This study compared the properties

This study compared the properties of conventionally managed sugarcane soils (sugarcane monoculture,
extensive tillage during the replanting operation, random traffic from harvest machinery and crop
residues sometimes burnt) with soils under a new sugarcane farming system based on crop rotation,
minimum tillage, controlled traffic and residue retention. Soils under perennial pasture were included as
a standard reference. Adjacent fields under the three land management practices (new sugarcane, conventional
sugarcane and pasture) were sampled at 11 sites in tropical and sub-tropical Australia and a
range of soil properties were measured (texture, soil chemical parameters, enzyme activity, composition
of the nematode community, catabolism of C sources using Biolog Ecoplates®). For most parameters, differences
between soils under the new and conventional sugarcane farming system were not significant.
Pasture soils were markedly different. They had nearly twice as much total C, total N, permanganateoxidisable
C and water-soluble C as cropped soils and this impacted on their biochemical and biological
status. Thus cellulase activity and microbial activity (measured as the rate of degradation of fluorescein
diacetate) were respectively five and two times higher in pasture soils than in soils cropped to sugarcane.
Analysis of nematode assemblages indicated that total numbers of free-living nematodes and the
ratio of free-living to plant-parasitic nematodes were higher in pasture than sugarcane soils and that
fungal-feeding nematodes were more predominant under pasture than sugarcane. These results indicate
that the biological status of sugarcane soils is poor relative to soils under permanent grass pasture.
However, sugarcane soils managed under the new farming system for 5–7 years had a lower C/N ratio,
more free-living nematodes and a greater proportion of fungivorous to bacterivorous nematodes than
conventionally managed soils, indicating a shift towards the biological properties of pasture soils. Since
such improvements in the health of non-tilled sugarcane soils are likely to continue for many years, the
data obtained in this study will be a useful benchmark for future studies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาเปรียบเทียบคุณสมบัติของดินเนื้อปูนดีจัดการอ้อย (อ้อยเรื่องtillage อย่างละเอียดระหว่างการดำเนินการปลูก จราจรสุ่มจากเครื่องจักรเก็บเกี่ยวพืชผลตกค้างบางครั้งเผา) กับดินเนื้อปูนใต้อ้อยใหม่ที่ยึดการปลูกพืชหมุนเวียน ระบบการทำฟาร์มtillage ต่ำสุด ควบคุมการจราจร และการเก็บรักษาสารตกค้าง ดินเนื้อปูนใต้พาสเจอร์ยืนต้นได้เป็นข้อมูลอ้างอิงมาตรฐาน ติดกับฟิลด์ภายใต้แนวทางการจัดการที่ดินสาม (ใหม่อ้อย ทั่วไปอ้อยและพาสเจอร์) ได้ตัวอย่างที่ 11 เว็บไซต์ในเขตร้อน และเขตร้อนย่อยและมีวัดช่วงของคุณสมบัติดิน (เนื้อ พารามิเตอร์ทางเคมี เอนไซม์ องค์ประกอบของดินนีมาโทดาชุมชน แคแทบอลิซึมแหล่ง C ใช้ Biolog Ecoplates?) สำหรับพารามิเตอร์ส่วนใหญ่ ความแตกต่างระหว่างดินเนื้อปูนใต้อ้อยใหม่ และแบบเดิมที่เลี้ยงระบบได้ไม่สำคัญดินเนื้อปูนพาสเจอร์แตกต่างกันอย่างเด่นชัด มี permanganateoxidisable C, N รวม รวมเกือบสองเท่าC และ C ที่ละลายในเป็นดินเนื้อปูนครอบตัด และนี้ผลของชีวเคมี และชีวภาพสถานะการ ดังนั้นกิจกรรม cellulase และกิจกรรมจุลินทรีย์ (วัดเป็นอัตราของ fluoresceindiacetate) ได้ตามลำดับ 5 และครอบตัดสองครั้งสูงกว่าในดินเนื้อปูนพาสเจอร์มากกว่าในดินเนื้อปูนให้อ้อยวิเคราะห์ของนีมาโทดา assemblages ระบุ free-living nematodes ที่จำนวนและอัตราส่วนของ free-living เพื่อ nematodes เสียงฟู่เหมือนกาฝากพืชได้สูงกว่าในพาสเจอร์อ้อยดินเนื้อปูนและที่เชื้อราอาหาร nematodes เพิ่มเติมกันภายใต้พาสเจอร์กว่าอ้อยได้ ระบุผลลัพธ์เหล่านี้ว่า สถานะทางชีวภาพของดินเนื้อปูนอ้อยไม่ดีสัมพันธ์กับดินเนื้อปูนใต้หญ้าถาวรพาสเจอร์อย่างไรก็ตาม ดินเนื้อปูนอ้อยจัดการภายใต้ระบบการทำฟาร์มใหม่ 5 – 7 ปีมี C/N ที่ต่ำกว่าอัตราเพิ่มเติม free-living nematodes และสัดส่วนที่มากขึ้นของ fungivorous กับ bacterivorous nematodes กว่ามีการจัดการดีดินเนื้อปูน การแสดงกะต่อคุณสมบัติทางชีวภาพของดินเนื้อปูนพาสเจอร์ ตั้งแต่เช่นปรับปรุงสุขภาพการของดินเนื้อปูนไม่ใช่ tilled อ้อยมีแนวโน้มต่อไปอีกหลายปี การข้อมูลที่ได้รับในการศึกษานี้จะเป็นเกณฑ์มาตรฐานที่มีประโยชน์สำหรับการศึกษาในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาครั้งนี้เปรียบเทียบคุณสมบัติของการจัดการอัตภาพดินอ้อย
(เชิงเดี่ยวอ้อยเตรียมกว้างขวางระหว่างการดำเนินการปลูกการจราจรสุ่มจากเครื่องจักรเก็บเกี่ยวและการปลูกพืชตกค้างบางครั้งที่ถูกเผาไหม้)
กับดินภายใต้ระบบการทำฟาร์มอ้อยใหม่บนพื้นฐานของการปลูกพืชหมุนเวียน,
ดินแบบขั้นต่ำจราจรควบคุม และการเก็บรักษาสารตกค้าง
ดินภายใต้ทุ่งหญ้ายืนต้นถูกรวมเป็นมาตรฐานอ้างอิง สาขาที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงภายใต้สามการจัดการที่ดิน
(อ้อยใหม่ธรรมดาอ้อยและทุ่งหญ้า) เป็นตัวอย่างที่ 11
แห่งในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของประเทศออสเตรเลียและช่วงของคุณสมบัติของดินถูกวัด(เนื้อดินพารามิเตอร์เคมีเอนไซม์องค์ประกอบของ ชุมชนของไส้เดือนฝอย, catabolism ของแหล่งที่มา C ใช้ Biolog Ecoplates®) สำหรับพารามิเตอร์ที่แตกต่างกันระหว่างดินภายใต้ระบบการทำฟาร์มอ้อยใหม่และธรรมดาไม่ได้มีนัยสำคัญ. ดินทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด พวกเขามีเกือบสองเท่ารวมซีรวม N, permanganateoxidisable ซีและละลายน้ำได้ C เป็นดินตัดและส่งผลกระทบในทางชีวเคมีและชีววิทยาของพวกเขาสถานะ ดังนั้นกิจกรรมเซลลูเลสและกิจกรรมของจุลินทรีย์ (วัดอัตราการย่อยสลายของ fluorescein diacetate) ตามลําดับห้าและสองครั้งที่สูงขึ้นในดินทุ่งหญ้ากว่าในดินตัดอ้อย. วิเคราะห์ assemblages ไส้เดือนฝอยที่ระบุว่าตัวเลขรวมของไส้เดือนฝอยฟรีที่อาศัยอยู่และอัตราส่วนของการใช้ชีวิตอิสระที่จะไส้เดือนฝอยพืชปรสิตมีค่าสูงกว่าในทุ่งหญ้าดินอ้อยและไส้เดือนฝอยเชื้อราให้อาหารมีความโดดเด่นมากขึ้นภายใต้ทุ่งหญ้ากว่าอ้อย ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสถานะทางชีวภาพของดินอ้อยเป็นญาติยากจนดินภายใต้ทุ่งหญ้าหญ้าถาวร. อย่างไรก็ตามดินอ้อยที่มีการจัดการภายใต้ระบบการทำฟาร์มใหม่สำหรับ 5-7 ปีมีต่ำกว่า C / อัตราส่วน N, ไส้เดือนฝอยที่อาศัยอยู่ฟรีมากขึ้นและ สัดส่วนที่มากขึ้นของไส้เดือนฝอยเพื่อ fungivorous bacterivorous กว่าดินที่มีการจัดการตามอัตภาพแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงไปสู่คุณสมบัติทางชีวภาพของดินทุ่งหญ้า ตั้งแต่การปรับปรุงดังกล่าวในการดูแลสุขภาพของการไม่ไถพรวนดินอ้อยมีแนวโน้มที่จะยังคงเป็นเวลาหลายปีที่ข้อมูลที่ได้รับในการศึกษาครั้งนี้จะเป็นมาตรฐานที่มีประโยชน์สำหรับการศึกษาในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาเปรียบเทียบคุณสมบัติของดิน ( อ้อยอ้อยจัดการโดยการพรวนดินในไร่
อย่างละเอียด , การสุ่มข้อมูลจากการเก็บเกี่ยวเครื่องจักรและพืช
ตกค้างบางครั้งเผา ) กับดินภายใต้ระบบใหม่การทำไร่อ้อยในการปลูกพืชหมุนเวียน
ลดการไถพรวน , ควบคุมการจราจร และเก็บรักษากากดินใต้ไม้ยืนต้นทุ่งหญ้าถูกรวมเป็น
อ้างอิงมาตรฐาน ที่อยู่สาขาภายใต้สามแผ่นดินปฏิบัติการการจัดการใหม่ ( อ้อยปกติ
อ้อยและหญ้าที่ ) จำนวน 11 แห่ง ในเขตร้อนและกึ่งร้อน ออสเตรเลียและ
ช่วงคุณสมบัติของดินวัด ( เนื้อดินทางเคมีของเอนไซม์องค์ประกอบ
ของชุมชนตัวกลมแคแทบอลิซึมของ C แหล่งที่มาใช้ biolog ecoplates ® ) ตัวแปรส่วนใหญ่ ความแตกต่าง
ระหว่างดินภายใต้ใหม่ และระบบทั่วไป ทำไร่อ้อย ไม่สําคัญ
ดินทุ่งหญ้า แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด พวกเขามีเกือบสองเท่า c ทั้งหมด ไนโตรเจน permanganateoxidisable
C ละลาย C เป็นตัดดินและผลกระทบต่อสถานะทางชีวเคมีและชีววิทยา
.ดังนั้น เซลลูเลส กิจกรรม และกิจกรรมของจุลินทรีย์ ( วัดว่าอัตราการย่อยสลายของได ซิเตที่
) ตามลำดับห้าและสองเท่าสูงกว่าในดินหญ้ามากกว่าดินตัดอ้อย โดยไส้เดือนทะเลของทะเล
การวิเคราะห์ พบว่า ตัวเลขรวมของไส้เดือนฝอย
อิสระและอัตราส่วนของพืชกาฝากพยาธิตัวกลมที่มีอิสระในทุ่งหญ้ามากกว่าดินที่เลี้ยงไส้เดือนฝอย
อ้อยและเชื้อราได้โดดมากในทุ่งหญ้ากว่าอ้อย ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่าสภาพทางชีววิทยาของดิน
อ้อยจนญาติต้องดินภายใต้ทุ่งหญ้าถาวร .
อย่างไรก็ตามดินอ้อยจัดการภายใต้ระบบการเกษตรใหม่ 5 – 7 ปีก็ลดอัตราส่วน
เพิ่มเติมอิสระ , ไส้เดือนฝอย และเพิ่มสัดส่วนของ fungivorous เพื่อ bacterivorous ตัวกลมกว่า
โดยการจัดการดิน แสดงว่ากะต่อสมบัติทางชีวภาพของดินในทุ่ง ตั้งแต่
การปรับปรุงดังกล่าวในสุขภาพที่ไม่ใช่ดินเพาะปลูกอ้อยมีแนวโน้มที่จะยังคงมานานหลายปี
ข้อมูลในการศึกษานี้จะเป็นประโยชน์สำหรับการศึกษามาตรฐานในอนาคต