
งบดุลหรือสร้างการเจริญเติบโตในระยะยาวและการบริโภคในระยะใกล้ นี้
การไหลเชิงเงินสดบัญชีสามารถมองเห็นมูลค่าของสินทรัพย์ที่ประชาชนมีรายได้ในอนาคตและ
มิติข้ามเวลาของละลาย มันมักจะบังคับให้ประเทศที่เงินทุนเพื่อการสร้างขึ้น
ของโครงสร้างพื้นฐานที่ผ่านการเพิ่มภาษีและนำไปสู่การลงทุนในช่วงเวลาของปีงบการเงิน
ข้อ น้อยมากที่รัฐบาลสมัครเป็นสมาชิกความคิดของงบดุลแห่งชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความล้มเหลวในการตอบสนองความต้องการของโครงสร้างพื้นฐานอาเซียนสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตและการจ้างงานและการประนีประนอมใน GDP
ช่วงของการพัฒนามนุษย์ความพยายามในการพัฒนา
น้อยกว่าพันธมิตรอาเซียน . โครงสร้างพื้นฐานเป็นหายาก " win - win " ว่า เศรษฐกิจโดยรวม โดยทั่วไปเพิ่ม
ผลผลิตในระยะยาว และสร้างงานในระยะสั้น หลังถูกของ
ความสําคัญสําคัญที่ได้รับการจ้างงานในปัจจุบันความท้าทายและความสามารถในการก่อสร้าง

ส่วนในหลายประเทศ สถาบันทั่วโลก McKinsey รายงาน productivity1 โครงสร้างพื้นฐาน ชี้ให้เห็นว่า การเพิ่มขึ้นของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน
เท่ากับร้อยละ 1 ของจีดีพี จะแปล
เป็นอีก 3.4 ล้านโดยตรงและโดยอ้อม งาน ใน อินเดีย , 1.5 ล้านในประเทศสหรัฐอเมริกาและ 700
,000 ในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ เพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตและการสร้างงานการลงทุน
โครงสร้างพื้นฐานนําการปรับปรุงสุขภาพ การศึกษา และด้านสังคม สำหรับ
ตัวอย่างเช่นในรัฐอินเดียของรัฐอัสสัม เป็น 1 จุด เพิ่มขึ้นร้อยละในไฟฟ้า
ซึ่งส่งผลในการปรับปรุงในการรู้อัตรา 0.17 เปอร์เซ็นต์บอกว่า
ผลิตไฟฟ้าในชนบทที่สมบูรณ์ของภูมิภาคได้มีส่วนร่วมกับการเพิ่มอัตราการรู้หนังสือร้อยละ 74 จาก


63 เปอร์เซ็นต์ อย่างไรก็ตาม เพียงแค่รักษาระดับของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นภายใน
ประเทศอาเซียนจะได้รับการท้าทายมากน้อยส่งในขนาดใหญ่ในอาเซียน
โครงการทวิภาคีระหว่างวิสัยทัศน์ต่อแผนแม่บท มี 4
อุปสรรคที่สำคัญเพื่อจัดส่งงบประมาณที่ จำกัด สำหรับการลงทุนภาครัฐโดยตรง ขาดท่อ
แข็งแกร่งของโครงการที่สามารถลงทุนโดยภาคเอกชน ไม่แน่ใจ
ท้องถิ่นกฎระเบียบและอนุญาตให้กระบวนการซึ่งก่อให้เกิดความล่าช้าและขาดแข็งแรง
สถาบันที่จะช่วยประสานงานที่มีประสิทธิภาพ .
ท้าทาย 1 ข้อจำกัดงบประมาณ
หลายรัฐบาล หน้าปี รวมงบประมาณและหนี้สาธารณะ
deleveraging " พาลงไปที่ระดับง่าย ในอาเซียนวันนี้ อัตราส่วนหนี้ต่อ GDP ใน
เฉลี่ย 50 เปอร์เซ็นต์ ตัวอย่างเช่น มาเลเซีย ( 53 เปอร์เซ็นต์ ) , ฟิลิปปินส์ ( 51 เปอร์เซ็นต์ ) และ
เวียดนาม ( ร้อยละ 45 ) ภายใต้ความกดดันบางอย่างทางการเงิน นอกจากนี้หลายประเทศเผชิญ
ความท้าทายของการค่อยๆเอาเงินอุดหนุนขนาดใหญ่จากงบประมาณของรัฐบาล เช่น กรณีของอินโดนีเซียที่
น้ำมันและไฟฟ้าอุดหนุนใช้เวลาถึงประมาณร้อยละ 20 ของงบประมาณของรัฐ
.
ในสภาพแวดล้อมนี้ มีตัวเลือกที่ยากที่ต้องตัดสินใจระหว่างอีกต่อไป
ระยะการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานและลำดับความสำคัญทันทีอื่น ๆรวมทั้งการศึกษา ,
ดูแล สุขภาพ , บริการสังคมและอื่น ๆสนับสนุนสวัสดิการ ซึ่งเป็นความกังวลใน
เศรษฐกิจที่ค่าครองชีพสูงขึ้น เป็นปัญหาใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มผู้มีรายได้
ต่ำกว่า วิชาการงานวิจัยได้พบความเชื่อมโยงระหว่างการขาดดุลที่เพิ่มขึ้นและลดลงของ
การลงทุนภาครัฐ ( มี 8 ) ระหว่างปี 1980 และปี 2003 การลงทุนภาครัฐในโครงสร้างพื้นฐาน
ลดลง 0.2 ร้อยละของ GDP ในประเทศ EU , และ 08 ร้อยละของ GDP ใน
ละตินอเมริกา ในบรรทัดที่มีการขาดดุลการคลัง .
ส่วนหนึ่งของความท้าทายที่รัฐบาลส่วนใหญ่ใช้มาตรฐานการบัญชีเงินสดที่
ไม่เพียงพอความแตกต่างระหว่างการลงทุนระยะยาวที่เพิ่มงบดุลของประเทศ หรือสร้างการเจริญเติบโต
ในระยะยาวและการบริโภคในระยะใกล้ . นี้
กระแสเงินสดและบัญชี มองเห็นคุณค่าของสินทรัพย์สาธารณะ รายได้ในอนาคตและ
ระหว่างมิติชั่วคราวของการละลาย มันมักจะบังคับประเทศการเงินสะสม
โครงสร้างพื้นฐานผ่านการเพิ่มภาษีและนำไปสู่การลงทุนในเวลาที่กำหนด ภายใต้งบประมาณ

น้อยมากที่รัฐบาลสมัครกับความคิดของงบดุลแห่งชาติ