style of the local people, based on

style of the local people, based on the knowledge about and responsibility for the ecological system of the area" (TAT, 1996). In addition, The Thailand Institute of Scientific and Technological Research (TISTR) defined ecotourism as a responsible travel in a natural area that has a special identity and a culture closely related to the area's ecosystems. Local participation in ecotourism management is intended to create awareness about the need for ecosystem conservation. In addition, providing a definition of ecotourism can serve a useful purpose of helping to clarify the ideas of concerned persons, especially, in Thailand where as mentioned earlier. The concept tends to mean all things to all people. The following definition from is offered: “Ecotourism is a responsible travel in areas containing natural resources that possess endemic characteristics and cultural or historical resources that are integrated into the area’s ecological system. Its purposes are to create awareness among all concerned parties of the need for and the measure used to conserve ecosystems and as such is oriented towards community participation as well as the provision of a joint learning experience in sustainable tourism and environmental management” (TISTR, 1997). Therefore, this research has taken this philosophy and its attendant principles as central to the analysis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะของคนในท้องถิ่น ขึ้นอยู่กับความรู้เกี่ยวกับความรับผิดชอบในระบบนิเวศน์ของพื้นที่" (ททท. 1996) เดอะไทยสถาบันของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีวิจัยวิสาหกิจกำหนดท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นการท่องเที่ยวที่รับผิดชอบในพื้นที่ธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์พิเศษและวัฒนธรรมที่สัมพันธ์กับระบบนิเวศของพื้นที่ ท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักเกี่ยวกับความต้องการอนุรักษ์ระบบนิเวศ นอกจากนี้ การให้คำจำกัดความของการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์สามารถรองรับวัตถุประสงค์ประโยชน์ที่ช่วยชี้แจงความคิดของบุคคลที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ ในประเทศไทยเป็นกล่าวก่อนหน้านี้ แนวคิดมีแนวโน้มที่จะ หมายถึง ทุกสิ่งทุกคน มีจากคำต่อไปนี้: "ท่องเที่ยวเชิงนิเวศอยู่ในความรับผิดชอบในพื้นที่ที่ประกอบด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่มีลักษณะยุงและทรัพยากรวัฒนธรรม หรือประวัติศาสตร์ที่ถูกรวมอยู่ในระบบนิเวศน์ของพื้นที่ วัตถุประสงค์จะสร้างความรู้ระหว่างบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดการใช้ และการวัดใช้เพื่ออนุรักษ์ระบบนิเวศ และเป็นเป็นแนวทางการมีส่วนร่วมของชุมชนรวมทั้งบทบัญญัติของการร่วมเรียนรู้ประสบการณ์ในการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และการจัดการสิ่งแวดล้อม" (วว 1997) ดังนั้น งานวิจัยนี้ได้ดำเนินการปรัชญานี้และเป็นผู้ดูแลหลักกลางเพื่อการวิเคราะห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สไตล์ของคนในท้องถิ่นบนพื้นฐานของความรู้เกี่ยวกับความรับผิดชอบต่อระบบนิเวศของพื้นที่ "(ททท, 1996). นอกจากนี้สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว) ที่กำหนดไว้การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นท่องเที่ยวที่รับผิดชอบมีความเป็นธรรมชาติ พื้นที่ที่มีความเป็นเอกลักษณ์พิเศษและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับระบบนิเวศของพื้นที่. มีส่วนร่วมของท้องถิ่นในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักเกี่ยวกับความจำเป็นในการอนุรักษ์ระบบนิเวศ. นอกจากนี้ยังมีการให้ความหมายของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่สามารถตอบสนองวัตถุประสงค์ที่มีประโยชน์ในการช่วยให้การชี้แจง . ความคิดของผู้ที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทยซึ่งเป็นที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้แนวคิดมีแนวโน้มที่จะหมายถึงสิ่งที่ทุกคนความหมายต่อไปนี้จากที่มีให้:. "การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นท่องเที่ยวที่รับผิดชอบในพื้นที่ที่มีทรัพยากรทางธรรมชาติที่มีลักษณะเฉพาะถิ่นและวัฒนธรรม หรือทรัพยากรทางประวัติศาสตร์ที่มีการบูรณาการเข้ากับระบบนิเวศวิทยาของพื้นที่. วัตถุประสงค์ของมันคือการสร้างความตระหนักในหมู่ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกความต้องการและตัวชี้วัดที่ใช้ในการอนุรักษ์ระบบนิเวศและเป็นที่มุ่งเน้นดังกล่าวไปสู่​​การมีส่วนร่วมของชุมชนเช่นเดียวกับการให้การเรียนรู้ร่วมกัน มีประสบการณ์ในการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและการจัดการสิ่งแวดล้อม "(วว, 1997) ดังนั้นงานวิจัยนี้ได้ดำเนินการนี​​้ปรัชญาและหลักการดูแลในฐานะที่เป็นศูนย์กลางในการวิเคราะห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะของคนในท้องถิ่น บนพื้นฐานของความรู้และความรับผิดชอบต่อระบบนิเวศของพื้นที่ " ( การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย , 2539 ) นอกจากนี้ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย ( วว. ) นิยามการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นท่องเที่ยวที่รับผิดชอบในพื้นที่ธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์พิเศษ และมีวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับพื้นที่ของระบบนิเวศวิทยาการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักเกี่ยวกับความต้องการอนุรักษ์ระบบนิเวศ นอกจากนี้ การให้คำนิยามของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ สามารถตอบสนองวัตถุประสงค์ที่เป็นประโยชน์ช่วยชี้แจงถึงความคิดของบุคคลที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในประเทศไทยที่เป็นที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ แนวคิดมีแนวโน้มที่จะหมายถึงทุกสิ่งให้กับทุกคน ต่อไปนี้คือคำนิยามจากเสนอ :" การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ คือ การเดินทางที่รับผิดชอบในพื้นที่ที่มีทรัพยากรธรรมชาติที่มีลักษณะเฉพาะถิ่นและทรัพยากรวัฒนธรรมหรือประวัติศาสตร์ที่รวมอยู่ในระบบนิเวศของพื้นที่วัตถุประสงค์ของการสร้างความตระหนักของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องของความต้องการและมาตรการที่ใช้เพื่อการอนุรักษ์ระบบนิเวศและดังกล่าวเป็นเชิงต่อการมีส่วนร่วมของชุมชน รวมทั้งการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ร่วมกันในการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม " ( วว. , 1997 ) ดังนั้นงานวิจัยนี้ได้นำหลักการของปรัชญานี้ ผู้ดูแล และเป็นศูนย์กลางในการวิเคราะห์