“Cao Chun! Humph!” Lu Bu suddenly s

“Cao Chun! Humph!” Lu Bu suddenly started charging toward Cao Chun. On the White Gate Tower, he failed to kill both Cao Cao and Xiahou Yuan and had since been in a very bad mood. “Cao Mende took my Xu Province and uprooted my foundation! Today, I shall have you taste the pain of losing your loved general!”

Lu Bu didn’t know who Cao Chun was. However, he knew that the Ferocious Cavalry was Old Cao’s precious treasure - only these few thousands of them in the whole Yan Province. For this Cao Chun to be the commander of the Ferocious Cavalry, he is most definitely one of Cao Cao’s great general!

What Lu Bu wanted was to slay this Cao Chun to give Cao Cao heartaches.


“Die for me!” Lu Bu’s entire murderous aura was fixed onto Cao Chun. On the battlefield, anyone that Lu Bu wants to kill will certainly die. No one could stop him, not even gods!

“This cannot be! How can I die?! I cannot die!” Cao Chun did not knew of the prowess that Lu Bu possess before, he even dared to belittle him earlier. He had viewed Lu Bu to be just a brute, the slave of three surnames, a traitor who put petty personal love affairs over everything else, a person who cannot possibly accomplish much. Cao Chun had always viewed of slaying Lu Bu as a stepping stone in his meritorious contributions.

When his Ferocious Cavalry was called to the front of the battlefield, Cao Chun was immensely happy. He had viewed Lu Bu as a fish on the chopping block. He wanted to kill Lu Bu and prove to the world that he, Cao Chun, was the greatest general; that he, Cao Chun, was the real God of War.

However now Cao Chun was in a panic. He was a general. Thus, his sensitivity toward dangers was much stronger compared to regular people!

He had only heard from others of Lu Bu’s frightening prowess before. And now, he genuinely experienced it. He genuinely experienced the frightening man known who was known as the God of War, this man who was the Wolf God of the Prairie!

“Fast! Too fast!” Cao Chun saw the golden trident’s shadow. Before he was able to react, he already felt a cold wind. This was the feeling of trident about to penetrate his body. “Abominable!” Cao Chun wanted to evade but he found out that there’s nowhere for him to evade to. The trident had already block all leeways.

Forward! Only going forward using the horse’s galloping strength would he be able to escape!

Worthy of being one of Cao Cao’s great general, a general that Cao Cao had faith in, Cao Chun firmly decided to cut loss quickly and not to guard against Lu Bu. Instead, he took out his long blade and slashed his war horse’s buttocks.

“Poof!” Piping hot blood was spraying from the war horse’s buttocks. Under the immense pain, the war horse immediately started accelerating. In a blink’s time, it had flew past Lu Bu and a several horses distance away.

[TL: horse distance…. imagine placing a couple horses between Lu Bu’s horse and Cao Chun’s horse? Blame the author for making up length...]

“Cutting loose via self injury?!” Lu Bu didn’t expect that Cao Chun would’ve injure his horse. For a general, a good war horse was a comrade in arms, one’s second life. Generally, cavalries would treat their horses as a companion. They would love them dearly. Should their horse fall ill, they would be grow very anxious. And now, Cao Chun actually injured his horse to escape. Although his blade had caused the war horse to quickly accelerate, it cannot persist for a long period of time. This battle, no…. perhaps in a moment’s time the war horse would fall and die.

Lu Bu could also tell that Cao Chun’s war horse wasn’t some ordinary horse. Although it could not compare to some famous horses like the Red Hare that he once had, it was still a rare and good horse.

“You want to compare horse strength?!” Lu Bu sneered. If he still had the Red Hare, he would’ve already reached Cao Chun and killed him with his trident. However he doesn’t have the Red Hare now. It wasn’t that his current horse was bad. Rather, it was that he wasn’t familiar with the horse that he have now. Nevertheless, this didn’t obstruct Lu Bu’s pursuit.

“Let’s see if my Ferghana horse is faster or if your war horse is faster!” Lu Bu slapped his war horse and his already fast war horse suddenly accelerated. It was accelerating like it was sprinting. Lu Bu felt as if that the wind that past by him had turned a bit prickling.

[TL: Lu Bu’s mistakened the type of horse Liu Mang brought back? Blood-sweating horse was used to refer to Ferghana horse. It is also what Lu Bu literally called it. Apparently Ferghana horse was heavenly horses back in Han dynasty. They sweat blood when worked because of parasites.]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"โจชุน Humph " Lu Bu ก็เริ่มชาร์จไปทางชุนเกา บนหอประตูขาว เขาไม่สามารถฆ่า Cao Cao และแฮหัวเอี๋ยน และตั้งแต่ได้อารมณ์ดี "Mende เกาเอาจังหวัดของฉันเขา และรากฐานของฉัน uprooted วันนี้ ฉันจะมีคุณลิ้มรสความเจ็บปวดสูญเสียทั่วไปของรัก"Lu Bu ไม่ทราบเจ้าเกาชุน อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่า ทหารม้าชายฉกรรจ์คือ สมบัติล้ำค่าของเกาเก่า - เฉพาะเหล่านี้สองสามพันนั้นในย่านจังหวัด สำหรับนี้ชุนเกาจะ บัญชาการทหารม้าชายฉกรรจ์ เขาเป็นส่วนใหญ่แน่นอนหนึ่ง Cao Cao มากทั่วไปLu Bu ต้องถูกฆ่านี้ชุนเกาให้ Cao Cao heartaches"ตายฉัน" Lu Bu aura murderous ทั้งหมดได้คงไปชุนเกา ในสนามรบ Lu Bu อยากฆ่าใครจะแน่นอนตาย ไม่มีใครสามารถหยุดเขา ไม่แม้แต่พระเจ้า"ไม่สามารถ ฉันสามารถตายอย่างไร ฉันไม่ตาย" ชุนเกาไม่รู้ว่าของศักดาว่า Lu Bu มีก่อน เขายังกล้าดูถูกดูหมิ่นเขาก่อนหน้านี้ เขาได้ดู Lu Bu เป็น แค่เดรัจฉาน ทาสของสามหู้ คนทรยศที่ใส่ความรักกิจการส่วนบุคคล petty มากกว่าทุกอย่าง บุคคลที่ไม่อาจจะทำมาก เสมอชุนเกาได้ดูของสม Lu Bu เป็นหมากเดินในผลงานของเขา meritoriousเมื่อทหารม้าชายฉกรรจ์เขาถูกเรียกว่าด้านหน้าของสนามรบ ชุนเกามีอย่างกว้างขวางความสุข เขาได้ดู Lu Bu เป็นปลาบนเขียง เขาอยากฆ่า Lu Bu และพิสูจน์ให้โลกที่ ชุนเกา เขาทั่วไปมากที่สุด ว่า Cao ชุน เป็นพระเจ้าแท้จริงของสงครามอย่างไรก็ตามขณะนี้ ชุนเกาถูกที่เปิดเปิง เขาทั่วไป ดังนั้น เขาไวต่ออันตรายถูกคนมากเมื่อเทียบกับปกติที่แข็งแกร่งเขาก็ได้ยินจาก Lu Bu ศักดาน่ากลัวก่อนคนอื่นเท่านั้น และตอนนี้ เขามีประสบการณ์งานจริงใจ เขาจริงใจมีประสบการณ์ที่ถูกเรียกว่าพระเจ้าของสงคราม คนนี้ถูกพระหมาป่าทุ่งหญ้าเรียกว่ามนุษย์น่ากลัว"เร็ว เร็วเกินไป" จุนโจเห็นเงาของโรงแรมโกลเด้น ก่อนที่เขาจะตอบสนอง เขาแล้วรู้สึกว่าลมเย็น นี่คือความรู้สึกของโรงการเจาะร่างกายของเขา "Abominable" ชุนเกาอยากหนี แต่เขาพบว่ามีไหนเขาหนีไป โรงที่มีแล้วบล็อก leeways ทั้งหมดไปข้างหน้า เท่านั้น จะไปข้างหน้าโดยใช้ม้า galloping แรงเขาจะสามารถหนีน่าเป็นหนึ่งของ Cao Cao มากทั่วไป ทั่วไปเกาเกามีความเชื่อใน โจชุนมั่นเลือก เพื่อตัดขาดทุนได้อย่างรวดเร็ว และไม่รักษา Lu Bu แทน เขาเอาใบมีดยาวของเขาออก และเฉือนบั้นท้ายของม้าสงครามของเขา"เกย์" ท่อเลือดร้อนถูกพ่นจากบั้นท้ายของม้าสงคราม ภายใต้ความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่ ม้าสงครามทันทีเริ่มเร่ง ในเวลากะพริบ มันได้บินอดีต Lu Bu และเป็นหลายม้าห่าง[TL: ม้าระยะ...จินตนาการวางม้าสองม้า Lu Bu และ Cao ชุนม้า ตำหนิผู้เขียนทำขึ้นยาว...]"ตัดหลวมผ่านตัวเองบาดเจ็บ!" Lu Bu ไม่ได้คาดหวังว่า โจชุนจะได้เล่นม้าของเขา สำหรับทั่วไป ม้าสงครามดีถูก comrade ในแผ่นดิน ชีวิตที่สอง ทั่วไป cavalries จะถือว่าม้าของพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมทาง พวกเขาจะรักพวกเขาลอง ม้าของพวกเขาควรอยู่การป่วย พวกเขาจะได้เติบโตมากกังวล และตอนนี้ ชุนเกาจริงบาดเจ็บม้าของเขาจะหลบหนี แม้ว่าใบมีดของเขาได้เกิดสงครามม้าไปอย่างรวดเร็ว เร่ง มันไม่สามารถคงอยู่ในรอบระยะเวลายาวนาน นี้ต่อสู้ หมายเลข... บางทีในขณะนี้เป็นเวลาม้าสงครามจะอยู่ และตายLu Bu ยังบอกว่า เกาชุนสงครามม้าไม่ม้าบางธรรมดา แม้ว่าจะไม่สามารถเปรียบเทียบบางม้าที่มีชื่อเสียงเช่นกระต่ายสีแดงที่เคยมี มันก็ยังม้าหายาก และดี"คุณต้องการเปรียบเทียบแรงม้า" บุลู sneered ถ้ายังมีกระต่ายสีแดง เขาจะได้แล้วมาถึงเกาชุน และฆ่าเขาเขาโรง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กระต่ายแดงขณะนี้ มันไม่ได้ว่า ม้าของเขาปัจจุบันไม่ดี ค่อนข้าง มันเป็นที่เขาไม่คุ้นเคยกับม้าที่เขามีตอนนี้ อย่างไรก็ตาม นี้ไม่ได้ขัดขวางการแสวงหา Lu Bu"ลองดู ถ้าฉันม้าเหงื่อโลหิตได้เร็ว หรือถ้าม้าสงครามของคุณเร็ว" บุลู slapped ม้าสงครามของเขาและม้าสงครามอย่างรวดเร็วแล้วเขาก็เร่ง มันถูกเร่งขึ้นเหมือนมันเป็น sprinting Lu Bu รู้สึกเหมือนว่า ลมที่ผ่านมา โดยเขาได้เปิด prickling บิต[TL: Lu Bu mistakened ชนิดของม้า Mang หลิวนำกลับไปหรือไม่ ตากระตุกเลือดม้าถูกใช้เพื่อหมายถึงม้าเหงื่อโลหิต นอกจากนี้ยังมีอะไร Lu Bu อย่างแท้จริงเรียกว่า เห็นได้ชัดม้าเหงื่อโลหิตมีม้าสวรรค์ในราชวงศ์ฮั่น พวกเขาเหงื่อเลือดเมื่อทำงานเนื่องจากปรสิต]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"เฉาจุน! ฮึ! "บูลูจู่ ๆ ก็เริ่มเรียกเก็บเงินต่อเฉาจุน ในหอประตูสีขาว, เขาล้มเหลวที่จะฆ่าทั้งโจโฉและโฮวหยวนและได้รับตั้งแต่อยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดีมาก "เฉา Mende เอาซูจังหวัดของฉันและถอนรากถอนโคนรากฐานของฉัน! วันนี้ผมจะมีคุณลิ้มรสความเจ็บปวดจากการสูญเสียทั่วไปที่รักของคุณ! "บูลูไม่ได้รู้ว่าใครเป็นเฉาจุน แต่เขารู้ว่าดุร้ายทหารม้าที่เป็นสมบัติล้ำค่าเก่าเฉา - เพียงพันเหล่านี้ไม่กี่ของพวกเขาในจังหวัดยันทั้ง สำหรับเรื่องนี้จุนเฉาจะเป็นผู้บัญชาการของดุร้ายทหารม้าที่เขาเป็นส่วนใหญ่แน่นอนหนึ่งเฉาทั่วไปดีเฉา! อะไรบูลูต้องการก็คือการฆ่านี้จุนโฉเพื่อให้โจโฉ heartaches. "ตายสำหรับฉัน!" บูลูของการฆาตกรรมทั้งหมด กลิ่นอายถูกแก้ไขลงเฉาจุน ในสนามรบทุกคนที่บูลูอยากจะฆ่าจะตายอย่างแน่นอน ไม่มีใครสามารถหยุดเขาไม่ได้พระเจ้า! "นี้ไม่ได้! ฉันจะตาย ?! ฉันไม่สามารถตาย! "เฉาจุนไม่ได้รู้เรื่องความกล้าหาญที่บูลูมีก่อนที่เขายังกล้าที่จะพูดดูถูกเขาก่อนหน้านี้ เขาได้ดูบูลูจะเป็นเพียงโง่ทาสสามสกุล, คนทรยศที่นำเรื่องความรักส่วนตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ มากกว่าทุกอย่างอื่นเป็นคนที่ไม่อาจประสบความสำเร็จมาก เฉาจุนได้ดูเสมอของการสังหารบูลูเป็นหินก้าวในผลงานที่ได้รับรางวัลของเขา. เมื่อดุร้ายม้าของเขาถูกเรียกตัวไปด้านหน้าของสนามรบเฉาจุนอย่างมากก็มีความสุข เขาได้ดูบูลูปลาบนเขียง เขาต้องการที่จะฆ่าบูลูและพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าเขาเฉาจุนเป็นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทั่วไป ว่าเขาเฉาจุนเป็นจริงเทพเจ้าแห่งสงคราม. แต่ตอนนี้เฉาจุนอยู่ในความหวาดกลัว เขาเป็นนายพล ดังนั้นความไวต่ออันตรายของเขาได้ดีมากเมื่อเทียบกับคนปกติ! เขาได้ยินจากคนอื่น ๆ เพียงความกล้าหาญที่น่ากลัวบูลูก่อน และตอนนี้เขามีประสบการณ์อย่างแท้จริงมัน เขามีประสบการณ์อย่างแท้จริงคนที่น่ากลัวที่รู้จักกันซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะเทพเจ้าแห่งสงครามคนนี้ซึ่งเป็นพระเจ้าหมาป่าของทุ่งหญ้า! "Fast! เร็วเกินไป! "เฉาจุนเห็นเงาตรีศูลทองของ ก่อนที่เขาก็สามารถที่จะตอบสนองเขาแล้วรู้สึกว่ามีลมหนาว นี่คือความรู้สึกของตรีศูลเกี่ยวกับการเจาะร่างกายของเขา "น่ารังเกียจ" เฉาจุนอยากที่จะหลบเลี่ยง แต่เขาพบว่ามีไม่มีที่ไหนเลยสำหรับเขาที่จะหลบเลี่ยงการ ตรีศูลมีอยู่แล้วป้องกัน leeways ทั้งหมด. ไปข้างหน้า! เพียงก้าวไปข้างหน้าโดยใช้ความแข็งแรงควบม้าของเขาจะสามารถที่จะหลบหนี! สมควรของการเป็นหนึ่งทั่วไปที่ดีของโจโฉ, ทั่วไปว่าโจโฉมีความเชื่อในเฉาจุนมั่นตัดสินใจที่จะตัดขาดทุนได้อย่างรวดเร็วและไม่เพื่อป้องกันบูลู แต่เขาเอาใบมีดยาวของเขาและเฉือนก้นม้าศึกของเขา. "กะเทย" ท่อเลือดร้อนฉีดพ่นจากก้นม้าสงคราม ภายใต้ความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่ม้าสงครามทันทีที่เริ่มเร่ง ในช่วงเวลาของการกระพริบตามันก็บินผ่านบูลูและม้าหลายห่างออกไป. [TL: ระยะทางม้า ... จินตนาการวางม้าคู่ระหว่างม้าบูลูและม้าเฉาจุนหรือไม่ ตำหนิผู้เขียนสำหรับระยะเวลาในการทำขึ้น ... ] "ตัดหลวมผ่านได้รับบาดเจ็บตนเอง ?!" บูลูไม่ได้คาดหวังว่าเฉาจุนจะได้ทำร้ายม้าของเขา สำหรับโดยทั่วไปม้าศึกที่ดีคือเพื่อนในอ้อมแขนของชีวิตของคนที่สอง โดยทั่วไปจะรักษา Cavalries ม้าของพวกเขาเป็นสหาย พวกเขาจะรักพวกเขาอย่างสุดซึ้ง ม้าของพวกเขาควรล้มป่วยพวกเขาจะเติบโตกังวลมาก และตอนนี้เฉาจุนได้รับบาดเจ็บจริงม้าของเขาที่จะหลบหนี แม้ว่าใบมีดของเขาได้เกิดจากม้าศึกได้อย่างรวดเร็วเร่งก็ไม่สามารถยังคงมีอยู่เป็นระยะเวลานานของเวลา สงครามครั้งนี้ไม่ ... บางทีในเวลาช่วงเวลาม้าสงครามจะตกอยู่และตาย. บูลูยังสามารถบอกได้ว่าม้าศึกเฉาจุนก็ไม่ได้เป็นบางม้าสามัญ แม้ว่ามันจะไม่สามารถเปรียบเทียบกับบางม้าที่มีชื่อเสียงเช่นกระต่ายสีแดงที่เขาเคยมีมันก็ยังเป็นม้าที่หายากและดี. "คุณต้องการเปรียบเทียบความแรงของม้า ?!" บูลูยิ้มเยาะ ถ้าเขายังคงมีกระต่ายสีแดงเขาจะได้มาถึงแล้วจุนเฉาและฆ่าเขาด้วยตรีศูลของเขา แต่เขาไม่ได้มีกระต่ายสีแดงในขณะนี้ มันไม่ได้ว่าม้าในปัจจุบันของเขาไม่ดี แต่ก็คือการที่เขาไม่ได้คุ้นเคยกับม้าที่เขามีตอนนี้ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ได้ขัดขวางการแสวงหาบูลูของ. "ลองมาดูว่าม้าเหงื่อโลหิตของฉันจะเร็วหรือถ้าม้าศึกของคุณจะเร็ว!" บุตบลูม้าศึกของเขาและม้าศึกของเขาได้อย่างรวดเร็วแล้วจู่ ๆ ก็เร่ง มันก็เร่งว่ามันถูกวิ่ง บูลูรู้สึกราวกับว่าลมที่ผ่านมาโดยเขาได้หัน prickling บิต. [TL: บูลูของ mistakened ประเภทของม้าหลิว Mang นำกลับมา? ม้าเลือดเหงื่อออกถูกนำมาใช้ในการอ้างถึงม้าเหงื่อโลหิต นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่เรียกว่าบูลูแท้จริงมัน เห็นได้ชัดว่าม้าเหงื่อโลหิตเป็นม้าสวรรค์กลับมาอยู่ในราชวงศ์ฮั่น พวกเขาเหงื่อเลือดเมื่อทำงานเพราะปรสิต.]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" เคาชุน หึ ! " Lu Bu ก็เริ่มชาร์จต่อเคาชุน ในหอประตูขาว เขาล้มเหลวในการฆ่าโจโฉ และ ไรอัน เนลเซน และเนื่องจากอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดีมาก " เคาอักษรเมนเดเอาจังหวัดซูของฉันและเอารากฐานของฉัน ! วันนี้ผมจะได้ลิ้มรสความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนรักทั่วไป "

Lu Bu ไม่รู้ใครเคาชุนคือ . อย่างไรก็ตามเขารู้ว่าม้าดุร้ายแก่โจโฉสมบัติล้ำค่า - เพียงไม่กี่พันคน ในจังหวัด ยัน ทั้ง นี้เคาชุนเป็นผู้บัญชาการทหารม้าที่ดุร้าย เขาแน่นอนที่สุดคนหนึ่งของโจโฉ แม่ทัพใหญ่ !

สิ่งที่ลูบูต้องการสังหารนี้เคาชุนให้โจโฉปวดใจ


" ตายเพื่อฉัน " ลูบูร่าทั้งฆาตกรคงที่บนเคาชุนในสนามรบ ใครว่า ลูบูอยากฆ่าต้องตายแน่ๆ ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้ แม้แต่ทวยเทพ !

" เป็นไปไม่ได้ ! จะตายได้ยังไง ! ฉันตายไม่ได้ " เคาชุนไม่ได้รู้เรื่องของความกล้าหาญที่ลูบูครอบครองก่อน เค้ายังกล้าดูถูกเขาก่อนหน้านี้ เขาดูลูบู เป็นแค่พวกทาสสามสกุล , ,คนทรยศที่ใส่เรื่องความรักส่วนตัวเล็กน้อยเหนือทุกสิ่ง ผู้ที่ไม่สามารถจะประสบความสำเร็จมาก เคาชุนยังดูฆ่า Lu Bu เป็นหินก้าวในผลงานที่ดีของเขา

เมื่อทหารม้าดุร้ายของเขาถูกเรียกไปที่ด้านหน้าของสนามรบ เคาชุนก็มีความสุขแล้วล่ะ เขาดูลูบูเป็นปลาบนเขียง .เขาต้องการฆ่าลูบู และพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าเขาเคาชุน คือ ที่สุด ทั่วไป ที่เขา เคาชุน เป็นพระเจ้าที่แท้จริงของสงคราม

แต่ตอนนี้เคาชุนกำลังสติแตก เขาเป็นนายพล ดังนั้น เขาไวต่ออันตรายที่แข็งแกร่งมากเมื่อเทียบกับคนปกติ !

เขาได้ยินจากคนอื่น ๆของลูบูน่ากลัวมันมาก่อน และตอนนี้ เขา ๆ มีประสบการณ์เขามีประสบการณ์ที่น่ากลัวอย่างแท้จริง มนุษย์รู้จักผู้ที่ถูกเรียกว่าเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ซึ่งคนที่เป็นหมาป่าเทพแห่งทุ่งหญ้า !

" เร็ว ! เร็วเกินไป " เคาชุนเห็นเงาโกลเด้นตรีศูล . ก่อนที่เขาจะตอบ เขาก็รู้สึกถึงลมเย็น นี้คือความรู้สึกของตรีศูลเกี่ยวกับการเจาะร่างกายของเขา " น่ารังเกียจ !" เคาชุนต้องการหลบเลี่ยง แต่เขาพบว่าไม่มีที่ไหนเลยที่เขาจะหลบหนีไป ตรีศูลก็ปิดกั้นทั้งหมด leeways

ส่งต่อ ! เพียงไปข้างหน้าโดยใช้ม้า galloping แรงเขาจะหนี !

น่าถูกคนหนึ่งของโจโฉมากทั่วไป ทั่วไปว่าโจโฉมีความเชื่อใน เคาชุนตัดสินใจแน่วแน่ที่จะลดการสูญเสียได้อย่างรวดเร็วและไม่ป้องกันลูบู แทน