This paper represents the first att

This paper represents the first attempt to model the effect both marriage and divorce
probabilities have on labour supply and wages within a utility maximisation framework. I
develop a theoretical model that is based on a setting in which men and women each
maximise their own lifetime utility and married couples interact in a non-cooperative
manner. Wages are determined by the number of hours a person has worked in the past.
The probability of marriage is found to increase work hours for those unmarried people
who expect to marry someone with a lower wage rate. This is more likely to be the case
for men than women. Conversely, among married couples, an increase in the likelihood
of divorce has a positive effect on labour supply for those who earn less per hour than
their spouses: something that is likely for women but not men.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอกสารนี้แสดงครั้งแรกเพื่อผลรุ่นแต่งงานและหย่าร้างน่าจะมีอุปทานแรงงานและค่าจ้างภายในกรอบ maximisation อรรถประโยชน์ ผมพัฒนาแบบจำลองทางทฤษฎีที่ใช้การตั้งค่าในชายและหญิงซึ่ง แต่ละเพิ่มอรรถประโยชน์อายุการใช้งานของตนเอง และคู่สมรสการโต้ตอบในห้องสหกรณ์ลักษณะ ค่าจ้างถูกกำหนด โดยจำนวนชั่วโมงที่บุคคลได้ทำงานในอดีตพบว่าน่าเป็นของแต่งเพิ่มชั่วโมงทำงานสำหรับผู้ที่ยังที่คาดว่าจะแต่งงานกับคนกับอัตราค่าจ้างต่ำ น่าจะเป็นกรณีมีสำหรับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ในทางกลับกัน ระหว่างคู่แต่งงาน การเพิ่มโอกาสการหย่ามีผลต่ออุปทานแรงงานสำหรับผู้ที่ได้รับน้อยกว่าต่อชั่วโมงมากกว่าบวกคู่สมรส: สิ่งที่เป็นโอกาสสำหรับผู้หญิงแต่ผู้ชายไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้จะแสดงให้เห็นถึงความพยายามครั้งแรกในการจำลองผลกระทบทั้งการแต่งงานและการหย่าร้าง
น่าจะมีในการจัดหาแรงงานและค่าจ้างในกรอบยูทิลิตี้สูงสุด ผม
พัฒนารูปแบบทางทฤษฎีที่เป็นไปตามการตั้งค่าในการที่ชายและหญิงแต่ละ
ผลประโยชน์สูงสุดที่อายุการใช้งานของตัวเองและคู่สมรสมีปฏิสัมพันธ์ในไม่ร่วมมือ
ลักษณะ ค่าจ้างจะถูกกำหนดโดยจำนวนชั่วโมงคนที่ได้ทำงานในอดีตที่ผ่านมา.
น่าจะเป็นของการแต่งงานจะพบว่าเพิ่มชั่วโมงการทำงานสำหรับคนที่ยังไม่ได้แต่งงานผู้
ที่คาดว่าจะแต่งงานกับคนที่มีอัตราค่าจ้างที่ต่ำกว่า นี้มีแนวโน้มที่จะเป็นกรณี
สำหรับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ในทางกลับกันในหมู่คู่แต่งงาน, การเพิ่มขึ้นของความเป็นไปได้
ของการหย่าร้างมีผลบวกในการจัดหาแรงงานสำหรับผู้ที่มีรายได้น้อยต่อชั่วโมงกว่า
คู่สมรสของพวกเขาสิ่งที่อาจเป็นไปได้สำหรับผู้หญิง แต่ผู้ชายไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้แสดงถึงความพยายามครั้งแรกในรูปแบบผลทั้งการแต่งงานและการหย่าร้างน่าจะมีในการจัดหาแรงงานและค่าจ้างภายในอาคารทำให้มีสูงสุด ดังนี้ ฉันการพัฒนาแบบจำลองทางทฤษฎีที่อยู่บนพื้นฐานของการตั้งค่าที่ผู้ชายและผู้หญิงแต่ละคนเพิ่มสาธารณูปโภคชีวิตของตัวเองและคู่สมรสที่ไม่โต้ตอบในสหกรณ์ลักษณะ ค่าจ้างถูกกำหนดโดยจำนวนของชั่วโมงคนได้ทำงานในอดีตความเป็นไปได้ของการแต่งงานพบว่าเพิ่มชั่วโมงทำงานสำหรับคนโสดที่คาดว่าจะได้แต่งงานกับใคร มีอัตราค่าจ้างต่ำกว่า นี่น่าจะเป็นคดีสำหรับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ในทางกลับกัน ระหว่างคู่สมรส การเพิ่มโอกาสหย่ามีผลบวกต่ออุปทานแรงงาน สำหรับผู้ที่มีรายได้น้อย ต่อ ชั่วโมงกว่าคู่สมรส : สิ่งที่เป็นโอกาสสำหรับผู้หญิง แต่ผู้ชาย