- Capital asset pricing model was i

- Capital asset pricing model was introduce by Sharp (1964) and Lintner (1965). The purpose was to calculate the risk level of relationship. However, the model lacks data and evidence of proving results, therefore, were being investigated rigorously. According to numerous empirical studies that there were 3 major approach models of interpreting and defining its genuine function of CAMP beat, the first approach was by Fama and MacBeth (1973), emphasize on the Sharpe-Linter CAPM (SLC), evidently, the theory model lacks explanation, which has advocate a controversial to the public and cast doubt on the theory of the model. Later on, Pettengill, Sundaram, and Mathur (PSM) (1995) impose dispute among the community regarding the Fama-MacBeth methodology on CAMP beta model. The PSM propose the SLC theory model was postulated regardless of valid evidence, which impel on the further dispute on theory of using the observable realized return on the unobservable expected return, in prior to rectify the genuine theory model. The reiteration of the model was to emphasize on the relevant of comply regarding high and low beta securities, for instant when the model is imply with the up market with high beta securities then the bearing of risk is high return than the low beat securities, but in down markets high-risk, high beta securities experience lower returns than low beta securities. Therefore, this concludes a bias against the finding a relationship between beat and returns. In prior of resolution the PSM has divided the data into up market and down market period based on the sign of realized market excess return. And the adjustment has indicated significant result on validity of the model development. There was another criticism on the Fama-MacBeth methodology, emphasizing on ordinary least squares (OLS) regression on constant beta risk. The following associates has the affiliation of the disputes; Harey (1989) and Ferson and Harvey (1991,1993), they suggest that the constant beta estimated by OLS may not capture the dynamics of beta. Jagannathan and Wang (1996) and Lettau and Ludvigson (2001) exhibit that the conditional CAPM wit ha time-varying beta outperforms the unconditional CAPM with a constant beta. Adrian and Franzoni (2004, 2005) argue that the econometric model failed to imitate the investors learning process of time-evolving beat and mat attempts to lead invalid estimation of beta. The genuine intention of the report is to identify the function of CAPM beta and time-varying beta. To reiterate the general view, it is to comply the variation of the model on capital and financial market on macroeconomic level and scale. In depth of prior of elaboration on the fluctuation and movement according to the validity and reliability of the model.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

-สินทรัพย์การลงทุนรูปแบบราคาถูกแนะนำ โดยชาร์ป (1964) และ Lintner (1965) วัตถุประสงค์ในการ คำนวณระดับความเสี่ยงของความสัมพันธ์ได้ อย่างไรก็ตาม แบบขาดข้อมูลและหลักฐานการพิสูจน์ผลลัพธ์ ดังนั้น ได้ถูกตรวจสอบทดสอบ ตามมากมายผลการศึกษาว่า มี 3 วิธีหลักแบบตีความ และกำหนดฟังก์ชันของแท้ของค่ายชนะ วิธีแรกคือ โดย Fama และแม็คเบ็ธ (1973), เน้นบน Sharpe Linter CAPM (SLC), กรีซ แบบจำลองทฤษฎีขาดคำอธิบาย ที่มีสนับสนุนการแย้งการสงสัยสาธารณะ และหล่อในทฤษฎีของแบบจำลอง ภายหลังเมื่อ Pettengill ซันดาราม และ Mathur (PSM) (1995) กำหนดข้อพิพาทในชุมชนเกี่ยวกับวิธี Fama แม็คเบ็ธในรุ่นเบต้าแคมป์ PSM เสนอแบบจำลองทฤษฎี SLC ถูก postulated ว่า หลักฐานที่ถูกต้อง ที่ impel ในข้อโต้แย้งไปในทฤษฎีของใช้กลับรู้ observable คืนคาด unobservable ในก่อนที่จะแก้แบบทฤษฎีของแท้ จัดของแบบจำลองคือการ เน้นที่เกี่ยวข้องของปฏิบัติเกี่ยวกับหลักทรัพย์เบต้าสูง และต่ำ สำหรับส่งกลับทันทีเมื่อแบบจะเป็นสิทธิ์แบบกับตลาดหลักทรัพย์เบต้าสูงขึ้น แล้วเรืองความเสี่ยง ผลตอบแทนสูงกว่าต่ำสุดตีราคาหลักทรัพย์ แต่ในลงอิก ตลาดหลักทรัพย์สูงเบต้าประสบการณ์ต่ำกว่าหลักทรัพย์เบต้าต่ำ ดังนั้น นี้สรุปความโน้มเอียงกับค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างชนะ และกลับ ในล่วงหน้าของการแก้ปัญหา PSM ได้แบ่งข้อมูลในตลาด และ ลงตลาดช่วงตามหมายตลาดรับรู้ผลตอบแทนส่วนเกิน และการปรับปรุงระบุผลลัพธ์สำคัญในมีผลบังคับใช้ของการพัฒนาแบบจำลอง ยังมีวิจารณ์อื่นในระหว่างแม็คเบ็ธ Fama เน้นถดถอยธรรมดากำลังสองน้อยสุด (OLS) บนความเสี่ยงคงเบต้า สมาคมต่อไปนี้มีความเชื่อมโยงของข้อพิพาท Harey (1989) และ Ferson และฮาร์วี่ (1991,1993), พวกเขาแนะนำว่า เบต้าคงที่ประมาณ โดย OLS อาจจับของเบต้า Jagannathan และ วัง (1996) และ Lettau และ Ludvigson (2001) แสดงที่ CAPM มีเงื่อนไขคือฮา แตกต่างกันเวลาเบต้า outperforms CAPM โดยไม่มีเงื่อนไขกับเบต้าคง เอเดรียนที่และ Franzoni (2004, 2005) โต้แย้งว่า ไม่สามารถเลียนแบบนักลงทุนชนะเวลาที่มีการพัฒนากระบวนการเรียนรู้แบบ econometric และพรมพยายามนำการประเมินที่ไม่ถูกต้องของเบต้า เจตนาที่แท้จริงของรายงานจะระบุการทำงานของเบต้า CAPM และเบต้าที่เวลาแตกต่างกัน ซ้ำดูทั่วไป มันจะเป็นไปตามการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบจากเงินทุนและตลาดการเงินในระดับเศรษฐกิจมหภาคและระดับ ในความลึกของก่อนของทุก ๆ ความผันผวนและการเคลื่อนไหวตามความน่าเชื่อถือของแบบจำลอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

- รูปแบบการกำหนดสินทรัพย์เป็นทุนแนะนำโดยชาร์ป (1964) และ Lintner (1965) วัตถุประสงค์ในการคำนวณระดับความเสี่ยงของความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตามรูปแบบการขาดข้อมูลและหลักฐานของผลการพิสูจน์จึงได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจัง อ้างอิงจากการศึกษาเชิงประจักษ์จำนวนมากที่มี 3 รูปแบบวิธีการที่สำคัญของการตีความและการกำหนดฟังก์ชั่นของแท้ของค่ายตีวิธีแรกโดย Fama และก็อตแลนด์ (1973) เน้นชาร์ป-Linter CAPM (SLC) เห็นได้ชัดว่าทฤษฎี รูปแบบไม่มีคำอธิบายที่มีสนับสนุนการโต้เถียงกับข้อสงสัยของประชาชนและนักแสดงในทฤษฎีของรูปแบบ ต่อมาเมื่อ Pettengill, Sundaram และ Mathur (PSM) (1995) กำหนดข้อพิพาทในชุมชนเกี่ยวกับวิธีการ Fama-ก็อตแลนด์ในรูปแบบเบต้า CAMP PSM เสนอรูปแบบทฤษฎี SLC ถูกกล่าวอ้างโดยไม่คำนึงถึงหลักฐานที่ถูกต้องซึ่งผลักดันในข้อพิพาทเพิ่มเติมเกี่ยวกับทฤษฎีของการใช้ผลตอบแทนที่สังเกตได้ตระหนักในผลตอบแทนที่คาดสำรวจในก่อนที่จะแก้ไขรูปแบบทฤษฎีของแท้ ซ้ำซ้อนของรูปแบบคือการเน้นการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องของเกี่ยวกับหลักทรัพย์เบต้าสูงและต่ำทันทีเมื่อรูปแบบที่มีการบ่งบอกถึงการมีตลาดขึ้นด้วยหลักทรัพย์เบต้าสูงแล้วแบริ่งของความเสี่ยงที่มีผลตอบแทนที่สูงกว่าหลักทรัพย์จังหวะต่ำ แต่ ในตลาดที่ลดลงมีความเสี่ยงสูงหลักทรัพย์เบต้าสูงสัมผัสกับผลตอบแทนที่ต่ำกว่าหลักทรัพย์เบต้าต่ำ ดังนั้นนี้สรุปอคติกับการค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างจังหวะและผลตอบแทน ในก่อนที่ความละเอียด PSM ได้แบ่งข้อมูลลงในตลาดและระยะเวลาการตลาดลดลงขึ้นอยู่กับสัญญาณของผลตอบแทนส่วนเกินในตลาดตระหนัก และการปรับตัวได้ชี้ให้เห็นผลอย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับความถูกต้องของการพัฒนารูปแบบ มีการวิจารณ์อื่นอยู่ในวิธีการ Fama-ก็อตแลนด์เน้นสองน้อยที่สุด (OLS) ถดถอยเบต้าเกี่ยวกับความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง ร่วมงานดังต่อไปนี้มีความร่วมมือของข้อพิพาท; Harey (1989) และฮาร์วีย์และ Ferson (1991,1993) พวกเขาแสดงให้เห็นว่าเบต้าคงที่ประมาณโดย OLS ไม่อาจจับการเปลี่ยนแปลงของเบต้า Jagannathan และวัง (1996) และ Lettau และ Ludvigson (2001) แสดงว่า CAPM เงื่อนไขปัญญาฮ่าเบต้าเวลาที่แตกต่างกันมีประสิทธิภาพดีกว่า CAPM ไม่มีเงื่อนไขกับเบต้าอย่างต่อเนื่อง เอเดรียและ Franzoni (2004, 2005) ยืนยันว่ารูปแบบทางเศรษฐมิติล้มเหลวในการเลียนแบบนักลงทุนกระบวนการเรียนรู้ของจังหวะเวลาการพัฒนาและความพยายามเสื่อเพื่อนำไปสู่​​การประมาณค่าที่ไม่ถูกต้องจากรุ่นเบต้า ความตั้งใจของแท้ของรายงานคือการระบุการทำงานของเบต้า CAPM และเบต้าเวลาที่แตกต่างกัน ย้ำมุมมองทั่วไปก็คือการปฏิบัติตามการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบในการลงทุนและตลาดการเงินในระดับเศรษฐกิจมหภาคและระดับ ในเชิงลึกของก่อนรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับความผันผวนและการเคลื่อนไหวเป็นไปตามความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของรูปแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

- แบบจำลองการตั้งราคาหลักทรัพย์ถูกแนะนำโดยชาร์ป ( 1964 ) และ lintner ( 1965 ) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อคำนวณความเสี่ยงระดับของความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม รูปแบบยังขาดข้อมูลและหลักฐานพิสูจน์ผลลัพธ์ จึงถูกสอบสวนอย่างจริงจัง . ตามการศึกษาเชิงประจักษ์มากมายที่สำคัญมี 3 แนวทาง รูปแบบของการตีความและนิยามของฟังก์ชันแท้ของค่ายชนะวิธีแรกคือโดยและ Fama แมคเบธ ( 1973 ) , เน้น ชาร์ป Linter CAPM ( SLC ) คือ ทฤษฎีแบบไม่มีคำอธิบาย ซึ่งได้สนับสนุนรัฐบาลให้ประชาชนสงสัยในทฤษฎีโมเดล ต่อมา Pettengill ซันดาราม , และมาเธอร์ ( PSM ) ( 1995 ) กำหนดข้อพิพาทระหว่างชุมชนใน Fama แม็คเบ็ธวิธีการค่ายเบต้ารุ่นโดย PSM เสนอ SLC ทฤษฎีแบบจำลองไหลไม่ว่าหลักฐานที่ถูกต้อง ซึ่งกระตุ้นในข้อพิพาทเพิ่มเติมเกี่ยวกับทฤษฎีของการใช้สังเกตได้ว่าผลตอบแทน unobservable ผลตอบแทนที่คาดว่าจะได้รับ ในก่อนที่จะแก้ไขทฤษฎีแบบจำลองของแท้ โดยการทำซ้ำๆของรูปแบบจะเน้นที่สอดคล้องในเรื่องสูงต่ำและเบต้าของหลักทรัพย์สำหรับทันทีเมื่อนางแบบเปรยขึ้นด้วยตลาดสูงเบต้าหลักทรัพย์แล้วเรืองของความเสี่ยงผลตอบแทนที่สูงกว่า ( ตีต่ำลง แต่ในตลาดหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนที่ต่ำกว่าหุ้นเบต้าสูงประสบการณ์เบต้าต่ำ ดังนั้น สรุป อคติ กับการหาความสัมพันธ์ระหว่างตีและส่งกลับในก่อนของความละเอียด PSM ได้แบ่งข้อมูลในตลาดและลงในช่วงเวลาตลาดตามสัญญาณของตลาดว่าผลตอบแทนส่วนเกิน และการปรับตัว ได้แสดงผลในระดับความถูกต้องของการพัฒนาแบบจำลอง มีการวิจารณ์อื่นใน Fama ก็อตแลนด์และเน้นวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ( OLS ) การถดถอยในความเสี่ยงเบต้าคงที่ต่อไปนี้ ได้ร่วมสมทบของข้อพิพาท ; harey ( 1989 ) และเฟอร์สัน และ ฮาร์วีย์ ( 19911993 ) พวกเขาพบว่าค่าคงที่เบต้าประมาณโดย OLS อาจไม่จับพลวัตของเบต้า jagannathan และวัง ( 1996 ) และ lettau และ ludvigson ( 2001 ) แสดงเงื่อนไขใช้ปัญญาฮาเกิดเบต้าโปรย CAPM ไม่มีเงื่อนไขกับเบต้าคงที่เอเดรียน และ ฟรานโซนี่ ( 2004 , 2005 ) ยืนยันว่าแบบจำลองทางเศรษฐมิติที่ล้มเหลวในการเลียนแบบนักลงทุนกระบวนการเรียนรู้ของเวลาและความพยายามที่จะนำเอาตีเสื่อประมาณไม่ถูกต้องของเบต้า ความตั้งใจที่แท้จริงของรายงานจะระบุถึงการทำงานของ บริษัท และตลาดหลักทรัพย์ของเบต้าเบต้า ย้ำมุมมองทั่วไปมันคือเพื่อให้สอดคล้องการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบในเมืองหลวงและตลาดการเงินในระดับเศรษฐกิจมหภาค และมาตราส่วน ในความลึกของเดิมของตัวบน fluctuation และการเคลื่อนไหวไปตามความถูกต้องและความเชื่อถือได้ของแบบจำลอง