Participative Safety is highly simi

Participative Safety is highly similar to psychological safety (Edmonson, 1999), which measures how comfortable team members feel in presenting ideas and giving constructive feedback to their team members (Anderson & West, 1998). Research teams with high participative safety often share information, understand each other and listen to everyone’s view. Task conflict involves disagreement about ideas and procedures associated with the team's tasks. The different opinions associated with task conflict can potentially undermine participative safety within the team. If team members often disagree with each other, there is a high level of task conflict (Jehn & Mannix, 2001) and the sense that it is safe to introduce new ideas and opinions could be impaired. If team members do not feel comfortable about sharing their ideas or providing constructive feedback, less original and potential solutions may be selected, which could lead to poorer team effectiveness. When relationship conflict is low, participative safety is high because team members stay calm to approach the other person in a non-threatening manner to understand the other person’s point of view and the feelings being communicated. On the contrary, team members who do not like each another and do not get along interpersonally are unlikely to feel comfortable about sharing ideas or proposing plans (West, 1990). This discomfort is expected to result in reduced perceptions of participative safety. Therefore, we hypothesize:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความปลอดภัยมีส่วนร่วมเป็นอย่างสูงที่คล้ายกับความปลอดภัยทางจิตวิทยา (Edmonson, 1999) ซึ่งมาตรการวิธีที่สะดวกสบายสมาชิกในทีมรู้สึกในการนำเสนอความคิดและให้ข้อเสนอแนะที่สร้างสรรค์ให้กับสมาชิกทีมของพวกเขา (เดอร์สันและเวสต์, 1998) ทีมงานวิจัยที่มีความปลอดภัยสูงมักจะมีส่วนร่วมแบ่งปันข้อมูลเข้าใจซึ่งกันและกันและรับฟังมุมมองของทุกคน ความขัดแย้งทางผลงานที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งเกี่ยวกับความคิดและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับงานของทีม ความคิดเห็นที่ต่างที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งทางผลงานอาจจะบ่อนทำลายความปลอดภัยมีส่วนร่วมภายในทีม หากสมาชิกในทีมมักจะไม่เห็นด้วยกับแต่ละอื่น ๆ ที่มีระดับสูงของความขัดแย้งทางผลงาน (Jehn & Mannix, 2001) และความรู้สึกว่ามันมีความปลอดภัยที่จะแนะนำความคิดใหม่และความคิดเห็นอาจมีการด้อยค่า หากสมาชิกในทีมไม่รู้สึกสะดวกสบายเกี่ยวกับการแบ่งปันความคิดของพวกเขาหรือให้ข้อเสนอแนะที่สร้างสรรค์น้อยโซลูชั่นเดิมและมีศักยภาพอาจจะถูกเลือกซึ่งอาจนำไปสู่​​ทีมที่ด้อยประสิทธิภาพ เมื่อความขัดแย้งความสัมพันธ์อยู่ในระดับต่ำ, ความปลอดภัยมีส่วนร่วมอยู่ในระดับสูงเนื่องจากสมาชิกในทีมอยู่ในความสงบที่จะเข้าใกล้คนอื่น ๆ ในลักษณะที่ไม่เป็นอันตรายที่จะเข้าใจจุดที่คนอื่น ๆ ของมุมมองและความรู้สึกที่มีการสื่อสาร ในทางตรงกันข้ามสมาชิกในทีมที่ไม่ชอบแต่ละอื่นและไม่ได้รับพร้อม interpersonally ไม่น่าจะรู้สึกสะดวกสบายเกี่ยวกับการแบ่งปันความคิดหรือเสนอแผน (เวสต์, 1990) ความรู้สึกไม่สบายนี้คาดว่าจะส่งผลให้เกิดการรับรู้ที่ลดลงของความปลอดภัยมีส่วนร่วม ดังนั้นเราจึงตั้งสมมติฐาน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตู้แบบมีส่วนร่วมเป็นอย่างสูงที่คล้ายกับตู้ทางจิตวิทยา ( เอ็กเมินสัน , 1999 ) ซึ่งมาตรการว่าสมาชิกในทีมรู้สึกสบายในการนำเสนอความคิดและให้ข้อเสนอแนะที่สร้างสรรค์เพื่อ สมาชิกทีมของพวกเขา ( แอนเดอร์สัน&ตะวันตก , 1998 ) ทีมวิจัยความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมสูงมักแบ่งปันข้อมูล เข้าใจกันและกัน และฟังความคิดเห็นของทุกคนงานที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้ง ความขัดแย้งเกี่ยวกับความคิด และกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับงานของทีม ความคิดเห็นที่แตกต่างที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นสามารถทําลายตู้แบบงานภายในทีม ถ้าสมาชิกของทีมมักจะไม่เห็นด้วยกับแต่ละอื่น ๆ , มีระดับสูงของงาน ( jehn ครุกแมน& , ความขัดแย้ง2544 ) และความรู้สึกว่ามันปลอดภัยที่จะแนะนำแนวคิดใหม่และความคิดเห็นอาจจะบกพร่อง ถ้าสมาชิกของทีมไม่ได้รู้สึกสะดวกสบายเกี่ยวกับการแบ่งปันความคิดของพวกเขาหรือให้สร้างสรรค์ความคิดเห็นเดิมน้อยลง และโซลูชั่นที่มีศักยภาพอาจจะถูกเลือก ซึ่งจะทำให้ทีมด้อยประสิทธิผล เมื่อความขัดแย้งในความสัมพันธ์ต่ำตู้แบบมีส่วนร่วมสูง เพราะสมาชิกทีมใจเย็นๆเข้าหาบุคคลอื่นในลักษณะคุกคาม ไม่ต้องเข้าใจคนอื่นจุดของมุมมองและความรู้สึก การติดต่อสื่อสารกัน ในทางตรงกันข้าม ทีมงาน สมาชิกที่ไม่เหมือนกัน และไม่ได้รับพร้อม interpersonally ไม่น่าจะรู้สึกสะดวกสบายเกี่ยวกับการแบ่งปันความคิดหรือเสนอแผน ( เวสต์ , 1990 )ไม่สบายครั้งนี้คาดว่าจะส่งผลให้ลดการรับรู้ของความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วม . ดังนั้นเราจึงพบ :