That's nonsense!" said the official

That's nonsense!" said the official. "The King's hand mill is beside the lotus pond in the inner court."

"Oh, is that so?" said the thief, trying to control his excitement.

"No one would dare try to steal the King's hand mill," said tht official. "Who would even think of trying when the thing is lying right beside the lotus pond where there is always lots of people coming and going."

The thief was so excited that all he could say was "Yes" and "That's right" until he was able to leave.

For many days the thief studied the situation. Then one very dark night, he climbed the palace wall and stole the hand mill from beside the lotus pond.

He was brimming with pride and confidence as he made his way back to the wall. But once outside the palace, he was overcome with fear of being discovered. His heart skipped a beat every time he met someone on the street. He decided to steal a boat and go to his hometown to hide because he knew that once the theft was discovered, everyone in the city and on the roads would be questioned.

Once at sea the thief lay back against the bow of the boat and laughed. Then he began to sing and dance as he thought about how rich he was going to be. Then he thought about what to request from the hand mill. He did not want to ask for something common and easy to obtain.

"Salt! Salt!" he suddenly shouted. "I'll ask for salt! Everyone needs salt. I can sell it and become a rich man. I'll be tht richest man in the country."

He fell down on his knees and began turning the hand mill, singing as he did, Salt! Salt! Make some salt! Then he began dancing and singing about being a rich man.

And the hand mill kept turning and turning. Salt spilled over the sides of the small boat but the thief just kept dancing and singing and laughing, all the time thinking about the big house he was going to have and the numerous servants who would serve him lavish meals.

Finally the boat was so full of salt that it sank to the bottom of the sea. And, since no one has ever told the hand mill to stop, it is still turning and making salt, which is why the sea is salty.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก็เหลวไหล "กล่าวอย่างเป็นทางการ "โรงสีมือพระอยู่ข้างสระบัวในศาลภายใน""โอ้ เป็นที่เพื่อ? " ขโมย พยายามที่จะควบคุมความตื่นเต้นของเขากล่าวว่า"ไม่มีใครจะกล้าลองขโมยพระมือโรงสี กล่าวว่า ทาง tht "ใครแม้แต่จะคิดเมื่อสิ่งมีอยู่ด้านขวาข้างสระบัวของจะมีหลายคนมา และ"ขโมยได้ตื่นเต้นว่า ทั้งหมดที่เขาพูดคือ "ใช่" และ "ถูกต้อง" จนสามารถปล่อยหลายวัน ขโมยศึกษาสถานการณ์ แล้วหนึ่งคืนมืดมาก เขาปีนกำแพงวัง และขโมยสีมือจากข้างสระบัวเขาถูก brimming ด้วยความภาคภูมิใจและความเชื่อมั่นเขาทำให้เขากลับไปผนัง แต่เมื่ออยู่นอกวัง เขาถูกเอาชนะความกลัวของการค้นพบ หัวใจข้ามการชนะทุกครั้งที่เขาพบคนบนถนน เขาตัดสินใจที่จะขโมยเรือ และไปที่บ้านของเขาไปซ่อน เพราะเขารู้ว่า เมื่อค้นพบการขโมย ทุกคน ในเมือง และ บนถนนจะถูกสอบสวนครั้งที่ทะเล ขโมยวางกลับกับโบว์ของเรือ และหัวเราะ แล้ว เขาเริ่มร้องเพลง และเต้นรำกับเขาคิดว่า เกี่ยวกับวิธีรวยคงเป็นไปได้ แล้ว เขาคิดว่า เกี่ยวกับสิ่งที่ต้องการร้องขอจากโรงสีมือ เขาไม่ต้องขอสิ่งทั่วไป และง่ายต่อการได้รับการ"เกลือ เกลือ "เขาตะโกนก็ "ฉันจะขอเกลือ ทุกคนต้องการเกลือ ผมสามารถขายได้ และกลายเป็น คนรวย ฉันจะเป็น tht คนรวยที่สุดในประเทศ"เขาล้มลงบนเข่าของเขา และเริ่มเปิดโรงงานผลิตมือ ร้องได้ เกลือ เกลือ ทำให้เกลือบาง แล้วเขาเริ่มเต้นรำ และร้องเพลงเกี่ยวกับการเป็นคนรวยและโรงสีมือเก็บไว้เปิดและเปิด เกลือหกผ่านด้านข้างของเรือเล็ก แต่ขโมยเพียงเก็บเต้นรำร้องเพลง และ หัวเราะ คิดเวลาเกี่ยวกับบ้านหลังใหญ่ที่เป็นไปได้และข้าราชการมากมายที่จะทำอาหารฟุ่มเฟือยในที่สุด เรือได้เต็มเกลือที่มันจมอยู่ที่ด้านล่างของทะเล ก เนื่องจากไม่เคยมีบอกมือโรงสีหยุด ยังคงเปิด และทำเกลือ ซึ่งเป็นเหตุผลเป็นเค็ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ! "เป็นทางการกล่าวว่า." โรงงานมือของกษัตริย์อยู่ข้างบ่อบัวในลานชั้นใน. "" โอ้เป็นเช่นนั้น? "กล่าวว่าขโมยพยายามที่จะควบคุมความตื่นเต้นของเขา." ไม่มีใครจะกล้าพยายามที่จะขโมย โรงงานมือของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว "อย่างเป็นทางการ tht กล่าวว่า." ใครแม้จะคิดว่าการพยายามที่เมื่อสิ่งที่กำลังนอนอยู่ข้างสระบัวที่มีจำนวนมากมักจะของคนที่มาและไป. "ขโมยตื่นเต้นมากที่ทุกอย่างที่เขาอาจจะบอกว่าเป็น"ใช่" และ "ที่เหมาะสม" จนกระทั่งเขาก็สามารถที่จะออกจาก. สำหรับหลาย ๆ คนวันขโมยศึกษาสถานการณ์. จากนั้นหนึ่งคืนที่มืดมากเขาปีนกำแพงวังและขโมยโรงงานมือจากข้างสระบัว. เขาเป็นคนที่เต็มไปด้วย ความภาคภูมิใจและความเชื่อมั่นในขณะที่เขาทำทางของเขากลับไปที่ผนัง. แต่เมื่ออยู่นอกวังเขาก็เอาชนะด้วยความกลัวว่าจะถูกค้นพบ. หัวใจของเขาข้ามจังหวะทุกครั้งที่เขาได้พบกับใครบางคนบนถนน. เขาจึงตัดสินใจที่จะขโมยเรือและไป ไปที่บ้านเกิดของเขาที่จะซ่อนเพราะเขารู้ว่าเมื่อขโมยถูกค้นพบทุกคนในเมืองและบนถนนจะถูกสอบสวน. เมื่ออยู่ในทะเลขโมยวางกลับกับคันธนูของเรือและหัวเราะ จากนั้นเขาก็เริ่มร้องเพลงและเต้นรำในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับวิธีที่อุดมไปด้วยเขาเป็นไปได้ จากนั้นเขาก็คิดเกี่ยวกับสิ่งที่จะขอจากโรงงานมือ เขาไม่ได้ต้องการที่จะขออะไรบางอย่างที่พบบ่อยและง่ายที่จะได้รับ. "เกลือเกลือ!" เขาก็ตะโกน "ฉันจะขอเกลือ! ทุกคนต้องการเกลือ. ฉันสามารถขายได้และกลายเป็นคนรวย. ฉันจะ tht คนที่รวยที่สุดในประเทศ." เขาล้มลงบนหัวเข่าของเขาและเริ่มหันโรงงานมือร้องเพลงในขณะที่เขา ทำเกลือ! เกลือ! ทำให้เกลือบาง! จากนั้นเขาก็เริ่มเต้นและร้องเพลงเกี่ยวกับการเป็นคนรวย. และโรงสีมือเก็บไว้เปลี่ยนและเปลี่ยน เกลือทะลักด้านข้างของเรือลำเล็ก ๆ แต่โจรก็คงเต้นและการร้องเพลงและหัวเราะตลอดเวลาคิดเกี่ยวกับบ้านหลังใหญ่ที่เขากำลังจะมีและคนรับใช้จำนวนมากที่จะได้รับใช้พระองค์อาหารฟุ่มเฟือย. ในที่สุดเรือก็เต็มเพื่อ เกลือที่มันจมลงไปด้านล่างของทะเล และเนื่องจากไม่มีใครได้เคยบอกว่าโรงสีมือที่จะหยุดมันก็ยังเปลี่ยนและทำให้เกลือซึ่งเป็นเหตุผลที่น้ำทะเลเค็ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ ! " อย่างเป็นทางการกล่าวว่า . พระหัตถ์ โรงสีข้างบ่อบัวในฝ่ายใน "

" งั้นเหรอ ? " บอกว่าขโมย พยายามควบคุมความตื่นเต้นของตัวเอง

" ไม่มีใครกล้าขโมยพระหัตถ์ โรงสี กล่าวว่า " tht อย่างเป็นทางการ ใครจะคิดว่าพยายามเมื่อสิ่งที่อยู่ข้างสระบัว ซึ่งมีคนมากมายมาและไป "

ขโมยก็ตื่นเต้นว่าเขาจะพูด " ใช่ " และ " ใช่ " จนกว่าเขาจะจากไป

หลายวันขโมยศึกษาสถานการณ์ ตอนนั้นมืดมากกลางคืน เขาปีนกำแพงวังและขโมยมือจากโรงงานข้างบ่อบัว

เขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและความเชื่อมั่นที่เขาทำทางของเขากลับไปที่กำแพง แต่เมื่อออกนอกวังเขาเอาชนะกับความกลัวของการค้นพบ หัวใจของเขาเต้นแรงทุกครั้งที่เขาเจอคนบนถนน เขาตัดสินใจที่จะขโมยเรือ และกลับไปบ้านเกิดของเขาไปซ่อน เพราะเขารู้ว่าถ้าขโมยถูกจับได้ ทุกคนในเมือง และบนถนนจะถาม

เมื่อทะเลโจรกลับกับคันธนูของเรือ และหัวเราะแล้วเขาก็เริ่มร้องและเต้นตามที่เขาคิดเรื่องรวยแค่ไหนเขาก็จะเป็น แล้วเขาก็คิดเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องขอจากมือบด เขาไม่ได้ต้องการจะถามบางอย่างที่พบบ่อยและง่ายขอรับ

" เกลือ ! เกลือ ! จู่ๆ เขาก็ตะโกน " ผมจะถามสำหรับเกลือ ! ทุกคนต้องการเกลือ ฉันสามารถขายมันได้กลายเป็นคนรวย ผมจะเป็นผู้ชายที่ร่ำรวยที่สุด tht ในประเทศ "

เขาหล่นลงบนหัวเข่าของเขาและเริ่มเปลี่ยนมือโรงสี ร้องเพลงกับเขา เกลือ ! เกลือ ! ทำเกลือ ! แล้วเขาก็เริ่มเต้นและร้องเพลงเกี่ยวกับการเป็นคนร่ำรวย

และมือบดเอาแต่หมุนและเปิด เกลือหกมากกว่าด้านข้างของเรือขนาดเล็ก แต่ขโมยเอาแต่เต้นและร้องเพลงและหัวเราะตลอดเวลาคิดเกี่ยวกับ บ้านหลังใหญ่ เขากำลังจะได้ และข้าราชการมากมาย ใครจะเอาอาหารฟุ่มเฟือย

ในที่สุดเรือเต็มไปด้วยเกลือมันจมลงสู่ก้นทะเล และเนื่องจากไม่มีใครเคยบอกมือบดให้หยุด มันยังเปลี่ยนและทำเกลือ ซึ่งทำให้ทะเลเค็ม