Kouki stopped looking at the reflec

Kouki stopped looking at the reflected moon, he looked up at the sky. He had unconditionally believed that he could reach “it” if he just stretched out his hand, but he realized “it” was awfully quite far. Letting out a deep sigh, Kouki began to think about the words coming from his strict and gentle childhood friend.

To change or not to change… it was up to Kouki.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Kouki หยุดมองที่พระจันทร์สะท้อน เขามองขึ้นท้องฟ้า ลูกเขาก็เชื่อว่า เขาสามารถเข้าถึง "มัน" หากเขาเพียงเหยียดมือของเขา เขารู้ "มัน" ถูกชะมัดค่อนข้างไกล ให้ออกล่องลึก Kouki เริ่มคิดถึงคำที่มาจากเพื่อนวัยเด็กอย่างเข้มงวด และอ่อนโยนของเขาการเปลี่ยนแปลง หรือไม่เปลี่ยนแปลง...ได้ถึง Kouki

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Kouki หยุดมองดูดวงจันทร์สะท้อนให้เห็นเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขามีความเชื่อโดยไม่มีเงื่อนไขว่าเขาจะไปถึง "มันว่า" ถ้าเขาเพียงแค่ยื่นมือออก แต่เขาก็ตระหนักว่า "มัน" เป็นอย่างมากค่อนข้างจะไกล ปล่อยออกมาถอนหายใจลึก Kouki เริ่มคิดเกี่ยวกับคำที่มาจากเพื่อนในวัยเด็กของเขาที่เข้มงวดและอ่อนโยน. ในการเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน ... มันก็ขึ้นอยู่กับ Kouki

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โคคิหยุดมองสะท้อนดวงจันทร์ เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เขาเชื่อว่าเขาสามารถเข้าถึงได้โดยไม่มีเงื่อนไข " มัน " ถ้าเขาเพียงยื่นมือออก แต่เขารู้สึกว่า " มัน " มันค่อนข้างไกล ถอนหายใจลึก โคคิเริ่มคิดถึงคำพูดจากเพื่อนในวัยเด็กของเขาที่เข้มงวดและอ่อนโยน

จะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน . . . . . . . มันขึ้นอยู่กับ โคคิ