Coral reefs are very complex ecosys

Coral reefs are very complex ecosystems, but luckily managing them sustainably is not. Simply don’t catch fish faster than they reproduce, don’t damage the corals or pollute the water, reduce atmospheric CO2, and protect some areas as marine reserves.

That’s easier said than done, and it’s not news. What is new is that an exhaustive, Caribbean-wide analysis shows that the #1 thing we can do to ensure the health of coral reefs is to protect parrotfish.

Parrotfish are colorful and voracious herbivores that spend up to 90% of their day eating algae off of coral reefs with their beak-like teeth. And they poop sand (up to 200 pounds of it per year!) keeping beaches beachy, as this humorous video explains.

A parrotfish in a gill net above a decimated, algal-dominated reef. (Photo: Ayana)
A parrotfish in a gill net above a decimated, algal-dominated reef. (Photo: Ayana)
However, parrotfish have been overfished and Caribbean reefs have gotten increasingly furry with algae over the past for decade, resulting in a far less pretty picture, and a far less productive and resilient ecosystem.

The Global Coral Reef Monitoring Network of IUCN has just released a report by 90 experts* that analyzed a massive amount of data – 35,000 surveys conducted at 90 Caribbean locations since 1970! –including much that has never been analyzed and published before. You can find the report and executive summary here, and a video explanation here, but here’s my distillation:

Caribbean corals have declined by more than 50% since the 1970s.
Most Caribbean reefs have been dominated by algae since the mid 1990s. This shift from coral to algal dominance was initiated by the combination the mass die off of sea urchins (the other key herbivore) and the overfishing of parrotfish.
The healthiest Caribbean reefs are those that still have robust parrotfish populations, such as Bermuda and Bonaire, which restricted or banned fishing practices that harm parrotfish, such as fish traps and spearfishing.
Overfishing is the primary factor determining current Caribbean coral health, not climate change or pollution.
This may sound hopeless, but it’s far from it! Protecting parrotfish and urchins can help restore coral reefs, and unlike addressing climate change, can be done locally and does not require global coordination and cooperation. Algae hinder the growth of coral, so making sure there are plenty of herbivores grazing the reefs can help coral recover.

A spearfisher's catch in Curaçao, mostly parrotfish. (Photo: Ayana)
A spearfisher’s catch in Curaçao, mostly parrotfish. (Photo: Ayana)
The report recommends:

Protecting parrotfish as completely as possible via fisheries laws and regulations;
Monitoring and enforcing these restrictions, while working with local communities to minimize impact on fishing livelihoods;
Listing parrotfish as a specially protected species under the SPAW Protocol; and
Providing education on the importance and the benefits of these measures to communities and stakeholders.
Or in the words of elder Barbudan fishers:

Larkin Webber: “I am worried about the taking of parrotfish because they clean the reef. Now people are specializing in catching parrotfish and that’s a problem. Parrotfish should be protected.” (For more wisdom from Larkin, see this previous blog post.)
Josiah Deazle: “Parrotfish is my favorite fish to eat because I have no teeth anymore. How I’m going to eat boney fish? … But catch of parrotfish should be banned. People are taking so much of them the reef is gonna die.” (For more from Josiah, see this previous blog post.)
In sum, overfishing is what caused Caribbean coral reefs to fall apart, not climate change. So local management of fishing, and protection of parrotfish in particular, matters immensely and can help save reefs.

This comprehensive report provides further support for banning catch of parrotfish altogether, or at least restricting the use of the fish traps (See “Solution: Escape Gaps for Fish Traps”), spearguns, and gill nets that target them as several locations have done, and for the ban drafted by the local government of Barbuda as part of the Barbuda Blue Halo Initiative.

This is not an ocean hugging environmental issue, Caribbean reefs generate more than US$ 3 billion annually from tourism and fisheries. This is a problem we can solve, to great benefit of ecosystems and economies. Here’s to hoping 2014 continues to be a year of strong action for ocean conservation, not just for establishing marine reserves, but also for saving parrotfish and therefore Caribbean reefs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวปะการังที่มีระบบนิเวศที่ซับซ้อนมาก แต่โชคดีที่จัดการพวกเขาไม่ได้เป็นอย่างยั่งยืน ก็ไม่ได้จับปลาได้เร็วขึ้นกว่าที่พวกเขาทำซ้ำจะไม่ทำลายปะการังหรือก่อให้เกิดมลพิษน้ำลด CO2 บรรยากาศและปกป้องบางพื้นที่เป็นเรือสำรอง. นั่นคือพูดง่ายกว่าทำและก็ไม่ได้เป็นข่าว มีอะไรใหม่คือหมดจดวิเคราะห์แคริบเบียนกว้างแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่ # 1 เราสามารถทำได้เพื่อให้แน่ใจว่าสุขภาพของแนวปะการังคือการปกป้องนกแก้ว. Parrotfish เป็นสัตว์กินพืชที่มีสีสันและโลภที่ใช้จ่ายได้ถึง 90% ของวันการกินสาหร่ายของพวกเขา ออกจากแนวปะการังที่มีฟันเหมือนปากของพวกเขา และพวกเขาเซ่อทราย (ไม่เกิน 200 ปอนด์ของมันต่อปี) การรักษาชายหาด Beachy เป็นวิดีโออารมณ์ขันนี้จะอธิบาย. นกแก้วในเหงือกสุทธิเหนือทลายแนวปะการังสาหร่ายที่โดดเด่น (ภาพ: Ayana) นกแก้วในเหงือกสุทธิเหนือทลายแนวปะการังสาหร่ายที่โดดเด่น (ภาพ: Ayana) อย่างไรก็ตามนกแก้วได้รับการ overfished และแนวแคริบเบียนมีอากาศที่มีขนยาวมากขึ้นกับสาหร่ายที่ผ่านมาสำหรับทศวรรษที่ผ่านมาส่งผลให้ภาพไกลสวยน้อยลงและระบบนิเวศที่น้อยกว่าการผลิตและความยืดหยุ่น. แนวปะการังโลกตรวจสอบเครือข่ายของ IUCN ได้เปิดตัวเพียงรายงานโดย 90 ผู้เชี่ยวชาญ * ที่วิเคราะห์จำนวนมหาศาลของข้อมูล - 35,000 สำรวจดำเนินการที่ 90 สถานที่แคริบเบียนตั้งแต่ปี 1970! -including มากที่ไม่เคยได้รับการวิเคราะห์และการเผยแพร่มาก่อน คุณสามารถค้นหารายงานและบทสรุปผู้บริหารที่นี่และคำอธิบายวิดีโอที่นี่ แต่นี่คือการกลั่นของฉัน: ปะการังแคริบเบียนได้ลดลงมากกว่า 50% ตั้งแต่ปี 1970. แนวแคริบเบียนส่วนใหญ่ได้รับการครอบงำโดยสาหร่ายนับตั้งแต่กลางปี ​​1990 เปลี่ยนจากปะการังสาหร่ายปกครองนี้ถูกริเริ่มโดยการรวมกันของมวลตายออกของเม่นทะเล (คนมังสวิรัติที่สำคัญอื่น ๆ ) และประมงของนกแก้วได้. สุขภาพแนวแคริบเบียนเป็นผู้ที่ยังคงมีประชากรนกแก้วที่แข็งแกร่งเช่นเบอร์มิวดาและโบแนร์ ซึ่ง จำกัด หรือห้ามการประมงที่เป็นอันตรายต่อนกแก้วเช่นกับดักปลาและ spearfishing. Overfishing เป็นปัจจัยหลักที่กำหนดสุขภาพปะการังปัจจุบันแคริบเบียนไม่เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศหรือมลพิษ. นี้อาจจะสิ้นหวัง แต่ก็ห่างไกลจากมัน! ปกป้องนกแก้วและเม่นทะเลสามารถช่วยฟื้นฟูแนวปะการังและแตกต่างจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศสามารถทำได้ทั้งในประเทศและไม่จำเป็นต้องมีการประสานงานและความร่วมมือระดับโลก สาหร่ายขัดขวางการเจริญเติบโตของปะการังเพื่อให้แน่ใจว่ามีความอุดมสมบูรณ์ของสัตว์กินพืชแทะเล็มแนวปะการังปะการังสามารถช่วยกู้คืน. จับ spearfisher ในคูราเซาส่วนใหญ่นกแก้ว (ภาพ: Ayana) จับ spearfisher ในคูราเซาส่วนใหญ่นกแก้ว (ภาพ: Ayana) รายงานแนะนำ: การป้องกันนกแก้วเป็นอย่างสมบูรณ์เป็นไปได้ทางกฎหมายและกฎระเบียบประมงการตรวจสอบและการบังคับใช้ข้อ จำกัด เหล่านี้ในขณะที่ทำงานร่วมกับชุมชนในท้องถิ่นเพื่อลดผลกระทบต่อวิถีชีวิตของชาวประมง; Listing นกแก้วเป็นสายพันธุ์ที่มีการป้องกันเป็นพิเศษภายใต้ SPAW พิธีสาร ; และการให้การศึกษาเกี่ยวกับความสำคัญและประโยชน์ของมาตรการเหล่านี้ให้กับชุมชนและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. หรือในคำพูดของพี่ชาวประมง Barbudan นี้: เฟร็ดดี้เว็บเบอร์: "ผมกังวลเกี่ยวกับการของนกแก้วเพราะพวกเขาทำความสะอาดแนวปะการัง ตอนนี้คนมีความเชี่ยวชาญในการจับนกแก้วและนั่นคือปัญหา . นกแก้วควรจะป้องกัน "(สำหรับภูมิปัญญาเพิ่มเติมจากเฟร็ดดี้ดูโพสต์บล็อกนี้ก่อนหน้านี้.) ไซ Deazle:" นกแก้วเป็นปลาที่ชื่นชอบการกินเพราะฉันมีไม่มีฟันอีกต่อไป ฉันกำลังจะไปกินปลา Boney? ... แต่การจับนกแก้วควรจะห้าม คนที่มีการใช้มากของพวกเขาแนวปะการังเป็นจะตาย. "(สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมจากโยสิยาห์ดูโพสต์บล็อกนี้ก่อนหน้านี้.) โดยสรุป overfishing เป็นสิ่งที่เกิดจากแนวปะการังในทะเลแคริบเบียนกระจุยไม่เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ . การบริหารจัดการเพื่อให้ท้องถิ่นของการประมงและการป้องกันของนกแก้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องอย่างกว้างขวางและสามารถช่วยประหยัดแนวรายงานที่ครอบคลุมนี้ให้การสนับสนุนต่อไปสำหรับการห้ามจับของนกแก้วโดยสิ้นเชิงหรืออย่างน้อยการ จำกัด การใช้กับดักปลา (ดู "การแก้ปัญหา: หนี ช่องว่างสำหรับปลากับดัก "), มุ้ง spearguns และเหงือกที่กำหนดเป้าหมายพวกเขาเป็นหลายสถานที่ได้ทำและสำหรับบ้านที่ร่างโดยรัฐบาลท้องถิ่นของบาร์บูดาเป็นส่วนหนึ่งของบาร์บูดาฟ้ารัศมีริเริ่ม. นี้ไม่ได้เป็นมหาสมุทรกอดปัญหาสิ่งแวดล้อม แนวปะการังในทะเลแคริบเบียนสร้างมากกว่า 3 พันล้าน $ ต่อปีจากการท่องเที่ยวและการประมง ปัญหานี้เป็นปัญหาที่เราสามารถแก้เพื่อประโยชน์ยิ่งใหญ่ของระบบนิเวศและเศรษฐกิจ นี่คือความหวังที่ 2014 ยังคงเป็นปีของการดำเนินการที่แข็งแกร่งสำหรับการอนุรักษ์มหาสมุทรไม่เพียงสำหรับการสร้างเรือสำรอง แต่ยังสำหรับการบันทึกนกแก้วและแนวจึงแคริบเบียน