he Philippine Sea plate is tectonic

he Philippine Sea plate is tectonically unusual in that almost all the boundaries are convergent. The Pacific plate is subducting beneath the Philippine Sea plate to the east while the west/northwestern part of the Philippine Sea plate is subducting beneath the continental Eurasian plate. There are shorter boundaries of the Philippine Sea plate with the Okhtosk plate to the north, and the Australian plate to the south. The relative plate motions and boundaries are all clearly depicted in Figure 1. Transform faults are also found near Taiwan and the Philippine trench. The relative plate motion of the Philippine Sea plate is ~80mm/yr relative to the Eurasian plate (Smoczyk et al., 2013) and is actively in motion today increasing the likelihood of earthquakes and tsunamis to occur in the near future. The plate thickness varies throughout the plate where Yoshioka and Ito (2001) calculated values between 29-41km around the Nankai trough. They suggest variations in the thickness are dependent on the age of the sea floor and the process of formation.
The areas surrounding the Philippine Sea plate are very active, producing numerous local earthquakes, tsunamis, and volcanic activity. In the 20th and 21st centuries, earthquakes of M 8.0 or greater, while M 7.0 or less are even more frequent (Figure 2, USGS Smoczyk, 2013).
The evolution of the Philippine Sea plate originated lower than the equator about 55Ma ago and was followed by several tectonic events resulting in its present day location. Ultimately it was a change in the movement, to a westward motion, of the Pacific plate that converted the N-S transform fault on the Philippine Sea plate to the subduction zone currently present along the boundary between these two plates (Fang et al., 2011).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาจานทะเลฟิลิปปินเป็น tectonically ปกติที่ขอบเกือบทั้งหมดเป็น convergent แผ่นแปซิฟิกเป็น subducting ภายใต้แผ่นฟิลิปปินทะเลฝั่งตะวันออกในขณะที่ส่วนตะวันตก/ตะวันตกเฉียงเหนือของแผ่นทะเลฟิลิปปินเป็น subducting ภายใต้คอนติเนนทัลแผ่นยูเรเชีย มีขอบสั้นแผ่นทะเลฟิลิปปินกับจาน Okhtosk ทางทิศเหนือ และแผ่นออสเตรเลียกับใต้ ทั้งหมดอย่างชัดเจนดังญาติจานและขอบเขตที่แสดงในรูปที่ 1 แปลงยังพบข้อบกพร่องใกล้ร่องลึกฟิลิปปินส์และไต้หวัน การเคลื่อนไหวสัมพันธ์กับแผ่นจานทะเลฟิลิปปินเป็น ~80mm/yr เมื่อเทียบกับแผ่นยูเรเชีย (Smoczyk et al., 2013) และเป็นกำลังในการเคลื่อนไหววันนี้เพิ่มโอกาสของการเกิดแผ่นดินไหวและสึนามิเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ ความหนาของแผ่นไปจนทั่วแผ่นที่ Yoshioka และอิโตะ (2001) คำนวณค่าระหว่าง 29-41 กิโลเมตรรอบรางนานไค พวกเขาแนะนำความแตกต่างในความหนาจะขึ้นอยู่กับอายุของพื้นทะเลและกระบวนการก่อตัว พื้นที่โดยรอบแผ่นฟิลิปปินทะเลอยู่มาก ผลิตท้องถิ่นแผ่นดินไหว สึนามิ และจำนวนมากกิจกรรมภูเขาไฟ ในศตวรรษ 20 และ 21 แผ่นดินไหวของ M มากกว่า ในขณะที่ M 7.0 หรือ 8.0 หรือมีน้อยยิ่งบ่อย (รูปที่ 2, USGS Smoczyk, 2013) วิวัฒนาการของแผ่นทะเลฟิลิปปินมาต่ำกว่าเส้นศูนย์สูตรเกี่ยวกับ 55Ma ที่ผ่านมา และด้วยเหตุการณ์ธรณีหลายที่เกิดในสถานที่ปัจจุบัน ในที่สุด มันเป็นการเปลี่ยนแปลงในการเคลื่อนย้าย การเคลื่อนไหวที่ทางตะวันตกของ แผ่นแปซิฟิกที่แปลงบกพร่องแปลง N S บนแผ่นฟิลิปปินทะเลโซน subduction ปรากฏอยู่ตามแนวเขตแดนระหว่างแผ่นสองเหล่านี้ (ฝาง et al., 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาฟิลิปปินส์แผ่นทะเล tectonically ผิดปกติในขอบเขตเกือบทั้งหมดจะมาบรรจบกัน แผ่นแปซิฟิก subducting ใต้แผ่นฟิลิปปินส์ไปทางทิศตะวันออกในขณะที่ส่วนตะวันตก / ตะวันตกเฉียงเหนือของแผ่นทะเลฟิลิปปินส์ subducting ใต้แผ่นทวีปเอเชีย มีขอบเขตที่สั้นกว่าของแผ่นฟิลิปปินส์กับแผ่น Okhtosk ไปทางทิศเหนือและแผ่นออสเตรเลียไปทางทิศใต้ การเคลื่อนไหวแผ่นญาติและเขตแดนทั้งหมดที่ปรากฎอย่างชัดเจนในรูปที่ 1 แปลงความผิดพลาดที่พบยังอยู่ใกล้กับไต้หวันและฟิลิปปินส์สลัก การเคลื่อนไหวที่สัมพันธ์กันของแผ่นจานฟิลิปปินส์เป็น ~ 80mm / ปีเมื่อเทียบกับแผ่นยูเรเชีย (Smoczyk et al., 2013) และมีความแข็งขันในการเคลื่อนไหวในวันนี้เพิ่มโอกาสของการเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ ความหนาแตกต่างกันไปทั่วทั้งแผ่นแผ่นที่ Yoshioka และอิโตะ (2001) คำนวณค่าระหว่าง 29-41km รอบราง Nankai พวกเขาแสดงให้เห็นในรูปแบบที่มีความหนาขึ้นอยู่กับอายุของพื้นทะเลและกระบวนการของการก่อ. the
พื้นที่โดยรอบแผ่นฟิลิปปินส์ที่มีการใช้งานมากผลิตในท้องถิ่นต่าง ๆ นานาเกิดแผ่นดินไหวสึนามิและการระเบิดของภูเขาไฟ ในศตวรรษที่ 20 และ 21, แผ่นดินไหว M 8.0 หรือมากกว่าในขณะที่ M 7.0 หรือน้อยกว่าจะได้บ่อยมากขึ้น (รูปที่ 2, USGS Smoczyk 2013).
วิวัฒนาการของแผ่นฟิลิปปินส์ที่เกิดขึ้นต่ำกว่าเส้นศูนย์สูตรเกี่ยวกับ 55Ma ที่ผ่านมาและเป็น ตามมาด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลให้เปลือกโลกหลายสถานที่ในวันปัจจุบัน ในที่สุดมันก็มีการเปลี่ยนแปลงในการเคลื่อนไหวเพื่อการเคลื่อนไหวไปทางทิศตะวันตกของแผ่นแปซิฟิกที่แปลง NS เปลี่ยนความผิดเกี่ยวกับแผ่นฟิลิปปินส์โซนเหลื่อมขณะปัจจุบันตามแนวพรมแดนระหว่างทั้งสองแผ่น (ฝาง et al., 2011) .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาเป็น tectonically จานทะเลฟิลิปปินส์ที่ผิดปกติในเกือบทุกเขตบรรจบ . แปซิฟิกจานเป็น subducting ใต้จานทะเลฟิลิปปินส์ทางตะวันออก ในขณะที่ส่วนตะวันตก / ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจานทะเลฟิลิปปินส์เป็น subducting ใต้ทวีปเอเชียจาน มีสั้นขอบเขตของจานทะเลฟิลิปปินส์กับ okhtosk จานเหนือและออสเตรเลียจานใต้ การเคลื่อนที่สัมพัทธ์จานและขอบเขตทั้งหมดอย่างชัดเจน ภาพในรูปที่ 1 การแปลงข้อผิดพลาดนอกจากนี้ยังพบใกล้ไต้หวัน และร่องของฟิลิปปินส์ เทียบกับการเคลื่อนไหวของแผ่นจานทะเลฟิลิปปินส์ ~ 80 มม. / ปี เทียบกับแผ่นยูเรเชีย ( smoczyk et al . ,2013 ) และเป็นอย่างแข็งขันในการเคลื่อนไหวในวันนี้เพิ่มโอกาสของแผ่นดินไหวและสึนามิที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ความหนาของแผ่นจานที่แตกต่างกันตลอดทั้งโยชิโอกะ อิโตะ ( 2001 ) และคำนวณค่าระหว่าง 29-41km รอบราง Nankai . พวกเขาแนะนำการเปลี่ยนแปลงในความหนาจะขึ้นอยู่กับอายุของพื้นทะเลและกระบวนการของการสร้าง
พื้นที่รอบๆ จานทะเลฟิลิปปินส์มีการใช้งานมากการผลิตแผ่นดินไหวท้องถิ่นมากมาย สึนามิ และการระเบิดของภูเขาไฟ . ในศตวรรษที่ 20 และ 21 แผ่นดินไหวของเอ็ม 8.0 หรือมากกว่าในขณะที่ M 7.0 หรือน้อยกว่าเป็นบ่อยยิ่งขึ้น ( รูปที่ 2 , ข้อมูล smoczyk 2013 )
วิวัฒนาการของจานทะเลฟิลิปปินส์ที่มาต่ำกว่าเส้นศูนย์สูตรเกี่ยวกับ 55ma มาแล้ว และตามมาด้วย หลาย ๆเหตุการณ์ที่เกิดในเปลือกโลก สถานที่ปัจจุบัน ในที่สุดก็มีการเปลี่ยนแปลงในการเคลื่อนไหว , การเคลื่อนไหวทางด้านตะวันตกของแผ่นแปซิฟิกที่แปลง n-s แปลงผิดบนจานทะเลฟิลิปปินส์กับเขตมุดตัวของเปลือกโลกในปัจจุบันปัจจุบันตามเขตแดนระหว่างทั้งสองแผ่น ( ฟาง et al . , 2011 )