3.2. In vivo digestibilityIn vivo d

3.2. In vivo digestibility
In vivo digestibility of CP and NDF (Table 3) showed atendency, although not significant (P > 0.05), to decrease with the inclusion of coffee pulp in the diet, compared to the control treatment. However, the T0 group (49.60%)had significantly (P < 0.05) higher ADF digestibility than T2(42.24%) and T1 (42.12%) groups. Digestibility of organic matter showed similar values for all three treatments(P > 0.05).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.2. ในร่างกายย่อยการย่อยในร่างกายของ CP และสอบถามข้อมูลครับ (ตาราง 3) แสดงให้เห็น atendency แม้ว่าไม่มีนัยสำคัญ (P > 0.05), ลด มีกากกาแฟในอาหาร เมื่อเทียบกับการรักษาควบคุม อย่างไรก็ตาม กลุ่ม t 0 (49.60%)had อย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ย่อย ADF สูงกว่า T2(42.24%) และ T1 (42.12%) กลุ่ม ย่อยสารอินทรีย์พบว่าค่าที่คล้ายกันสำหรับทั้งสาม treatments(P > 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.2 ในร่างกายการย่อย
ในร่างกายการย่อยของซีพีและ NDF (ตารางที่ 3) พบ atendency แม้จะไม่มีนัยสำคัญ (P> 0.05) จะลดลงด้วยการรวมของเยื่อกระดาษกาแฟในอาหารเมื่อเทียบกับการรักษาควบคุม อย่างไรก็ตามกลุ่ม T0 (49.60%) อย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) สูงกว่าการย่อย ADF T2 (42.24%) และ T1 (42.12%) กลุ่ม การย่อยได้ของอินทรียวัตถุมีค่าที่คล้ายกันสำหรับทั้งสามการรักษา (p> 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.2 . การย่อยได้การย่อยได้ของ CP และ NDF ( ตารางที่ 3 ) พบว่ามีแนวโน้ม แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ( p > 0.05 ) ลดลงด้วยการรวมของกาแฟที่ผลิตในอาหาร เมื่อเทียบกับกรรมวิธีควบคุม อย่างไรก็ตาม กลุ่ม t0 ( 49.60 เปอร์เซ็นต์ ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) ค่าการย่อยได้ ADF สูงกว่า T2 ( 42.24 % ) และ T1 ( เพื่อ ) กลุ่ม การย่อยได้ของอินทรีย์วัตถุ พบค่าที่คล้ายกันทั้งสาม ( P > 0.05 )