The time waveform is a plot of time

The time waveform is a plot of time vs. amplitude, and is referred to as the time domain. The time domain signal can be converted into a frequency domain representation, which is in fact the spectrum. The spectrum is a plot of frequency vs. amplitude. The FFT for the time waveform from Figure 6 is plotted in Figure7. We can clearly read from this plot that the frequency content of the signal is 10 Hz, and that its amplitude at 10 Hz is 5 mm.
What now, if our time waveform has more than one frequency present? Let’s take a look at another example. Consider the waveforms in Figure 8. In the top graph we have our 10 Hz waveform, called S1. The second waveform is a 25 Hz waveform with amplitude 2 mm, which we can call S2. The third waveform, plotted at the bottom, is S1+S2, which yields a much more complex waveform.
Let us examine the FFT for S1+S2, depicted in Figure 9. We can clearly observe two peaks in spectrum, namely a 5 mm peak at 10 Hz, and a 2 mm peak at 25 Hz. Thus, by only looking at the spectrum, we can characterize our S1+S2 waveform much better than by examining the waveform from Figure 8. The frequency spectrum is hence much easier to interpret and gives us information that is often impossible to observe by just looking at the time waveform.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สัญญาณเวลาที่พล็อตของเวลาเมื่อเทียบกับความกว้างและจะเรียกว่าโดเมนเวลา เวลาที่สัญญาณโดเมนสามารถแปลงเป็นตัวแทนโดเมนความถี่ซึ่งในความเป็นจริงสเปกตรัม สเปกตรัมเป็นพล็อตเทียบกับคลื่นความถี่ สำหรับรูปแบบของคลื่น FFT เวลาจากรูปที่ 6 ที่มีการวางแผนใน Figure7 ชัดเจนเราสามารถอ่านได้จากพล็อตนี้ว่าเนื้อหาความถี่ของสัญญาณคือ 10 เฮิร์ตซ์และความกว้างของมันอยู่ที่ 10 Hz คือ 5 มม.
สิ่งที่ตอนนี้ถ้าสัญญาณเวลาของเรามีมากกว่าหนึ่งความถี่ในปัจจุบัน? ลองมาดูตัวอย่างอื่น พิจารณารูปคลื่นในรูปที่ 8 ในกราฟด้านบนที่เรามีรูปแบบของคลื่น 10 เฮิร์ตซ์ของเราที่เรียกว่า S1 รูปแบบของคลื่นที่สองคือรูปแบบของคลื่น 25 เฮิร์ตซ์ที่มีความกว้าง 2 มิลลิเมตรซึ่งเราสามารถเรียก S2 รูปแบบของคลื่นที่สามพล็อตที่ด้านล่างเป็น S1 + S2 ซึ่งอัตราผลตอบแทนมากขึ้นรูปแบบของคลื่นที่ซับซ้อน.
ให้เราตรวจสอบ FFT สำหรับ S1 + S2, ที่ปรากฎในรูปที่ 9 เราสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนสองยอดในสเปกตรัมคือ 5 มิลลิเมตร สูงสุดที่ 10 เฮิร์ตซ์และ 2 มิลลิเมตรสูงสุดที่ 25 เฮิร์ตซ์ ดังนั้นโดยเฉพาะการมองหาที่คลื่นความถี่ที่เราสามารถอธิบายลักษณะรูปแบบของคลื่น S1 + S2 ของเราดีกว่าโดยการตรวจสอบรูปแบบของคลื่นจากรูปที่ 8 คลื่นความถี่จึงเป็นเรื่องง่ายที่จะตีความและให้ข้อมูลที่มักจะเป็นไปไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นได้โดยเพียงแค่มอง ในรูปแบบของคลื่นเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เวลาที่สัญญาณจะแปลงเวลา กับ ขนาด และจะเรียกว่าเวลาโดเมน เวลาโดเมนสัญญาณสามารถแปลงเป็นโดเมนความถี่แทนซึ่งในความเป็นจริงสเปกตรัม สเปกตรัมเป็นพล็อตของความถี่และแอมปลิจูด . การเกิดในเวลาจริงจากรูปที่ 6 เป็นการวางแผนใน figure7 .เราก็จะอ่านจากพล็อตนี้เนื้อหาของสัญญาณที่ความถี่ 10 Hz และความถี่ 10 Hz ซึ่งเป็น 5 มิล
แล้วตอนนี้ ถ้าสัญญาณ เวลาของเรามีมากกว่าหนึ่งความถี่ปัจจุบัน ? ลองมาดูอีกตัวอย่างหนึ่ง พิจารณารูปในรูปที่ 8 ในกราฟด้านบนที่เราได้สัญญาณ , Hz 10 ของเราเรียกว่า S1 . สัญญาณที่สอง คือ 25 Hz สัญญาณที่มีขนาด 2 มม.ซึ่งเราสามารถเรียก S2 . สัญญาณที่สาม วางแผนที่ด้านล่าง , S1 S2 ซึ่งทำให้สามารถมากซับซ้อนมากขึ้น
เราตรวจสอบหน่วยสำหรับ S1 S2 ปรากฎในรูปที่ 9 เราก็จะสังเกตสองยอดสเปกตรัมคือ 5 มม. สูงสุดที่ 10 Hz 2 มม. และสูงสุดที่ 25 เฮิร์ต ดังนั้น โดยมองแต่สเปกตรัมเราสามารถจำกัดความสามารถของเรา S1 S2 ดีกว่าโดยการตรวจสอบสัญญาณจากรูปที่ 8 คลื่นความถี่จึงง่ายมากที่จะตีความและให้เรามีข้อมูลที่มักจะเป็นไปไม่ได้ที่จะสังเกตโดยดูจากเวลาที่สัญญาณ