Sleep Restriction Therapy comprised

Sleep Restriction Therapy comprised one 40-minute individual face-to-face session using Spielman et al., (1987) initial instructions [20]. In line with previous guidance, a minimum time in bed (TIB: sleep window) was set at 5 hours [16, 21]. The sleep window was anchored with a morning wake-up
time to suit individual patient daytime commitments. The therapist then calculated the initial
go to bed ‘threshold time’. Patients were instructed to not go to bed until after the threshold
time and to only go to bed if they felt ‘sleepy tired’. The intervention was standardised and sup-
ported by a brief set of digital slides (8 in total) and an information manual (11 pages, in plain
English

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การนอนหลับข้อ จำกัด บำบัดประกอบด้วยหนึ่ง 40 นาทีแต่ละเซสชั่นใบหน้าเพื่อใบหน้าโดยใช้ Spielman et al. (1987) คำแนะนำเริ่มต้น [20] สอดคล้องกับคำแนะนำก่อนหน้านี้เป็นเวลาขั้นต่ำในเตียง (TIB: หน้าต่างการนอนหลับ) ตั้งอยู่ที่ 5 ชั่วโมง [16 21] หน้าต่างนอนจอดทอดสมออยู่กับตอนเช้าตื่นขึ้นมา
เวลาให้เหมาะสมกับภาระผูกพันในเวลากลางวันผู้ป่วยแต่ละราย บำบัดโรคคำนวณแล้วเริ่มต้น
ไปที่เตียงเวลาเกณฑ์ ' ผู้ป่วยที่ได้รับคำสั่งให้ไม่ได้ไปนอนจนกระทั่งหลังจากเกณฑ์
เวลาและเพียงไปที่เตียงถ้าพวกเขารู้สึกว่า 'ง่วงนอนเหนื่อย' การแทรกแซงเป็นมาตรฐานและการสนับสนุน
จากรังเพลิงชุดสั้น ๆ ของภาพนิ่งดิจิตอล (8 ทั้งหมด) และคู่มือการใช้ข้อมูล (11 หน้าในที่ราบ
ภาษาอังกฤษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจำกัดจำนวนหนึ่งนอน 40 นาทีเซสชั่นแต่ละแบบใช้ spielman et al . ( 1987 ) เริ่มต้นคำสั่ง [ 20 ] ตามคำแนะนำก่อนหน้าเวลาขั้นต่ำในเตียง ( ทิป : หน้าต่างนอน ) ไว้ที่ 5 ชั่วโมง [ 16 , 21 ] หน้าต่างนอนมันยึดกับปลุกตอนเช้าเวลาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละรายเวลากลางวันผูกพัน จิตแพทย์แล้วคำนวณเบื้องต้นไปเวลา ' เตียง ' เกณฑ์ ผู้ป่วยที่ถูกสั่งให้ไม่เข้านอนจนกว่าธรณีประตูเวลาและเพียงไปที่เตียงถ้าพวกเขารู้สึกง่วงเหนื่อย ' ' โดยมีมาตรฐานและ sup -พอร์ตโดยชุดสั้นของภาพนิ่งดิจิตอล ( 8 ) และข้อมูลคู่มือ ( 11 หน้า ในแบบธรรมดาภาษาอังกฤษ