Father, Niang, Ye Ye, Franklin and

Father, Niang, Ye Ye, Franklin and Susan were living in a second- floor flat on Boundary Street in Kowloon. In 1949, Hong Kong was a sleepy, tidy, quiet little city with clean streets and little t Aunt Reine had succeeded in bringing Niang's diamonds out of Tianjin in secret. She had covered the stones with cloth and used them as buttons on her winter coat. As she cut them free, the jewels fell one by one on to the coffee table. Niang was so happy about this that she did not seem too angry about my unexpected appearance. Day after day Niang took the Schilling family sightseeing in the large family car. I was left behind with Ye Ye and the servants. Secretly I was pleased. It was wonderful to be with Ye Ye again

We went for walks and played games. I read the newspapers to him every morning. Often we just sat quietly together, happy with each other's company. At Sunday breakfast, Niang suggested that we should all have lunch at an expensive hotel on Hong Kong Island. Everyone squeezed into Father's large car. I was the only one left at home, standing by the side of the road with the servants. Victor complained. "It's not fair, Mother, he said to Aunt Reine. Why is Adeline never allowed to go anywhere with us? Niang interrupted. "The car is too crowded. There is no room for Adeline. She is staying here. You can come with us now or you can stay at home with her. "Then I think I'll keep Adeline company' Victor climbed out of the car and stood by my side as the car drove away. I have never forgotten his thoughtfulness. Uncle Jean and his family soon left for Geneva, where he had a new job

It did not take ather long to make a name for himself in the business life of Hong Kong. He quickly started some very successful companies. people in the high Father and Niang were soon important society of Hong Kong. Unusually for Chinese people, they spoke English and were comfortable with Westerners. Niang was beautiful and fashionable, and she appeared often in the society pages of local newspapers and magazines. Wonderful dinners were held at home. During these dinners, Ye Ye and we stepchildren were never talked about or introduced to any of the important visitors. We had to stay in our rooms, and not hidden embarrass anyone by our presence. Two days after the Schilling family departed, Niang ordered me to pack my things. I was being taken away

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พ่อ เนียง เยเย่ แฟรงคลิน และซูซานได้อาศัยอยู่ในชั้นที่สองแบนบนขอบถนนในเกาลูน ใน 1949, Hong Kong มีความเงียบง่วงนอน เที่ยว เมืองน้อยกับถนนสะอาดและ t น้อย Reine ป้าได้ประสบความสำเร็จในการนำเพชรของเนียงจากเทียนลับ เธอได้ปกคลุมหิน ด้วยผ้า และใช้เป็นปุ่มในเสื้อกันหนาวของเธอ ขณะที่เธอตัดให้ฟรี ลดลงมือพลอยหนึ่ง โดยเข้าไปโต๊ะ เนียงมีความสุขมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า เธอไม่ได้ดูเหมือนไม่โกรธเกินไปเกี่ยวกับลักษณะของฉันไม่คาดคิด วันหลังจากวันเนียงเอาคำครอบครัว Schilling ในรถครอบครัวขนาดใหญ่ ฉันถูกทิ้งไว้เบื้องหลังกับเยเย่และมหาดเล็ก แอบฉันก็พอใจ มาก ๆ จะ มีเยเย่อีกเราไปสำหรับเดิน และเล่นเกม ผมอ่านหนังสือพิมพ์เขาทุกเช้า มักเราเพียงนั่งเงียบ ๆ กัน มีความสุขกับบริษัทของผู้อื่น วันอาทิตย์เช้า เนียงแนะนำทั้งหมดได้อาหารกลางวันที่โรงแรมแพงบนเกาะฮ่องกง Hong คนคั้นเป็นรถขนาดใหญ่ของพ่อ ผมเดียวซ้ายบ้าน ยืนเคียงข้างอยู่กับมหาดเล็ก วิคเตอร์เปด "ไม่เป็นธรรม แม่ เขากล่าวกับป้า Reine ทำไม Adeline ไม่สามารถไปได้ทุกที่กับเรา เนียงขัดจังหวะ "รถได้เกิน มีห้องพักสำหรับ Adeline เธอเข้ามาที่นี่ คุณสามารถมากับเราตอนนี้ หรือคุณสามารถพักที่บ้านเธอ " แล้วฉันคิดว่า ฉันจะติดต่อบริษัท Adeline' วิคเตอร์ปีนออกจากรถ และยืนเคียงข้างฉันเป็นรถขับรถไป ฉันไม่เคยลืมมอบช่วงของเขา ฌองลุงและครอบครัวด้านซ้ายในเจนีวา ที่เขาได้งานใหม่เร็ว ๆ นี้มันไม่ได้ใช้ ather จึงให้ชื่อสำหรับตัวเองในชีวิตธุรกิจของ Hong Kong เขาเริ่มต้นบริษัทประสบความสำเร็จมากอย่างรวดเร็ว คนพ่อและเนียงสูงได้เร็วสังคมสำคัญของ Hong Kong ผิดปกติสำหรับคนจีน พวกเขาพูดภาษาอังกฤษ และมีกับชาวตะวันตก เนียงคือสวยงาม และทันสมัย และเธอมักจะได้ปรากฏในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์และนิตยสาร เย็นยอดเยี่ยมจัดขึ้นที่บ้าน ในช่วงเย็นเหล่านี้ เยเย่และเรา stepchildren ถูกไม่เคยคุย หรือแนะนำของนักท่องเที่ยวที่สำคัญ เราได้พักในห้อง และไม่ซ่อนผู้ใหญ่ทุกคน โดยการแสดงตนของเรา สองวันหลังจากออกเดินทางครอบครัว Schilling เนียงสั่งให้บรรจุสิ่งของฉัน ฉันถูกนำไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พ่อ, เนียงเจ้าเจ้าแฟรงคลินและซูซานอาศัยอยู่ในชั้นที่สองแบนบนเขตแดนถนนในเกาลูน ในปี 1949 ฮ่องกงเป็นง่วงนอนเป็นระเบียบเรียบร้อยของเมืองที่เงียบสงบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีถนนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สะอาดและเสื้อป้า Reine ประสบความสำเร็จในการนำเพชรเนียงออกจากเทียนจินในที่ลับ เธอได้รับการคุ้มครองหินด้วยผ้าและใช้พวกเขาเป็นปุ่มบนเสื้อหนาวของเธอ ขณะที่เธอตัดพวกเขาฟรีอัญมณีลดลงหนึ่งโดยหนึ่งไปยังโต๊ะกาแฟ เนียงมีความสุขมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่าเธอไม่ได้ดูเหมือนโกรธมากเกินไปเกี่ยวกับลักษณะที่ไม่คาดคิดของฉัน วันหลังจากวันที่เนียงเอาครอบครัวเที่ยวชมสถานที่ชิลลิงในรถครอบครัวขนาดใหญ่ ฉันถูกทิ้งไว้ข้างหลังกับเจ้าเจ้าและคนรับใช้ แอบผมยินดี มันเป็นที่ยอดเยี่ยมที่จะอยู่กับเจ้าเจ้าอีกครั้งเราไปเดินเล่นและเล่นเกม ผมอ่านหนังสือพิมพ์ให้เขาทุกเช้า บ่อยครั้งที่เราเพียงแค่นั่งเงียบ ๆ อยู่ด้วยกันมีความสุขกับของแต่ละ บริษัท อื่น ๆ ในเช้าวันอาทิตย์ที่เนียงชี้ให้เห็นว่าเราทุกคนควรจะมีการรับประทานอาหารกลางวันที่โรงแรมราคาแพงในเกาะฮ่องกง ทุกคนบีบเข้าไปในรถที่มีขนาดใหญ่ของพระบิดา ผมเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ที่บ้านยืนอยู่ด้านข้างของถนนที่มีคนรับใช้ วิกเตอร์บ่น "มันไม่ยุติธรรมแม่เขาพูดกับป้า Reine. ทำไม Adeline ไม่เคยได้รับอนุญาตให้ไปได้ทุกที่กับเรา? เนียงขัดจังหวะ." เป็นรถที่แออัดเกินไป มีห้องพักสำหรับ Adeline ไม่เป็น เธอจะอยู่ที่นี่ คุณสามารถมากับเราในขณะนี้หรือคุณสามารถอยู่ที่บ้านกับเธอ "แล้วฉันคิดว่าฉันจะให้ บริษัท เอเดลลี 'วิคเตอร์ปีนออกจากรถและยืนอยู่เคียงข้างฉันเป็นรถขับรถออกไป. ฉันไม่เคยลืมความคิดของเขา. ลุงฌองและครอบครัวของเขาที่เหลือเร็ว ๆ นี้สำหรับเจนีวาซึ่งเขาได้ใหม่ งานมันไม่ได้ใช้Ather นานในการสร้างชื่อให้กับตัวเองในชีวิตธุรกิจของฮ่องกง. เขาเริ่มต้นได้อย่างรวดเร็วบาง บริษัท ที่ประสบความสำเร็จมาก. คนที่อยู่ในพระบิดาสูงและเนียงเป็นสังคมที่สำคัญเร็ว ๆ นี้ของฮ่องกง. พิเศษสำหรับคนจีนพวกเขา ภาษาอังกฤษและสะดวกสบายได้พูดคุยกับชาวตะวันตก. เนียงเป็นภาพที่สวยงามและทันสมัยและเธอมักจะปรากฏในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นและนิตยสาร. งานเลี้ยงอาหารค่ำที่ยอดเยี่ยมที่ถูกจัดขึ้นที่บ้าน. ในช่วงอาหารเย็นเหล่านี้เจ้าเจ้าและเราลูกติดไม่เคยพูดคุยเกี่ยวกับหรือแนะนำ ใด ๆ ของผู้เข้าชมที่สำคัญ. เราต้องอยู่ในห้องของเราและไม่ซ่อนอึดอัดใจทุกคนด้วยการปรากฏตัวของเรา. สองวันหลังจากครอบครัวชิลลิงออกเนียงสั่งให้ฉันที่จะแพ็คสิ่งที่ฉัน. ฉันถูกนำตัวไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พ่อ , เนียง , เยเย แฟรงคลิน และ ซูซาน อยู่ที่ 2 - พื้นแบนบนเขตถนนในเกาลูน ในปี 1949 , ฮ่องกงเป็นง่วง เรียบร้อย เงียบ ๆเมืองกับถนนที่สะอาดและน้อย T ป้าเรเนะประสบความสำเร็จในการนำเนียงเป็นเพชรจากเทียนจินในความลับ เธอมีปกคลุมก้อนหินกับผ้า และใช้เป็นปุ่มบนเสื้อฤดูหนาวของเธอ เธอตัดให้ฟรีพลอยล้มตัวบนโต๊ะกาแฟ เนียงมีความสุขมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า เธอไม่ได้ดูเหมือนโกรธมากที่ไม่คาดคิดเกี่ยวกับลักษณะของฉัน วันแล้ววันเล่า เนียง เอาชิลลิ่งครอบครัวเที่ยวในรถครอบครัวขนาดใหญ่ ฉันถูกทิ้งไว้กับท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลาย และคนรับใช้ แอบยินดี . มันเป็นที่ยอดเยี่ยมที่จะอยู่กับท่านท่านอีกครั้ง

เราไปเดินเล่นและเล่นเกมผมอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ให้เขาทุกเช้า เรามักจะนั่งเงียบๆ ด้วยกัน มีความสุขกับแต่ละอื่น ๆของบริษัท เช้าวันอาทิตย์ เนียง แนะนำว่าเราควรจะทานอาหารกลางวันที่โรงแรมแพงๆบนเกาะฮ่องกง ทุกคนเบียดรถใหญ่ของพ่อ ฉันเป็นเพียงคนเดียวในบ้าน ยืนข้างๆถนน กับคนรับใช้ วิกเตอร์บ่น " มันไม่ยุติธรรมเลย , แม่เขาพูดกับป้าเรเนะ . ทำไมลีนาไม่เคยยอมไปไหนกับเรา เนียงขัดจังหวะ " รถจะแออัดเกินไป ไม่มีห้องสำหรับเดลีน . เธออยู่ที่นี่ คุณสามารถมากับเราหรือคุณสามารถอยู่บ้านกับเธอ " . ฉันคิดว่าฉันจะให้วิคเตอร์ บริษัท ลีนา ปีนออกมาจากรถ และยืนเคียงข้างเป็นรถขับออกไป ผมเคยลืมความเป็นห่วงของเขาลุงฌองและครอบครัวของเขาแล้ว จะไปกรุงเจนีวา ซึ่งเขาได้งานใหม่

มันไม่ได้เอาพลยาวเพื่อสร้างชื่อให้กับตัวเองในชีวิตทางธุรกิจของฮ่องกง เขาได้อย่างรวดเร็วเริ่มต้น บริษัท ที่ประสบความสำเร็จมากบาง คนพ่อสูงและเนียงได้สำคัญในสังคมของฮ่องกง ผิดปกติสำหรับชาวจีน เขาพูดภาษาอังกฤษและมีความสะดวกสบายกับฝรั่งเนียง สวยงามและทันสมัย เธอปรากฏบ่อยในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์และนิตยสาร กิจกรรมที่ถูกจัดขึ้นที่บ้าน ระหว่างอาหารเย็น เหล่านี้เยเยและ stepchildren เราไม่เคยพูดถึง หรือแนะนำใด ๆของผู้เข้าชมที่สำคัญ เราต้องอยู่ในห้องของเราและไม่ซ่อนอายใคร โดยการแสดงตนของเรา สองวันหลังจากที่ ชิลลิ่ง ครอบครัวที่จากไปเนียงสั่งให้เก็บของ ฉันกำลังไป