The objective of this study was to

The objective of this study was to evaluate the effect of EBVma on duration and frequency of sow postures during parturition (model I). Variation between sows in these postures during parturition could possibly explain the previously found short mean intervals from birth to first colostrum intake of piglets from sows with high EBVma (Knol et al., 2002), although these intervals were not measured in the present study. It was hypothesized that sows with higher EBVma would spend more time lying laterally, spend less time standing, and have fewer number of postural transitions than sows with a low EBVma. Based on the positive regression of weaning survival on EBVma (0.94) as found by Knol et al. (2002), weaning survival and EBVma were expected to be similarly related to during parturition behaviour. It was found that EBVma was not related to during parturition behaviour or to weaning survival. Not finding a relation between EBVma and weaning survival is probably due to the small number of sows (n = 25). Selection of sows with either extreme low or extreme high EBVma's was expected to create a behavioural contrast between both groups. EBVma's in this study (−3.72 to +2.38) were not as extreme as in the study by Knol et al. (2002; −4.92 to +4.26), which may have contributed to the absence of an effect of EBVma on behaviour during parturition.

Weaning survival decreased with a longer duration of standing and increased with a longer duration of sitting. Several studies have shown that behaviour before and during parturition is strongly affected by the farrowing environment (Pedersen et al., 2003, Hötzel et al., 2004 and Jarvis et al., 2004). Increased duration of sitting positively affected weaning survival, but has also been found to be increased in crated nesting gilts as compared with other housing systems (Cronin et al., 1993 and Jarvis et al., 1997). Jarvis et al. (2004) suggested that, both in the nesting and parturient gilt, increased sitting might be the result of a motivational conflict: strong motivation to interact with piglets and to investigate piglets is thwarted by environmental restrictions. Considering the results from the present study in a crate environment, postures resulting from this motivational conflict (either sitting or standing) may have determined the success of maternal care measured as weaning survival. Supporting this hypothesis, Weary et al. (1998) found that of 39 crushed piglets (out of 98 litters) from pen housed sows during the first 48 h after parturition, 21 crushes occurred after a standing to lying event and only one crush occurred after a sitting to lying event. In a crate environment, however, Weary et al. (1996) and Edwards and Malkin (1986) did not find any relation between sow postural transitions and piglet mortality. In the present study with a crate environment, increased weaning survival for sows with longer duration of sitting and shorter duration of standing therefore does not seem related to a decreased risk of piglets getting crushed.

Estimation of EBVma includes information from relatives in different farrowing environments and possible effects of these environments are adjusted for. Because behaviour during parturition depends on the farrowing environment (Pedersen et al., 2003, Hötzel et al., 2004 and Jarvis et al., 2004), sows with high EBVma may have characteristics that are less dependent on these farrowing environments. Morrow-Tesch and McGlone (1990), for example, investigated the effect of manipulating both the piglet's sensory system and odours from the sow's ventrum on piglet nipple attachment. Deprivation of the piglet's olfactory system totally prevented nipple attachment, indicating the important role of the piglets’ olfactory system to proceed in successful suckling after birth. Grandinson et al. (2002) estimated a strong negative, genetic correlation between a sow's reaction to a screaming piglet and the number of piglet deaths due to crushing at day 4 after farrowing. Although these measurements also include observations after parturition, they do suggest that interaction between the sow and her piglets cued by olfactory and auditory stimuli are involved in piglet survival. In identifying characteristics of sows with high EBVma, future research should focus on sow characteristics cued by olfactory and auditory stimuli tested in different farrowing environments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เป็นการ ประเมินผลของ EBVma ในระยะเวลาและความถี่ของท่าเสาระหว่าง parturition (รุ่นผม) ผันแปรระหว่างลักษณะในท่าเหล่านี้ระหว่าง parturition อาจจะอธิบายช่วงหมายถึงสั้นที่พบก่อนหน้านี้ตั้งแต่เกิดการบริโภคแรก colostrum ของทรูดจากลักษณะกับ EBVma สูง (Knol และ al. 2002), แม้ว่าช่วงนี้ไม่ได้วัดในการศึกษา มันถูกตั้งสมมติฐานว่าลักษณะกับ EBVma สูงจะใช้เวลานอนเคลื่อน ใช้เวลาน้อยกว่าเวลายืนอยู่ และมีจำนวนน้อยของการเปลี่ยนทรงตัวกว่าลักษณะมี EBVma ต่ำ อิงการถดถอยที่เป็นบวกของหย่านมรอด EBVma (0.94) เป็นโดย Knol et al. (2002), อยู่รอดถอดและ EBVma คาดว่าจะเกี่ยวข้องกับระหว่าง parturition พฤติกรรมในทำนองเดียวกัน พบว่า EBVma ไม่ได้ไม่เกี่ยวข้องกับ ระหว่างพฤติกรรม parturition หรือหย่านมอยู่รอด ไม่ค้นหาความสัมพันธ์ระหว่าง EBVma และหย่านมอยู่รอดคืออาจเนื่องจากลักษณะจำนวนขนาดเล็ก (n = 25) เลือกลักษณะกับอย่างใดอย่างหนึ่งมากน้อย หรือมากสูง EBVma ของคาดว่าจะสร้างแบบพฤติกรรมระหว่างกลุ่มทั้งสอง EBVma ในการศึกษานี้ (−3.72 ถึง +2.38) ได้ไม่มากในการศึกษาโดย Knol et al. (2002; −4.92 เพื่อ +4.26), ซึ่งอาจมีส่วนให้การขาดผลของ EBVma สำหรับพฤติกรรมระหว่าง parturitionหย่านมอยู่รอดลดลงกับระยะเวลายืนนาน และเพิ่มขึ้นกับระยะเวลาที่นานนั่ง หลายการศึกษาได้แสดงให้เห็นว่า พฤติกรรมก่อน และ ระหว่าง parturition ขอได้รับผลกระทบจากสิ่งแวดล้อม farrowing (Pedersen et al. 2003, Hötzel et al. 2004 และจาร์วิส et al. 2004) เพิ่มระยะเวลาในการนั่งบวกผลหย่านมอยู่รอด แต่ยังพบการเพิ่มขึ้นในการสร้างแม่สุกรรังเมื่อเทียบกับระบบอื่น ๆ ที่อยู่อาศัย (ครอเนิน et al. 1993 และจาร์วิส et al. 1997) จาร์วิส et al. (2004) แนะนำว่า ทั้ง ในการทำรัง และพำนักนั่งทอง เพิ่มขึ้นอาจเป็นผลของความขัดแย้งที่สร้างแรงบันดาลใจ: แรงจูงใจที่แข็งแกร่ง เพื่อโต้ตอบกับทรูด และสอบสวนทรูดคือเบลเยียมจำกัดสิ่งแวดล้อม พิจารณาผลได้จากการศึกษาในสภาพแวดล้อมลัง ท่าที่เกิดจากความขัดแย้งนี้สร้างแรงบันดาลใจ (นั่งหรือยืน) อาจพบรอดถอดเป็นวัดความสำเร็จของมารดา สนับสนุนสมมติฐานนี้ Weary et al. (1998) พบว่า 39 บดทรูด (จากครอก 98) จากลักษณะของปากกาที่ตั้งอยู่ระหว่าง h 48 แรกหลัง parturition บด 21 เกิดขึ้นหลังจากที่เหตุการณ์นอน และบดหนึ่งเกิดขึ้นหลังจากนั่งนอนเหตุการณ์ ในสภาพแวดล้อมลัง อย่างไรก็ตาม Weary et al. (1996) และเอ็ดเวิร์ด และ Malkin (1986) ไม่พบความสัมพันธ์ใด ๆ ระหว่างเสาเปลี่ยนทรงตัวและลูกหมูตาย ในศึกษากับสภาพแวดล้อมลัง อยู่รอดถอดเพิ่มขึ้นสำหรับลักษณะยาวนั่งและยืนระยะเวลาสั้นดังนั้นดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่ลดลงของทรูดที่อัดการประเมินของ EBVma ประกอบด้วยข้อมูลจากญาติในสภาพแวดล้อมเล้าคลอดต่าง ๆ และผลที่เป็นไปได้ของสภาพแวดล้อมเหล่านี้จะถูกปรับ เนื่องจากพฤติกรรมระหว่าง parturition ขึ้นกับสิ่งแวดล้อม farrowing (Pedersen et al. 2003, Hötzel et al. 2004 และจาร์วิส et al. 2004), ลักษณะกับ EBVma สูงอาจมีลักษณะที่ไม่ขึ้นกับเล้าคลอดสภาพแวดล้อมเหล่านี้ได้ รุ่งขึ้น Tesch และรับ (1990), เช่น ตรวจสอบผลของการจัดการลูกสุกรระบบประสาทสัมผัสและกลิ่นจาก ventrum ของเสาบนสิ่งที่แนบหัวนมของลูกสุกร กีดกันการรับกลิ่นของลูกสุกรทั้งหมดป้องกันจุกนมแนบ แสดงบทบาทสำคัญของระบบการรับกลิ่นของทรูดเพื่อดำเนินการในดูดนมประสบความสำเร็จหลังจากเกิด Grandinson et al. (2002) ประมาณความแรงลบ พันธุกรรมสัมพันธ์ระหว่างเสามีปฏิกิริยากับลูกสุกรแผดร้องและจำนวนลูกสุกรตายเนื่องจากการบดในวันที่ 4 หลังจากเล้าคลอด ถึงแม้ว่าวัดเหล่านี้มีข้อสังเกตหลังจาก parturition พวกเขาแนะนำว่า ระหว่างเสาและทรูดเธอคิว โดยสิ่งเร้ารับกลิ่น และเสียงเกี่ยวข้องในลูกสุกรรอด ในการระบุลักษณะของลักษณะมี EBVma สูง งานวิจัยในอนาคตควรเน้นลักษณะเสาคิว โดยสิ่งเร้ารับกลิ่น และเสียงที่ทดสอบในสภาพแวดล้อมเล้าคลอดต่าง ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือการประเมินผลกระทบของการ EBVma อยู่กับระยะเวลาและความถี่ของการท่าหว่านในระหว่างการคลอดนี้ (รุ่น I) การเปลี่ยนแปลงระหว่างแม่สุกรในท่าเหล่านี้ในระหว่างการคลอดอาจจะอธิบายได้ว่าก่อนหน้านี้พบว่าช่วงเวลาที่มีค่าเฉลี่ยระยะสั้นตั้งแต่แรกเกิดถึงปริมาณน้ำนมเหลืองแรกของลูกสุกรจากแม่สุกรที่มี EBVma สูง (Knol et al., 2002) ถึงแม้ว่าช่วงเวลาเหล่านี้ไม่ได้วัดในการศึกษาในปัจจุบัน มันถูกตั้งสมมติฐานว่าแม่สุกรที่มี EBVma ที่สูงขึ้นจะใช้เวลามากขึ้นนอนขวางใช้ยืนใช้เวลาน้อยลงและมีจำนวนน้อยลงของการเปลี่ยนการทรงตัวกว่าแม่สุกรที่มี EBVma ต่ำ บนพื้นฐานของการถดถอยเชิงบวกของการอยู่รอดในหย่านม EBVma (0.94) ขณะที่พบโดย Knol et al, (2002) การอยู่รอดและหย่านม EBVma คาดว่าจะเกี่ยวข้องในทำนองเดียวกันกับในระหว่างพฤติกรรมการคลอด มันก็พบว่า EBVma ไม่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในระหว่างการคลอดหรือเพื่อความอยู่รอดหย่านม ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่าง EBVma และความอยู่รอดหย่านมเป็นอาจเป็นเพราะจำนวนเล็ก ๆ ของแม่สุกร (n = 25) การเลือกของแม่สุกรที่มีทั้งรุนแรงต่ำหรือสูงมาก EBVma ถูกคาดว่าจะสร้างความแตกต่างระหว่างพฤติกรรมทั้งสองกลุ่ม EBVma ในการศึกษาครั้งนี้ (-3.72 ไป 2.38) ไม่ได้เป็นมากในขณะที่ศึกษาโดย Knol et al, (2002; -4.92 ไป 4.26) ซึ่งอาจมีส่วนร่วมในกรณีที่ไม่มีผลกระทบของ EBVma เกี่ยวกับพฤติกรรมในระหว่างการคลอดได้. อยู่รอดหย่านมลดลงตามระยะเวลานานยืนและเพิ่มขึ้นตามระยะเวลานานของการนั่ง การศึกษาหลายแห่งได้แสดงให้เห็นพฤติกรรมที่ก่อนและระหว่างการคลอดได้รับผลกระทบอย่างมากจากสภาพแวดล้อมที่คลอด (Pedersen et al., 2003 Hötzel et al., 2004 จาร์วิส et al., 2004) เพิ่มขึ้นในช่วงระยะเวลาของการนั่งอยู่รอดหย่านมได้รับผลกระทบในเชิงบวก แต่ยังได้รับพบว่าจะเพิ่มขึ้นใน crated สุกรรังเมื่อเทียบกับระบบที่อยู่อาศัยอื่น ๆ (โครนิน, et al., 1993 และจาร์วิส et al., 1997) จาร์วิส, et al (2004) ชี้ให้เห็นว่าทั้งในการทำรังและ parturient ทองเพิ่มขึ้นนั่งอาจจะเป็นผลมาจากความขัดแย้งสร้างแรงบันดาลใจ: แรงกระตุ้นในการโต้ตอบกับลูกสุกรและลูกสุกรในการตรวจสอบถูกขัดขวางด้วยข้อ จำกัด ด้านสิ่งแวดล้อม พิจารณาจากผลที่ได้จากการศึกษาในปัจจุบันสภาพแวดล้อมลังที่ท่าที่เกิดจากความขัดแย้งสร้างแรงบันดาลใจนี้ (ทั้งนั่งหรือยืน) อาจจะมีการกำหนดความสำเร็จของการดูแลมารดาที่วัดได้เป็นความอยู่รอดหย่านม สนับสนุนสมมติฐานนี้เบื่อ et al, (1998) พบว่า 39 ลูกสุกรบด (จาก 98 ลูกครอก) จากแม่สุกรปากกาตั้งอยู่ในช่วง 48 ชั่วโมงแรกหลังคลอด 21 ทับที่เกิดขึ้นหลังจากที่ยืนกับเหตุการณ์โกหกและเพียงหนึ่งรอยย่นเกิดขึ้นหลังจากนั่งนอนอยู่กับเหตุการณ์ ในสภาพแวดล้อมลัง แต่เบื่อ et al, (1996) และเอ็ดเวิร์ดและกา (1986) ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนการทรงตัวสุกรและลูกสุกรตายของ ในการศึกษาในปัจจุบันกับสภาพแวดล้อมลังเพิ่มขึ้นอยู่รอดหย่านมสำหรับแม่สุกรที่มีระยะเวลานานของการนั่งและระยะเวลาที่สั้นกว่าการยืนอยู่จึงดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับการลดความเสี่ยงของลูกสุกรการบด. ประมาณ EBVma รวมถึงข้อมูลจากญาติในสภาพแวดล้อมที่คลอดแตกต่างกันและ ผลกระทบที่เป็นไปได้ของสภาพแวดล้อมเหล่านี้จะมีการปรับ เพราะพฤติกรรมในระหว่างการคลอดขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมคลอด (Pedersen et al., 2003 Hötzel et al., 2004 จาร์วิส et al., 2004) แม่สุกรที่มี EBVma สูงอาจมีลักษณะที่มีน้อยขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมเหล่านี้คลอด พรุ่งนี้-Tesch และแมคโกลน (1990), ตัวอย่างเช่นการตรวจสอบผลกระทบของการจัดการทั้งระบบประสาทสัมผัสลูกสุกรและกลิ่นไม่พึงประสงค์จาก ventrum สุกรในลูกสุกรหัวนมสิ่งที่แนบมา การกีดกันของระบบการดมกลิ่นของลูกสุกรป้องกันสิ่งที่แนบมาทั้งหมดหัวนมแสดงให้เห็นบทบาทที่สำคัญของระบบการดมกลิ่นลูกสุกรที่จะดำเนินการในการดูดนมที่ประสบความสำเร็จหลังคลอด Grandinson et al, (2002) ประมาณลบความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมที่แข็งแกร่งระหว่างปฏิกิริยาของสุกรไปยังลูกสุกรกรีดร้องและจำนวนผู้เสียชีวิตลูกสุกรเนื่องจากการบดในวันที่ 4 หลังคลอด แม้ว่าวัดเหล่านี้ ได้แก่ การสังเกตหลังคลอดที่พวกเขาทำแนะนำปฏิสัมพันธ์ระหว่างแม่สุกรและลูกสุกรเธอคิวโดยการกระตุ้นการดมกลิ่นและหูที่มีส่วนร่วมในการอยู่รอดของลูกสุกร ในการระบุลักษณะของแม่สุกรที่มี EBVma สูงการวิจัยในอนาคตควรมุ่งเน้นในลักษณะหว่านคิวโดยการกระตุ้นการดมกลิ่นและได้ยินการทดสอบในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันคลอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาผลของการ ebvma เกี่ยวกับระยะเวลาและความถี่ของท่าหว่านในระหว่างการตั้งครรภ์ ( แบบฉัน ) ความแตกต่างระหว่างสุกรในท่าเหล่านี้ในระหว่างการตั้งครรภ์ อาจจะอธิบายก่อนหน้านี้พบระยะสั้นหมายถึงช่วงเวลาตั้งแต่เกิดการบริโภคน้ำนมแรกของแม่สุกร สุกรที่มี ebvma สูง ( แคน et al . , 2002 ) , แม้ว่าช่วงเวลาเหล่านี้ไม่ได้วัดในการศึกษาปัจจุบัน มันเป็นสมมติฐานที่ระดับที่สูงขึ้น ebvma จะใช้เวลานอนขวาง ใช้เวลาน้อยกว่าภาคเอกชน และมีจำนวนน้อยลงมากกว่าแม่สุกรที่มีท่าทางการ ebvma ต่ำ ตามขั้นตอนในเชิงบวกของการอยู่รอดใน ebvma หย่านม ( 0.94 ) เท่าที่พบโดยแคน et al . ( 2002 ) , หย่านมการอยู่รอดและ ebvma คาดว่าจะเป็นเช่นเดียวกับที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในการให้กำเนิด พบว่า ebvma ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมในระหว่างการตั้งครรภ์ หรือหย่านมการอยู่รอด ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่าง ebvma และหย่านมรอดอาจเนื่องจากจำนวนเล็ก ๆของแม่สุกร ( n = 25 ) การคัดเลือกสุกรกับสุดโต่งอย่างใดอย่างหนึ่งต่ำหรือสูงมาก ebvma ก็คาดว่าจะสร้างความแตกต่างทางพฤติกรรมระหว่างทั้งสองกลุ่ม ebvma ในการศึกษานี้ ( − 3.72 + 2.38 ) ไม่ได้รุนแรงอย่างในการศึกษาโดยแคน et al . ( 2002 ; − 4.92 + 4.26 ) ซึ่งอาจจะส่งผลถึงการขาดผลของ ebvma พฤติกรรมในระหว่างคลอดหย่านมการอยู่รอดลดลงด้วยระยะเวลานานของการยืนและเพิ่มขึ้นด้วยระยะเวลานานของการนั่ง การศึกษาหลายแห่งได้แสดงพฤติกรรมทั้งก่อนและระหว่างการตั้งครรภ์ เป็นอย่างยิ่งที่ได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมในโรงเรือน ( Pedersen et al . , 2003 , H ö tzel et al . , 2004 และจาร์วิส et al . , 2004 ) เพิ่มระยะเวลาของการนั่งผลกระทบทางบวกเกี่ยวกับการอยู่รอด แต่ยังได้รับการพบว่ามีการเพิ่มขึ้นในการสร้างโดยเมื่อเทียบกับระบบที่อยู่อาศัยอื่น ๆ ( โครนิน et al . , 1993 และจาร์วิส et al . , 1997 ) จาร์วิส et al . ( 2004 ) พบว่า ทั้ง ใน ปิดทอง และได้ให้กำเหนิดนั่งซ้อนเพิ่มขึ้นอาจเป็นผลของความขัดแย้ง : แรงจูงใจแรงจูงใจที่จะโต้ตอบกับลูกสุกรและสุกรจะถูกขัดขวางโดยศึกษาข้อ จำกัดสิ่งแวดล้อม พิจารณาจากผลการศึกษาในสภาพแวดล้อมที่ลัง ท่าที่เกิดจากแรงจูงใจความขัดแย้ง ( ให้นั่งหรือยืน ) อาจจะกำหนดความสำเร็จของการดูแลมารดาวัดว่าหย่านมการอยู่รอด สนับสนุนสมมติฐานนี้ เบื่อ et al . ( 1998 ) พบว่า 39 ตัวบด ( จาก 98 1 ) จากปลายปากกาอยู่ในช่วง 48 ชั่วโมงแม่สุกรหลังคลอด 21 ทับเกิดขึ้นหลังจากยืนนอนและคนที่สนใจเหตุการณ์เกิดขึ้นหลังจากนั่งโกหกเหตุการณ์ ในด้านสิ่งแวดล้อม ลังแต่เบื่อ et al . ( 1996 ) และ เอ็ดเวิร์ด และ มัลคิน ( 1986 ) ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนท่าทางหว่านและอัตราการตาย พิกเล็ต ในการศึกษากับสิ่งแวดล้อมลังเพิ่มขึ้นการอยู่รอดสุกรหย่านมมีระยะเวลาสั้น และระยะเวลาของการยืนและนั่งดูไม่สัมพันธ์กับความเสี่ยงที่ลดลงของลูกสุกรได้รับบด .การประมาณ ebvma รวมถึงข้อมูลจากญาติในโรงเรือนและสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันผลกระทบของสภาพแวดล้อมเหล่านี้จะถูกปรับให้ เพราะพฤติกรรมในระหว่างการตั้งครรภ์ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมในโรงเรือน ( Pedersen et al . , 2003 , H ö tzel et al . , 2004 และจาร์วิส et al . , 2004 ) , แม่กับ ebvma สูงอาจจะมีลักษณะที่เป็นน้อยขึ้นอยู่กับเหล่านี้ โรงเรือนต่างๆ และพรุ่งนี้ tesch เมิ่กโลน ( 1990 ) , ตัวอย่าง ทำการศึกษาผลของการจัดการทั้งระบบของลูกหมูประสาทสัมผัสและกลิ่นจากหมูลูกหมู ventrum บนหัวนมที่แนบมา ผ่านระบบการรับกลิ่นของลูกหมูทั้งหมดป้องกันหัวนมแนบแสดงบทบาทที่สำคัญของลูก คือระบบที่จะดำเนินการ " ประสบความสำเร็จในแม่หลังคลอด grandinson et al . ( 2002 ) ประมาณเชิงลบที่แข็งแกร่ง สหสัมพันธ์ทางพันธุกรรมระหว่างปฏิกิริยาของหว่านไปกรี๊ดลูกสุกรและจำนวนผู้เสียชีวิต ลูกหมู เนื่องจากในวันที่ 4 หลังจากบดโรงเรือน . แม้ว่าการวัดเหล่านี้ยังรวมถึงการสังเกตหลังคลอด พวกเขาชี้ให้เห็นว่าปฏิสัมพันธ์ระหว่างสุกรและลูกสุกรนางใด โดยกลิ่นและเสียง โดยจะเกี่ยวข้องกับความอยู่รอดของลูกสุกร ในการระบุลักษณะของสุกรด้วย ebvma สูงวิจัยในอนาคตควรมุ่งเน้นในลักษณะใด โดยหว่านกลิ่น และการบรรยายโดยทดสอบในโรงเรือนต่าง ๆสภาพแวดล้อม