a b s t r a c tResearch questions:

a b s t r a c t
Research questions: Separation anxiety disorder (SAD) is one of the most common mental disorders in
childhood, and one of the earliest emerging. Little is known about the association between SAD and the
hypothalamic-pituitary-adrenocortical (HPA) axis activity. Therefore, the present study aimed at investigating
this association in children suffering from separation anxiety compared to healthy controls.
Methods: A total of 31 children with diagnosed SAD (mean age: 8.45; 17 females, 14 males) and 25 healthy
controls (HC; mean age: 9.74; 12 females, 13 males) took part in the study. All participants underwent
psycho-physiological testing for HPA axis challenge. Testing consisted of a separation and a social exposure
paradigm. Saliva samples to assess HPA axis-related cortisol secretion were gathered in parallel.
Results: Compared to healthy controls, children with SAD showed greatly increased HPA axis activity, as
reflected by an increased cortisol secretion throughout the entire period of investigation. The rise of
cortisol was already observed in anticipation of, but not following the separation paradigm. No genderrelated
differences of cortisol secretion were observed.
Conclusions: Separation anxiety disorder (SAD) in children is reflected in greatly increased HPA axis
activity. Compared to healthy controls, children with SAD showed increased cortisol values from the
beginning of, and throughout, the entire investigation. This pattern of results suggests that both the
anticipation of a separation and a persistent hyperactivity of the HPA axis system leads to an increased
cortisol secretion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบ b s t r c tคำถามวิจัย: แยกโรควิตกกังวล (ซาด) เป็นหนึ่งในโรคจิตมากที่สุดในวัยเด็ก และหนึ่งเกิดเร็วที่สุด เล็กน้อยเป็นที่รู้จักกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างซาดและกิจกรรมแกน (HPA) hypothalamic-ต่อมใต้สมอง-adrenocortical ดังนั้น การศึกษาปัจจุบันมุ่งตรวจสอบการเชื่อมโยงนี้ในเด็กที่ทุกข์ทรมานจากความวิตกกังวลการแยกการควบคุมสุขภาพวิธี: จำนวน 31 เด็กการวินิจฉัยซาด (หมายถึง อายุ: หญิง 8.45; 17 ชาย 14) และมีสุขภาพดี 25ควบคุม (HC หมายความว่า อายุ: 9.74; 12 หญิง ชาย 13) ใช้เวลาส่วนหนึ่งในการศึกษา ผู้เข้าร่วมทั้งหมดประกอบไปด้วยไซโคสรีรวิทยาทดสอบ HPA แกนท้าทาย การทดสอบประกอบด้วยการแยกและความเสี่ยงทางสังคมกระบวนทัศน์การ ตัวอย่างน้ำลายจะหลั่ง cortisol ที่เกี่ยวข้องกับแกนของ HPA มีรวบรวมพร้อมกันผลลัพธ์: เปรียบเทียบการควบคุมสุขภาพ เด็กซาดพบกิจกรรมเพิ่มขึ้นอย่างมากในแกน HPA เป็นสะท้อน โดยการหลั่ง cortisol มากขึ้นตลอดระยะเวลาสอบสวนทั้งหมด เพิ่มขึ้นของcortisol ถูกเรียบร้อยสังเกตในความคาดหมายของ แต่ไม่ ต่อกระบวนทัศน์แยก ไม่ genderrelatedความแตกต่างของ cortisol หลั่งได้สังเกตบทสรุป: แยกโรควิตกกังวล (ซาด) ในเด็กอยู่เป็นประจำในแกน HPA เพิ่มมากขึ้นกิจกรรมการ เมื่อเทียบกับตัวควบคุมเพื่อสุขภาพ เด็กซาดพบว่า cortisol เพิ่มค่าจากการจุดเริ่มต้นของ และ การสอบสวนทั้งหมด แนะนำที่นี้รูปแบบของผลลัพธ์ทั้งปลีกตัวแยกและเข้าร่องเข้ารอยแบบระบบ HPA แกนนำไปสู่การเพิ่มcortisol หลั่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นามธรรมคำถามการวิจัย: การแยกโรควิตกกังวล (SAD) เป็นหนึ่งในความผิดปกติทางจิตที่พบมากที่สุดในวัยเด็กและเป็นหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดที่เกิดขึ้นใหม่ ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง SAD และที่hypothalamic-ต่อมใต้สมอง-adrenocortical (HPA) กิจกรรมแกน ดังนั้นการศึกษานี้มุ่งเป้าไปที่การตรวจสอบการเชื่อมโยงนี้ในเด็กที่ทุกข์ทรมานจากความวิตกกังวลแยกเทียบกับการควบคุมที่มีสุขภาพดี. วิธีการ: ทั้งหมด 31 เด็กที่มีการวินิจฉัย SAD (อายุเฉลี่ย: 8.45; 17 หญิง 14 เพศชาย) และ 25 มีสุขภาพดีควบคุม(HC; อายุเฉลี่ย: 9.74; 12 หญิง 13 ชาย) เข้ามามีส่วนในการศึกษา ผู้เข้าร่วมทั้งหมดได้รับการทดสอบจิตสรีรวิทยาสำหรับความท้าทายแกน HPA การทดสอบประกอบด้วยการแยกและการสัมผัสทางสังคมกระบวนทัศน์ ตัวอย่างน้ำลายในการประเมินการหลั่งคอร์ติซอแกนที่เกี่ยวข้องกับ HPA มารวมตัวกันในแบบคู่ขนาน. ผลการศึกษา: เมื่อเทียบกับการควบคุมที่ดีต่อสุขภาพเด็กที่มี SAD แสดงให้เห็นเพิ่มขึ้นอย่างมากกิจกรรมแกน HPA เป็นสะท้อนให้เห็นโดยการหลั่ง cortisol เพิ่มขึ้นตลอดระยะเวลาทั้งหมดของการสืบสวน การเพิ่มขึ้นของคอร์ติซอพบว่าอยู่ในความคาดหมายของ แต่ไม่ได้ทำตามกระบวนทัศน์การแยก ไม่มี genderrelated ความแตกต่างของการหลั่งคอร์ติซอพบ. สรุป: การแยกโรควิตกกังวล (SAD) ในเด็กจะสะท้อนให้เห็นเพิ่มขึ้นอย่างมากในแกน HPA กิจกรรม เมื่อเทียบกับการควบคุมที่ดีต่อสุขภาพเด็กที่มีความเศร้าเพิ่มขึ้นแสดงให้เห็นว่าค่า cortisol จากจุดเริ่มต้นของและตลอดการตรวจสอบทั้งหมด รูปแบบของผลการนี้แสดงให้เห็นว่าทั้งความคาดหมายของการแยกและสมาธิสั้นถาวรของระบบ HPA แกนนำไปสู่การเพิ่มขึ้นการหลั่งคอร์ติซอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

B S T R A C T
คำถามการวิจัย : ความผิดปกติของความวิตกกังวลแยก ( เศร้า ) เป็นหนึ่งในที่พบมากที่สุดในวัยเด็กและความผิดปกติทางจิต
, หนึ่งในเร็วที่เกิดขึ้นใหม่ เป็นที่รู้จักกันเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความเศร้าและ
ขต่อมใต้สมองอะดรีโนคอร์ติคัล ( HPA ) กิจกรรมแกน ดังนั้น การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา
สมาคมนี้ในเด็กที่ทุกข์ทรมานจากความวิตกกังวลแยกเมื่อเทียบกับการควบคุมสุขภาพ .
วิธีการ : รวม 31 เด็กกับการวินิจฉัยเศร้า ( หมายถึงอายุ : 9 ; 17 หญิง 14 คน ) และ 25 การควบคุมสุขภาพ
( HC ; หมายถึงอายุ : 9.74 ; หญิง 12 , 13 คน ) เอาส่วนหนึ่งในการศึกษา ผู้เข้าร่วมทั้งหมดได้รับการทดสอบสำหรับความท้าทาย
โรคจิตสรีร HPA แกน .การทดสอบประกอบด้วย การแยก และการเปิดรับแสง
สังคมกระบวนทัศน์ . น้ำลายที่หลั่งคอร์ติซอลประเมิน HPA แกนได้ถูกรวบรวมในแบบคู่ขนาน .
ผล : เมื่อเทียบกับการควบคุมสุขภาพ เด็ก กับ เศร้า พบเพิ่มขึ้นอย่างมาก HPA แกนกิจกรรมที่สะท้อนให้เห็นโดยการหลั่งคอร์ติซอล
เพิ่มขึ้นตลอดระยะเวลาทั้งหมดของการสอบสวน การเพิ่มขึ้นของ
คอร์ติซอลก็สังเกตในความคาดหมายของการแยก แต่ไม่ตามกระบวนทัศน์ . ไม่มีความแตกต่างของการหลั่งคอร์ติซอล genderrelated

สรุป : พบว่า ความผิดปกติของความวิตกกังวลแยก ( เศร้า ) ในเด็กสะท้อนให้เห็นเพิ่มขึ้นอย่างมาก HPA แกน
กิจกรรม เมื่อเทียบกับการควบคุมสุขภาพ เด็กเสียใจ พบเพิ่ม cortisol ค่าจาก
เริ่มต้นและตลอดการสอบสวนทั้งหมด รูปแบบของผลลัพธ์ที่แสดงให้เห็นว่าทั้งสอง
ความคาดหมายของการแยกและการใช้ระบบ HPA แกนนำไปเพิ่มการหลั่งคอร์ติซอล
.