Sitting in the ruins of a Libyan go

Sitting in the ruins of a Libyan government building in Yafran that had been shattered by violence, Abdul Ghassem recalled his feeling within when he first began to paint murals expressing his disgust for Col. Muammar el-Qaddafi. That was in early June, soon after the Qaddafi military was driven out of his city. Abdul Ghassem’s paintbrushes moved along the interior walls. As a huge mural took shape, Libya’s longtime leader came to resemble a vampire watching over a world troubled by blood, suffering and fire.
Sketching Libya in this way, said Abdul Ghassem (who asked that his last name not be published to protect his relatives still living in a Qaddafi-controlled city), felt like giving voice to truth. And with this sense of public honesty came exuberance. “I felt happiness,” he said. “I released what was in my heart.”
He added: “Everyone who draws in Libya feels like this. They draw and they feel relief.”
Across Libya, as territory has fallen to fighters opposed to Colonel Qaddafi, the phenomenon has repeated itself from town square to town square. Almost anywhere that street art spreads like vines, expressions of rebel pride mix with caricature and contempt for the leader the rebels hope to topple.
On one level, the urges follow sentiments familiar to anyone who has lived in a tightly controlled centralized state. With freedom of expression comes shouts — some of them exultant, others pained. After decades of being subjected to state-controlled “news” and a personality cult, the anti-Qaddafi population has giddily recast the colonel in disparaging terms. Add in popular fury at the Qaddafi government’s machine-gun crackdown against unarmed protesters in February, and rebel street art conveys both the uprising’s outrage and the familiar ways that societies at war can portray their enemies. Libya’s former Citizen No. 1 has been reduced to a bitter, hated joke.
The great leader is no longer a leader, or even a colonel. He has been almost fully dehumanized. He is a rat, a chicken, a snake, a devil, a cowering child. He gazes out at passers-by in the guise of a bandit, an inmate, a vampire or a sinister king, clinging to money and bones. His presence is sometimes ringed by graffiti in Arabic or English, alternately denouncing him and expressing revolutionary satisfaction that the public is afoot, and that soon a soiled palace might fall.
“Now I am free human,” one of the tags read.
“Game over” is a common declaration, present almost wherever the rebel fighters have prevailed. Sometimes, as Libyans fight Libyans, the colonel seems simply to brood, lost in a dark haze, as here, on a wall in Benghazi, the rebels’ capital.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นั่งอยู่ในซากปรักหักพังของรัฐบาลลิเบียใน Yafran ที่มีการแตก โดยความรุนแรง Abdul Ghassem เรียกความรู้สึกของเขาภายในเมื่อครั้งแรกที่เขาเริ่มวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเขารังเกียจสำหรับพันเอก Muammar el Qaddafi ที่ถูกในต้นเดือนมิถุนายน เร็ว ๆ นี้หลังจากที่ Qaddafi ทหารถูกขับออกจากเมืองของเขา Paintbrushes Abdul Ghassem ย้ายผนังภายใน ภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่เอารูปร่าง เป็นผู้นำของลิเบียเป็นมาคล้ายแวมไพร์ดูโลกที่มีปัญหา โดยเลือด ความทุกข์ทรมาน และไฟร่างลิเบียในวิธีนี้ Abdul Ghassem กล่าวว่า (ใครถามว่า ชื่อของเขาไม่ถูกเผยแพร่เพื่อป้องกันญาติยังคง อาศัยอยู่ในเมืองควบคุม Qaddafi), รู้สึกการให้เสียงกับความจริง และ ด้วยความรู้สึกของสาธารณะความซื่อสัตย์สุจริตนี้มาความอุดม เขากล่าวว่า "ผมรู้สึกว่าความสุข "ฉันออกอะไรคือในหัวใจของฉัน"เขาเพิ่ม: "ทุกคนที่วาดในลิเบียรู้สึกเช่นนี้ พวกเขาวาด และรู้สึกผ่อนคลาย"ในลิเบีย อาณาเขตได้ตกไปสู้เทียบ Qaddafi พัน ปรากฏการณ์ทุกข์จากจัตุรัสจัตุรัสเมือง เกือบทุกงานศิลปะที่ถนนแพร่กระจายเช่นองุ่น นิพจน์ของกบฏภาคภูมิใจผสมกับการ์ตูนและปรามาสสำหรับผู้นำกบฏหวังจะโค่นล้มในระดับหนึ่ง การเรียกร้องให้ทำตามความรู้สึกที่คุ้นเคยกับทุกคนที่เคยอยู่ในสถานะส่วนกลางควบคุมคับ เสรีภาพในการแสดงมาพร้อมตะโกน — บางคน pained, exultant หลังจากทศวรรษของการอยู่ภายใต้การควบคุมสถานะ "ข่าว" และลัทธิบุคลิกภาพ ประชากร Qaddafi ป้องกัน giddily recast พันใน disparaging เงื่อนไข เพิ่มในความนิยมที่ปราบปรามปล่อยปืนห่า Qaddafi รัฐบาลกับผู้ชุมนุมอาวุธในเดือนกุมภาพันธ์ และกบฏถนนศิลปะสื่อความของกบฏและวิธีคุ้นเคยว่า สังคมสงครามที่สามารถวาดภาพศัตรูของพวกเขา มีการลดของลิเบียอดีตคนเลขที่ 1 ตลกขม hatedผู้นำที่ดีจะไม่เป็นผู้นำ หรือแม้แต่พันเอก เขาได้รับเกือบเต็ม dehumanized เขาเป็นเด็ก cowering งู ไก่ กับมาร หนู เขา gazes ออกที่ passers โดยในหน้ากากของโจร ตำรวจการ แวมไพร์ หรือ กษัตริย์อุบาทว์ ยึดมั่นกับเงินและกระดูก กราฟฟิตีในภาษาอาหรับหรือภาษาอังกฤษ denouncing เขา และแสดงความพึงพอใจปฏิวัติ ที่ประชาชนอยู่เสมอ และ ที่เร็ว ๆ นี้ อาจตกอยู่ในพระราชวังเปื้อนสลับบางครั้งช่วยของเขา"ตอนนี้ฉันบุคคลฟรี หนึ่งแท็กอ่าน"เกมผ่าน" เป็นการประกาศทั่วไป ปัจจุบันเกือบทุกนักรบกบฏได้เกลี้ยกล่อม บางครั้ง Libyans ต่อสู้ Libyans พันดูเหมือนว่าเพียงแค่คอก หายไปในเมฆหมอกมืด เป็นนี่ บนผนังในเบงกาซี ทุนของกบฏ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นั่งอยู่ในซากปรักหักพังของอาคารรัฐบาลลิเบียใน Yafran ที่ได้รับการทำลายโดยความรุนแรงอับดุล Ghassem เล่าความรู้สึกของเขาที่อยู่ในตอนแรกที่เขาเริ่มวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงความรังเกียจของเขาสำหรับ พ.อ. Muammar El-Qaddafi ที่อยู่ในช่วงต้นเดือนมิถุนายนในเร็ว ๆ นี้หลังจากที่ทหาร Qaddafi ถูกขับออกจากเมืองของเขา ติดลมอับดุล Ghassem ย้ายตามผนังภายใน ในฐานะที่เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่เอารูปร่างผู้นำมานานลิเบียมาให้มีลักษณะคล้ายกับแวมไพร์เฝ้าโลกทุกข์โดยเลือดทุกข์ทรมานและไฟ.
ร่างลิเบียในลักษณะนี้อับดุล Ghassem (ที่ถามว่าชื่อสุดท้ายของเขาไม่ได้รับการตีพิมพ์เพื่อป้องกันญาติของเขากล่าวว่า ยังคงอาศัยอยู่ในเมือง Qaddafi ควบคุม) รู้สึกเหมือนการให้เสียงกับความจริง และด้วยความรู้สึกของความซื่อสัตย์สุจริตนี้ประชาชนมาอุดมสมบูรณ์ "ฉันรู้สึกมีความสุข" เขากล่าว ". ฉันปล่อยออกมาสิ่งที่อยู่ในหัวใจของฉัน"
เขากล่าวเสริมว่า "ทุกคนที่ดึงในลิเบียรู้สึกเช่นนี้ พวกเขาวาดและพวกเขารู้สึกโล่งอก. "
ทั่วลิเบียเป็นดินแดนที่ได้ลดลงไปสู้ตรงข้ามกับพันเอก Qaddafi ปรากฏการณ์ที่มีการทำซ้ำตัวเองจากตารางเมืองทาวน์สแควร์ เกือบทุกที่ที่ถนนศิลปะกระจายเช่นองุ่น, การแสดงออกของการผสมความภาคภูมิใจกบฏกับล้อและดูถูกผู้นำกบฏหวังที่จะโค่นล้ม.
ในระดับหนึ่งเรียกร้องให้ทำตามความรู้สึกคุ้นเคยกับทุกคนที่ได้อาศัยอยู่ในอำนาจรัฐควบคุมอย่างเข้มงวด ด้วยเสรีภาพในการแสดงออกมาตะโกน - บางส่วนของพวกเขายินดีปรีดาคนอื่นเจ็บปวด หลังจากหลายทศวรรษของการถูกยัดเยียดให้รัฐควบคุม "ข่าว" และบุคลิกภาพศาสนาประชากรป้องกัน Qaddafi ได้หวิวแต่งพันเอกในแง่ให้ร้าย เพิ่มความโกรธที่นิยมในการปราบปรามปืนกลรัฐบาล Qaddafi กับผู้ประท้วงที่ไม่มีอาวุธในเดือนกุมภาพันธ์และกบฏถนนศิลปะที่บ่งบอกถึงความชั่วร้ายทั้งการจลาจลและวิธีที่คุ้นเคยที่สังคมอยู่ในภาวะสงครามสามารถวาดภาพศัตรูของพวกเขา ลิเบียอดีตประชาชนครั้งที่ 1 ที่ได้รับการลดขมตลกเกลียด.
ผู้นำที่ยิ่งใหญ่จะไม่เป็นผู้นำหรือแม้กระทั่งพันเอก เขาได้รับการ dehumanized เกือบเต็มที่ เขาเป็นหนูไก่งูปีศาจเด็ก cowering เขาจ้องออกที่ผู้คนโดยในหน้ากากของโจรนักโทษแวมไพร์หรือกษัตริย์ที่น่ากลัวที่ยึดติดกับเงินและกระดูก การปรากฏตัวของเขาบางครั้งจะล้อมรอบด้วยกราฟฟิตีในภาษาอาหรับหรือภาษาอังกฤษสลับกันประนามเขาและแสดงความพึงพอใจของการปฏิวัติที่ประชาชนจะเคลื่อนไหวและว่าเร็ว ๆ นี้พระราชวังสกปรกอาจตก.
"ตอนนี้ผมก็เป็นมนุษย์ฟรี" หนึ่งของแท็กอ่าน.
"เกม มากกว่า "คือการประกาศร่วมกันในปัจจุบันเกือบทุกที่ในนักรบกบฏได้ชัยชนะ บางครั้งเป็น Libyans ต่อสู้ Libyans พันเอกดูเหมือนว่าเพียงเพื่อให้ลูกหายไปในหมอกควันสีเข้มเป็นที่นี่บนผนังใน Benghazi เมืองหลวงกบฏ '

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นั่งอยู่ในสถานที่ปรักหักพังของอาคารรัฐบาลลิเบียใน yafran ที่ถูกแตกโดยความรุนแรง อับดุล ghassem นึกถึงความรู้สึกของเขาในตอนที่เขาเริ่มวาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง แสดงความขยะแขยง พ.อ. มูอัมมาร์ กัดดาฟี เขา EL . นั่นคือในช่วงต้นเดือนมิถุนายน หลังจากทหารกัดดาฟีถูกขับไล่ออกจากเมืองของเขา ของอับดุล ghassem paintbrushes ย้ายตามผนังตกแต่งภายใน เป็นจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ใช้รูปร่าง ผู้นำลิเบียมานานมาเหมือนแวมไพร์เฝ้าดูโลกมีปัญหาเลือด ทุกข์ และไฟภาพร่างลิเบียด้วยวิธีนี้กล่าวว่า อับดุล ghassem ( ใครถามว่านามสกุลของเขาจะไม่เผยแพร่ เพื่อป้องกันญาติของเขายังคงอาศัยอยู่ในกัดดาฟีควบคุมเมือง ) , รู้สึกเหมือนให้เสียงจริง และความรู้สึกนี้ของสาธารณะความซื่อสัตย์มาความอุดมสมบูรณ์ " ฉันมีความสุข " เขากล่าว " ฉันออกว่าจิตใจของฉัน " .เขาเพิ่ม : " ทุกคนที่วาดในประเทศลิเบีย ที่รู้สึกแบบนี้ พวกเขาเขียนและพวกเขารู้สึกโล่งอก .ทั่วลิเบีย เป็นดินแดนที่ได้ลดลงสู้ต่อต้านพันเอกกัดดาฟี ปรากฏการณ์มีซ้ำรอยจากจัตุรัสของเมือง ทาวน์ สแควร์ เกือบทุกที่ที่ถนนศิลปะกระจายเหมือนเถาวัลย์ สำนวนของกบฏภูมิใจผสมกับล้อเลียนและดูหมิ่นเหยียดหยามผู้นำกบฏหวังโค่นในระดับหนึ่ง แต่ตามความรู้สึกที่คุ้นเคยกับทุกคนที่ได้อาศัยอยู่ใน แน่น ควบคุมโดยรัฐ กับเสรีภาพในการแสดงออกมาตะโกน - บางส่วนของพวกเขาประเทศซิมบับเว คนอื่นเจ็บปวด . หลังจากทศวรรษของการภายใต้รัฐ " ข่าว " และบุคลิกภาพศาสนาต่อต้านกัดดาฟีมีประชากร giddily คงรูปผู้พันดูหมิ่นในข้อตกลง เพิ่มในความนิยมโกรธที่รัฐบาลของกัดดาฟีปราบปรามผู้ประท้วงต่อต้านอาวุธ ปืนกล ในเดือนกุมภาพันธ์ และศิลปะสื่อกบฏถนนทั้งสองของการข่มขืน และวิธีที่สังคมคุ้นเคยในสงครามสามารถวาดภาพศัตรูของพวกเขา อดีตพลเมืองลิเบีย หมายเลข 1 ได้รับการลดความขมขื่น เกลียดเลยผู้นำที่ดีไม่มีหัวหน้า หรือแม้แต่เป็นผู้พัน เขามีเกือบครบ dehumanized . เขาเป็นหนู , ไก่ , งู , ปีศาจ , กลัวเด็ก เขา gazes ออกไปที่ผู้คนในหน้ากากของโจร นักโทษ แวมไพร์ หรือ พระราชาน่ากลัวยึดติดกับเงิน และกระดูก การปรากฏตัวของเขาบางครั้งเป็นวงแหวนโดย Graffiti ในภาษาอาหรับหรือภาษาอังกฤษสลับประณามเขา และแสดงความพึงพอใจที่ปฏิวัติที่ประชาชนทำผิดกฎหมาย และอีกไม่นานเลอะวังอาจจะตก" ตอนนี้ผมฟรีมนุษย์ " หนึ่งในแท็กอ่าน" เกม " เป็นปฏิญญาร่วมกัน ปัจจุบันเกือบทุกที่ที่กบฏต่อสู้ได้ชัยชนะ บางครั้งเป็น Libyans ต่อสู้ลิเบีย , พันเอก ดูเหมือนว่าเพียงแค่กกหายไปในหมอกมืดเหมือนที่นี่ บนผนังใน Benghazi , กบฏ " ทุน