Goffman percieved the self not as a

Goffman percieved the self not as a possession of the actor but rather aas the product of the dramatic interaction between actor and audience. The self "is a dramatic effect arising from a scene that is presented."

Goffman assumed that when individuals interact, they want to present a certain sense of self that will be accepted by others. However, even as they present that self, actors are aware that members of the audience can disturb their performance. For that reason actors are attuned to the need to control the audience, especially those elements of it that might be disruptive. The actors hope that the sense of self that they present to the audience will be strong enough for the audience to define the actors as the actors want.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Goffman percieved ตนเองไม่เป็นการครอบครองของนักแสดงแต่ aas เป็นผลิตภัณฑ์การโต้ตอบระหว่างผู้ชมและนักแสดงละคร ตนเอง "คือเกิดจากฉากที่แสดงลักษณะพิเศษ" Goffman สันนิษฐานว่า เมื่อบุคคลโต้ตอบ พวกเขาต้องการแสดงความรู้สึกบางของตนเองที่จะยอมรับผู้อื่น อย่างไรก็ตาม แม้ในขณะที่พวกเขาแสดงที่ตนเอง นักแสดงได้รับทราบว่า สมาชิกของผู้ชมที่สามารถรบกวนการปฏิบัติ สำหรับเหตุผลที่ นักแสดงมีห้องปลอดบุหรี่จะต้องควบคุมผู้ชม โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์ประกอบเหล่านั้นของมันที่อาจมีขวัญ นักแสดงที่หวังว่า ความรู้สึกของตนเองที่จะแสดงเพื่อผู้ชมจะแข็งแรงเพียงพอที่ผู้ชมสามารถแสดงที่ผู้แสดงต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Goffman รับรู้ด้วยตนเองไม่ได้เป็นผู้ครอบครองของนักแสดง แต่ AAS ผลิตภัณฑ์ของการทำงานร่วมกันอย่างมากระหว่างนักแสดงและผู้ชม ตัวเอง "เป็นผลอย่างมากที่เกิดขึ้นจากที่เกิดเหตุที่นำเสนอ." Goffman สันนิษฐานว่าเมื่อมีปฏิสัมพันธ์บุคคลที่พวกเขาต้องการที่จะนำเสนอความรู้สึกบางอย่างของตัวเองที่จะได้รับการยอมรับจากคนอื่น อย่างไรก็ตามแม้ในขณะที่พวกเขานำเสนอตัวเองว่านักแสดงที่มีความตระหนักว่าสมาชิกของผู้ชมสามารถรบกวนประสิทธิภาพของพวกเขา สำหรับนักแสดงเหตุผลที่มีการปรับตัวให้เข้ากับความต้องการในการควบคุมผู้ชมโดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์ประกอบเหล่านั้นของมันที่อาจจะก่อกวน นักแสดงหวังว่ารู้สึกของตัวเองที่พวกเขานำเสนอให้กับผู้ชมจะมีความแข็งแรงมากพอสำหรับผู้ชมที่จะกำหนดเป็นนักแสดงนักแสดงที่ต้องการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

goffman รับรู้ด้วยตนเอง ไม่ได้เป็นกรรมสิทธิ์ของนักแสดง แต่กลุ่มผลิตภัณฑ์ของปฏิสัมพันธ์ที่น่าทึ่งระหว่างนักแสดงและผู้ชม ตนเอง " เป็นละครที่เกิดจากฉากที่นำเสนอ "

goffman สันนิษฐานว่าเมื่อบุคคลมีปฏิสัมพันธ์ พวกเขาต้องการนำเสนอความรู้สึกบางอย่างของตนเองนั้นจะได้รับการยอมรับจากผู้อื่น อย่างไรก็ตาม แม้ในขณะที่พวกเขาอยู่ที่ตนเองนักแสดงจะทราบว่าสมาชิกของผู้ชมสามารถรบกวนการทำงานของพวกเขา สำหรับเหตุผลที่นักแสดงกำลัง attuned เพื่อต้องสามารถควบคุมผู้ชม โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์ประกอบเหล่านั้นมันอาจจะก้าวร้าว นักแสดงหวังว่าความรู้สึกของตนเองที่พวกเขานำเสนอให้กับผู้ชมจะเข้มแข็งพอสำหรับผู้ชมที่จะกำหนดนักแสดงเป็นนักแสดงที่ต้องการ