The case resulted from a petition t

The case resulted from a petition to the Supreme Court by William Marbury, who had been appointed Justice of the Peace in the District of Columbia by President John Adams but whose commission was not subsequently delivered. Marbury petitioned the Supreme Court to force the new Secretary of State James Madison to deliver the documents. The Court, with John Marshall as Chief Justice, found firstly that Madison's refusal to deliver the commission was both illegal and correctible. Nonetheless, the Court stopped short of ordering Madison (by writ of mandamus) to hand over Marbury's commission, instead holding that the provision of the Judiciary Act of 1789 that enabled Marbury to bring his claim to the Supreme Court was itself unconstitutional, since it purported to extend the Court's original jurisdiction beyond that which Article III established. The petition was therefore denied.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กรณีเป็นผลมาจากคำร้องต่อศาลฎีกาโดย William Marbury ที่ได้รับความยุติธรรมของเดอะพีซในดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย โดยประธานาธิบดีจอห์น Adams แต่ต่อมาถูกไม่สามารถทำการจัดส่งมีค่าคอมมิชชัน Marbury อัคบายานศาลฎีกาการบังคับเมดิสัน James เสนาบดีใหม่ส่งเอกสาร คอร์ท กับจอห์นมาร์แชลเป็นประธานศาลสูงสุด พบแรกของเมดิสันปฏิเสธส่งเสริมที่ถูกกฎหมาย และ correctible กระนั้น ศาลหยุดขาดสั่งเมดิสัน (โดย writ mandamus) มอบค่าคอมมิชชั่นของ Marbury แต่ ถือว่า บทบัญญัติของพ.ร.บ.ตุลาการของค.ศ. 1789 ที่เปิดใช้งาน Marbury นำของเขาเรียกร้องต่อศาลฎีกา ได้เอง unconstitutional เนื่องจากมัน purported เพื่อขยายอำนาจเดิมของศาลนอกเหนือจากที่สร้างบทความ III คำขอถูกปฏิเสธดังนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กรณีที่เป็นผลมาจากการยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาโดยวิลเลียมเบอรีที่ได้รับการแต่งตั้งผู้พิพากษาของสันติภาพในโคลัมเบียโดยประธานาธิบดีจอห์นอดัมส์ แต่มีคณะกรรมการไม่ได้ถูกส่งต่อมา เบอรีกระทรวงมหาดไทยที่ศาลฎีกาเพื่อบังคับใหม่รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของเจมส์เมดิสันที่จะส่งมอบเอกสาร ศาลกับจอห์นมาร์แชลฐานะหัวหน้าผู้พิพากษาพบแรกที่ปฏิเสธที่เมดิสันที่จะส่งคณะกรรมการที่เป็นทั้งผิดกฎหมายและ correctible อย่างไรก็ตามศาลหยุดสั้นของการสั่งซื้อเมดิสัน (โดยคำสั่งของคันศร) ที่จะถึงมือคณะกรรมการเบอรีของแทนการถือครองว่าบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติตุลาการของ 1789 ที่เปิดใช้งานเบอรีที่จะนำข้อเรียกร้องของเขาไปยังศาลฎีกาเป็นตัวเองรัฐธรรมนูญเพราะมันอ้างว่า ที่จะขยายเขตอำนาจของศาลเดิมเกินกว่าที่สามจัดตั้งบทความ คำร้องถูกปฏิเสธจึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กรณีมาจากฎีกาโดยวิลเลียมเบอรีที่ได้รับการแต่งตั้งผู้พิพากษาแห่งสันติภาพในโคลัมเบีย โดยประธานาธิบดีจอห์นแอดัมส์แต่ที่คณะกรรมการได้โดยส่ง เบอรีได้ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเพื่อบังคับให้เลขาคนใหม่ของรัฐเจมส์เมดิสันเพื่อส่งเอกสาร ศาล กับ จอห์น มาร์แชล ในฐานะหัวหน้าผู้พิพากษาเจออย่างแรกที่เมดิสันยังปฏิเสธที่จะส่งคณะกรรมการ ทั้งผิดกฎหมาย และ correctible . อย่างไรก็ตาม ศาลสั่งหยุดสั้น ๆของเมดิสัน ( ตามคำสั่งของศาลสูง ) มือมากกว่าเบอรีคณะกรรมาธิการแทนถือว่าบทบัญญัติของตุลาการพระราชบัญญัติ 1789 ทำให้เบอรีนำของเขาเรียกร้องให้ศาลรัฐธรรมนูญตัวเอง ,เพราะเจตนาที่จะขยายเขตอำนาจเดิมของศาลนอกจากบทความที่ 3 ตั้งขึ้น คำร้อง จึงปฏิเสธ