Chronic insomnia is common in the g

Chronic insomnia is common in the general population. Its effect on functioning and disability is usually attributed
to an underlying condition, so the diagnosis of insomnia does not qualify for award of a disability pension in the
United States or Europe. The aim of this study was to investigate whether insomnia, defined according to the
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition, contributed to long-term work disability.
Using a historical cohort design, the authors gathered baseline data from a population-based Norwegian health
study of 37,308 working-age people not claiming a disability pension through 1995–1997. The outcome was
subsequent award of a disability pension (18–48 months after the health screening) as registered by the National
Insurance Administration. Insomnia was a strong predictor of subsequent permanent work disability (adjusted odds
ratio ¼ 3.90, 95% confidence interval: 3.20, 4.76). Sociodemographic and shift-work characteristics had little
confounding effect (adjusted odds ratio ¼ 3.69, 95% confidence interval: 3.00, 4.53), and this association remained
significant after adjustment for psychiatric and physical morbidity and for health-related behaviors (adjusted odds
ratio ¼ 1.75, 95% confidence interval: 1.40, 2.20). This study suggests that insomnia should receive increased
attention as a robust predictor of subsequent work disability.
cohort studies; disability evaluation; logistic models; risk factors; sleep initiation and maintenance disorders; work

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอนไม่หลับเรื้อรังในประชากรทั่วไปได้ มักจะมีบันทึกผลการทำงานและการพิการการเป็นโรค ดังนั้นการวินิจฉัยของนอนไม่หลับไม่รับรางวัลพิการเพนชั่นในการสหรัฐอเมริกาหรือยุโรป จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ ตรวจสอบว่า นอนไม่หลับ กำหนดตามวินิจฉัย และสถิติด้วยตนเองของจิตผิดปกติ รุ่นสี่ ส่วนการพิการทำงานระยะยาวใช้แบบ cohort ย้อนหลัง ผู้เขียนรวบรวมข้อมูลพื้นฐานจากนอร์เวย์สุขภาพประชากรตามการศึกษาคนวัยทำงาน 37,308 ไม่ว่า พิการเงินบำนาญผ่าน 1995-1997 ผลที่ได้คือรางวัลต่อมาเป็นบำนาญทุพพลภาพ (18 – 48 เดือนหลังจากตรวจสุขภาพ) เป็นลงทะเบียนโดยชาติจัดการประกันภัย นอนไม่หลับคือ จำนวนประตูที่แข็งแกร่งของงานถาวรต่อมาพิการ (ราคาปรับปรุงอัตราส่วนเป็น 3.90 ¼ ช่วงความเชื่อมั่น 95%:3.20, 4.76) Sociodemographic และทำงานเป็นกะมีน้อยconfounding ผล (ปรับอัตราราคา¼ 3.69 ช่วงความเชื่อมั่น 95%:3.00, 4.53), และความสัมพันธ์นี้ยังคงอย่างมีนัยสำคัญหลังการปรับปรุง สำหรับ morbidity จิตแพทย์ และทางกายภาพ และพฤติกรรมสุขภาพ (ราคาปรับปรุงอัตรา¼ 1.75 ช่วงความเชื่อมั่น 95%:1.40, 2.20) การศึกษานี้แนะนำว่า นอนไม่หลับควรได้รับเพิ่มขึ้นความสนใจเป็นจำนวนประตูที่แข็งแกร่งของความพิการภายหลังการทำงานการศึกษา cohort ประเมินความพิการ รูปแบบโลจิสติก ปัจจัยเสี่ยง สถานะเริ่มต้นและบำรุงรักษาโรค การทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอนไม่หลับเรื้อรังเป็นเรื่องธรรมดาในประชากรทั่วไป ผลกระทบต่อการทำงานและความพิการมักจะเป็นโทษกับสภาพพื้นฐานเพื่อการวินิจฉัยโรคนอนไม่หลับไม่ได้มีสิทธิ์ได้รับรางวัลของเงินบำนาญในประเทศสหรัฐอเมริกาหรือยุโรป จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้คือการตรวจสอบว่าการนอนไม่หลับที่กำหนดตามคู่มือการวินิจฉัยและสถิติของการเกิดความผิดปกติทางจิตรุ่นที่สี่มีส่วนทำให้ความพิการทำงานในระยะยาว. ใช้การออกแบบการศึกษาทางประวัติศาสตร์ที่ผู้เขียนรวบรวมข้อมูลพื้นฐานจากประชากรที่ใช้ สุขภาพนอร์เวย์ศึกษา37,308 คนวัยทำงานไม่ได้อ้างบำนาญผ่าน 1995-1997 ผลก็คือได้รับรางวัลมาของเงินบำนาญ (18-48 เดือนหลังจากการตรวจคัดกรองสุขภาพ) ในขณะที่การลงทะเบียนโดยแห่งชาติบริหารประกันภัย นอนไม่หลับเป็นปัจจัยบ่งชี้การทำงานของความพิการถาวรที่ตามมา (ราคาปรับอัตราส่วน¼ 3.90, ช่วงความเชื่อมั่น 95%: 3.20, 4.76) ลักษณะที่ยาวนานและเปลี่ยนการทำงานมีน้อยผลรบกวน (ราคาปรับอัตราส่วน¼ 3.69, 95% ช่วงความเชื่อมั่น: 3.00, 4.53) และสมาคมนี้ยังคงอยู่อย่างมีนัยสำคัญหลังจากการปรับการเจ็บป่วยทางจิตและทางกายภาพและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ(ราคาปรับอัตราส่วน¼ 1.75, 95% ช่วงความเชื่อมั่น: 1.40, 2.20) การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการนอนไม่หลับควรจะได้รับเพิ่มความสนใจเป็นปัจจัยบ่งชี้ที่แข็งแกร่งของความพิการทำงานที่ตามมา. การศึกษาการศึกษา; การประเมินความพิการ แบบจำลองโลจิสติก; ปัจจัยเสี่ยง; นอนหลับผิดปกติของการเริ่มต้นและการบำรุงรักษา งาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอนไม่หลับเรื้อรังพบบ่อยในประชากรทั่วไป ผลกระทบต่อการทำหน้าที่และความพิการมักเกิดจาก
เพื่อเงื่อนไขเป็นต้น ดังนั้น การวินิจฉัยของการนอนไม่หลับไม่ได้รับรางวัลของทุพพลภาพบำนาญใน
สหรัฐอเมริกาหรือยุโรป จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่อศึกษาว่า การนอนไม่หลับ ที่กำหนดตาม
Ѓ ,รุ่นที่ 4 สนับสนุนให้คนพิการทำงานระยะยาว การสร้างประวัติศาสตร์
ติดตาม ผู้เขียนได้รวบรวมข้อมูลพื้นฐานจากนอร์เวย์สุขภาพ
- ตามจำนวนประชากรศึกษา 37308 วัยทํางานไม่อ้าง ทุพพลภาพบำนาญผ่าน 1995 - 1997 ผลคือ
รางวัลตามมาของความพิการเพน ( 18 - 48 เดือนหลังจากการคัดกรองสุขภาพ ) ที่จดทะเบียนโดยแห่งชาติ
ธุรการประกันภัย นอนไม่หลับเป็น predictor ที่แข็งแกร่งของต่อมาถาวรงานคนพิการ ( Adjusted Odds Ratio ¼
3.90 , 95% ช่วงความเชื่อมั่น : 3.20 , 4.76 ) อุตสาหกรรมและลักษณะงานกะมีเพียงเล็กน้อย
confounding ผล ( Adjusted Odds Ratio ¼ 3.69 , 95% ช่วงความเชื่อมั่น : 3.00 4.53 ) และสมาคมนี้ยังคง
ที่สำคัญหลังจากการปรับทางจิตและทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพการเจ็บป่วยและพฤติกรรม ( Adjusted Odds Ratio ¼
1.75 , ช่วงความเชื่อมั่น 95% : 1.40 2.20 ) ผลการศึกษาพบว่า การนอนไม่หลับควรได้รับความสนใจเพิ่มขึ้น
) กลุ่มพิการทำงานตามมา .
ติดตามการศึกษา การประเมินความพิการ โมเดลโลจิสติก ปัจจัยความเสี่ยงการนอนไม่หลับ ; งาน