Clinical participantsChild clients

Clinical participants
Child clients presenting for assessment and treatment at a child and adolescent mental health
clinic were recruited into the group of clinical participants. Children were screened on conditions
affecting the ability to draw or copy figures (e.g., developmental, learning, or motor problems). All
clinical child participants had a primary diagnosis of an anxiety disorder according to the Diagnostic
and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV; American Psychiatric Association, 1994) assessed
by face-to-face interviews using the Anxiety Disorders Interview Schedule for DSM-IV, child and parent
versions (ADIS-C/P; Silverman & Albano, 1996), which has excellent reliabilities (Silverman,
Saavedra, & Pina, 2001). Interviews were conducted by postgraduate students in psychology and
registered psychologists trained to criterion in the use of the ADIS. Video-recordings of ADIS-C/P interviews
coded by a second rater in a previous study have demonstrated excellent inter-rater agreement
for the principal diagnosis (j = .92) and individual anxiety disorders (j = .8–1.0), with good agreement
on comorbid disorders (j = .65–.77) (Lyneham, Abbott, & Rapee, 2007). A number of ADIS-C/P interviews
were double-coded for reliability purposes (including 4% of the current sample), demonstrating
perfect inter-rater agreement for the principal diagnosis in this sample (j = 1.0). The primary anxiety
disorder diagnoses were generalized anxiety disorder (50%), social phobia (17%), obsessive compulsive
disorder (17%), separation anxiety disorder (12%), and specific phobia (5%). Most participants had a
comorbid diagnosis (none = 5%). The comorbid disorders were anxiety disorders (83%), externalizing
disorders (8%), mood disorders (5%), and other disorders (e.g., enuresis, Asperger’s disorder) (4%).
Three participants were taking medication for anxiety (selective serotonin reuptake inhibitors, SSRIs)
at the time of the study. Treatment was offered at reduced rates following participation in the current
study and a number of other research tasks.



Non-clinical participants
The non-clinical group was composed of children recruited from the local community using advertisementsposted on local billboards and in independent school newsletters, sporting association
newsletters, community activity centers, and online community forums. Parents contacted the primary
researcher, who conducted a brief telephone interview to screen for the presence of any anxiety
disorders or related disorders (e.g., mood or behavioral disorders) or conditions affecting the ability to
draw or copy figures (e.g., developmental, learning, or motor problems). Diagnosis was confirmed
using the ADIS-C/P at the experimental session. No children met criteria for an anxiety disorder on
the ADIS. Following recruitment into the study, six participants were later excluded due to mother
or child reports on the Spence Child Anxiety Scale (SCAS). A conservative cutoff score of 27 (total
score) was selected (Spence, 1998) to ensure that this non-anxious control group was clearly a low
anxious group. Participants were reimbursed $30 to $50 for their participation in the current study
and other tasks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้เข้าร่วมคลินิกลูกค้าเด็กนำเสนอประเมินและรักษาเด็กและวัยรุ่นสุขภาพจิตคลินิกถูกพิจารณาเป็นกลุ่มของผู้เรียนทางคลินิก เด็กถูกฉายบนเงื่อนไขส่งผลกระทบต่อความสามารถในการวาด หรือคัดลอกตัวเลข (เช่น พัฒนา เรียน หรือมอเตอร์ปัญหา) ทั้งหมดผู้เข้าร่วมคลินิกเด็กมีวินิจฉัยหลักของโรควิตกกังวลเป็นการวินิจฉัยตามคู่มือสถิติของโรคจิต (DSM-IV จิตแพทย์สมาคมอเมริกัน 1994) ประเมินโดยการสัมภาษณ์แบบพบปะใช้กำหนดการสัมภาษณ์โรควิตกกังวลใน DSM-IV เด็ก และแม่รุ่น (ADIS-C/P รับ & Albano, 1996), ซึ่งมี reliabilities ดี (รับSaavedra และพีนา 2001) การสัมภาษณ์ได้ดำเนินการ โดยนักศึกษาในด้านจิตวิทยา และนักจิตวิทยาลงทะเบียนฝึกอบรมกับเกณฑ์ในการใช้ของ ADIS บันทึกวิดีโอของการสัมภาษณ์ ADIS-C/Pโดยที่สอง rater ในการศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าข้อตกลงระหว่าง rater แห่งสำหรับการวินิจฉัยหลัก (j =.92) และโรควิตกกังวลแต่ละ (j =.8-1.0), กับข้อตกลงที่ดีบนโรค comorbid (j =.65-.77) (Lyneham, Abbott, & Rapee, 2007) จำนวนสัมภาษณ์ ADIS-C/Pมีสองรหัสสำหรับความน่าเชื่อถือ (รวมถึง 4% ของตัวอย่างปัจจุบัน), เห็นสมบูรณ์ rater ระหว่างข้อตกลงสำหรับการวินิจฉัยหลักในตัวอย่างนี้ (j = 1.0) ความกังวลหลักการวิเคราะห์โรคถูกตั้งค่าทั่วไป (50%) โรควิตกกังวล โรคกลัวสังคม (17%) obsessive compulsiveโรค (17%), โรควิตกกังวลแยก (12%), และโรคกลัวเฉพาะเจาะจง (5%) มีผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นการวินิจฉัย comorbid (ไม่มี = 5%) โรค comorbid ถูกโรควิตกกังวล (83%), externalizingความผิดปกติ (8%), ความผิดปกติของอารมณ์ (5%), และโรคอื่น ๆ (เช่น enuresis โรคของ Asperger) (4%)สามคนได้รับยาวิตกกังวล (selective serotonin reuptake inhibitors, SSRIs)ในเวลาของการศึกษา รักษาคำแนะนำที่ราคาลดลงต่อในปัจจุบันการศึกษาและจำนวนงานวิจัยอื่น ๆผู้เข้าร่วมไม่ใช่คลินิกกลุ่มไม่ใช่คลินิกถูกเด็กคัดจากชุมชนท้องถิ่นโดยใช้ advertisementsposted บนป้ายโฆษณาภายใน และ ในจดหมาย ข่าวโรงเรียนอิสระ สมาคมกีฬาประกอบด้วยจดหมายข่าว ศูนย์กิจกรรมชุมชน และชุมชนออนไลน์ฟอรั่ม ผู้ปกครองติดต่อหลักนักวิจัย ผู้ดำเนินการสัมภาษณ์สั้น ๆ โทรศัพท์หน้าจอสำหรับสถานะของความวิตกกังวลใด ๆความผิดปกติ หรือโรคที่เกี่ยวข้อง (เช่น อารมณ์หรือพฤติกรรมผิดปกติ) หรือเงื่อนไขที่ส่งผลกระทบต่อความสามารถในการวาด หรือคัดลอกตัวเลข (เช่น พัฒนา เรียน หรือมอเตอร์ปัญหา) ได้รับการยืนยันการวินิจฉัยใช้ ADIS-C/P ในช่วงทดลอง เด็กไม่ตรงกับเงื่อนไขสำหรับเป็นโรควิตกกังวลในADIS ต่อการสรรหาบุคลากรในการศึกษา 6 ผู้เข้าร่วมได้ภายหลังไม่รวมครบกำหนดเพื่อแม่หรือเด็กรายงานบนสเปนซ์เด็กวิตกกังวลขนาด (SCAS) คะแนน 27 (รวมตัดยอดหัวเก่าเลือกคะแนน) (สเปนซ์ 1998) เพื่อให้แน่ใจว่า กลุ่มนี้ไม่ใช่กังวลควบคุมชัดเจนเป็นกลุ่มกระตือรือร้น ผู้เข้าร่วมได้ชำระเงินคืน $ 30-$50 สำหรับการเข้าร่วมในการศึกษาปัจจุบันและงานอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เข้าร่วมคลินิก
ลูกค้าของเด็กที่นำเสนอในการประเมินและการรักษาที่สุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น
คลินิกได้รับคัดเลือกเข้าไปในกลุ่มของผู้เข้าร่วมคลินิก เด็กถูกฉายบนเงื่อนไข
ที่มีผลต่อความสามารถในการวาดรูปหรือตัวเลขสำเนา (เช่นพัฒนาการการเรียนรู้หรือปัญหามอเตอร์) ทั้งหมด
เข้าร่วมคลินิกเด็กมีการวินิจฉัยหลักของความผิดปกติของความวิตกกังวลตามการวินิจฉัย
และสถิติคู่มือการผิดปกติทางจิต (DSM-IV; สมาคมจิตแพทย์อเมริกัน, 1994) การประเมิน
โดยการสัมภาษณ์ใบหน้าเพื่อใบหน้าโดยใช้แบบสัมภาษณ์ความวิตกกังวลความผิดปกติสำหรับ DSM- IV เด็กและผู้ปกครอง
รุ่น (ADIS-C / P; Silverman & Albano, 1996) ซึ่งมีความเชื่อมั่นที่ดีเยี่ยม (ซิลเวอร์
เบดและ Pina, 2001) การสัมภาษณ์ได้ดำเนินการโดยนักศึกษาปริญญาเอกในด้านจิตวิทยาและ
นักจิตวิทยาที่ลงทะเบียนผ่านการฝึกอบรมเกณฑ์ในการใช้ ADIS วิดีโอบันทึกการสัมภาษณ์ ADIS-C / P
เขียนโดยผู้ประเมินที่สองในการศึกษาก่อนหน้าได้แสดงให้เห็นถึงข้อตกลงระหว่างผู้ประเมินที่ดีเยี่ยม
สำหรับการวินิจฉัยโรคหลัก (ญ = 0.92) และความผิดปกติของความวิตกกังวลของแต่ละบุคคล (ญ = 0.8-1.0) โดยมี ข้อตกลงที่ดี
เกี่ยวกับความผิดปกติของโรคร่วม (เจ = 0.65-0.77) (ลินแฮม, แอ็บบอทและรพี 2007) จำนวน ADIS-C / P สัมภาษณ์
ถูกเข้ารหัสสองสำหรับวัตถุประสงค์ความน่าเชื่อถือ (รวมถึง 4% ของตัวอย่างปัจจุบัน) แสดงให้เห็นถึง
ข้อตกลงระหว่างผู้ประเมินที่สมบูรณ์แบบสำหรับการวินิจฉัยที่สำคัญในตัวอย่างนี้ (ญ = 1.0) ความวิตกกังวลหลัก
วินิจฉัยความผิดปกติถูกโรควิตกกังวลทั่วไป (50%), ความหวาดกลัวสังคม (17%), บังคับครอบงำ
ผิดปกติ (17%), การแยกความผิดปกติของความวิตกกังวล (12%) และความหวาดกลัวที่เฉพาะเจาะจง (5%) ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่มี
การวินิจฉัยโรคร่วม (ไม่มี = 5%) ความผิดปกติร่วมของผู้ป่วยมีความผิดปกติของความวิตกกังวล (83%), externalizing
ผิดปกติ (8%), ความผิดปกติทางอารมณ์ (5%) และความผิดปกติอื่น ๆ (เช่น enuresis, โรค Asperger 's) (4%).
สามผู้เข้าร่วมได้รับการใช้ยาสำหรับความวิตกกังวล (เลือก สารยับยั้ง reuptake serotonin, SSRIs)
ในช่วงเวลาของการศึกษา การรักษาที่ถูกนำเสนอในอัตราที่ลดลงต่อไปนี้การมีส่วนร่วมในปัจจุบัน
การศึกษาและจำนวนงานวิจัยอื่น ๆ . ผู้เข้าร่วมไม่คลินิกกลุ่มที่ไม่ใช่ทางคลินิกประกอบด้วยเด็กได้รับคัดเลือกจากชุมชนท้องถิ่นใช้ advertisementsposted บนป้ายโฆษณาในท้องถิ่นและในจดหมายข่าวโรงเรียนเอกชน, กีฬา สมาคมจดหมายข่าวชุมชนศูนย์กิจกรรมและฟอรั่มชุมชนออนไลน์ พ่อแม่ผู้ปกครองติดต่อหลักวิจัยที่ดำเนินการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์สั้น ๆ กับหน้าจอสำหรับการปรากฏตัวของความวิตกกังวลใด ๆ ที่ผิดปกติหรือความผิดปกติที่เกี่ยวข้อง (เช่นอารมณ์หรือความผิดปกติพฤติกรรม) หรือเงื่อนไขที่มีผลต่อความสามารถในการวาดหรือคัดลอกตัวเลข (เช่นพัฒนาการการเรียนรู้หรือ ปัญหามอเตอร์) ได้รับการยืนยันการวินิจฉัยโดยใช้ ADIS-C / P ที่เซสชั่นการทดลอง เด็กไม่มีเกณฑ์สำหรับความผิดปกติของความวิตกกังวลเกี่ยวกับADIS ต่อไปนี้การรับสมัครในการศึกษาหกผู้เข้าร่วมได้รับการยกเว้นในภายหลังเนื่องจากแม่ของเด็กหรือรายงานในสเปนเด็กความวิตกกังวลสเกล (SCAs) คะแนนตัดอนุรักษ์นิยมที่ 27 (รวมคะแนน) ได้รับเลือก (สเปนซ์, 1998) เพื่อให้แน่ใจว่านี้กลุ่มควบคุมที่ไม่ได้กังวลได้อย่างชัดเจนต่ำกลุ่มกังวล ผู้เข้าร่วมได้รับการคืนเงิน $ 30 ถึง $ 50 สำหรับการมีส่วนร่วมในการศึกษาในปัจจุบันและงานอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คลินิกเข้าร่วม
ลูกค้าเด็กเสนอเพื่อการประเมินและการรักษาที่คลินิกสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น /
เข้าไปในกลุ่มผู้เข้าร่วมคลินิก เด็กที่ถูกฉายบนเงื่อนไข
มีผลต่อความสามารถในการวาดหรือคัดลอกตัวเลข ( เช่น พัฒนาการ การเรียนรู้ หรือปัญหามอเตอร์ ) ทั้งหมด
ผู้เข้าร่วมคลินิกสำหรับเด็กมีการวินิจฉัยหลักของโรควิตกกังวลที่ตามการวินิจฉัยและสถิติ
คู่มือของความผิดปกติทางจิต ( dsm-iv ; อเมริกันสมาคมจิตแพทย์ , 1994 ) ประเมิน
โดยการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัวโดยใช้แบบสัมภาษณ์สำหรับความผิดปกติของความวิตกกังวล dsm-iv เด็กและผู้ปกครอง
รุ่น ( adis-c / p ; & albano ซิลเวอร์แมน , 1996 )ซึ่งมีความเชื่อมั่นที่ดี ( Silverman
าล ซา เวดรา&ปินะ , , , 2001 ) สัมภาษณ์โดยนักศึกษาระดับปริญญาโทในด้านจิตวิทยา และนักจิตวิทยา ลงทะเบียนฝึก
ตามเกณฑ์ในการส . บันทึกวิดีโอ adis-c / p การสัมภาษณ์
รหัสโดยระดับที่สองในการศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นถึงระดับยอดเยี่ยมระหว่างข้อตกลง
สำหรับการวินิจฉัยโรคหลัก ( J = .92 ) และบุคคลโรควิตกกังวล ( J = 8 ( 1.0 ) กับข้อตกลงที่ดีใน comorbid disorders
( J = . 65 ) . 77 ) ( lyneham , Abbott , &ระพี , 2007 ) จำนวน adis-c / p การสัมภาษณ์
เป็นคู่รหัสเพื่อความน่าเชื่อถือ ( รวมทั้ง 4 % ของตัวอย่างปัจจุบัน ) แสดงให้เห็นถึงระดับที่สมบูรณ์แบบระหว่าง
ข้อตกลงสำหรับการวินิจฉัยโรคหลัก ในตัวอย่างนี้ ( J = 1.0 )
ความกังวลหลักวินิจฉัยเป็นโรควิตกกังวลผิดปกติทั่วไป ( 50% ) , โรคกลัวสังคม ( 17% ) , ครอบงำบังคับความผิดปกติ
( 17% ) , ความผิดปกติของความวิตกกังวลแยก ( 12% ) และ โฟเบีย ( 5% ) ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่มีการวินิจฉัย
comorbid ( ไม่มี = 5% ) ความผิดปกติของ comorbid คือความผิดปกติของความวิตกกังวล ( 83% ) ภายนอก
ความผิดปกติ ( 8% ) , ความผิดปกติทางอารมณ์ ( 5% ) , และความผิดปกติอื่น ๆ ( เช่น ฉี่รดที่นอน ,โรค Asperger ' s ) ( 4% )
3 ได้แก่ การใช้ยาสำหรับความวิตกกังวล ( selective serotonin reuptake inhibitors SSRIs )
ในช่วงเวลาของการศึกษา การเสนออัตราที่ลดลงตามการมีส่วนร่วมในการศึกษาปัจจุบัน
และหมายเลขของงานวิจัยอื่น ๆ .




ไม่เข้าร่วมคลินิกที่ไม่ใช่ทางคลินิกของกลุ่มตัวอย่างเด็กได้รับคัดเลือกจากชุมชนท้องถิ่น โดยใช้ advertisementsposted บิลล์บอร์ดท้องถิ่นและในจดหมายข่าวโรงเรียนเอกชนสมาคมกีฬา
, จดหมายข่าว , ศูนย์กิจกรรมชุมชน และกระดานข่าวออนไลน์ ผู้ปกครองติดต่อผู้วิจัยหลัก
, ผู้ทำการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์สั้นๆไปยังหน้าจอสำหรับการปรากฏตัวของความกังวล
ความผิดปกติหรือโรคที่เกี่ยวข้องกับ เช่น อารมณ์ หรือพฤติกรรมผิดปกติ ) หรือเงื่อนไขที่มีผลต่อความสามารถในการวาดหรือคัดลอกตัวเลข
( เช่น พัฒนาการ การเรียนรู้ หรือปัญหามอเตอร์ ) การวินิจฉัย การใช้ adis-c
/ P ที่ระยะเวลาทดลอง ไม่พบเกณฑ์สำหรับความผิดปกติของความวิตกกังวลใน
ส . ต่อไปนี้การรับสมัครเข้าศึกษาหกได้แก่ ต่อมาแยกออกจากแม่
เด็ก หรือรายงานเกี่ยวกับสเปนซ์เด็กกังวลมาตราส่วน ( scas ) คะแนนกลุ่มอนุลักษณ์ 27 ( คะแนนรวม
) ถูกเลือก ( สเปน , 1998 ) เพื่อให้แน่ใจว่า นี้ไม่กังวลกลุ่มควบคุมชัดเจน กลุ่มเป็นกังวลน้อย

จำนวนเงินคืน $ 30 ถึง $ 50 สำหรับการมีส่วนร่วมของพวกเขาในการศึกษา



และงานอื่น ๆ