The Modigliani and Miller (1963) mo

The Modigliani and Miller (1963) model of capital structure choice under taxation
still forms the theoretical basis for most pedagogy and practice in modern Finance,
despite its limitations. This theory predicts a corner solution of all debt financing for
all firms, due to the deductibility of interest payments at the corporate level. Such an
outcome, however, appears grossly at variance with observedprac tices andhas never
been taken seriously as a policy recommendation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Modigliani และมิลเลอร์ (1963) รูปแบบของโครงสร้างเงินทุนทางเลือกภายใต้ภาษียัง เป็นพื้นฐานทฤษฎีส่วนใหญ่สอนและฝึกในวิชาการที่ทันสมัยแม้ มีข้อจำกัดของ ทฤษฎีนี้ทำนายมุมแก้ปัญหาทางการเงินสำหรับหนี้ทั้งหมดทั้งหมดบริษัท เนื่องจาก deductibility ของดอกเบี้ยในระดับองค์กร เช่นการผล อย่างไรก็ตาม ปรากฏ grossly ทับ observedprac tices andhas ไม่การดำเนินการอย่างจริงจังเป็นนโยบายแนะนำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Modigliani และมิลเลอร์ (1963)
ทางเลือกรูปแบบของโครงสร้างเงินทุนภายใต้การจัดเก็บภาษียังคงรูปแบบทฤษฎีพื้นฐานสำหรับการเรียนการสอนมากที่สุดและการปฏิบัติในด้านการเงินที่ทันสมัยแม้จะมีข้อ
จำกัด ของมัน ทฤษฎีนี้เป็นทางออกที่คาดการณ์มุมของการชำระหนี้ทั้งหมดทุก บริษัท เนื่องจาก deductibility ของการจ่ายดอกเบี้ยในระดับองค์กร
ดังกล่าวผล แต่ปรากฏไม่มีการลดโดยขัดกับ tices observedprac andhas ไม่เคยได้รับการดำเนินการอย่างจริงจังเป็นข้อเสนอแนะนโยบาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การโมดิ และ มิลเลอร์ ( 1963 ) แบบโครงสร้างเงินทุนภายใต้ภาษี
ยังคงเป็นพื้นฐานทางทฤษฎีการสอนและฝึกในด้านการเงินมากที่สุดที่ทันสมัย
แม้จะมีข้อ จำกัด ของมัน ทฤษฎีนี้ทำนายมุมโซลูชั่นทางการเงินหนี้ทั้งหมด
บริษัททั้งหมด เนื่องจากความลดหย่อนของดอกเบี้ยในระดับองค์กร
ผลดังกล่าว อย่างไรก็ตามปรากฏความแปรปรวนต่ำที่ observedprac tices andhas ไม่เคย
ถูกจริงๆเป็นนโยบายต่าง ๆ