The Association for Southeast Asian

The Association for Southeast Asian Nations or ASEAN has been set up in 1976 in order to
build a strong political and military block that is resisting the communism idea from China
(Department of Trade Negotiations, 2011). There were five countries starting the ASEAN
group that were Thailand, Malaysia, Singapore, Indonesia, and the Philippines. Then, Brunei
Darussalam, Vietnam, Myanmar, Laos, and Cambodia had become members of ASEAN later.
Under the vision of “one vision, one identity, and one community”, ASEAN has four main
aims that are: 1) Free trade and service area, including investment, labor, and capital, 2)
Competitive advantage, including e-ASEAN development, and tax and competitive policy
development, 3) Sustainable economic development, including SMEs supports, and 4) the
world economic integration, including FTA (free trade agreement) planning with other
countries, and production network.
ASEAN, at the moment, has contained 600 million people from 10 member countries
together. The main goals of ASEAN are driven into three perspectives, a) ASEAN security
community, b) ASEAN socio-cultural community, and c) ASEAN economic community.
ASEAN in the new name of the ASEAN Economic Community (AEC) and the member
countries hope to form a “single market and production base” where the production factors
can freely move anywhere anytime across the AEC member countries (Srijunpetch, 2012).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรืออาเซียนได้ถูกตั้งขึ้นใน 1976 เพื่อสร้างบล็อกแข็งแกร่งทางการเมือง และการทหารที่จะต่อต้านความคิดคอมมิวนิสต์จากประเทศจีน(แผนกค้าเจรจา 2011) มี 5 ประเทศในอาเซียนเริ่มต้นกลุ่มที่ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และ แล้ว บรูไนดารุสซาลาม เวียดนาม พม่า ลาว และกัมพูชาได้เป็น สมาชิกของอาเซียนในภายหลังภายใต้วิสัยทัศน์ ของ"วิสัยทัศน์หนึ่ง ตัวหนึ่ง หนึ่งชุมชน" อาเซียนมีหลักสี่เป้าหมายที่: ค้าเสรี 1) และพื้นที่บริการ ลงทุน แรงงาน และเมือง หลวง 2เปรียบ รวมทั้งการ พัฒนาอีอาเซียน ภาษี และนโยบายการแข่งขันพัฒนา 3) พัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน สนับสนุน SMEs และ 4)รวมเศรษฐกิจโลก รวมทั้งเขตการค้าเสรี (ข้อตกลงการค้าเสรี) วางแผนกันประเทศ และเครือข่ายการผลิตอาเซียน ขณะนี้ มีอยู่ 600 ล้านคนจาก 10 ประเทศสมาชิกร่วมกัน เป้าหมายหลักของอาเซียนจะขับเคลื่อนในสามมุมมอง การ) อาเซียนความปลอดภัยชุมชน b) อาเซียนชุมชนสังคมวัฒนธรรม และ c) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในชื่อใหม่ของอาเซียนเศรษฐกิจชุมชน (ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน) และสมาชิกอาเซียนหวังว่าประเทศจะเป็น "ตลาดเดียวและฐานการผลิต" ซึ่งปัจจัยการผลิตสามารถอิสระย้ายทุกที่ทุกประเทศสมาชิกของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (Srijunpetch, 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรืออาเซียนได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 1976
เพื่อสร้างบล็อกการเมืองและการทหารที่แข็งแกร่งที่จะต่อต้านความคิดลัทธิคอมมิวนิสต์จากประเทศจีน
(กรมเจรจาการค้าระหว่าง 2011) มีห้าประเทศอาเซียนเริ่มต้นกลุ่มที่มีไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์
จากนั้นบรูไนดารุสซาลามเวียดนามพม่าลาวและกัมพูชาได้กลายเป็นสมาชิกของอาเซียนในภายหลัง. ภายใต้วิสัยทัศน์ของ "หนึ่งวิสัยทัศน์ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวตนและเป็นหนึ่งในชุมชน" อาเซียนมีสี่หลักจุดมุ่งหมายที่คือ1) การค้าเสรีและการบริการ พื้นที่รวมถึงการลงทุนแรงงานและเงินทุน 2) เปรียบในการแข่งขันรวมถึงการพัฒนา E-อาเซียนและภาษีและนโยบายการแข่งขันการพัฒนา3) การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนรวมทั้งผู้ประกอบการ SMEs สนับสนุนและ 4) รวมกลุ่มทางเศรษฐกิจโลกรวมทั้งเขตการค้าเสรี (ฟรี ข้อตกลงการค้า) วางแผนกับคนอื่น ๆประเทศและเครือข่ายการผลิต. อาเซียนในขณะนี้ได้มี 600 ล้านคนจาก 10 ประเทศสมาชิกด้วยกัน เป้าหมายหลักของอาเซียนจะขับเคลื่อนออกเป็นสามมุมมอง) การรักษาความปลอดภัยอาเซียนชุมชนข) อาเซียนชุมชนสังคมวัฒนธรรมและ c) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. อาเซียนในชื่อใหม่ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) และสมาชิกประเทศหวังว่าในรูปแบบ "ตลาดเดียวและฐานการผลิต" ที่ปัจจัยการผลิตได้อย่างอิสระสามารถย้ายไปทุกที่ทุกเวลาทั่วประเทศสมาชิกประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน(พรศรีจั่นเพชร 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สมาคมประชาชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรือ อาเซียนได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 2519 เพื่อ
สร้างบล็อกทางการเมืองและการทหารที่แข็งแกร่งที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์คิดจากประเทศจีน
( กรมเจรจาการค้า 2011 ) มีห้าประเทศกลุ่มอาเซียน
เริ่มต้นที่ประเทศไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์
จากนั้น บรูไนดารุสซาลาม เวียดนาม พม่า ลาวและกัมพูชาได้กลายเป็นสมาชิกของอาเซียนภายหลัง .
ภายใต้วิสัยทัศน์ของ " หนึ่งวิสัยทัศน์ หนึ่งเอกลักษณ์ หนึ่งประชาคม อาเซียนได้สี่หลัก
มีวัตถุประสงค์ที่ 1 ) ฟรีพื้นที่การค้าและบริการ รวมทั้งการลงทุน ทุน แรงงาน และ 2 )
ความได้เปรียบในการแข่งขัน รวมทั้งการพัฒนา e-asean และภาษี แข่งขันการพัฒนานโยบาย
3 ) การพัฒนาเศรษฐกิจที่ยั่งยืน รวมถึง SMEs สนับสนุนและ 4 ) การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ
โลก รวมทั้งเอฟทีเอ ( ข้อตกลงการค้าเสรี ) วางแผนกับประเทศอื่น ๆ

และเครือข่ายการผลิต อาเซียน ในขณะนี้ มีจำนวน 600 ล้านคน จาก 10 ประเทศ สมาชิก
ด้วยกัน เป้าหมายหลักของอาเซียนจะขับเคลื่อนใน 3 มุมมอง ประชาคมความมั่นคงอาเซียน )
, b ) ประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน และประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
c ) .อาเซียนในชื่อใหม่ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ( AEC ) และสมาชิก
ประเทศหวังว่าจะฟอร์ม " ตลาดเดียวและฐานการผลิตที่มีปัจจัยการผลิต
สามารถย้ายได้อย่างอิสระทุกที่ทุกเวลาใน AEC ประเทศสมาชิก ( srijunpetch , 2012 )