Nearly 100 million people now depen

Nearly 100 million people now depend on upland rice as their daily staple food. Almost two-thirds of the upland rice area is in Asia. Bangladesh, Cambodia, China, India, Indonesia, Myanmar, Thailand, and Vietnam are important producers.[1]

Upland rice is grown in rainfed fields prepared and seeded when dry, much like wheat or maize. The ecosystem is extremely diverse, including fields that are level, gently rolling or steep, at altitudes up to 2,000 metres and with rainfall ranging from 1,000 to 4,500 mm annually.

Soils range from highly fertile to highly weathered, infertile and acidic, but only 15 percent of total upland rice grows where soils are fertile and the growing season is long.

Many upland farmers plant local rices that do not respond well to improved management practices—but these are well adapted to their environments and produce grains that meet local needs.[2]

Although the rice technology of the 1960s and 70s focused on irrigated rice, farmers in the uplands were not forgotten. Researchers produced cultivars adapted to poor soils, and with improved blast resistance and drought tolerance.[3] Some have outyielded traditional rices by more than 100 percent in evaluations. Scientists at national agricultural research systems have crossed these improved rices with local cultivars and farmers are now beginning to grow the progeny. But more improvements are needed to meet the new challenges.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกือบ 100 ล้านคนขณะนี้ขึ้นค่อยข้าวเป็นอาหารหลักประจำวัน เกือบสองในสามของพื้นที่ปลูกข้าวค่อยอยู่ในเอเชีย ประเทศบังกลาเทศ กัมพูชา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย พม่า ไทย และเวียดนามเป็นผู้ผลิตที่สำคัญ[1]ค่อยข้าวที่ปลูกในเขต rainfed เตรียม และ seeded เมื่อแห้ง มากเช่นข้าวสาลีหรือข้าวโพด ระบบนิเวศมีหลากหลายมาก รวมทั้งเขตข้อมูลที่ เป็นระดับ ค่อย ๆ กลิ้ง สูงชันที่ระดับความสูง ถึง 2000 เมตร และ มีปริมาณน้ำฝนตั้งแต่ 1000 มม. 4500 ปีช่วงดินเนื้อปูนจากอุดมสมบูรณ์สูงจะสูง weathered ช่วง และเปรี้ยว แต่เพียง 15 เปอร์เซ็นต์รวมข้าวค่อยขยายที่ดินเนื้อปูนจะอุดมสมบูรณ์ และฤดูกาลเติบโตยาวหลายค่อยเกษตรกรพืชท้องถิ่น rices ที่ไม่ตอบสนองด้วยการปรับปรุงวิธีบริหารจัดการ — แต่เหล่านี้จะดีปรับสภาพแวดล้อมการผลิตธัญพืชที่ตรงกับความต้องการท้องถิ่น[2]แม้ว่าเทคโนโลยีข้าวของปี 1960 และ 70s เน้นข้าวยาม เกษตรกรในชายจะได้ไม่ลืม นักวิจัยผลิตพันธุ์ปรับดินเนื้อปูนไม่ดี และมีระเบิดปรับปรุงความต้านทานและภัยแล้ง[3] บางมี outyielded rices ดั้งเดิมมากกว่า 100 เปอร์เซ็นต์ในการประเมิน นักวิทยาศาสตร์ที่วิจัยเกษตรแห่งชาติระบบมีข้าม rices เหล่านี้ดีขึ้นกับพันธุ์ท้องถิ่น และเกษตรกรจะเริ่มตอนนี้ลูกหลานเติบโต แต่ต้องการปรับปรุงเพิ่มเติมเพื่อตอบสนองความท้าทายใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกือบ 100 ล้านคนในขณะนี้ขึ้นอยู่กับการปลูกข้าวไร่เป็นอาหารหลักของพวกเขาในชีวิตประจำวัน เกือบสองในสามของพื้นที่ปลูกข้าวไร่ที่อยู่ในเอเชีย บังคลาเทศกัมพูชา, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, พม่า, ไทยและเวียดนามเป็นผู้ผลิตที่สำคัญ. [1] ข้าวไร่ที่ปลูกในทุ่งน้ำฝนเตรียมความพร้อมและเมล็ดเมื่อแห้งมากเช่นข้าวสาลีหรือข้าวโพด ระบบนิเวศที่มีความหลากหลายมากรวมทั้งสาขาที่มีระดับเบา ๆ กลิ้งหรือสูงชันที่ระดับความสูงถึง 2,000 เมตรและมีฝนตกตั้งแต่ 1,000 ถึง 4,500 มิลลิเมตรต่อปี. ดินช่วงจากความอุดมสมบูรณ์อย่างมากที่จะตากแดดตากฝนสูงที่มีบุตรยากและเป็นกรด แต่เพียง 15 เปอร์เซ็นต์ของข้าวไร่รวมเติบโตที่มีความอุดมสมบูรณ์ของดินและฤดูปลูกเป็นเวลานาน. เกษตรกรบนพื้นที่สูงหลาย rices ท้องถิ่นพืชที่ไม่ตอบสนองดีต่อการจัดการที่ดีขึ้นการปฏิบัติ แต่เหล่านี้จะปรับตัวได้ดีกับสภาพแวดล้อมและการผลิตธัญพืชของพวกเขาที่ตอบสนองความต้องการของท้องถิ่น. [ 2] ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีข้าวปี 1960 และ 70s มุ่งเน้นไปที่ข้าวชลประทานเกษตรกรบนพื้นที่สูงได้ไม่ลืม นักวิจัยผลิตพันธุ์ไปปรับใช้กับดินที่ดีและมีความต้านทานระเบิดที่ดีขึ้นและทนแล้ง. [3] บางคนได้ outyielded ข้าวแบบดั้งเดิมโดยมากกว่าร้อยละ 100 ในการประเมินผล นักวิทยาศาสตร์ที่ระบบการวิจัยทางการเกษตรแห่งชาติได้ข้ามข้าวที่ดีขึ้นเหล่านี้กับสายพันธุ์ท้องถิ่นและเกษตรกรกำลังเริ่มที่จะเติบโตลูกหลาน แต่การปรับปรุงมากขึ้นมีความจำเป็นที่จะตอบสนองความท้าทายใหม่ ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกือบ 100 ล้านคน ตอนนี้ขึ้นอยู่กับข้าวไร่เป็นอาหารหลักของทุกวัน เกือบสองในสามของข้าวไร่ พื้นที่ในเอเชีย บังคลาเทศ กัมพูชา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย พม่า ไทย และเวียดนาม เป็นผู้ผลิตที่สำคัญ [ 1 ]

ข้าวไร่ที่ปลูกในเขตอาศัยน้ำฝน และเมื่อเตรียมเมล็ดแห้งมากๆ เช่น ข้าวสาลีหรือข้าวโพด ระบบนิเวศมีมากหลากหลายรวมทั้งสาขาที่มีระดับ ค่อยๆรีดหรือสูงชันที่ระดับความสูงถึง 2 , 000 เมตรและมีปริมาณน้ำฝนตั้งแต่ 1 , 000 ถึง 4 , 500 มิลลิเมตรต่อปี ช่วงจากสูง

ดินอุดมสมบูรณ์มีผุ , มีบุตรยาก และเปรี้ยว แต่เพียง 15 เปอร์เซ็นต์ของข้าวไร่รวมเติบโตที่ดินอุดมสมบูรณ์และฤดูปลูกยาว

หลายไร่ เกษตรกรปลูกข้าวท้องถิ่นที่ไม่ตอบสนองดีต่อการปรับปรุงแนวทางปฏิบัติในการจัดการ แต่เหล่านี้เป็นอย่างดี เหมาะกับสภาพแวดล้อมของพวกเขาและผลิตธัญพืชที่ตอบสนองความต้องการของท้องถิ่น [ 2 ]

ถึงแม้ว่าข้าวเทคโนโลยีของทศวรรษที่ 1960 และ 70s เน้นข้าวนาชลประทาน เกษตรกรในบริเวณนั้นไม่ได้ถูกลืม นักวิจัยผลิตพันธุ์ดัดแปลงสภาพดินไม่ดีและปรับปรุงความต้านทานระเบิดและทนแล้ง [ 3 ] มี outyielded ข้าวแบบดั้งเดิม โดยมากกว่าร้อยละ 100 ในการประเมิน . นักวิทยาศาสตร์ที่วิจัยระบบเกษตรแห่งชาติได้ข้ามเหล่านี้ปรับปรุงข้าวพันธุ์ท้องถิ่น และเกษตรกรที่มีกำลังขยายลูกหลาน แต่การปรับปรุงเพิ่มเติมที่จำเป็นเพื่อตอบสนองความท้าทายใหม่
.