The ever-expanding cruise ship indu

The ever-expanding cruise ship industry seems to have no end to its own growth. In the 1980s the growth beat every expectation (Hall & Braithwaite, 1990) and since then, the sustained growth has repeatedly given the cruise sector the title of the fastest growing segment in the tourism industry (Marti, 2004; Wie, 2005) with an 8.4% average annual growth from 1980 to 2003 (Toh et al., 2005) and a projected similar pattern for the coming years (Cruise In- dustry News Annual Report, 2007). The growth in capacity is also strong with solid occupancy figures as reported by Toh et al. (2005). In 2003, the average cruise occupancy rate was 95% compared to only 59% for North American hotels.

Since the beginning of the cruise industry, ships have been steadily increasing in size (Hobson, 1993). Every year a new ship is introduced that dethrones the previous biggest ship. We are now expecting to see a ship of 220,000 gross registered tonnage (GRT), the Genesis class, to be introduced by Royal Caribbean Cruise Line (RCCL) in 2009 (Marine Log, 2007). The current biggest ship, the Freedom of the Seas, is also owned by RCCL and has a GRT of 160,000, with a carrying capacity of 4375 passengers and 1360 crew mem- bers (Cruise Lines International Association, 2007). Although the race for bigger ships is continuous, the market for smaller more luxurious cruise ships, offering a yacht-like experience is also in- creasing steadily (Marine Log, 2007). Another sign of booming business is the fact that every cruise company is ordering 1–2 ships per year to increase their capacity, and other new ventures still emerge, i.e., MSC Cruises and easyCruise (Marine Log, 2007). The investments in new ships are also due to a game of strategic capacity investment in order to block other potential investors to enter the market (Wie, 2005). With these increasing size and capacity expansions, the problem of supply chain and logistics management is also compounded. The ships benefit from very tiny time windows to re-supply and these are not increasing propor- tionally with size. Therefore these bigger ships will create new challenges on an operational level. To worsen the problem, cruise ships are committed to the supplies present onboard once leaving the port. Therefore, demand forecasting must be very precise if the safety stock is to be reduced in this space-starved environment, while preventing costly stockouts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขยายเคยล่องเรืออุตสาหกรรมน่าจะ มีไม่สิ้นสุดการเจริญเติบโตของตนเอง ในทศวรรษ 1980 การเติบโตชนะทุกความคาดหวัง (ฮอลล์และ Braithwaite, 1990) และตั้งแต่นั้น sustained เติบโตได้ซ้ำ ๆ ให้ภาคครูชื่อของเซ็กเมนต์ที่เติบโตเร็วที่สุดในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (วาน่า 2004 วีไว 2005) ที่ 8.4% ต่อปีเติบโตเฉลี่ยจาก 1980 2003 (โต et al., 2005) และรูปแบบคล้ายที่คาดการณ์ปีมา (ครู In-dustry ข่าวรายงานประจำปี 2007) การเติบโตในกำลังก็แข็งแรง ด้วย figures พักแข็งเป็นรายงานโดยโต et al. (2005) ใน 2003 อัตราการเข้าพักเฉลี่ยครูถูก 95% เมื่อเทียบกับเพียง 59% สำหรับอเมริกาเหนือSince the beginning of the cruise industry, ships have been steadily increasing in size (Hobson, 1993). Every year a new ship is introduced that dethrones the previous biggest ship. We are now expecting to see a ship of 220,000 gross registered tonnage (GRT), the Genesis class, to be introduced by Royal Caribbean Cruise Line (RCCL) in 2009 (Marine Log, 2007). The current biggest ship, the Freedom of the Seas, is also owned by RCCL and has a GRT of 160,000, with a carrying capacity of 4375 passengers and 1360 crew mem- bers (Cruise Lines International Association, 2007). Although the race for bigger ships is continuous, the market for smaller more luxurious cruise ships, offering a yacht-like experience is also in- creasing steadily (Marine Log, 2007). Another sign of booming business is the fact that every cruise company is ordering 1–2 ships per year to increase their capacity, and other new ventures still emerge, i.e., MSC Cruises and easyCruise (Marine Log, 2007). The investments in new ships are also due to a game of strategic capacity investment in order to block other potential investors to enter the market (Wie, 2005). With these increasing size and capacity expansions, the problem of supply chain and logistics management is also compounded. The ships benefit from very tiny time windows to re-supply and these are not increasing propor- tionally with size. Therefore these bigger ships will create new challenges on an operational level. To worsen the problem, cruise ships are committed to the supplies present onboard once leaving the port. Therefore, demand forecasting must be very precise if the safety stock is to be reduced in this space-starved environment, while preventing costly stockouts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ล่องเรือที่เคยขยายตัวของอุตสาหกรรมเรือดูเหมือนว่าจะมีจุดสิ้นสุดในการเจริญเติบโตของตัวเองไม่มี ในปี 1980 การเจริญเติบโตชนะทุกความคาดหวัง (ฮอลล์และ Braithwaite, 1990) และตั้งแต่นั้นมาการเติบโตอย่างยั่งยืนได้ให้ซ้ำภาคล่องเรือชื่อเรื่องของส่วนที่เติบโตเร็วที่สุดในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (Marti 2004; Wie 2005) ด้วย การเจริญเติบโต 8.4% เฉลี่ยปี 1980-2003 (Toh et al., 2005) และรูปแบบคล้ายที่คาดการณ์สำหรับปีที่ผ่านมา (In-ล่องเรือดัสทรีข่าวรายงานประจำปี 2007) การเจริญเติบโตในความจุที่แข็งแกร่งนอกจากนี้ยังมีอัตราการเข้าพัก gures สายแข็งตามที่รายงานโดย Toh et al, (2005) ในปี 2003 อัตราการเข้าพักล่องเรือเฉลี่ยอยู่ที่ 95% เมื่อเทียบกับเพียง 59% สำหรับโรงแรมในอเมริกาเหนือ. ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมการล่องเรือเรือได้รับการเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในขนาด (ฮอบสัน, 1993) ทุกปีเรือใหม่เป็นที่รู้จักว่า dethrones เรือที่ใหญ่ที่สุดก่อนหน้านี้ ขณะนี้เรากำลังคาดหวังว่าจะเห็นเรือ 220,000 ระวางจดทะเบียน (GRT) ระดับปฐมกาลจะได้รับการแนะนำให้รู้จักกับรอยัลแคริบเบียนล่องเรือแถว (RCCL) ในปี 2009 (เข้าสู่ระบบทางทะเล 2007) เรือที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบันเสรีภาพแห่งท้องทะเลเป็นเจ้าของโดย RCCL และมีจี 160,000 ที่มีขีดความสามารถของ 4375 ผู้โดยสารและลูกเรือ 1,360 Bers จา (Cruise Lines สมาคมนานาชาติ 2007) แม้ว่าการแข่งขันสำหรับเรือขนาดใหญ่อย่างต่อเนื่องตลาดสำหรับเรือล่องเรือที่หรูหรามากขึ้นขนาดเล็กที่นำเสนอประสบการณ์เรือยอชท์เหมือนยังเป็น In-creasing อย่างต่อเนื่อง (ทางทะเลเข้าสู่ระบบ 2007) เข้าสู่ระบบของธุรกิจที่เฟื่องฟูก็คือความจริงที่ว่า บริษัท เรือทุกการสั่งซื้อ 1-2 ลำต่อปีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของพวกเขาและกิจการใหม่อื่น ๆ ยังคงโผล่ออกมาคือเรือสำราญ MSC และ easyCruise (เข้าสู่ระบบทางทะเล 2007) เงินลงทุนในเรือใหม่นอกจากนี้ยังมีเกมเนื่องจากกำลังการผลิตของการลงทุนเชิงกลยุทธ์ในการสั่งซื้อเพื่อป้องกันการลงทุนที่มีศักยภาพอื่น ๆ ที่จะเข้าสู่ตลาด (Wie 2005) ด้วยขนาดที่เพิ่มขึ้นเหล่านี้และขยายกำลังการผลิตปัญหาของห่วงโซ่อุปทานและการจัดการโลจิสติกยังประกอบ เรือเสื้อสายประโยชน์จากหน้าต่างขนาดเล็กมากเวลาอีกครั้งและอุปทานเหล่านี้จะไม่เพิ่มขึ้น propor- tionally ที่มีขนาด ดังนั้นเหล่านี้เรือที่ใหญ่กว่าจะสร้างความท้าทายใหม่ในระดับปฏิบัติการ ปัญหาจะเลวลงเรือล่องเรือมุ่งมั่นที่จะนำเสนออุปกรณ์ onboard ครั้งเดียวออกจากพอร์ต ดังนั้นการพยากรณ์ความต้องการจะต้องมีความแม่นยำมากถ้าหุ้นที่ปลอดภัยที่จะลดลงในสภาพแวดล้อมพื้นที่หิวโหยนี้ขณะที่การป้องกัน Stockouts ค่าใช้จ่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่เคยขยายเรืออุตสาหกรรมดูเหมือนว่าจะได้ไม่มีสิ้นสุดการเจริญเติบโตของตนเอง ในช่วงปี 1980 การเจริญเติบโตชนะทุกความคาดหวัง ( Hall &เบรทเวต , 2533 ) และตั้งแต่นั้นมา การเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนมีซ้ำให้ภาคล่องเรือชื่อของกลุ่มที่เติบโตเร็วที่สุดในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ( มาร์ตี้ , 2004 ; อย่างเช่น , 2005 ) กับ 8.4% การเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อปีจากปี 1980 ถึงปี 2003 ( โต๊ะ et al . ,2005 ) และการคาดการณ์ที่คล้ายกันรูปแบบสำหรับปีมา ( ล่องเรือยาง - ข่าวรายงานประจำปี , 2550 ) การเจริญเติบโตในความสามารถยังแข็งแรงด้วยของแข็งท่านจึง gures รายงานโดยโต๊ะ et al . ( 2005 ) ในปี 2003 โดยเฉลี่ยอัตราการล่องเรือคือ 95% เมื่อเทียบกับเพียง 59% โรงแรมอเมริกาเหนือ .

ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมเรือเรือที่ได้รับอย่างต่อเนื่องเพิ่มขึ้นในขนาด ( ฮอบสัน , 1993 ) ของทุกปีเป็นเรือใหม่ แนะนำว่า dethrones ก่อนหน้าที่ใหญ่ที่สุดของเรือ ตอนนี้เรากำลังคาดหวังว่าจะเห็นเรือของ 220 , 000 รวมจดทะเบียนระวาง ( เกิด ) , ปฐม คลาสที่จะนำโดยรอยัลแคริบเบียนสายการล่องเรือ ( rccl ) ในปี 2009 ( บันทึกทางทะเล , 2007 ) ปัจจุบันที่ใหญ่ที่สุดเรือเสรีภาพของทะเลยังเป็นเจ้าของโดย rccl และมีการจัดการของ 160 , 000 กับแบกความจุของผู้โดยสารและลูกเรือใน 1360 แหม่ม - bers ( ล่องเรือเส้นสมาคมระหว่างประเทศ , 2550 ) แม้ว่าการแข่งขันเรือใหญ่อย่างต่อเนื่อง ตลาดขนาดเล็กที่หรูหรามากขึ้นเรือยอชท์ เช่น เสนอประสบการณ์ที่ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ( ในบันทึกทางทะเล , 2007 )เข้าสู่ระบบธุรกิจเฟื่องฟูคือ ข้อเท็จจริงว่า การล่องเรือทุกบริษัทสั่ง 1 – 2 ลำต่อปีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถ และกิจการใหม่ ๆยังออกมา เช่น เรือสำราญ MSC และ easycruise ( บันทึกทางทะเล , 2007 ) การลงทุนในเรือใหม่ก็เนื่องจากเกมของการลงทุนการผลิตเชิงกลยุทธ์เพื่อป้องกันนักลงทุนที่มีศักยภาพอื่น ๆเพื่อระบุตลาด ( อย่างเช่น , 2005 )เหล่านี้ด้วยการเพิ่มขนาดและขยายการผลิต ปัญหาของโซ่อุปทาน การจัดการโลจิสติกส์ยังเป็นส่วนผสม เรือดีจึง T จาก Windows เวลานิดเดียวอีกครั้งจัดหาและเหล่านี้จะไม่เพิ่มขึ้น propor - tionally กับขนาด ดังนั้น เรือที่ใหญ่กว่านี้จะสร้างความท้าทายใหม่ในระดับปฏิบัติการ เลวลงปัญหาเรือล่องเรือมีความมุ่งมั่นที่จะนำเสนอบนวัสดุเมื่อออกจากพอร์ต ดังนั้น การพยากรณ์ความต้องการ ต้องแม่นยำมากถ้าตู้หุ้นจะลดลงในพื้นที่นี้หิวสิ่งแวดล้อม ในขณะที่ป้องกัน stockouts ราคาแพง