Bantu peoples is used as a general

Bantu peoples is used as a general label for the 300–600 ethnic groups in Africa who speak Bantu languages.[1] They inhabit a geographical area stretching east and southward from Central Africa across the African Great Lakes region down to Southern Africa.[1] Bantu is a major branch of the Niger-Congo language family spoken by most populations in Africa. There are about 650 Bantu languages by the criterion of mutual intelligibility,[2] though the distinction between language and dialect is often unclear, and Ethnologue counts 535 languages.[3]

About 3000 years ago, speakers of the proto-Bantu language group began a millennia-long series of migrations eastward from their homeland between West Africa and Central Africa at the border of eastern Nigeria and Cameroon.[4] This Bantu expansion first introduced Bantu peoples to central, southern, and southeastern Africa, regions they had previously been absent from. The proto-Bantu migrants in the process assimilated and/or displaced a number of earlier inhabitants that they came across, including Khoisan populations in the south and Afro-Asiatic groups in the southeast.[5][6]

Individual Bantu groups today often include millions of people. Among these are the Luba of the Democratic Republic of the Congo, with over 13.5 million people; the Zulu of South Africa, with over 10 million people; and the Kikuyu of Kenya, with over 6 million people. Although only around five million individuals speak the Bantu Swahili language as their mother tongue,[7] it is used as a lingua franca by over 140 million people throughout Southeast Africa.[8] Swahili also serves as one of the official languages of the African Union.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนเป่าใช้เป็นป้ายชื่อทั่วไปสำหรับ 300 – 600 กลุ่มชาติพันธ์ในแอฟริกาที่พูดภาษาเป่า [1] พวกเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ยืดตอนใต้จากแอฟริกากลางทั่วทั้งภูมิภาคแอฟริกาเกรตเลกส์ไปยังแอฟริกาใต้และตะวันออก [1] เป่าเป็นสาขาหลักของ Niger-Congo ภาษาพูด โดยประชากรส่วนใหญ่ในแอฟริกา ได้ประมาณ 650 เป่าภาษาตามเกณฑ์ของ intelligibility ซึ่งกันและกัน, [2] แม้ว่ามักจะมีความแตกต่างระหว่างภาษาและภาษาชัดเจน และ Ethnologue นับภาษาที่ 535 [3]ประมาณ 3000 ปีที่ผ่านมา ลำโพงของกลุ่มภาษาโปรโตเป่าเริ่มชุดยาววัดวาอารามตั้งออกจากบ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขาระหว่างแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง ณตะวันออกประเทศไนจีเรียและแคเมอรูน [4] เป่าขยายนี้รู้จักคนเป่าไปกลาง ใต้ และแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ ภูมิภาคที่ก่อนหน้านี้ได้มาจากการ อพยพโปรโตเป่าในการขนบธรรมเนียมประเพณี หรือพลัดถิ่นจำนวนประชากรก่อนที่จะมาข้าม รวมประชากร Khoisan ใต้และตะวันออกเฉียงใต้กลุ่ม Afro-Asiatic [5] [6]แต่ละกลุ่มเป่าวันนี้มักจะมีหลายล้านคน หมู่เหล่านี้ Luba สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก 13.5 ล้านคน พวกสูลูของแอฟริกาใต้ มีกว่า 10 ล้านคน และฮังการี เคนยา มีกว่า 6 ล้านคน แม้เพียงประมาณ 5 ล้านคนพูดภาษาสวาฮิลีเป่าเป็นลิ้นแม่ของพวกเขา, [7] มันถูกใช้เป็นการใช้มากกว่า 140 ล้านคนทั่วทั้งแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ [8] สวาฮิลียังทำหน้าที่เป็นหนึ่งในภาษาทางการของแอฟริกาสหภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประชาชนกระโชกใช้เป็นป้ายทั่วไป 300-600 กลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกาที่พูดภาษากระโชก. [1] พวกเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ทอดยาวไปทางทิศใต้ทิศตะวันออกและภาคกลางของแอฟริกาจากทั่วภูมิภาคที่ Great Lakes แอฟริกันลงไปที่ภาคใต้ของแอฟริกา. [1 ] เป่าเป็นสาขาที่สำคัญของครอบครัวภาษาไนเจอร์-คองโกพูดโดยประชากรมากที่สุดในทวีปแอฟริกา มีประมาณ 650 กระโชกภาษาโดยเกณฑ์ของความเข้าใจร่วมกัน [2] แม้ว่าความแตกต่างระหว่างภาษาและภาษาที่มักจะไม่มีความชัดเจนและคนับ 535 ภาษา. [3] เกี่ยวกับปี 3000 ที่ผ่านมาลำโพงของกลุ่มภาษาโปรกระโชกเริ่ม นับพันปียาวชุดของการอพยพไปทางทิศตะวันออกจากบ้านเกิดของพวกเขาระหว่างแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลางที่ชายแดนตะวันออกของไนจีเรียและแคเมอรูน. [4] นี้ขยายตัวกระโชกแรกที่แนะนำประชาชนเป่ากลางภาคใต้และทิศตะวันออกเฉียงใต้แอฟริกาภูมิภาคที่พวกเขาได้รับก่อนหน้านี้ ขาดจาก แรงงานข้ามชาติที่โปรเป่าในกระบวนการหลอมรวมและ / หรือพลัดถิ่นจำนวนของคนที่อาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ว่าพวกเขามาข้ามรวมทั้งประชากร Khoisan ในภาคใต้และกลุ่มแอฟริกาเอเซียในตะวันออกเฉียงใต้. [5] [6] กลุ่มบุคคลเป่าในวันนี้มักจะมี ผู้คนนับล้าน กลุ่มคนเหล่านี้ลูบาของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่มีมากกว่า 13,500,000 คน; ซูลูของแอฟริกาใต้ที่มีมากกว่า 10 ล้านคน; และคิคุเคนยาที่มีมากกว่า 6 ล้านคน แม้ว่าจะมีเพียงประมาณห้าล้านคนพูดกระโชกภาษาสวาฮิลีเป็นภาษาแม่ของพวกเขา [7] มันถูกใช้เป็นภาษากลางกว่า 140 ล้านคนทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แอฟริกา. [8] ภาษาสวาฮิลียังทำหน้าที่เป็นหนึ่งในภาษาอย่างเป็นทางการของแอฟริกัน ยูเนี่ยน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บันตูประชาชนใช้เป็นชื่อทั่วไปสำหรับ 300 - 600 กลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกาที่พูดภาษาบันตู [ 1 ] ที่พวกเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ยืดตะวันออกและใต้จากแอฟริกากลางในเกรตเลกส์ภูมิภาคแอฟริกาลงไปภาคใต้แอฟริกา [ 1 ] เป่าเป็นสาขาสาขาของภาษาตระกูล พูดโดยไนเจอร์ คองโก ประชากรมากที่สุดในแอฟริกามีประมาณ 650 บันตูภาษา โดยเกณฑ์ของความเข้าใจซึ่งกันและกัน [ 2 ] ถึงแม้ว่าความแตกต่างระหว่างภาษาและภาษาถิ่นมักจะไม่ชัดเจนและ ethnologue นับภาษา 535 [ 3 ]

ประมาณ 3 , 000 ปีมาแล้วลำโพงของ Proto บันตูภาษากลุ่มเริ่มนับพันปีชุดยาวของทวีปอเมริกาตะวันออกจากบ้านเกิดระหว่างแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลางที่ชายแดนตะวันออกของไนจีเรียและแคเมอรูน . [ 4 ] การเป่าเป่าครั้งแรกประชาชน ภาคกลาง ภาคใต้ และภาคตะวันออกเฉียงใต้แอฟริกาภูมิภาคพวกเขาก่อนหน้านี้ได้หายไปจากมี Proto บันตูผู้อพยพในขั้นตอนการหลอมและ / หรือพลัดถิ่นจำนวนก่อนหน้านี้อาศัยอยู่ที่พวกเขามาข้าม รวมถึงประชากรในภาคใต้แอฟริกา Khoisan และกลุ่มเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ . [ 5 ] [ 6 ]

แต่ละกลุ่มบันตูวันนี้มักจะรวมหลายล้านคน ในหมู่เหล่านี้เป็น Luba ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก กว่า 13.5 ล้านคน