the classroom was quiet donna looke

the classroom was quiet donna looked at blank faces they were confused she know this would take a while but eventually the faster students would grasp it and then they would help the slower students by the end of the evening most the class would feel comfortable using the present participle

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ห้องเรียนเงียบ donna มองใบหน้าเปล่าที่พวกเขาสับสนเธอรู้นี้จะใช้เวลาขณะ แต่ในที่สุดนักเรียนเร็วจะเข้าใจแล้ว พวกเขาจะช่วยให้นักเรียนช้า โดยเย็นชั้นส่วนใหญ่จะรู้สึกสบายโดยใช้พัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ห้องเรียนเป็นมาดอนน่าที่เงียบสงบมองไปที่ใบหน้าว่างเปล่าที่พวกเขากำลังสับสนเธอรู้ว่านี้จะใช้เวลาในขณะที่ แต่ในที่สุดนักเรียนได้เร็วขึ้นจะเข้าใจมันและแล้วพวกเขาก็จะช่วยให้นักเรียนที่ช้าลงในตอนท้ายของตอนเย็นที่สุดในชั้นเรียนจะรู้สึกสบายใช้ปัจจุบัน คำกริยา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ห้องเรียนคือดอนน่าเงียบมองหน้าพวกเขากำลังสับสน เธอเปล่ารู้นี้จะใช้เวลาในขณะที่ แต่ในที่สุด นักเรียนจะเข้าใจได้เร็วขึ้น และพวกเขาก็จะช่วยให้นักเรียนได้ช้าลงโดยการสิ้นสุดของเวลาเย็นมากที่สุด ชั้นจะรู้สึกสะดวกสบายโดยใช้
participle ปัจจุบัน