The tenderhearted and kind Seoyun,

The tenderhearted and kind Seoyun, for if the chicken that was kept by her dies, she would be greatly damaged.
Half Seasoned Half Fried just lay there weakly.

“……”

Seoyun sadly stroke the chicken.
She lamented that there was nothing else she could give to the chicken outside of this.

‘Do you want to go back to your owner?’

Seoyun’s eyes filled with fret.
It may have been a mistake for her to take Half Seasoned Half Fried.
She believes that she could not have the love of anyone!
More so, she couldn't even gain trust and love from a chicken.

‘Lee Hyun. I have to take it to him.’

Having decided, Seoyun tried to lift Half Seasoned Half Fried.
But the chicken strongly resisted as she attempted to lift it from its roost.
The gesture of never wanting to go!
The nurse who were observing the situation were quite impressed.

“Chickens are also more intelligent than most creatures. They're able feel and think more than what people believes.”
“It's a really good chicken; it like the heart of its new owner while it also misses its old home. It would be nice if it could take just a bit of food…”

While filled with wrenching sympathy, Seoyun and the nurses tried to be quiet so Half Seasoned Half Fried could go to sleep.
Then, in the middle of this, another nurse opened the door and came in.
She brought Seoyun’s meal on a platter.
Vitamin rich vegetable and pork dishes.
Bwakkk!
At that moment, Half Seasoned Half Fried flapped its feathered wings and flew straight toward the tray. It then began pecking up the pork to eat.
Ttotototototok.
It was just going at it on the tray.

“…!”

After eating a huge amount of food, the chicken peacefully fell asleep.

‘I have heard stories of chicken eating pork, but…’
‘This wasn’t about separation anxiety. That chicken is just a pig.’

The nurses have realized it.
Seoyun was also in deep thought.

‘I just wanted to receive love; but I have never tried reaching out first.’

The only person whom she felt comfortable with was Lee Hyun.
In Royal Road, he was the one who made the food for her to eat. During the MT too, she also ate the food he cooked. But she did not offer a word of gratitude.

‘There’s nothing I can do for him.’

Seoyun then nodded her head.
From now on, she wanted change, even if it just a little.

‘Next time…I’ll give him my food.’

She knew where he would go to eat during lunch.

‘On my own…not some cheap already-made lunch. I want to make the food to give to him.’

Seoyun fell into deep thoughts, for she was busy determining what to prepare.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Seoyun tenderhearted และชนิด สำหรับถ้าตายไก่ที่ถูกเก็บไว้ที่เธอ เธอจะมากเสียหายผัดครึ่งปรุงรสครึ่งเพียงวางมีสูญ“……”Seoyun เศร้าโรคหลอดเลือดสมองไก่นาง lamented ที่มีอะไรเธอจะให้ไก่ภายนอกนี้'คุณต้องการกลับไปยังเจ้าของหรือไม่'ตาของ Seoyun เต็มไป ด้วยไม่สบายใจมันอาจถูกผิดเธอจะทอดครึ่งปรุงรสครึ่งเธอเชื่อว่า เธอไม่ได้รักใครจำนวนมาก เธอไม่สามารถแม้จะได้รับความไว้วางใจ และรักจากไก่' ลีฮยอน ดิฉันไปเขา 'มีการตัดสินใจ Seoyun พยายามจะยกครึ่งทอดครึ่งปรุงรสแต่ไก่ขอ resisted ขณะที่เธอพยายามจะยกจาก roost ของรูปแบบนี้ไม่อยากไปพยาบาลผู้ถูกสังเกตสถานการณ์ก็ค่อนข้างประทับใจ"ไก่ได้ยังฉลาดมากขึ้นกว่าสิ่งมีชีวิตมากที่สุด พวกเขาจะได้รู้สึก และคิดมากกว่า สิ่งที่ผู้คนเชื่อ""มันเป็นไก่ดี มันเหมือนของเจ้าของใหม่ในขณะนั้นยังคิดถึงบ้านเก่าของมัน "มันจะดีได้ถ้ามันอาจใช้เวลาเพียงเล็กน้อยของอาหาร...ในขณะที่เต็มไป ด้วยความสะเทือนเห็นใจ Seoyun และพยาบาลที่พยายามให้เงียบเพื่อทอดครึ่งปรุงรสครึ่งสามารถไปนอนกลาง นี้พยาบาลอื่นเปิดประตู แล้วเข้ามาเธอนำอาหารของ Seoyun ในแบบแผ่นเสียงวิตามินอุดมไปด้วยผักและหมูอาหารBwakkkAt that moment, Half Seasoned Half Fried flapped its feathered wings and flew straight toward the tray. It then began pecking up the pork to eat.Ttotototototok.It was just going at it on the tray.“…!”After eating a huge amount of food, the chicken peacefully fell asleep.‘I have heard stories of chicken eating pork, but…’‘This wasn’t about separation anxiety. That chicken is just a pig.’The nurses have realized it.Seoyun was also in deep thought.‘I just wanted to receive love; but I have never tried reaching out first.’The only person whom she felt comfortable with was Lee Hyun.In Royal Road, he was the one who made the food for her to eat. During the MT too, she also ate the food he cooked. But she did not offer a word of gratitude.‘There’s nothing I can do for him.’Seoyun then nodded her head.From now on, she wanted change, even if it just a little.‘Next time…I’ll give him my food.’She knew where he would go to eat during lunch.‘On my own…not some cheap already-made lunch. I want to make the food to give to him.’Seoyun fell into deep thoughts, for she was busy determining what to prepare.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอ็นดูและชนิด Seoyun, ถ้าไก่ที่ถูกเก็บไว้โดยเธอตายเธอจะได้รับความเสียหายอย่างมาก.
ครึ่งครึ่งเก๋าทอดเพียงแค่วางที่ไม่ค่อยมี. "...... " Seoyun เศร้าจังหวะไก่. เธอเสียใจว่ามีอะไรอย่างอื่นที่เธอ จะให้ไก่นอกนี้. 'คุณต้องการที่จะกลับไปยังเจ้าของหรือไม่?' ตา Seoyun ของเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ. มันอาจจะเป็นความผิดพลาดสำหรับเธอที่จะใช้เวลาครึ่งเก๋าครึ่งทอด. เธอเชื่อว่าเธอไม่สามารถมี ความรักของทุกคน! ขึ้นเพื่อที่เธอจะไม่ได้รับความไว้วางใจและความรักจากไก่. 'ลีฮยอน ผมต้องใช้มันให้กับเขา. มีการตัดสินใจ, Seoyun พยายามที่จะยกครึ่งเก๋าครึ่งทอด. แต่ไก่อย่างยิ่งต่อต้านขณะที่เธอพยายามที่จะยกมันออกมาจากเกาะของ. ท่าทางไม่เคยต้องการที่จะไป! พยาบาลที่ได้รับการสังเกต สถานการณ์มีความประทับใจมาก. "ไก่นอกจากนี้ยังฉลาดมากขึ้นกว่าสิ่งมีชีวิตมากที่สุด พวกเขากำลังรู้สึกและคิดว่าสามารถที่มากกว่าสิ่งที่ผู้คนเชื่อว่า "." มันเป็นไก่ที่ดีจริงๆ; มันชอบการเต้นของหัวใจของเจ้าของใหม่ในขณะที่มันยังคิดถึงบ้านเก่า มันจะดีถ้ามันอาจจะใช้เวลาเพียงเล็กน้อยของอาหาร ... "ในขณะที่ที่เต็มไปด้วยwrenching เห็นอกเห็นใจ Seoyun และพยาบาลพยายามที่จะเงียบครึ่งเก๋าครึ่งทอดสามารถไปนอน. จากนั้นในช่วงกลางของการนี้, พยาบาลอื่นเปิด ประตูและเดินเข้ามาใน. เธอนำอาหาร Seoyun บนแผ่นเสียง. วิตามินที่อุดมไปด้วยผักและอาหารหมู. Bwakkk! ในขณะที่ครึ่งครึ่งเก๋าทอดกระพือปีกขนนกและบินตรงไปยังถาด จากนั้นจะเริ่มจิกขึ้นหมูกิน. Ttotototototok. มันก็แค่ไปที่มันบนถาด. "... !" หลังจากที่รับประทานอาหารเป็นจำนวนมากของอาหารไก่สงบหลับ. "ผมเคยได้ยินเรื่องราวของไก่เนื้อหมูกิน แต่ ... '' นี้ไม่ได้เกี่ยวกับความวิตกกังวลแยก ไก่ที่เป็นเพียงหมู '. พยาบาลได้ตระหนักถึงมัน. Seoyun ก็ยังอยู่ในความคิดลึก.' ฉันแค่อยากจะได้รับความรัก แต่ฉันไม่เคยพยายามเอื้อมมือออกครั้งแรก. เพียงคนเดียวที่เธอรู้สึกสะดวกสบายกับลีฮยอน. ในรอยัลโรดเขาเป็นคนหนึ่งที่ทำอาหารให้เธอกิน ในช่วงมอนแทนาเกินไปเธอยังกินอาหารที่เขาปรุงสุก แต่เธอไม่ได้ให้คำขอบคุณ. 'ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อให้เขาเป็น. Seoyun แล้วพยักหน้าเธอ. จากนี้ไปเธออยากเปลี่ยนแปลงแม้ว่าจะเพียงเล็กน้อย.' ครั้งต่อไป ... ฉันจะให้เขา อาหารของฉัน. 'เธอรู้ว่าที่เขาจะไปกินอาหารกลางวัน.' ตัวฉันเอง ... ไม่ได้เป็นบางมื้อกลางวันราคาถูกแล้วทำ ฉันต้องการที่จะทำให้อาหารที่จะให้กับเขา. Seoyun ตกอยู่ในความคิดลึกเพราะเธอกำลังยุ่งการกำหนดสิ่งที่จะเตรียมความพร้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ seoyun เห็นอกเห็นใจและชนิด สำหรับถ้าไก่ที่ถูกเก็บไว้ โดยตายของเธอเธอจะเสียหายอย่างมาก
ครึ่งครึ่งนอนอยู่ตรงนั้นอย่างอ่อนปรุงรสทอด

" . . . . . . . "

seoyun เศร้าจังหวะไก่ .
เธอโอดครวญว่า ไม่มีอะไรที่เธอจะให้ไก่นอกนี้

' พี่อยากกลับไปเจ้าของ ? '

seoyun ดวงตาเต็มไปด้วย
หงุดหงิดมันอาจเป็นความผิดพลาดที่เธอใช้เวลาครึ่งครึ่งปรุงรสทอด .
เธอเชื่อว่าเธอไม่ได้รักใคร
เพิ่มเติมดังนั้น เธอไม่สามารถแม้แต่จะได้รับความไว้วางใจและความรักจากไก่ . . . .

'lee ฮยอน ฉันต้องไปจัดการมัน "

มีตัดสินใจ seoyun พยายามยกครึ่งครึ่งปรุงรสทอด .
แต่ไก่ มั่น ขณะที่เธอพยายามที่จะยกจากคอน .
ท่าทางของไม่เคยที่อยากจะไป
พยาบาลที่สังเกตสถานการณ์ค่อนข้างประทับใจ

" ไก่ยังฉลาดมากกว่าสัตว์ส่วนใหญ่ พวกเขาจะได้รู้สึก และคิด มากกว่าสิ่งที่คนเชื่อ "
" เป็นเรื่องดี ไก่ มันเหมือนหัวใจของเจ้าของใหม่ของมันในขณะที่มันยังคิดถึงที่บ้านเก่าของ มันคงจะดีถ้ามันอาจใช้เวลาเพียงเล็กน้อยของอาหาร . . . . . . . "

ในขณะที่เต็มไปด้วย wrenching เห็นใจ seoyun และพยาบาลพยายามเงียบแล้วปรุงรส ทอดได้ครึ่งครึ่งหลับ .
แล้ว ในระหว่างนี้ พยาบาลอีกคนเปิดประตูเข้ามา เธอเอา seoyun
อาหารบนจาน วิตามินที่อุดมไปด้วยผักและอาหารหมู
.
bwakkk !
ตอนนั้น ครึ่งครึ่ง ทอดปรุงรสแบบของขนปีกและบินตรงสู่ถาดมันก็เริ่มจิกขึ้นหมูให้กิน ttotototototok
.
มันก็จะอยู่ในถาด .

" . . . . . . . "

หลังจากรับประทานอาหารเป็นจำนวนมาก อาหารไก่ สงบหลับ

" เคยได้ยินเรื่องราวของไก่ กินหมู แต่ . . . . . . . '
นี่ไม่ได้เกี่ยวกับความวิตกกังวลแยก . ไก่เป็นหมู '

พยาบาลได้ตระหนักถึงมัน .
seoyun ก็คิดลึก

' ฉันเพียงต้องการที่จะได้รับความรัก แต่ฉันไม่เคยพยายามเอื้อมมือออกไปก่อน '

คนเดียวที่เธอรู้สึกสะดวกสบายกับ ลี ฮยุน
หลวง ถนนที่เขาเป็นคนทำอาหารให้เค้ากิน ระหว่าง MT เหมือนกัน เธอยังกินอาหารที่เขาปรุง แต่เธอไม่ได้ให้คำขอบคุณ

มันอาจไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อเค้าได้ . . .

seoyun แล้วพยักหน้าให้เธอหัว .
จากนี้ไปเธออยากเปลี่ยน แม้ว่าจะเพียงเล็กน้อย

'next เวลา . . . . . . . ผมจะให้เขาอาหารของฉัน "

เธอรู้ว่าเขาจะไปกินมื้อกลางวัน

ในของตัวเอง . . . . . . . ไม่ใช่ถูกๆ ทำให้ได้รับประทานอาหารกลางวัน ผมต้องการทำอาหารให้เขา . . .

seoyun ตกอยู่ในความคิดลึกๆ เธอกำลังหาอะไรเตรียม .