The following short story is about

The following short story is about time-sweepers and lost time. They are people who sweep up all the time that is lost or wasted. They are invisible, but sometimes they can be noticed. They carry a broom, a mop and a big dustpun. The time-sweepers are hard-working. They work every day and are never sick. The lost and wasted time is packed and recycled. But not every type of time can be recycled, the most poisoned time is buried in a tank underneath a disused army base. The rest of the time can be sold to the people who need it or distributed to good causes or emergency situations. The full text is built on the conflict between people who waste time and people who sweep up all the time that is lost and wasted. Ursula Wills-Jones idealizes the time-sweepers and ridicules people. The author uses the stylistic device of climax in order to describe different types of time wasting: the man who has waited so long to propose to his girlfriend; the woman who has spent thirty-five loathed years in an estate agents, dreaming of opening a florists. The author refers to the stylistic device of hyperbole in order to laugh at the people who waste time: the time-sweeper will pass straight by the desk of the woman who is reading a holiday catalogue under the desk, poring over photos of tropical beaches. They will pass by the next desk, where a man is enjoyably wondering what his mother-in-law looks like naked, and stop by the desk of the young man who is counting every minute, and loathing the hours. The author creates a constant presence of time sweepers. The reader feels that they are everywhere: in the railway station, in the office, at your desk. The time-sweepers are hard-working; they don’t like to rest because there is so mush wasted time after holidays: it takes them around three weeks to resume normal service…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องต่อไปนี้เกี่ยวกับ sweepers เวลาและเวลาที่สูญหายได้ พวกเขาเป็นผู้กวาดเวลาทั้งหมดที่สูญหาย หรือเสีย จะมองไม่เห็น แต่สามารถสังเกตบางครั้ง พวกเขาดำเนินการไม้กวาด ซับ และ dustpun ขนาดใหญ่ Sweepers เวลาจะทำงานหนัก พวกเขาทำงานทุกวัน และไม่เคยป่วย การสูญหาย และเสียเวลาบรรจุ และรีไซเคิล แต่ไม่ทุกชนิดเวลาสามารถรีไซเคิล poisoned สุดเวลาจะฝังอยู่ในถังภายใต้กองทัพ disused พื้นฐาน ส่วนเหลือของเวลาสามารถขายให้ผู้ที่ต้องการมัน หรือทำให้กระจายไป หรือสถานการณ์ฉุกเฉิน เต็มอยู่ในความขัดแย้งระหว่างคนที่เสียเวลาและคนกวาดเวลาที่สูญเสีย และสิ้นเปลือง Wills กิเกนเทสโจนส์ idealizes sweepers เวลา และ ridicules คน ผู้เขียนใช้อุปกรณ์เป็นสำนวนของจุดสุดยอดเพื่ออธิบายแตกต่างกันของเวลาเสีย: คนได้รอดังนั้นจึงเสนอให้แฟนของเขา ผู้หญิงที่ใช้เวลาสามสิบห้าปี loathed ในการที่ดิน ฝันเปิดการเนรมิตรได้ดั่งใจ ผู้เขียนอ้างอิงไปยังอุปกรณ์ที่เป็นสำนวนของ hyperbole การเย้ยหยันคนที่เสียเวลา: กวาดเวลาจะผ่านตรงโต๊ะของผู้หญิงที่กำลังอ่านแคตตาล็อกฮอลิเดย์ภายใต้โต๊ะ poring ผ่านภาพถ่ายของชายหาดเขตร้อน พวกเขาจะผ่านโต๊ะถัดไป ที่เป็นคน enjoyably สงสัยผัวเขาลักษณะเปลือย และไล่ตามโต๊ะของคนหนุ่มสาวที่จะตรวจนับทุกนาที และ loathing ชั่วโมง ผู้เขียนสร้างสถานะคงที่ของเวลา sweepers ผู้อ่านรู้สึกว่า จะทุก: ในสถานีรถไฟ ในสำนักงาน โต๊ะทำงานที่ Sweepers เวลาจะทำงานหนัก พวกเขาไม่ชอบพักผ่อนเนื่องจากมี mush เสียเวลาหลังจากวันหยุดนั้น: ก็ได้ประมาณ 3 สัปดาห์สมัครงานบริการปกติ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื่องสั้นต่อไปนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเวลากวาดและเวลาที่หายไป พวกเขาเป็นคนที่กวาดขึ้นตลอดเวลาที่มีการสูญหายหรือสูญเสีย พวกเขาจะมองไม่เห็น แต่บางครั้งพวกเขาสามารถสังเกตเห็น พวกเขาพกไม้กวาดไม้ถูพื้นและ dustpun ใหญ่ เวลากวาดเป็นที่ทำงาน พวกเขาทำงานทุกวันและจะไม่ป่วย เวลาที่หายไปและเสียจะเต็มไปและกลับมาใช้ใหม่ แต่ไม่ทุกชนิดของเวลาที่สามารถนำกลับมาใช้เวลาวางยาพิษส่วนใหญ่ถูกฝังอยู่ในถังภายใต้ฐานทัพร้าง ส่วนที่เหลือของเวลาที่สามารถขายให้กับคนที่ต้องการมันหรือแจกจ่ายให้กับสาเหตุที่ดีหรือสถานการณ์ฉุกเฉิน ข้อความเต็มรูปแบบที่สร้างขึ้นบนความขัดแย้งระหว่างคนที่เสียเวลาและคนที่กวาดขึ้นตลอดเวลาที่หายไปและการสูญเสีย เออซูล่าพินัยกรรมโจนส์ idealizes กวาดเวลาและ ridicules คน ผู้เขียนใช้อุปกรณ์โวหารของจุดสุดยอดในการสั่งซื้อที่จะอธิบายความแตกต่างของการสูญเสียเวลา: คนที่ได้รอนานเพื่อที่จะเสนอให้แฟนสาวของเขา; ผู้หญิงที่ได้ใช้เวลาสามสิบห้าปีเกลียดในทรัพย์แทนความฝันของการเปิดการจัดดอกไม้ ผู้เขียนหมายถึงอุปกรณ์โวหารของอธิในการสั่งซื้อที่จะหัวเราะเยาะคนที่เสียเวลา: เวลากวาดจะผ่านตรงจากโต๊ะทำงานของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีการอ่านรายการวันหยุดใต้โต๊ะ, เห็นแก่เหน็ดเหนื่อยภาพถ่ายของชายหาดเขตร้อน พวกเขาจะผ่านโต๊ะถัดไปที่ผู้ชายคนหนึ่งกำลังรื่นเริงสงสัยว่าสิ่งที่แม่ในกฎหมายของเขาดูเหมือนเปลือยกายและหยุดโดยโต๊ะของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังนับทุกนาทีและความชิงชังชั่วโมง ผู้เขียนสร้างสถานะคงกวาดของเวลา ผู้อ่านรู้สึกว่าพวกเขามีทุกที่: ในสถานีรถไฟในสำนักงานที่โต๊ะทำงานของคุณ เวลากวาดเป็นทำงานหนัก; พวกเขาไม่ชอบที่จะพักผ่อนเพราะมีข้าวต้มเสียเวลาหลังจากวันหยุด: มันต้องใช้พวกเขารอบสามสัปดาห์ที่จะกลับมาให้บริการตามปกติ ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่องสั้นต่อไปนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับกวาดเวลาและเวลาที่เสียไป พวกเขาเป็นคนที่กวาดขึ้นตลอดเวลาที่สูญหาย หรือ เสีย พวกเขาจะมองไม่เห็น แต่บางครั้งพวกเขาสามารถสังเกตได้ พวกเขาถือไม้กวาด ไม้ถูพื้น และ dustpun ใหญ่ กวาดเวลาจะขยันทำงาน พวกเขาทำงานทุกวันและไม่เคยป่วย การหลงทางและเสียเวลาจะบรรจุ และนำกลับมาใช้ใหม่ แต่ไม่ทุกประเภทของเวลาสามารถรีไซเคิลส่วนใหญ่พิษเวลาฝังถังใต้ฐานทัพร้าง . ส่วนที่เหลือของเวลาที่สามารถขายให้กับคนที่ต้องการมัน หรือกระจายไปยังสาเหตุที่ดีหรือสถานการณ์ฉุกเฉิน เนื้อหาเต็มสร้างความขัดแย้งระหว่างผู้ที่เสียเวลา และคนที่กวาดขึ้นตลอดเวลาที่หลงทางและเสียเวลา เออซูล่า วิลส์ โจนส์ idealizes เวลากวาด และ ridicules คนผู้เขียนใช้อุปกรณ์โวหารของจุดสุดยอดในการอธิบายถึงประเภทของการสูญเสียเวลา : ผู้ชายที่ได้รอคอยมาอย่างยาวนาน ขอแต่งงานกับแฟนของเขา ผู้หญิงที่ได้ใช้เวลาห้าปีในการเคารพตัวแทนขายอสังหาริมทรัพย์ , ฝันเปิดร้านขายดอกไม้ . ผู้เขียนหมายถึงอุปกรณ์โวหารของอติพจน์เพื่อหัวเราะเยาะคนที่ต้องเสียเวลา :เวลากวาดจะผ่านตรงจากโต๊ะของผู้หญิงที่กำลังอ่านวันหยุดรายการภายใต้โต๊ะ Poring ผ่านภาพถ่ายของชายหาดเขตร้อน พวกเขาจะผ่านโต๊ะถัดไปที่ผู้ชายอย่างสนุกสนาน สงสัยว่าคุณแม่ของเขาดูเหมือนเปลือยกาย และหยุดที่โต๊ะของชายหนุ่มที่กำลังนับทุกนาที และความเกลียดชังชั่วโมง .ผู้เขียนสร้างสถานะที่คงที่ของกวาดครั้ง อ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นทุกที่ ในสถานีรถไฟ ในที่ทำงาน ที่โต๊ะของคุณ เวลากวาดจะทำงานหนัก พวกเขาไม่ชอบที่จะพักผ่อนเพราะมีมาก เสียเวลา หลังวันหยุด : ใช้เวลาประมาณสามสัปดาห์ที่จะกลับมาให้บริการปกติ
. . . . . . .