The day-of-the week effect, first d

The day-of-the week effect, first documented by Osborne (1962); the weekend effect (significantly lower returns over the period between Friday’s close and Monday’s close), first documented by French (1980); the January effect (relatively higher returns in January), first reported by Wachtel (1942); the trading month effect studied by Ariel (1987); and the holiday effect documented by Lakonishok and Smidt (1988), are among the most important calendar effects. These calendar effects have been studied extensively in international level (e.g. Dubois and Louvet (1995), Hiraki and Maberly (1995), Aggarwal and Schatzberg (1997), Mookerjee and Yu (1999), Mills et al. (2000)) and the general conclusion is that there are particular periods of time where the investors' behavior changes significantly, affecting the distribution of returns

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สัปดาห์วัน-ของแจ้งผล เอกสารก่อน โดยออสบอร์น (1962); ผลวันหยุดสุดสัปดาห์ (ต่ำกลับในช่วงระหว่างปิดของวันศุกร์และปิดของวันจันทร์), ก่อน บันทึก โดยฝรั่งเศส (1980); ก่อนรายงานผลเดือนมกราคม (ค่อนข้างสูงแทนในเดือนมกราคม), โดย Wachtel (ปี 1942); ผลเดือนค้าศึกษา โดย Ariel (1987); และผลฮอลิเดย์จัด โดย Lakonishok และ Smidt (1988), มีผลกระทบสำคัญปฏิทิน ลักษณะพิเศษของปฏิทินเหล่านี้มีการศึกษาอย่างกว้างขวางในระดับนานาชาติ (เช่น Dubois และ Louvet (1995), Hiraki และ Maberly (1995), Aggarwal และ Schatzberg (1997), Mookerjee และยู (1999), โรงงานผลิตและ al. (2000)) และข้อสรุปทั่วไปคือมีเฉพาะช่วงเวลาที่พฤติกรรมของนักลงทุนที่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ มีผลต่อการกระจายของผลตอบแทน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันของสัปดาห์ผลเอกสารเป็นครั้งแรกโดยออสบอร์ (1962); ผลวันหยุดสุดสัปดาห์ (ผลตอบแทนที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญในช่วงระหว่างปิดวันศุกร์และปิดวันจันทร์), การบันทึกไว้เป็นครั้งแรกโดยฝรั่งเศส (1980); ผลมกราคม (ผลตอบแทนที่ค่อนข้างสูงในเดือนมกราคม) รายงานครั้งแรกโดยวาช์ (1942); ซื้อขายเดือนผลการศึกษาโดยแอเรียล (1987); และผลกระทบวันหยุดรับรองโดย Lakonishok และ Smidt (1988) เป็นหนึ่งในผลกระทบที่สำคัญที่สุดในปฏิทิน ผลกระทบปฏิทินเหล่านี้ได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวางในระดับนานาชาติ (เช่นดูบัวส์และ Louvet (1995), Hiraki และ Maberly (1995), Aggarwal และ Schatzberg (1997), Mookerjee และ Yu (1999), มิลส์ et al. (2000)) และ สรุปทั่วไปคือมีระยะเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่พฤติกรรมของนักลงทุนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญที่มีผลต่อการกระจายตัวของผลตอบแทน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันของสัปดาห์ที่มีการบันทึกไว้ครั้งแรกโดย ออสบอร์น ( 1962 ) ; วันหยุดสุดสัปดาห์ผล ( ต่ำกว่าผลตอบแทนในช่วงระหว่างปิดวันศุกร์และวันจันทร์ใกล้ ) , บันทึกไว้ครั้งแรกโดยฝรั่งเศส ( 1980 ) ; ผลมกราคม ( ค่อนข้างสูงกว่าผลตอบแทนในเดือนมกราคม ) ครั้งแรกที่รายงานโดยวอชเชิล ( 1942 ) ; ซื้อขาย เดือน ผลการศึกษาโดยแอเรียล ( 1987 )และวันหยุดพิเศษและเอกสารโดย lakonishok smidt ( 1988 ) อยู่ระหว่างผลปฏิทินที่สำคัญที่สุด ผลปฏิทินเหล่านี้ได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวางในระดับสากล เช่น บัว และ louvet ( 1995 ) , และ hiraki maberly ( 1995 ) , และ s schatzberg ( 1997 ) , mookerjee และยู ( 1999 ) , โรงสี et al .( 2000 ) และข้อสรุปทั่วไป คือ มีระยะเวลาที่เฉพาะเจาะจงของเวลาที่นักลงทุนมีพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ส่งผลต่อการกระจายผลตอบแทน