Mo was waiting outside her class. S

Mo was waiting outside her class. She was feeling sick. She always felt sick in exam week. She had two exams that day. Physics was first and she hated physics, it was her worst subject. But this was the last day of exams! Terry looked back at her from the front of the line, then looked away quickly. Mo thought she looked guilty. She didn’t have a problem with physics. She didn’t have a problem with anything!

“Hi, Mo, it’s your favourite exam today” said Nima as she arrived. Terry looked back again. “What’s wrong with her?” said Nima. “I thought you were friends.” “Yes, so did I,” said Mo, “but she hasn’t spoken to me for two weeks.” She promised to help me revise for the physics exam, but then she ignored all my calls and texts. And when I rang her house, her mum told me she was busy. She doesn’t remember who her friends are!” said Mo angrily. “Are you listening Maureen Quinn?” Mr Reed was talking to the class and the other students were going into the exam room. Mo gave Nima a worried look and followed them.

Mo couldn’t answer question number five, it was too difficult. She looked up and saw Terry sitting in the next row. Mo was surprised. Terry was holding her phone under the table and she was reading from it. Mo didn’t know what to think. Is that how Terry always got good grades? She felt really angry at Terry but didn’t know what to do. She thought about telling the teacher, but what would everyone else think of her? It wasn’t fair! Mo never cheated and she failed lots of exams. Terry had already put her phone away when Mo looked up again. She looked back at Mo and smiled sadly. “Stop writing and put your pens down” said Mr Reed as he started to collect the exam papers. Oh no, Mo hadn’t answered two of the questions. She was going to fail again!

Mo wanted to talk to Terry at lunch time, but she couldn’t find her in the dining hall. The next exam was history. That was Mo’s favourite subject but she didn’t feel good. She was angry with Terry. Nima went home for lunch every day, so she couldn’t talk to her either. Mo went to the library to study. She didn’t know what to do about Terry. She thought about telling a teacher, but everyone would hate her if she did that. “It wasn’t fair!” she thought. “Terry was getting good grades by cheating all that time. And I thought we were friends!” Just then, Mr Reed walked past her table. “Mr Reed...”

Mo was sitting behind Terry again in the history exam that afternoon, but Terry didn’t take her phone out. Maybe she didn’t need to cheat at history. Mo was feeling bad again, but she had no problems with the exam. Why did she tell Mr Reed? But it was too late now. He wanted her to look at him and nod if she saw that Terry had her phone in the exam. She was on the last question, when she saw that Terry had her phone under the table. Without thinking, Mo looked up and nodded to Mr Reed. Terry was looking at her phone and didn’t hear him as he walked silently up to her table. He didn’t say anything. Terry looked, surprised. He picked up her exam paper and pointed to the door, to tell Terry to go outside. Terry started crying as she walked to the door. Everyone was staring at her and Mo felt really sorry now.

She was leaving school, when she heard footsteps behind her. It was Terry. “Mo, wait!” she called. “I want to talk to you.” Mo could see Terry had been crying, her face was pale and her eyes were red. Mo couldn’t speak. “Listen, I’m really sorry I didn’t answer your calls, but we’re having a terrible time. My dad had a heart attack and he’s in hospital. He had a big operation today and I was very worried. I know it was stupid, but I was reading texts from my mum to see how it was going, but Mr Reed caught me. He thought I was cheating. But he believes me now. I’m sorry I didn’t tell you what was happening. I know you’re a good friend. Will you forgive me?”

Brendan Dunne

- See more at: http://learnenglishteens.britishcouncil.org/study-break/easy-reading/cheat-level-1#sthash.ho85UKFm.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mo รออยู่นอกชั้นเรียนของเธอ เธอไม่รู้สึกป่วย เธอมักจะรู้สึกป่วยในสัปดาห์สอบ เธอได้สอบสองวัน ฟิสิกส์เป็นครั้งแรก และเธอขี้เกียจฟิสิกส์ มันเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดของเธอ แต่นี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบ เทอร์รี่มองกลับเธอจากด้านหน้าของบรรทัด แล้วมองออกไปอย่างรวดเร็ว หมอคิดว่า เธอดูผิด เธอไม่ได้มีปัญหากับฟิสิกส์ เธอไม่ได้มีปัญหาอะไร "สวัสดี Mo ก็อบของคุณชื่นชอบวันนี้" กล่าวว่า Nima เธอเหมือนกัน เทอร์รี่มองกลับมาอีกครั้ง อะไรคือผิดกับเธอ "ว่า Nima "ฉันคิดว่า คุณมีเพื่อน" "ใช่ ก็," กล่าวว่า Mo "แต่เธอไม่พูดกับฉันในสองสัปดาห์" เธอสัญญาว่า จะช่วยแก้ไขการสอบฟิสิกส์ แต่แล้ว เธอละเว้นการโทรและข้อความทั้งหมดของฉัน และเมื่อฉันรังบ้าน มัมเธอบอกฉันเธอไม่ว่าง เธอไม่จำที่เพื่อนของเธอ "กล่าวว่า Mo angrily "มีคุณฟังควินน์ Maureen" นายลิ้นพูดชั้น และนักเรียนอื่น ๆ ที่จะเข้าห้องสอบ หมอให้ Nima ดูกังวล และตามหมอไม่สามารถตอบคำถามห้า มันยากเกินไป เธอมองขึ้น และเห็นเทอร์รี่ที่นั่งในแถวถัดไป หมอก็รู้สึกแปลกใจ เทอร์รี่ได้จับโทรศัพท์ใต้โต๊ะของเธอ และเธอกำลังอ่านจาก หมอไม่ทราบว่าคิด ว่าเทอร์รี่เสมอได้รับเกรดดีหรือไม่ เธอรู้สึกโกรธจริง ๆ ที่เทอร์รี่ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอคิดว่า เกี่ยวกับบอกครู แต่ว่าคนอื่นคิดว่า ของเธอ มันไม่แฟร์ หมอไม่เคยโกง และเธอล้มเหลวของการสอบ เทอร์รี่ได้แล้วเก็บโทรศัพท์ของเธอเมื่อ Mo มองขึ้นอีก เธอมองไปที่หมอ และยิ้มเศร้า "หยุดเขียน และวางปากกาของคุณ" กล่าวว่า นายลิ้นเป็นเขาเริ่มรวบรวมเอกสารสอบ โอ้ ไม่ หมอไม่ได้ตอบคำถามที่สอง เธอกำลังจะล้มเหลวอีกครั้งหมออยากพูดคุยกับเทอร์รี่ในเวลากลางวัน แต่เธอก็ไม่พบเธอในห้องรับประทานอาหาร ประวัติสอบถัดไปได้ ที่เป็นเรื่องโปรดของหมอ แต่เธอไม่ได้รู้สึกดี เธอโกรธกับเทอร์รี่ Nima กลับบ้านสำหรับอาหารกลางวันทุกวัน ดังนั้นเธอไม่สามารถพูดคุยกับเธอทั้งนั้น หมอไปห้องสมุดเพื่อศึกษา เธอไม่รู้ว่าจะทำเกี่ยวกับเทอร์รี่ เธอคิดว่า เกี่ยวกับบอกครู แต่ทุกคนจะเกลียดเธอถ้าเธอไม่ว่า "มันไม่ยุติธรรม" เธอคิดว่า "เทอร์รี่ได้รับเกรดดีโกงเวลาที่ และฉันคิดว่า เรามีเพื่อน" เพียงแล้ว นายกกเดินผ่านตารางของเธอ "ลิ้นนาย..."หมอนั่งหลังเทอร์รี่อีกในประวัติการสอบตอนบ่ายที่ แต่เทอร์รี่ไม่ได้รับโทรศัพท์ของเธอออก บางทีเธอไม่จำเป็นต้องโกงที่ประวัติ หมอรู้สึกดีอีกครั้ง แต่เธอมีปัญหาไม่ มีการสอบ ทำไมเธอจึงได้บอกนายกก แต่มันก็สายเกินไปตอนนี้ เขาอยากให้เธอมองเขา และพยักหน้าถ้าเธอเห็นว่า เทอร์รี่มีโทรศัพท์ของเธอในการสอบ เธอมีคำถามสุดท้าย เมื่อเธอเห็นว่า เทอร์รี่มีโทรศัพท์ของเธอภายใต้ตาราง โดยไม่คิด Mo หา แล้วพยักหน้ากับนายกก เทอร์รี่ถูกมองที่โทรศัพท์ของเธอ และไม่ได้ยินเขาเป็นเขาเดินเงียบ ๆ ถึงตารางของเธอ เขาไม่ได้พูดอะไร เทอร์รี่มอง ประหลาดใจ เขารับค่ากระดาษสอบเธอ และชี้ไปประตู เทอร์รี่ไปนอกบอก เทอร์รี่เริ่มร้องไห้ในขณะที่เธอเดินไปประตู ทุกคนถูกจ้องเธอ และหมอรู้สึกเสียใจมากตอนนี้เธอได้ออกจากโรงเรียน เมื่อเธอได้ยินอย่างเธอ เทอร์รี่ได้ "Mo รอ" เธอเรียก "อยากคุยกับคุณ" หมอสามารถดูเทอร์รี่มีการร้องไห้ ใบหน้าไม่ซีด และตาของเธอมีสีแดง หมอไม่พูด "ฟัง ฉันขออภัยจริง ๆ ผมไม่ได้ตอบรับการเรียกของคุณ แต่เรามีเวลาที่น่ากลัว พ่อของฉันมีหัวใจวาย และเขาอยู่ในโรงพยาบาล เขาดำเนินการใหญ่วันนี้ และผมกังวลมาก ฉันรู้ว่า มันโง่ ฉันได้อ่านข้อความจากสี่มุมของฉันเพื่อดูลักษณะเกิดขึ้น แต่ลิ้นนายจับฉัน เขาคิดว่า ผมถูกโกง แต่เขาเชื่อว่าฉันตอนนี้ ผมเสียใจที่ผมไม่ได้บอกคุณเกิดอะไรขึ้น ฉันรู้ว่า คุณเป็นเพื่อนที่ดี จะคุณยกโทษให้ฉัน"เบรน Dunne-ดูเพิ่มเติมได้ที่: http://learnenglishteens.britishcouncil.org/study-break/easy-reading/cheat-level-1#sthash.ho85UKFm.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โมรอนอกชั้นเรียนของเธอ เธอเป็นคนที่รู้สึกป่วย เธอมักจะรู้สึกว่าป่วยในสัปดาห์สอบ เธอสองคนสอบในวันนั้น ฟิสิกส์และเป็นครั้งแรกที่เธอเกลียดฟิสิกส์มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุดของเธอ แต่นี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบ! เทอร์รี่มองกลับมาที่เธอจากด้านหน้าของบรรทัดแล้วมองออกไปได้อย่างรวดเร็ว โมคิดว่าเธอมองว่ามีความผิด เธอไม่ได้มีปัญหากับฟิสิกส์ เธอไม่ได้มีปัญหากับอะไร! "สวัสดีโมก็สอบที่คุณชื่นชอบวันนี้" นิมากล่าวว่าขณะที่เธอมาถึง เทอร์รี่มองกลับมาอีกครั้ง "เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?" นิมากล่าวว่า "ผมคิดว่าคุณเป็นเพื่อน." "ใช่ฉันเพื่อให้ได้" โมกล่าวว่า "แต่เธอไม่ได้พูดกับผมเป็นเวลาสองสัปดาห์." เธอสัญญาว่าจะช่วยให้ฉันแก้ไขสำหรับการสอบฟิสิกส์ แต่แล้วเธอไม่สนใจทั้งหมดของฉัน สายและข้อความ และเมื่อฉัน rang บ้านของเธอแม่ของเธอบอกผมว่าเธอกำลังยุ่ง เธอจำไม่ได้ที่เพื่อน ๆ ของเธอเป็น! "โมกล่าวว่าด้วยความโกรธ "คุณฟังมอรีนควินน์?" นายกได้พูดคุยกับชั้นเรียนและนักเรียนคนอื่น ๆ ที่กำลังจะเข้ามาในห้องสอบ โมนิมาให้ดูเป็นห่วงและตามพวกเขา. โมไม่สามารถตอบคำถามจำนวนห้ามันเป็นเรื่องยากเกินไป เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นเทอร์รี่นั่งอยู่ในแถวถัดไป โมรู้สึกประหลาดใจ เทอร์รี่กำลังถือโทรศัพท์ของเธอใต้โต๊ะและเธอก็อ่านจากมัน โมไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่คิด นั่นคือวิธีการที่เทอร์รี่เสมอมีเกรดดีหรือไม่? เธอรู้สึกโกรธจริงๆที่เทอร์รี่ แต่ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร เธอคิดว่าเกี่ยวกับการบอกครู แต่สิ่งที่คนอื่นจะคิดว่าเธอ? มันไม่ยุติธรรม! โมไม่เคยโกงและเธอล้มเหลวจำนวนมากของการสอบ เทอร์รี่มีอยู่แล้วนำโทรศัพท์ของเธอไปเมื่อโมเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง เธอมองกลับมาที่หมอและยิ้มเศร้า "หยุดการเขียนและวางปากกาของคุณลง" นายกกขณะที่เขาเริ่มต้นในการเก็บรวบรวมเอกสารสอบดังกล่าว โอ้ไม่โมไม่ได้ตอบสองคำถาม เธอเป็นคนที่จะล้มเหลวอีกครั้ง! Mo ต้องการที่จะพูดคุยกับเทอร์รี่ในเวลากลางวัน แต่เธอไม่สามารถหาเธอในห้องอาหาร สอบต่อไปคือประวัติศาสตร์ นั่นเป็นเรื่องที่ชื่นชอบของโม แต่เธอไม่ได้รู้สึกดี เธอเป็นคนที่โกรธกับเทอร์รี่ นิกลับบ้านเพื่อรับประทานอาหารกลางวันทุกวันดังนั้นเธอไม่สามารถพูดคุยกับเธออย่างใดอย่างหนึ่ง โมเดินไปที่ห้องสมุดเพื่อการศึกษา เธอไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่จะทำอย่างไรกับเทอร์รี่ เธอคิดว่าเกี่ยวกับการบอกครู แต่ทุกคนจะเกลียดเธอถ้าเธอไม่ว่า "มันไม่ยุติธรรม!" เธอคิดว่า "เทอร์รี่ได้รับเกรดที่ดีโดยการโกงตลอดเวลาว่า และผมคิดว่าเราเป็นเพื่อน! "ทันใดนั้นนายกกเดินผ่านโต๊ะของเธอ "นายกก ... " โมได้รับการนั่งอยู่ข้างหลังเทอร์รี่อีกครั้งในการสอบประวัติความเป็นมาในบ่ายวันนั้น แต่เทอร์รี่ไม่ได้ใช้โทรศัพท์ของเธอออก บางทีเธออาจจะไม่จำเป็นต้องโกงประวัติ โมมีความรู้สึกที่ไม่ดีอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่มีปัญหากับการสอบ ทำไมเธอไม่บอกนายกก? แต่มันก็สายเกินไปในขณะนี้ เขาอยากให้เธอมองไปที่เขาและพยักหน้าถ้าเธอเห็นว่าเทอร์รี่มีโทรศัพท์ของเธอในการสอบ เธออยู่ในคำถามสุดท้ายเมื่อเธอเห็นว่าเทอร์รี่มีโทรศัพท์ของเธอใต้โต๊ะ โดยไม่คิดโมเงยหน้าขึ้นและพยักหน้าให้นายกก เทอร์รี่ถูกมองที่โทรศัพท์ของเธอและไม่ได้ยินเสียงของเขาขณะที่เขาเดินเงียบ ๆ ขึ้นไปที่โต๊ะของเธอ เขาไม่ได้พูดอะไร เทอร์รี่มองดูประหลาดใจ เขาหยิบกระดาษสอบของเธอและชี้ไปที่ประตูเพื่อที่จะบอกเทอร์รี่ออกไปข้างนอก เทอร์รี่เริ่มร้องไห้ขณะที่เธอเดินไปที่ประตู ทุกคนต่างก็จ้องมองที่เธอและโมรู้สึกเสียใจจริงๆตอนนี้. เธอได้ออกจากโรงเรียนเมื่อเธอได้ยินเสียงฝีเท้าด้านหลังของเธอ มันเป็นเทอร์รี่ "โมรอ!" เธอเรียกว่า "ฉันต้องการที่จะพูดคุยกับคุณ." โมจะได้เห็นเทอร์รี่ได้รับการร้องไห้เป็นใบหน้าของเธอซีดและดวงตาของเธอเป็นสีแดง โมไม่สามารถพูด "ฟังฉันขอโทษจริงๆผมไม่ได้รับสายของคุณ แต่เรากำลังมีช่วงเวลาที่น่ากลัว พ่อของฉันมีอาการหัวใจวายและเขาก็อยู่ในโรงพยาบาล เขามีการดำเนินงานที่ยิ่งใหญ่ในวันนี้และฉันเป็นห่วงมาก ฉันรู้ว่ามันโง่ แต่ผมอ่านข้อความจากแม่ของฉันจะดูว่ามันเป็นไป แต่นายกกจับฉัน เขาคิดว่าผมโกง แต่เขาเชื่อว่าฉันตอนนี้ ฉันขอโทษฉันไม่ได้บอกคุณในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ฉันรู้ว่าคุณเป็นเพื่อนที่ดี ? คุณจะยกโทษให้ฉัน "เบรนแดนดันน์- ดูเพิ่มเติมได้ที่: