Number of days after death before d

Number of days after death before dead P. pelagicus were completely removed (i.e., the animal was completely eaten or had decayed and no part of the animal was visible) as a percentage of the total number of dead crabs.

Using the crab catch and escapement rates achieved during these experiments, combined with the range of estimates of pot loss in the commercial fishery reported by Sumpton et al. (2003), it was possible to estimate the number of P. pelagicus that are caught by ghost fishing pots (Table 3). The ghost fishing rates achieved by the collapsible trawl mesh pots range from 1733 to 670,866 crabs per year, while the traditional wire mesh pots would catch between 4138 and 222,434 crabs per year, if they were still widely used by
commercial fishers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จำนวนวันหลังจากการตายก่อนตาย P. pelagicus ที่สมบูรณ์ (เช่น สัตว์สมบูรณ์รับประทาน หรือมีผุ และไม่มีส่วนของสัตว์มองเห็น) เป็นเปอร์เซ็นต์ของจำนวนรวมของปูตายใช้ปูจับและ escapement ราคาได้ในระหว่างการทดลองเหล่านี้ รวมกับช่วงประมาณหม้อขาดทุนในการทำประมงพาณิชย์ที่รายงานโดย Sumpton et al. (2003), ไม่สามารถประมาณจำนวน pelagicus P. ที่จับ โดยหม้อปลาผี (ตาราง 3) ราคาปลาผีโดยใช้อวนลากพับตาข่ายหม้อช่วงจาก 1733 ปู 670,866 ต่อปี ในขณะที่แบบลวดตาข่ายหม้อจับระหว่างปู 4138 และ 222,434 ต่อปี หากพวกเขายังคงแพร่หลายใช้โดยfishers พาณิชย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จำนวนวันหลังจากการตายก่อนพี pelagicus ตายถูกลบออกอย่างสมบูรณ์ (เช่นสัตว์กินสมบูรณ์หรือผุกร่อนและเป็นส่วนหนึ่งของสัตว์ไม่ได้มองเห็นได้) คิดเป็นร้อยละของจำนวนเสียงทั้งหมดของปูตาย. ใช้จับปูและหนี อัตราการประสบความสำเร็จในช่วงการทดลองเหล่านี้รวมกับช่วงของการประมาณการของการสูญเสียในหม้อประมงพาณิชย์รายงานโดย Sumpton et al, (2003) มันเป็นไปได้ที่จะประเมินจำนวนของพี pelagicus ว่าจะถูกจับโดยหม้อประมงผี (ตารางที่ 3) อัตราการตกปลาผีทำได้โดยหม้อตาข่ายอวนลากพับช่วงจาก 1733 เพื่อปู 670,866 ต่อปีในขณะที่หม้อลวดตาข่ายแบบดั้งเดิมจะจับระหว่าง 4138 และ 222,434 ปูต่อปีถ้าพวกเขายังคงใช้กันอย่างแพร่หลายโดยชาวประมงเชิงพาณิชย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จํานวนวันหลังความตายก่อนที่จะตายหน้าพื้นที่ถูกลบออกอย่างสมบูรณ์ ( เช่น สัตว์มันกินหรือมีผุและไม่มีส่วนของสัตว์ก็มองเห็น ) เป็นร้อยละของจำนวนทั้งหมดของปูที่ตายแล้วใช้ปูจับและอัตราการหนีสำเร็จในการทดลองเหล่านี้ รวมกับช่วงของการประเมินการสูญเสียในหม้อพาณิชย์ประมงรายงานโดย sumpton et al . ( 2003 ) , มันเป็นไปได้ เพื่อประมาณการจำนวนของหน้าพื้นที่ที่ถูกจับโดยหม้อปลาผี ( ตารางที่ 3 ) ผีปลาอัตราความโดยพับตาข่ายหม้อช่วงจากเรืออวนลาก เพื่อ 670866 ปูต่อปีในขณะที่ดั้งเดิมลวดตาข่ายหม้อจะจับและระหว่าง 3624 222434 ปูต่อปี หากพวกเขายังคงใช้กันอย่างแพร่หลายโดยชาวประมงเชิงพาณิชย์